Adhyaya 59: Cosmic Geography and Yuga-Order: Bhadrashva, Ketumala, and the Northern Kuru Region

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे कूर्मनिवेशो नामाष्टपञ्चाशोऽध्यायः । ऊनषष्टितमोऽध्यायः- ५९ । मार्कण्डेय उवाच । एवंतु भारतं वर्षं यथावत् कथितं मुने । कृतं त्रेता द्वापरञ्च तथाथिष्यम् चतुष्टयम् ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீ மார்கண்டேய புராணத்தில் ‘கூர்ம-நிவேச’ எனப்படும் ஐம்பத்தெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இதன் பின் ஐம்பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் (தொடங்குகிறது). மார்கண்டேயர் கூறினார்—ஓ முனிவரே! இவ்விதமாக பாரதவர்ஷம் முறையாக விவரிக்கப்பட்டது; மேலும் க்ருத, த்ரேதா, த்வாபர, கலி எனும் நான்கு யுகங்களும் அறியத்தக்கவை.

Verse 2

अत्रैवैतद्युगानान्तु चातुर्वर्ण्योऽत्र वै द्विज । चत्वारि त्रीणि द्वे चैव तथैकञ्च शरच्छतम् ॥

ஓ இருபிறப்பரே! இங்கே நிச்சயமாகச் சதுர்வர்ண ஒழுங்கு நிலவுகிறது. மேலும் இங்கே யுக வரிசைப்படி ஆயுள் முறையே நானூறு, முந்நூறு, இருநூறு, நூறு ஆண்டுகள் ஆகும்.

Verse 3

जीवन्त्यत्र नरा ब्रह्मन् ! कृतत्रेतादिके क्रमात् । देवकूटस्य पूर्वस्य शैलेन्द्रस्य महात्मनः ॥

ஓ பிராமணரே! இங்கே மனிதர்கள் க்ருத, த்ரேதா முதலிய யுக வரிசைப்படி வாழ்கின்றனர். இப்பகுதி மகாபர்வதராஜன் தேவகூடத்தின் கிழக்கில் அமைந்துள்ளது.

Verse 4

पूर्वेण यत् स्थितं वर्षं भद्राश्वं तन्निबोध मे । श्वेतपर्णश्च नीलश्च शैवालश्चाचलोत्तमः ॥

என்னிடமிருந்து கிழக்கில் உள்ள ‘பத்ராஶ்வ’ எனப்படும் வர்ஷத்தை அறிந்துகொள். அங்கே ஸ்வேதபர்ண, நீல, ஷைவால எனும் சிறந்த மலைகள் உள்ளன.

Verse 5

कौरञ्जः पर्णशालाग्रः पञ्चैते तु कुलाचलाः । तेषां प्रसूतिरन्ये ये बहवः क्षुद्रपर्वताः ॥

கௌரஞ்சம் மற்றும் பர்ணசாலாக்ரம்—இவை (முன்னர் கூறிய மலைகளுடன்) ஐந்து முதன்மை குலாசலங்கள். இவற்றிலிருந்து பல சிறிய மலைத்தொடர்கள் தோன்றுகின்றன.

Verse 6

तैर्विशिष्टा जनपदा नानारूपाः सहस्रशः । ततः कुमुदसंकाशाः शुद्धसानुसुमङ्गलाः ॥

அம்மலைகளால் சிறப்புபெற்று பலவகையான ஆயிரக்கணக்கான நாடு-மண்டலங்கள் உள்ளன. அதன் பின் வெண்தாமரைகளை ஒத்த, தூய சரிவுகளும் மங்களமான அழகும் கொண்ட பகுதிகள் உள்ளன.

Verse 7

इत्येवमादयोऽन्येऽपि शतशोऽथ सहस्रशः । सीता शङ्खावती भद्रा चक्रावर्तादिकास्तथा ॥

இவ்வாறே நூற்றுக்கணக்காகவும் ஆயிரக்கணக்காகவும் பிறரும் உள்ளனர்—சீதா, சங்காவதி, பத்ரா, அதுபோல சக்ராவர்த்தா முதலியோர்.

Verse 8

नद्योऽथ बह्व्यो विस्तीर्णाः शीततोयौघवाहिकाः । अत्र वर्षे नराः शङ्खशुद्धहेमसमप्रभाः ॥

மேலும் பல அகன்ற நதிகள் குளிர்ந்த நீரின் ஓடைகளை ஏந்தி ஓடுகின்றன. இந்த வர்ஷத்தில் மக்கள் சங்குச் சாயலாகவும், தூய பொன்னினைப் போலவும் முதலிய ஒளியுடன் விளங்குகின்றனர்.

Verse 9

दिव्यसङ्गमिनः पुण्या दशवर्षशतायुषः । मन्दोत्तमौ न तेषु स्तः सर्वे ते समदर्शनाः ॥

அவர்கள் தேவர்களுடன் உறவாடி, புண்ணியமுடையவர்களாய் ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்வர். அவர்களிடையே ‘மந்தம்’ அல்லது ‘உத்தமம்’ என்ற வேறுபாடு இல்லை; அனைவரும் சமநோக்குடையர்.

