Adhyaya 73

Verse 1

ऑपन-माज (_) अऑ-आकऋााज त्रिसप्ततितमो< ध्याय: धृतराष्ट्रका युधिष्ठिरको सारा धन लौटाकर एवं समझा- बुझाकर इन्द्रप्रस्थ जानेका आदेश देना युधिछिर उवाच राजन्‌ कि करवामस्ते प्रशाध्यस्मांस्त्वमी श्वर: । नित्यं हि स्थातुमिच्छामस्तव भारत शासने

யுதிஷ்டிரன் கூறினான்—“அரசே, நீரே எங்கள் ஆண்டவன்; ஆணையிடுங்கள், உமக்காக நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? ஓ பாரதா, எப்போதும் உமது ஆட்சிக்கீழ் இருந்து உமது கட்டளையைப் பின்பற்ற விரும்புகிறோம்.”

Verse 2

धृतराष्ट्र रवाच अजाततशत्रो भद्र|ं ते अरिष्टं स्वस्ति गच्छत । अनुज्ञाता: सहधना: स्वराज्यमनुशासत

துரிதராஷ்டிரன் கூறினான்—அஜாதசத்ருவே! உனக்கு மங்களம் உண்டாக. என் அனுமதியுடன், இழந்த செல்வத்துடன் கூட, எந்தத் தடையுமின்றி நலமுடன் உன் தலைநகருக்குச் சென்று உன் அரசை ஆளுக.

Verse 3

इदं चैवावबोद्धव्यं वृद्धस्य मम शासनम्‌ । मया निगदितं सर्व पथ्यं नि:श्रेयसं परम्‌

இதையும் தெளிவாக அறிந்துகொள்—இது முதியவனான எனது ஆணை. நான் கூறிய அனைத்தும் உன் நலனுக்கும் பரம நன்மைக்கும் உரிய நல்வழிக் கூறுகளே.

Verse 4

वेत्थ त्वं तात धर्माणां गतिं सूक्ष्मां युधिष्ठिर । विनीतो$सि महाप्राज्ञ वृद्धानां पर्युपासिता

குழந்தை யுதிஷ்டிரா! தர்மத்தின் நுண்ணிய நடைமுறையை நீ அறிந்தவன். பேரறிவாளனே! நீ பணிவுடையவன்; மூத்தோரைப் பணிந்து சேவித்தவன்.

Verse 5

तात युधिष्ठिर! तुम धर्मकी सूक्ष्म गतिको जानते हो। महामते! तुममें विनय है। तुमने बड़े-बूढ़ोंकी उपासना की है ।।

குழந்தை யுதிஷ்டிரா! தர்மத்தின் நுண்ணிய நடைமுறையை நீ அறிந்தவன். பேருள்ளம் கொண்டவனே! உன்னுள் பணிவு உள்ளது; மூத்தோரை நீ சேவித்து வணங்கியவன். அறிவு உள்ள இடத்தில் அமைதி உண்டு; ஆகவே, பாரதா, அமைதியடை—உள்ளக் கலக்கத்தை விடு. ஆயுதம் கல்லிலும் இரும்பிலும் விழாது; அது மரத்தின்மேலே இறக்கப்படுகிறது.

Verse 6

न वैराण्यभिजानन्ति गुणान्‌ पश्यन्ति नागुणान्‌ । विरोधं नाधिगच्छन्ति ये त उत्तमपूरुषा:

பகையை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளாமல், குற்றங்களை அல்லாது நற்குணங்களையே காண்பவர்கள், யாருடனும் விரோதத்தில் இறங்காதவர்கள்—அவர்களே உயர்ந்த மனிதர்கள்.

Verse 7

स्मरन्ति सुकृतान्येव न वैराणि कृतान्यपि । सन्त: परार्थ कुर्वाणा नावेक्षन्ते प्रतिक्रियाम्‌

சான்றோர் பிறர் செய்த நற்காரியங்களையே நினைவில் வைத்திருப்பர்; செய்த பகையையும் அல்ல. பிறர்நலனுக்காகச் செயல்பட்டு, பழிவாங்கல் அல்லது பதில்செயல் எதிர்பார்ப்பதில்லை.

