Adhyaya 47

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षट्चत्वारिशो ऽध्यायः सूत उवाच जम्बूद्वीपस्य विस्ताराद् द्विगुणेन समन्ततः / संवेष्टयित्वा क्षारोदं प्लक्षद्वीपो व्यवस्थितः

சூதர் கூறினார்—ஜம்பூத்வீபத்தை எல்லாத் திசைகளிலும் அதன் பரப்பின் இரட்டிப்பு அகலத்தில் சூழ்ந்து, க்ஷாரோத (உப்புநீர்) சமுத்திரத்துடன் ப்லக்ஷத்வீபம் அமைந்துள்ளது।

Verse 2

प्लक्षद्वीपे च विप्रेन्द्राः सप्तासन् कुलपर्वताः / ऋज्वायताः सुपर्वाणः सिद्धसङ्घनिषेविताः

ஓ விப்ரேந்திரர்களே, ப்லக்ஷத்வீபத்தில் ஏழு குலபர்வதங்கள் இருந்தன—நேராக உயர்ந்து விரிந்தவை, அழகிய மலைமுடிகளுடன் அமைந்தவை, சித்தர்களின் கூட்டத்தால் சேவிக்கப்பட்டவை।

Verse 3

गोमेदः प्रथमस्तेषां द्वितीयश्चन्द्र उच्यते / नारादो दुन्दुभिश्चैव सोमश्च ऋषभस्तथा / वैभ्राजः सप्तमः प्रोक्तो ब्रह्मणो ऽत्यन्तवल्लभः

அவர்களில் கோமேதன் முதலாவதாகவும், சந்திரன் இரண்டாவதாகவும் கூறப்படுகின்றான். நாரதன், துந்துபி, மேலும் சோமன், ரிஷபனும் (எண்ணப்படுகின்றனர்). வைப்ராஜன் ஏழாவதாகப் புகழப்படுகிறான்—பிரம்மனுக்கு மிகப் பிரியமானவன்.

Verse 4

तत्र देवर्षिगन्धर्वैः सिद्धैश्च भगवानजः / उपास्यते स विश्वात्मा साक्षी सर्वस्य विश्वसृक्

அங்கே தேவ ரிஷிகள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள் ஆகியோர் அஜன் (அஜன்மன்) எனும் பகவானை வழிபடுகின்றனர். அவர் உலகாத்மா—அனைத்திற்கும் சாட்சி, பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாளர்.

Verse 5

तेषु पुण्या जनपदा नाधयो व्याधयो न च / न तत्र पापकर्तारः पुरुषा वा कथञ्चन

அவர்களிடையே புண்ணியமும் புனிதமும் நிறைந்த நாடுகள் உள்ளன; அங்கே துன்பக் கிளேசங்களும் இல்லை, நோய்களும் இல்லை. அந்த நிலங்களில் எவ்விதத்திலும் பாவம் செய்பவர்கள் இல்லை.

Verse 6

तेषां नद्यश्च सप्तैव वर्षाणां तु समुद्रगाः / तासु ब्रह्मर्षयो नित्यं पितामहपुपासते

அந்த வர்ஷங்களுக்குச் சரியாக ஏழு நதிகள் உள்ளன; அவை கடலுக்குள் சென்று கலக்கின்றன. அந்தப் புனித நீர்களில் பிரம்மரிஷிகள் எப்போதும் பிதாமஹன் பிரம்மாவை வணங்கி வழிபடுகின்றனர்.

Verse 7

अनुतप्ता शिखी चैव विपापा त्रिदिवा कृता / अमृता सुकृता चैव नामतः परिकीर्तिताः

அவை பெயரால் இவ்வாறு போற்றப்படுகின்றன—அனுதப்தா, ஶிகீ, விபாபா, திரிதிவா, க்ருதா, அம்ருதா, மற்றும் ஸுக்ருதா.

Verse 8

क्षुद्रनद्यस्त्वसंख्याताः सरांसि सुबहून्यपि / न चैतेषु युगावस्था पुरुषा वै चिरायुषः

எண்ணற்ற சிறு நதிகளும் பல ஏரிகளும் உள்ளன; ஆனால் அந்நிலங்களில் யுகங்களின் ஒழுங்கான நிலை வெளிப்படாது, அங்குள்ள மனிதரும் நீண்ட ஆயுளுடையோர் அல்லர்।

Verse 9

आर्यकाः कुरवाश्चैव विदशा भाविनस्तथा / ब्रह्मक्षत्रियविट्शूद्रास्तस्मिन् द्वीपे प्रकीर्तिताः

அந்தத் தீவில் ஆர்யகர், குருக்கள், விதசர், பாவினர் எனும் மக்கள் வாழ்வதாகக் கூறப்படுகிறது; மேலும் அங்கே பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்ரர் என்ற நான்கு வர்ணங்களும் மரபாக எண்ணப்படுகின்றன।

Verse 10

इज्यते भगवान् सोमो वर्णैस्तत्र निवासिभिः / तेषां च सोमसायुज्यं सारूप्यं मुनिपुङ्गवाः

