Adhyaya 50

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे एकोनपञ्चाशो ऽध्यायः सूत उवाच अस्मिन् मन्वन्तरे पूर्वं वर्तमाने महान् विभुः / द्वापरे प्रथमे व्यासो मनुः स्वायंभुवो मतः

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணம், ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதை, பூர்வவிபாகத்தில் நாற்பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம். சூதர் கூறினார்—இந்த நிகழ் மன்வந்தரத்தில் முன்பு மகாவிபு பரம்பரையை அமைத்தான்; முதல் த்வாபரத்தில் வ்யாசராக ஸ்வாயம்புவ மனுவே கருதப்படுகிறார்.

Verse 2

बिभेद बहुधा वेदं नियोगाद् ब्रह्मणः प्रभोः / द्वितीये द्वापरे चैव वेदव्यासः प्रजापतिः

பிரபு பிரம்மாவின் ஆணையால் அவர் ஒரே வேதத்தை பல பகுதிகளாகப் பிரித்தார். மேலும் இரண்டாம் த்வாபரத்தில் பிரஜாபதி வேதவ்யாசரும் இவ்வகை பிரிவைச் செய்தார்.

Verse 3

तृतीये चोशना व्यासश्चतुर्थे स्याद् बृहस्पतिः / सविता पञ्चमे व्यासः षष्ठे मृत्युः प्रकीर्तितः

மூன்றில் உஷனா வ்யாசர்; நான்கில் ப்ருஹஸ்பதி என நினைக்கப்படுகிறார். ஐந்தில் ஸவிதா வ்யாசர்; ஆறில் ம்ருத்யு வ்யாசராகப் புகழப்படுகிறார்.

Verse 4

सप्तमे च तथैवेन्द्रो वसिष्ठश्चाष्टमे मतः / सारस्वतश्च नवमे त्रिधामा दशमे स्मृतः

ஏழில் அதுபோல இந்திரன்; எட்டில் வசிஷ்டர் எனக் கருதப்படுகிறார். ஒன்பதில் ஸாரஸ்வதன்; பத்தில் திரிதாமன் என நினைவுகூரப்படுகிறார்.

Verse 5

एकादशे तु त्रिवृषः शततेजास्ततः परः / त्रयोदशे तथा धर्मस्तरक्षुस्तु चतुर्दशे

பதினொன்றாம் சுழற்சியில் திரிவ்ருஷன்; அதன் பின் சததேஜஸ். பதிமூன்றாமில் தர்மன், பதினான்காமில் தரக்ஷு தோன்றினர்.

Verse 6

त्र्यारुणिर्वै पञ्चदशे षोडशे तु धनञ्जयः / कृतञ्जयः सप्तदशे ह्यष्टादशे ऋतञ्जयः

பதினைந்தாம் சுழற்சியில் த்ர்யாருணி; பதினாறாமில் தனஞ்சயன். பதினேழாமில் க்ருதஞ்சயன், பதினெட்டாமில் ருதஞ்சயன் தோன்றினர்.

Verse 7

ततो व्यासो भरद्वाजस्तस्मादूर्ध्वं तु गौतमः / राजश्रवाश्चैकविंशस्तस्माच्छुष्मायणः परः

அவரிடமிருந்து வ்யாசர்; வ்யாசரிடமிருந்து பரத்வாஜர் பிறந்தார். பரத்வாஜருக்குப் பின் கௌதமர். கௌதமரிடமிருந்து இருபத்தொன்றான ராஜஸ்ரவா; அதன் பின் சுஷ்மாயணன்.

Verse 8

तृणबिन्दुस्त्रयोविंशे वाल्मीकिस्तत्परः स्मृतः / पञ्चविशे तथा शक्तिः षड्विंशे तु पराशरः

இருபத்துமூன்றாமில் த்ருணபிந்து; அதன் பின் வால்மீகி என நினைவுகூரப்படுகிறார். இருபத்திஐந்தாமில் சக்தி, இருபத்திஆறாமில் பராசரர் தோன்றினார்.