Verse 8

संवादे परुषाण्याहुर्युधिष्ठिर नराधमा: । प्रत्याहुर्मध्यमास्त्वेतेडनुक्ता: परुषमुत्तरम्‌

யுதிஷ்டிரா! சாதாரண உரையாடலிலேயே முதலில் கடுஞ்சொல் பேசுவோர் கீழ்மக்கள். தாமே தொடங்காமல், தூண்டப்பட்டபோது கடுமையாகப் பதிலளிப்போர் நடுத்தரர்.

Verse 9

नचोक्ता नैव चानुक्तास्त्वहिता: परुषा गिर: | प्रतिजल्पन्ति वै धीरा: सदा तूत्तमपूरुषा:

திடமுள்ள உயர்ந்தோர், முதலில் கூடவும் பதிலாகவும் தீங்கிழைக்கும் கடுஞ்சொற்களைச் சொல்லார். பிறர் கடுமையாகப் பேசினாலும் பேசாவிட்டாலும், அவர்களின் வாயிலிருந்து கொடூரமான தீய வாக்கு வெளிவராது.

Verse 10

स्मरन्ति सुकृतान्येव न वैराणि कृतान्यपि । सन्त: प्रतिविजानन्तो लब्ध्वा प्रत्ययमात्मन:

சான்றோர் நற்காரியங்களையே நினைவில் வைத்திருப்பர்; செய்த பகையையும் அல்ல. தம் அனுபவத்தால் உள்ளநிச்சயம் பெற்ற அவர்கள், பிறரின் இன்பதுன்பங்களைத் தமதென உணர்ந்து, மனிதரின் நல்லொழுக்கத்தையே மனத்தில் வைத்திருப்பர்; பகைமையை அல்ல.

Verse 11

असम्भधिन्नार्थमर्यादा: साधव: प्रियदर्शना: । तथा चरितमार्येण त्वयास्मिन्‌ सत्समागमे

சாதுமக்கள் பொருள்-மரியாதையின் எல்லையை மீறார்; அவர்களைப் பார்ப்பதே அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சி தரும். இச் சத்சங்கத்தில் நீயும் ஆரியருக்குரிய முறையில் நடந்துகொண்டாய்.

Verse 12

दुर्योधनस्य पारुष्यं तत्‌ तात हृदि मा कृथा: । मातरं चैव गान्धारीं मां च त्वं गुणकाड्क्षया

அன்புக் குழந்தையே, துரியோதனனின் கடுமையை மனத்தில் கொள்ளாதே. நற்குணமும் நன்னடத்தையும் கருதி என் தாய் காந்தாரியையும்—என்னையும்—மரியாதை செய்.

Verse 13

प्रेक्षापूर्व मया द्यूतमिदमासीदुपेक्षितम्‌

யுதிஷ்டிரன் கூறினான்: இந்த சூதாட்டத்தை நான் முன்பே சிந்தித்து நோக்கியிருந்தேன்; ஆயினும் அது புறக்கணிக்கப்பட்டது—அதன் அபாயத்தை நான் உரியபடி கவனிக்கத் தவறினேன்.

Verse 14

मित्राणि द्रष्टकामेन पुत्राणां च बलाबलम्‌ | अशोच्या: कुरवो राजन्‌ येषां त्वमनुशासिता

யுதிஷ்டிரன் கூறினான்: அரசே, நண்பர்களின் நம்பிக்கையை அறிய விரும்பினாலும், மகன்களின் வலிமை-பலவீனத்தைச் சோதிக்க விரும்பினாலும்—நீ ஆட்சி செய்து ஒழுங்குபடுத்திய குருக்கள் புலம்பத்தக்கோர் அல்லர்.

Verse 15

मन्त्री च विदुरो धीमान्‌ सर्वशास्त्रविशारद: । मैंने सोच-समझकर भी इस जूएकी इसलिये उपेक्षा कर दी--उसे रोकनेकी चेष्टा नहीं की कि मैं मित्रों और सुहृदोंसे मिलना चाहता था और अपने पुत्रोंक बलाबलको देखना चाहता था। राजन! जिनके तुम शासक हो और सब शास्त्रोंमें निपुण परम बुद्धिमान्‌ विदुर जिनके मन्त्री हैं

யுதிஷ்டிரன் கூறினான்: மேலும் எங்கள் அமைச்சர் விதுரர்—மிகுந்த ஞானமும் விவேகமும் உடையவர்; எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் தேர்ந்தவர்.

