Shloka 46
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
दिवि श्रेष्ठो हि भगवान् हरिनारायण: प्रभु: । वन्दितो हि स वन्देत मानितो मानयीत च । अहहितश्चाहयेन्नित्यं पूजित: प्रतिपूजयेत्
divi śreṣṭho hi bhagavān harinārāyaṇaḥ prabhuḥ | vandito hi sa vandeta mānito mānayīta ca | ahahitaś cāhayen nityaṃ pūjitaḥ pratipūjayet |
தேவலோகத்தில் பகவான் ஹரி-நாராயணனே உன்னதப் பிரபு. யார் அவரை வணங்குகிறாரோ, அவரையும் அவர் வணங்குகிறார்; யார் அவரை மதிக்கிறாரோ, அவரையும் அவர் மதிக்கிறார். யார் அவரிடம் நல்வாழ்த்துடன் இருக்கிறாரோ, அவரிடமும் அவர் எப்போதும் நன்மையுடன் இருப்பார்; யார் அவரை பூஜிக்கிறாரோ, அவருக்கு அவர் பதிலாக பூஜைபோன்ற அருளை அளிப்பார்—பக்திக்கு ஏற்றவாறு கிருபையால் பதிலளிப்பார்.
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reciprocity in devotion: honoring, praising, and worshipping the Lord is met with corresponding divine favor and regard. It frames bhakti as a relationship in which sincere reverence draws a responsive grace.
Īśvara (the Lord) speaks, declaring Hari-Nārāyaṇa’s supremacy and describing how the Lord responds to human acts of reverence—praise, respect, and worship—by returning honor and benevolence to the devotee.