Verse 9

सप्तविंशे तथा व्यासो जातूकर्णो महामुनिः / अष्टाविंशे पुनः प्राप्ते ह्यस्मिन् वै द्वापरे द्विजाः / पराशरसुतो व्यासः कृष्णद्वैपायनो ऽभवत्

இருபத்தேழாம் த்வாபரத்தில் மகாமுனி ஜாதூகರ್ಣர் வ்யாசராக இருந்தார். இப்போது இந்த இருபத்தெட்டாம் த்வாபரத்தில், ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, பராசரரின் புதல்வன் வ்யாசர் கிருஷ்ண த்வைபாயனராக ஆனார்.

Verse 10

स एव सर्ववेदानां पुराणानां प्रदर्शकः / पाराशर्यो महायोगी कृष्णद्वैपायनो हरिः

அவரே எல்லா வேதங்களுக்கும் புராணங்களுக்கும் வெளிப்படுத்தியும் விளக்கியும் அருள்பவர்—பராசரரின் புதல்வன் மகாயோகி கிருஷ்ணத்வைபாயன வியாசர்; அவர் தாமே ஹரி।

Verse 11

आराध्य देवमीशानं दृष्ट्वा साम्बं त्रिलोचनम् / तत्प्रसादादसौ व्यासं वेदानामकरोत् प्रभुः

ஈசான தேவனை ஆராதித்து, சாம்பன்—மூன்றுகண் சிவனை—தரிசித்து, அவருடைய அருளால் அந்தப் பெருமான் வேதங்களை வியாசமாக (ஒழுங்குபடுத்துபவனாக) ஆனார்।

Verse 12

अथ शिष्यान् प्रिजग्राह चतुरो वेदपारगान् / जैमिनिं च सुमन्तुं च वैशम्पायनमेव च / पैलं तेषां चतुर्थं च पञ्चमं मां महामुनिः

பின்னர் அந்த மகாமுனி வேதத்தில் தேர்ந்த ஐந்து சீடர்களை ஏற்றார்—ஜைமினி, சுமந்து, வைசம்பாயன; நான்காவதாக பைலன்; ஐந்தாவதாக என்னையும்।

Verse 13

ऋग्वेदश्रावकं पैलं जग्राह स महामुनिः / यजुर्वेदप्रवक्तारं वैशम्पायनमेव च

அந்த மகாமுனி பைலனை ரிக் வேதத்தின் ஓதுநரும் பரப்புநரும் ஆக்கினார்; அதுபோல யஜுர்வேதத்தின் போதகராக வைசம்பாயனனை நியமித்தார்।

Verse 14

जैमिनिं सामवेदस्य श्रावकं सोन्वपद्यत / तथैवाथर्ववेदस्य सुमन्तुमृषिसत्तमम् / इतिहासपुराणानि प्रवक्तुं मामयोजयत्

அவர் ஜைமினியை சாமவேதத்தின் ஓதுநரும் பரப்புநரும் ஆக்கினார்; அதர்வவேதத்திற்கு ரிஷிகளில் சிறந்த சுமந்துவை நியமித்தார். இதிகாச‑புராணங்களை உரைக்க என்னையே பணித்தார்।

Verse 15

एक आसीद्यजुर्वेदस्तं चतुर्धा व्यकल्पयत् / चातुर्हेत्रमभूद् यस्मिंस्तेन यज्ञमथाकरोत्

முன்னொரு காலத்தில் யஜுர்வேதம் ஒரே தொகுப்பாக இருந்தது; பின்னர் அது நான்கு பகுதிகளாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டது. அதிலிருந்து சாத்துர்ஹோத்ரம் எனும் நான்கு புரோகிதர் அமைப்பு தோன்றி, அதன் மூலம் யாகம் முறையாக நிறைவேற்றப்பட்டது।

Verse 16

आध्वर्यवं यजुर्भिः स्यादृग्भिर्हेत्रं द्विजोत्तमाः / औद्गात्रं सामभिश्चक्रे ब्रह्मत्वं चाप्यथर्वभिः

ஓ இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தவர்களே! அத்வர்யுவின் பணி யஜுர்வேத மந்திரங்களால், ஹோத்ரியின் பணி ரிக்வேதத்தால்; உத்காத்ரியின் பணி சாமவேத சாமகானங்களால், பிரம்மா புரோகிதப் பதவி அதர்வவேதத்தால் நிறைவேறுகிறது।