Verse 10

तितिक्षादिभिरष्टाभैः प्रकृत्या ते गुणैर्युताः । तत्राप्यश्वशिरा देवश्चतुर्बाहुर्जनार्दनः ॥

அவர்கள் இயல்பாகவே பொறுமை முதலிய எட்டு குணங்களால் நிறைந்தவர்கள். அங்கே அஸ்வசிரஸ் என்னும் தேவர்—நான்கு கரங்களையுடைய ஜனார்தனன்—உள்ளான்.

Verse 11

शिरोहृदयमेड्ह्राङ्घ्रिहस्तैश्चाक्षित्रयान्वितः । तस्याप्यथैवं विषयाः विज्ञेया जगतः प्रभोः ॥

தலை, இதயம், உபஸ்தம், பாதங்கள், கைகள் ஆகியவற்றால் அமைந்தவனாகவும், மூன்று கண்களையுடையவனாகவும்—அவ்வாறே அந்த உலகீசனின் தலங்களை அங்கே புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

Verse 12

केतुमालमतो वर्षं निबोध मम पश्चिमम् । विशालः कम्बलः कृष्णो जयन्तो हरिपर्वतः ॥

என்னிடமிருந்து மேற்குத் திசையிலுள்ள ‘கேதுமால-வர்ஷ’ எனப்படும் பகுதியை அறிக. அங்கே விசால, கம்பல, கிருஷ்ண, ஜயந்த, ஹரி-பர்வதம் எனும் மலைகள் உள்ளன.

Verse 13

विशोको वर्धमानश्च सप्तैते कुलपर्वताः । अन्ये सहस्रशः शैला येषु लोकगणः स्थितः ॥

விசோகமும் வர்தமானமும்—இவை ஏழும் குலப் பர்வதங்கள். மேலும் ஆயிரக்கணக்கான பிற மலைகளும் உள்ளன; அவற்றில் எண்ணற்ற உயிரினக் கூட்டங்கள் வாழ்கின்றன.

Verse 14

मौलयस्ते महाकायाः शाकपोतकम्बकाः । अङ्गुलप्रमुखाश्चापि वसन्ति शतशो जनाः ॥

அங்கே பெரிய உடலுடைய மௌலயர்கள் வாழ்கின்றனர்; அதுபோல சாக, போடக, கம்பகர்களும். மேலும் அங்குல-பிரமுகர் முதலிய மக்கள் நூற்றுக்கணக்காக அங்கே குடியிருக்கின்றனர்.

Verse 15

ये पिबन्ति महानद्यो वङ्क्षुं श्यामां सकम्बलाम् । अमोघां कामिनीं श्यामां तथैवान्याः सहस्रशः ॥

அவர்கள் வங்க்ஷு, ஷ்யாமா, சகம்பலா, அமோகா, காமினீ, ஷ்யாமா ஆகிய மகாநதிகளின் நீரை அருந்துகின்றனர்; இதுபோல ஆயிரக்கணக்கான பிற நதிகளும் உள்ளன.

Verse 16

अत्राप्यायुḥ समं पूर्वैरत्रापि भगवान् हरिः । वराहरूपी पादास्यहृत्पृष्ठपार्श्वतस्तथा ॥

இங்கேயும் கிழக்குப் பகுதியைப் போலவே ஆயுள் சமமே. இங்கேயும் பகவான் ஹரி வராஹ ரூபத்தில் இருக்கிறார்—பாதங்கள், முகம், இதயம், முதுகு, பக்கங்கள் என வெளிப்பட்டுள்ளார்.

Verse 17

त्रिनक्षत्रयुते देशे नक्षत्राणि शुभानि च । इत्येतत् केतुमालान्ते कथितं मुनिसत्तम ॥

மூன்று நட்சத்திரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த நாட்டில் நட்சத்திரங்கள் மங்களகரமானவை. முனிவரிற் சிறந்தவரே, இவ்வாறு கேதுமாலத்தின் வரலாறு கூறப்பட்டது.

Verse 18

अतः परं कुरून् वक्ष्ये निबोधेह ममोत्तरान् । तत्र वृक्षाः मधुफलाः नित्यपुष्पफलोपगाः ॥

அடுத்து குருக்களை நான் விளக்குகிறேன்; என் வடநாட்டைப் பற்றி அறிந்துகொள். அங்கே மரங்கள் தேன் போன்ற இனிய கனிகளைத் தருகின்றன; எப்போதும் மலரும் கனியும் நிறைந்திருக்கும்.

Verse 19

वस्त्राणि च प्रसूयन्ते फलेष्वाभरणानि च । सर्वकामप्रदास्ते हि सर्वकामफलप्रदाः ॥

அங்கே ஆடைகளும் உண்டாகின்றன; கனிகளிலேயே அணிகலன்களும் தோன்றுகின்றன. அவை எல்லா விருப்பங்களையும் அளித்து, ஒவ்வொரு ஆசைக்கும் பலனை வழங்குகின்றன.

