Adhyaya 7

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) षष्ठो ऽध्यायः ईश्वर उवाच शृणुध्वमृषयः सर्वे प्रभावं परमेष्ठिनः / यं ज्ञात्वा पुरुषो मुक्तो न संसारे पतेत् पुनः

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் உத்தரப் பிரிவில், ஈஸ்வரகீதைகளில் ஆறாம் அத்தியாயம் (தொடங்குகிறது). ஈஸ்வரன் உரைத்தான்—ஓ முனிவர்களே, பரமேஷ்டியின் மகிமையை கேளுங்கள்; அவரை அறிந்தவன் முக்தியடைந்து மீண்டும் சம்சாரத்தில் வீழ்வதில்லை।

Verse 2

परात् परतरं ब्रह्म शाश्वतं निष्कलं ध्रुवम् / नित्यानन्दं निर्विकल्पं तद्धाम परमं मम

அப்பாற்பட்டதற்கும் அப்பாற்பட்டது பிரம்மம்; அது நித்தியம், பகுதியற்றது, அசையாதது; எந்நாளும் ஆனந்தம், விகல்பமற்றது. அதுவே என் பரம தாமம்.

Verse 3

अहं ब्रह्मविदां ब्रह्मा स्वयंभूर्विश्वतोमुखः / मायाविनामहं देवः पुराणो हरिरव्ययः

பிரம்மத்தை அறிந்தோர்க்கு நான் பிரம்மா; சுயம்பூ, எங்கும் முகமுடையவன். மாயையை ஆளும் தேவன் நானே; பழமையான ஹரி, அழிவற்றவன்.

Verse 4

योगिनामस्म्यहं शंभुः स्त्रीणां देवी गिरीन्द्रजा / आदित्यानामहं विष्णुर्वसूनामस्मि पावकः

யோகிகளுள் நான் சம்பு; பெண்களுள் கிரீந்திரஜா தேவியே. ஆதித்யர்களுள் நான் விஷ்ணு; வசுக்களுள் நான் பாவகன் (அக்னி).

Verse 5

रुद्राणां शङ्करश्चाहं गरुडः पततामहम् / ऐरावतो गजेन्द्राणां रामः शस्त्रभृतामहम्

ருத்ரர்களுள் நான் சங்கரன்; பறப்போருள் நான் கருடன். யானை அரசர்களுள் நான் ஐராவதன்; ஆயுதம் தாங்குவோருள் நான் ராமன்.

Verse 6

ऋषीणां च वसिष्ठो ऽहं देवानां च शतक्रतुः / शिल्पिनां विश्वकर्माहं प्रह्लादो ऽस्म्यमरद्विषाम्

ரிஷிகளில் நான் வசிஷ்டர்; தேவர்களில் நான் சதக்ரது (இந்திரன்). சிற்பிகளில் நான் விஸ்வகர்மா; அமரர்களுக்கு விரோதமானவர்களில் நான் பிரஹ்லாதன்.

Verse 7

मुनीनामप्यहं व्यासो गणानां च विनायकः / वीराणां वीरभद्रो ऽहं सिद्धानां कपिलो मुनिः

முனிகளில் நான் வியாசர்; கணங்களில் நான் விநாயகர். வீரர்களில் நான் வீரபத்ரன்; சித்தர்களில் நான் முனி கபிலர்.

Verse 8

पर्वतानामहं मेरुर्नक्षत्राणां च चन्द्रमाः / वज्रं प्रहरणानां च व्रतानां सत्यमस्म्यहम्

மலைகளில் நான் மேரு; நட்சத்திரங்களில் நான் சந்திரன். ஆயுதங்களில் நான் வஜ்ரம்; விரதங்களில் நான் சத்தியம்—அதுவே நான்.

Verse 9

अनन्तो भोगिनां देवः सेनानीनां च पावकिः / आश्रमाणां च गार्हस्थमीश्वराणां महेश्वरः

போகிகளில் (நாகர்களில்) நான் தேவன் அனந்தன்; சேனாதிபதிகளில் நான் பாவகி (அக்னி). ஆசிரமங்களில் நான் கிருஹஸ்தம்; ஈசவர்களில் நான் மகேஸ்வரன்.

Verse 10

महाकल्पश्च कल्पानां युगानां कृतमस्म्यहम् / कुबेरः सर्वयक्षाणां गणेशानां च वीरकः

கல்பங்களில் நான் மகாகல்பம்; யுகங்களில் நான் க்ருத (சத்ய) யுகம். யக்ஷர்களில் நான் குபேரன்; கணேசர்களின் கணங்களில் நான் வீரகன்.

Verse 11

प्रजापतीनां दक्षो ऽहं निरृतिः सर्वरक्षसाम् / वायुर्बलवतामस्मि द्वीपानां पुष्करो ऽस्म्यहम्

பிரஜாபதிகளில் நான் தக்ஷன்; எல்லா ராக்ஷஸர்களிலும் நான் நிருதி. வலிமைமிக்கவர்களில் நான் வாயு; தீவுகளில் நான் புஷ்கரம்.