Verse 17

ततः स ऋच उद्धृत्य ऋग्वेदं कृतवान् प्रभुः / यजूंषि च यजुर्वेदं सामवेदं च सामभिः

அதன்பின் ஆண்டவன் ரிச் மந்திரங்களை எடுத்தெடுத்து ரிக்வேதத்தை அமைத்தான்; யஜுஸ் சூத்திரங்களால் யஜுர்வேதத்தை உருவாக்கி, சாமகானங்களால் சாமவேதத்தை வடிவமைத்தான்।

Verse 18

एकविंशतिभेदेन ऋग्वेदं कृतवान् पुरा / शाखानां तु शतेनैव यजुर्वेदमथाकरोत्

பண்டைய காலத்தில் அவர் ரிக்வேதத்தை இருபத்தொன்று பிரிவுகளாக அமைத்தார்; பின்னர் யஜுர்வேதத்தையும் நூறு சாகைகளாக ஒழுங்குபடுத்தினார்।

Verse 19

सामवेदं सहस्त्रेण शाखानां प्रबिभेद सः / अथर्वाणमथो वेदं बिभेद नवकेन तु

அவர் சாமவேதத்தை ஆயிரம் சாகைகளாகப் பிரித்தார்; அதர்வவேதத்தை ஒன்பது சாகைகளாகப் பிரித்தார்।

Verse 20

भेदैरष्टादशैर्व्यासः पुराणं कृतवान् प्रभुः / सो ऽयमेकश्चतुष्पादो वेदः पूर्वं पुरातनात्

பதினெட்டு பிரிவுகளால் பகவான் வ்யாசர் புராணத்தை இயற்றினார். இது முன்னர் மிகப் பழங்காலத்தில் நான்கு பாதங்களுடைய ஒரே வேதமாகப் பரம்பரையாக வந்தது.

Verse 21

ओङ्कारो ब्रह्मणो जातः सर्वदोषविशोधनः / वेदवेद्यो हि भगवान् वासुदेवः सनातनः

ஓங்காரம் பிரம்மத்திலிருந்து தோன்றியது; அது எல்லா குறைகளையும் தூய்மைப்படுத்தும். வேதங்களால் அறியத்தக்க சனாதன பகவான் வாசுதேவரே.

Verse 22

स गीयते परो वेदे यो वेदैनं स वेदवित् / एतत् परतरं ब्रह्म ज्योतिरानन्दमुत्तमम्

வேதத்தில் அவரே பரமன் எனப் பாடப்படுகிறார்; அவரை அறிந்தவனே வேதவித். இதுவே எல்லாவற்றிற்கும் அப்பாற்பட்ட பிரம்மம்—உயர்ந்த ஒளி, ஒப்பற்ற ஆனந்தம்.

Verse 23

वेदवाक्योदितं तत्त्वं वासुदेवः परं पदम् / वेदवेद्यमिमं वेत्ति वेदं वेदपरो मुनिः

வேதவாக்கியங்கள் உரைக்கும் தத்துவம் இதுவே: வாசுதேவரே பரமபதம். வேதத்தில் நிலைத்த முனிவர், வேதத்தால் அறியத்தக்க இந்த உண்மையை அறிந்து வேதத்தையும் உண்மையாக அறிகிறார்.

Verse 24

अवेदं परमं वेत्ति वेदनिष्ठः सदेश्वरः / स वेदवेद्यो भगवान् वेदमूर्तिर्महेश्वरः / स एव वेदो वेद्यश्च तमेवाश्रित्य मुच्यते

வேதத்தில் உறுதியும் ஈசுவர பக்தியும் உடையவன், வேத உச்சரிப்பைத் தாண்டிய பரமத்தை அறிகிறான். வேதத்தால் அறியத்தக்க அந்த பகவான் மகேசுவரன் வேதமூர்த்தி. அவரே வேதமும் வேத்யமும்; அவரையே சரணடைந்தால் விடுதலை.

Verse 25

इत्येदक्षरं वेद्यमोङ्कारं वेदमव्ययम् / अवेदं च विजानाति पाराशर्यो महामुनिः

இவ்வாறு மகாமுனி பாராசர்யர், அறியத்தக்க அழியாத அக்ஷரம் ‘ஓங்காரம்’—அதே அழிவிலா வேதம் என உணர்கிறார்; மேலும் உண்மையான வைதிக அறிவிற்கு அப்பாற்பட்டதை ‘அவேதம்’ என்றும் அறிகிறார்।