Verse 20

भूमिर्मणिमयी वायुः सुगन्धः सर्वदा सुखः । जायन्ते मानवास्तत्र देवलोकपरिच्युताः ॥

அங்கே நிலம் ரத்தினமயமானது; காற்று மணமிக்கதும் எப்போதும் இனிமையானதும். அங்கே மனிதர்கள் பிறக்கின்றனர்—தேவலோகத்திலிருந்து வீழ்ந்தவர்கள்.

Verse 21

मिथुनानि प्रसूयन्ते समकालस्थितानि वै । अन्योन्यमनुरक्तानि चक्रवाकोपमानि च ॥

அங்கே ஜோடிகள் ஒரே நேரத்தில் ஒன்றாகப் பிறக்கின்றன. அவை பரஸ்பரம் அன்புடன் இணைந்திருக்கும்; சக்கரவாகப் பறவைகளின் ஜோடி போல.

Verse 22

चतुर्दशसहस्राणि तेषां सार्धानि वै स्थितिः । चन्द्रकान्तश्च शैलेन्द्रः सूर्यकान्तस्तथापरः ॥

அவற்றின் பரப்பு பதினான்கு ஆயிரம் யோஜனைகள்; உயரமும் அதே அளவு, அதற்கு அரை மடங்கு மேலும். அங்கே மலைராஜன் சந்திரகாந்தன்; அதுபோல மற்றொன்று சூர்யகாந்தன் எனப்படும்.

Verse 23

तस्मिन् कुलाचलौ वर्षे तन्मध्ये च महानदी । भद्रसोमा प्रयात्युर्व्यां पुण्यामलजलौघिनी ॥

அந்த வர்ஷத்தில், அந்த எல்லை மலைகளுக்கிடையில், அதன் நடுப்பகுதியில், பூமியில் ஒரு மாபெரும் நதி ஓடுகிறது—பத்ரசோமா—புனிதமும் தூய்மையும் ஆன நீர்த் தாரைகளைத் தாங்கி.

Verse 24

सहस्रशस्तथैवान्या नद्यो वर्षेऽपि चोत्तरे । तथान्याः क्षीरवाहिन्यो घृतवाहिन्य एव च ॥

அதேபோல் அந்த வடக்கு வர்ஷத்தில் ஆயிரக்கணக்கான பிற நதிகள் உள்ளன; சில நதிகள் பால் ஓடச் செய்கின்றன, மேலும் சில நதிகள் நெய் ஓடச் செய்கின்றன.

Verse 25

दध्नो ह्रदास्तथा तत्र तथान्ये चानुपर्वताः । अमृतास्वादकल्पानि फलानि विविधानि च ॥

அங்கே தயிர் ஏரிகளும் உள்ளன; மலைகளின் அருகிலும் பிற பல அம்சங்களும் உள்ளன; மேலும் பலவகை பழங்கள் உள்ளன, அவற்றின் சுவை அமுதத்துக்கு ஒப்பானது.

Verse 26

वनेषु तेषु वर्षेषु शतशोऽथ सहस्रशः । तत्रापि भगवान् विष्णुः प्राक्शिरा मत्स्यरूपवान् ॥

அந்த பகுதிகளின் காடுகளில் நூற்றுக்கணக்காகவும் ஆயிரக்கணக்காகவும் உள்ள இடங்களில், அங்கேயும் பகவான் விஷ்ணு—ப்ராக்ஷிரா—மீன் வடிவம் தாங்கி நிலைகொண்டுள்ளார்.

Verse 27

विभक्तो नवधा विप्र ! नक्षत्राणां त्रयं त्रयम् । दिशस्तथापि नवधा विभक्ता मुनिसत्तम ॥

ஓ பிராமணரே, இந்த அமைப்பு ஒன்பதாகப் பிரிக்கப்படுகிறது—நட்சத்திரங்கள் மூன்று மூன்றாகக் குழுக்களாக; அதுபோல திசைகளும் ஒன்பதாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன, ஓ முனிவரிற் சிறந்தவரே।

Verse 28

चन्द्रद्वीपः समुद्रे च भद्रद्वीपस्तथापरः । तत्रापि पुण्यो विख्यातः समुद्रान्तर्महामुने ॥

கடலில் சந்திரத்வீபம் உள்ளது; அதுபோல மற்றொன்று பத்ரத்வீபமும் உள்ளது. அங்கேயும் கடலின் நடுவே ஒரு புனிதத் தலம் புகழ்பெற்றுள்ளது, ஓ மகரிஷியே।

Verse 29

इत्येतत् कथितं ब्रह्मन् ! कुरुवर्षं मयोत्तरम् । शृणु किंपुरुषादीनि वर्षाणि गदतो मम ॥

இவ்வாறு, ஓ பிராமணரே, உத்தர-குருவர்ஷத்தை உனக்கு நான் விளக்கியேன். இப்போது கேள்—நான் கூறுவது போல—கிம்புருஷம் முதலான வர்ஷங்களின் விவரத்தை।