Verse 12

मृगेन्द्राणां च सिंहो ऽहं यन्त्राणां धनुरेव च / वेदानां सामवेदो ऽहं यजुषां शतरुद्रियम्

விலங்குகளின் அரசர்களில் நான் சிங்கம்; கருவி-உபகரணங்களில் நான் வில். வேதங்களில் நான் சாமவேதம்; யஜுஸ் மந்திரங்களில் நான் சதருத்ரீயம்.

Verse 13

सावित्री सर्वजप्यानां गुह्यानां प्रणवो ऽस्म्यहम् / सूक्तानां पौरुषं सूक्तं ज्येष्ठसाम च सामसु

எல்லா ஜபத்திற்குரிய மந்திரங்களில் நான் சாவித்ரீ (காயத்ரீ); இரகசிய மந்திரங்களில் நான் பிரணவம் (ஓம்). ஸூக்தங்களில் நான் பௌருஷ ஸூக்தம்; சாமகானங்களில் நான் ஜ்யேஷ்ட-சாமம்.

Verse 14

सर्ववेदार्थविदुषां मनुः स्वायंभुवो ऽस्म्यहम् / ब्रह्मावर्तस्तु देशानां क्षेत्राणामविमुक्तकम्

எல்லா வேதார்த்தத்தையும் உண்மையாக அறிந்தோரில் நான் ஸ்வாயம்புவ மனு. நாடுகளில் நான் பிரஹ்மாவர்த்தம்; புண்ணியத் தீர்த்தக்ஷேத்திரங்களில் நான் அவிமுக்தகம்.

Verse 15

विद्यानामात्मविद्याहं ज्ञानानामैश्वरं परम् / भूतानामस्म्यहं व्योम सत्त्वानां मृत्युरेव च

வித்தைகளில் நான் ஆத்மவித்தை; ஞானங்களில் நான் பரம ஐஸ்வர ஞானம் (ஈஸ்வரத் தத்துவ ஞானம்). பூதங்களில் நான் வ்யோமம் (ஆகாயம்); உயிரினங்களில் நான் மரணமே.

Verse 16

पाशानामस्म्यहं माया कालः कलयतामहम् / गतीनां मुक्तिरेवाहं परेषां परमेश्वरः

பந்தங்களில் நான் மாயை; கணித்து ஒழுங்குபடுத்துவோரில் நான் காலம். எல்லா கதிகளிலும் நான் ஒரே முக்தி; பரமத் தத்துவங்களில் நான் பரமேஸ்வரன்.

Verse 17

यच्चान्यदपि लोके ऽस्मिन् सत्त्वं तेजोबलाधिकम् / तत्सर्वं प्रतिजानीध्वं मम तेजोविजृम्भितम्

இந்த உலகில் உயர்ந்த சத்துவம், ஒளி, வலிமை உடைய எதுவாயினும்—அதெல்லாம் என் தெய்வீகத் தேஜஸின் விரிந்த வெளிப்பாடே என்று அறிக.

Verse 18

आत्मानः पशवः प्रोक्ताः सर्वे संसारवर्तिनः / तेषां पतिरहं देवः स्मृतः पशुपतिर्बुधैः

சம்சாரச் சுழலில் உலாவும் எல்லா ஆத்மாக்களும் ‘பசு’ எனக் கூறப்படுகின்றன. அவர்களின் அதிபதி நான் தேவன்; ஞானிகள் என்னை ‘பசுபதி’ என்று நினைவு கூறுவர்.

Verse 19

मायापाशेन बध्नामि पशूनेतान् स्वलीलया / मामेव मोचकं प्राहुः पशूनां वेदवादिनः

என் லீலையால் இப் பசுவெனும் உயிர்களை மாயையின் பாசத்தால் கட்டுகிறேன்; வேதவாதிகள், கட்டுண்ட பசுக்களின் விடுவிப்பவன் நான் ஒருவனே என்று கூறுவர்.

Verse 20

मायापाशेन बद्धानां मोचको ऽन्यो न विद्यते / मामृते परमात्मानं भूताधिपतिमव्ययम्

மாயையின் பாசத்தால் கட்டுண்டவர்களுக்கு என்னைத் தவிர வேறு விடுவிப்பவன் இல்லை—நான் பரமாத்மா, எல்லா உயிர்களின் அழிவிலா அதிபதி.

Verse 21

चतुर्विंशतितत्त्वानि माया कर्म गुणा इति / एते पाशाः पशुपतेः क्लेशाश्च पशुबन्धनाः

இருபத்துநான்கு தத்துவங்கள், மேலும் மாயை, கர்மம், குணங்கள்—இவையே பசுபதி ஈசுவரனுடனான உறவில் ஜீவன் (பசு) கட்டுப்படும் பாசங்கள்; இவையே கிளேசங்களாய் ஜீவபந்தத்திற்குக் காரணம்.

Verse 22

मनो बुद्धिरहङ्कारः खानिलाग्निजलानि भूः / एताः प्रकृतयस्त्वष्टौ विकाराश्च तथापरे

மனம், புத்தி, அகங்காரம்; மேலும் ஆகாயம், வாயு, அগ্নி, நீர், பூமி—இவை எட்டு பிரகிருதிகள் எனக் கூறப்படுகின்றன; பிற தத்துவங்கள் அவற்றின் விகாரங்கள் (பரிணாமங்கள்).