Verse 16

श्रद्धा च गुरुशुश्रूषा यमयो: पुरुषाग्रययो: । अजाततगशत्रो भद्र|ं ते खाण्डवप्रस्थमाविश । भ्रातृभिस्ते<स्तु सौश्षात्रं धर्मे ते धीयतां मन:

யுதிஷ்டிரன் கூறினான்: அந்த மனிதர்களில் சிறந்த இரட்டையர் (நகுலன்-சகதேவன்) உள்ளத்தில் நம்பிக்கையும், குருவைச் சேவிக்கும் தூய மனப்பான்மையும் உள்ளது. அஜாதசத்ருவே, உனக்கு நன்மை உண்டாகுக—இப்போது காண்டவப்ரஸ்தத்தில் நுழை. துரியோதனன் முதலான சகோதர-உறவினரிடம் உனக்குள் உண்மையான நட்புணர்வு நிலைத்திருக்கட்டும்; உன் மனம் எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைபெறட்டும்.

Verse 17

वैशम्पायन उवाच इत्युक्तो भरतश्रेष्ठ धर्मराजो युधिष्ठिर: । कृत्वा5<र्यसमयं सर्व प्रतस्थे भ्रातृभि: सह

வைசம்பாயனர் கூறினார்—பரதசிரேஷ்டனே! துருதராஷ்டிரன் இவ்வாறு கூறியபோது, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் வணங்கத்தக்க மூத்தவரின் ஆணையை முறையாக ஏற்று, மரியாதைச் சத்தியத்தை நிறைவேற்றி, சகோதரர்களுடன் அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.

Verse 18

ते रथान्‌ मेघसंकाशानास्थाय सह कृष्णया । प्रययुहष्टमनस इन्द्रप्रस्थं पुरोत्तमम्‌

அவர்கள் மேகக் கூட்டங்களைப் போல் தோன்றும் தேர்களில் ஏறி, கிருஷ்ணா (த்ரௌபதி) உடன், மகிழ்ந்த மனத்துடன் நகரங்களில் சிறந்த இந்திரபிரஸ்தத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.

Verse 72

इस प्रकार श्रीमह्ााभारत सभापव॑के अन्तर्गत झ्यूतपर्वमें भीमसेनका क्रोधविषयक बहत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ

இவ்வாறு ஸ்ரீமஹாபாரதத்தின் சபாபர்வத்தில் உள்ள த்யூதபர்வத்தில், பீமசேனனின் கோபத்தைப் பற்றிய எழுபத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது.

Verse 73

वे मेघके समान शब्द करनेवाले रथोंपर द्रौपदीके साथ बैठकर प्रसन्नमनसे नगरोंमें उत्तम इन्द्रप्रसथ्थको चल दिये ।।

மேகமுழக்கம்போல் ஒலிக்கும் தேர்களில் த்ரௌபதியுடன் அமர்ந்து, மகிழ்ந்த மனத்துடன் நகரங்களில் சிறந்த இந்திரபிரஸ்தத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். இவ்வாறு ஸ்ரீமஹாபாரதத்தின் சபாபர்வத்தில் உள்ள த்யூதபர்வத்தில், துருதராஷ்டிரன் வரம் அளித்த பின் யுதிஷ்டிரன் இந்திரபிரஸ்தம் சென்றதை விவரிக்கும் எழுபத்திமூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது.

Verse 126

उपस्थितं वृद्धमन्धं पितरं पश्य भारत । तात! दुर्योधनने जो कठोर बर्ताव किया है

பரதனே! முன் நிற்கும் உன் முதுமையான குருட்தந்தையைப் பார். மகனே! துரியோதனன் செய்த கடுமையான நடத்தையை மனத்தில் வைத்துக்கொள்ளாதே. பரதனே! உயர்ந்த குணங்களை ஏற்க விரும்பி, உன் தாய் காந்தாரியையும், இங்கே அமர்ந்துள்ள என்னையும்—உன் குருடான முதிய மாமனையும்—நோக்கி இரு.