Verse 23

श्रोत्रं त्वक्चक्षुषी जिह्वा घ्राणं चैव तु पञ्चमम् / पायूपस्थं करौ पादौ वाक् चैव दशमी मता

காது, தோல், இரு கண்கள், நாக்கு, மூக்கு—இவை ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள். குதம், உபஸ்தம், கைகள், கால்கள், வாக்கு—இவை சேர்ந்து பத்து இந்திரியங்கள் எனக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 24

शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धस्तथैव च / त्रयोविंशतिरेतानि तत्त्वानि प्राकृतानि तु

சப்தம், ஸ்பரிசம், ரூபம், ரசம், கந்தம்—இவையும் தத்துவங்களே. இவ்வாறு பிரகிருதியிலிருந்து தோன்றிய இருபத்துமூன்று தத்துவங்கள் கூறப்படுகின்றன.

Verse 25

चतुर्विंशकमव्यक्तं प्रधानं गुणलक्षणम् / अनादिमध्यनिधनं कारणं जगतः परम्

குணலட்சணமுடைய அவ்யக்தமான பிரதானமே இருபத்துநான்காவது தத்துவம். அதற்கு ஆதியும் இல்லை, நடுவும் இல்லை, முடிவும் இல்லை; அதுவே உலகின் பரம காரணம்.

Verse 26

सत्त्वं रजस्तमश्चेति गुणत्रयमुदाहृतम् / साम्यावस्थितिमेतेषामव्यक्तं प्रकृतिं विदुः

சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ்—இவையே மூன்று குணங்கள் என உரைக்கப்படுகின்றன. இவை சமநிலையில் நிலைத்தால் அந்த நிலை ‘அவ்யக்தம்’; ஞானிகள் அதையே ஆதிப் பிரகிருதி என அறிவர்.

Verse 27

सत्त्वं ज्ञानं तमो ऽज्ञानं रजो मिश्रमुदाहृतम् / गुणानां बुद्धिवैषम्याद् वैषम्यं कवयो विदुः

சத்துவம் ஞானமாகவும், தமஸ் அஞ்ஞானமாகவும், ரஜஸ் கலந்த நிலையெனவும் கூறப்படுகிறது. குணங்களின் சமமற்ற மேலாதிக்கத்தால் மனநிலைகளின் வேறுபாடு உண்டாகும் என ஞானிகள் அறிவர்.

Verse 28

धर्माधर्माविति प्रोक्तौ पाशौ द्वौ बन्धसंज्ञितौ / मय्यर्पितानि कर्माणि निबन्धाय विमुक्तये

தர்மம், அதர்மம்—இவை இரு பாசங்கள்; பந்தங்கள் எனப் பெயர்பெற்றவை. என்னிடத்தில் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட செயல்கள் ஒருவருக்கு பந்தத்தின் காரணமாகவும், மற்றொருவருக்கு விடுதலையின் வழியாகவும் அமையும்.

Verse 29

अविद्यामस्मितां रागं द्वेषं चाभिनिवेशकम् / क्लेशाख्यानचलान् प्राहुः पाशानात्मनिबन्धनान्

அவித்யை, அஸ்மிதை (அஹங்காரம்), ராகம், த்வேஷம், அபிநிவேசம் (உயிர் பற்றுதல்)—இவையே ஐந்து ‘க்லேசங்கள்’ என போதிக்கப்படுகின்றன; இவை அசையா பாசங்கள், ஆத்மாவை கட்டுகின்றன.

Verse 30

एतेषामेव पाशानां माया कारणमुच्यते / मूलप्रकृतिरव्यक्ता सा शक्तिर्मयि तिष्ठति

இப் பாசங்களுக்குக் காரணம் ‘மாயை’ எனச் சொல்லப்படுகிறது. அந்த அவ்யக்த மூலப் பிரகிருதி என் சக்தியே; அது என்னுள் நிலைகொள்கிறது.

Verse 31

स एव मूलप्रकृतिः प्रधानं पुरुषो ऽपि च / विकारा महदादीनि देवदेवः सनातनः

அவரே மூலப் பிரகிருதி, அவரே பிரதானம், அவரே புருஷனும். மகத் முதலிய எல்லா விகாரங்களும் அவருடைய ரூபப் பரிணாமங்கள்; அவரே தேவர்களின் தேவன், சனாதன ஈசன்.

Verse 32

स एव बन्धः स च बन्धकर्ता स एव पाशः पशवः स एव / स वेद सर्वं न च तस्य वेत्ता तमाहुरग्र्यं पुरुषं पुराणम्

அவரே பந்தம்; அவரே பந்தத்தை ஏற்படுத்துபவரும். அவரே பாசம்; அவரே பசு (பந்தப்பட்ட ஜீவன்) கூட. அவர் அனைத்தையும் அறிவார்; ஆனால் அவரை அறிபவர் யாருமில்லை; ஆகவே ஞானிகள் அவரை முதன்மை, ஆதிப் புருஷன் என்கிறார்கள்.