அங்கே வாழும் எல்லா வர்ணத்தாரும் பகவான் சோமனை வழிபடுகின்றனர்; ஓ முனிவரிற் சிறந்தவர்களே, அவர்களுக்கு பலனாக சோமனுடன் சாயுஜ்யமும் சாரூப்யமும் உண்டாகும்।

Verse 11

सर्वे धर्मपरा नित्यं नित्यं मुदितमानसाः / पञ्चवर्षसहस्त्राणि जीवन्ति च निरामयाः

அவர்கள் அனைவரும் எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பர்; மனம் என்றும் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கும்; நோயின்றி ஐயாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்வர்।

Verse 12

प्लक्षद्वीपप्रमाणं तु द्विगुणेन समन्ततः / संवेष्ट्येक्षुरसाम्भोधिं शाल्मलिः संव्यवस्थितः

சால்மலீத் தீவு, ப்லக்ஷத் தீவின் அளவின் இரட்டிப்பாக எல்லாத் திசைகளிலும் விரிந்து, கரும்புச்சாறு போன்ற நீருடைய கடலைச் சூழ்ந்து அமைந்துள்ளது।

Verse 13

सप्त वर्षाणि तत्रापि सप्तैव कुलपर्वताः / ऋज्वायताः सुपर्वाणः सप्त नद्यश्च सुव्रताः

அங்கேயும் ஏழு வர்ஷங்கள் (பிரதேசங்கள்) உள்ளன; அதுபோலவே ஏழு குலபர்வதங்களும் உள்ளன. அவை நேராகப் பரந்து, அழகிய சிகரங்களுடன் விளங்குகின்றன; ஓ நல்விரதனே, அங்கே ஏழு நதிகளும் உள்ளன.

Verse 14

कुमुदश्चोन्नतश्चैव तृतीयश्च बलाहकः / द्रोणः कङ्कस्तु महिषः ककुद्वान् सप्त पर्वताः

குமுத, உன்னத, மூன்றாவது பலாஹக; பின்னர் த்ரோண, கங்க, மகிஷ, ககுத்வான்—இவையே ஏழு மலைகள்.

Verse 15

योनी तोया वितृष्णा च चन्द्रा शुक्ला विमोचनी / निवृत्तिश्चैति ता नद्यः स्मृता पापहरा नृणाम्

யோனி, தோயா, வித்ருஷ்ணா, சந்த்ரா, சுக்லா, விமோசினி, நிவ்ருத்தி—இந்த நதிகள் மனிதரின் பாவங்களை நீக்கும் என நினைவுகூரப்படுகின்றன.

Verse 16

न तेषु विद्यते लोभः क्रोधो वा द्विजसत्तमाः / न चैवास्ति युगावस्था जना जीवन्त्यनामयाः

ஓ இருபிறப்பினருள் சிறந்தவர்களே, அங்கே பேராசையும் கோபமும் இல்லை. யுகங்களின் சிதைவு நிலையுமில்லை; மக்கள் நோயற்றவர்களாய் வாழ்கிறார்கள்.

Verse 17

यजन्ति सततं तत्र वर्णा वायुं सनातनम् / तेषां तस्याथ सायुज्यं सारूप्यं च सलोकता

அங்கே எல்லா வர்ணத்தாரும் எந்நாளும் சனாதன வாயுவை வழிபடுகின்றனர். அவரின் அருளால் அவர்கள் சாயுஜ்யம், சாரூப்யம், சாலோகதா ஆகியவற்றை அடைகின்றனர்.

Verse 18

कपिला ब्राह्मणाः प्रोक्ता राजानश्चारुणास्तथा / पीता वैश्याः स्मृताः कृष्णा द्वीपे ऽस्मिन् वृषला द्विजाः

இந்தத் தீவில் பிராமணர்கள் கபில நிறத்தினர் எனக் கூறப்படுகின்றனர்; அரசர்களும் அதுபோல ஒளிவண்ணத்தினர். வைசியர்கள் மஞ்சள் நிறத்தினர் என நினைக்கப்படுகின்றனர்; சூத்ரர்கள் கருநிறத்தினர். இங்கே இருமுறை பிறந்தவர்களும் ஒழுக்கம் கெட்டால் ‘விருஷல’ர் எனக் கருதப்படுவர்.

Verse 19

शाल्मलस्य तु विस्ताराद् द्विगुणेन समन्ततः / संवेष्ट्य तु सुरोदाब्धिं कुशद्वीपो व्यवस्थितः

சால்மலத் தீவின் பரப்பளவின் இருமடங்காகச் சுற்றிலும் குசத் தீவு அமைந்துள்ளது; அது எல்லாத் திசைகளிலும் சுரோததி (சுரா-கடல்)யைச் சூழ்ந்து நிற்கிறது.

Verse 20

विद्रुमश्चैव हेमश्च द्युतिमान् पुष्पवांस्तथा / कुशेशयो हरिश्चाथ मन्दरः सप्त पर्वताः

வித்ருமம், ஹேமம்; த்யுதிமான், புஷ்பவான்; குசேசயம், ஹரி; மேலும் மந்தரம்—இவையே ஏழு மலைகள்.

Verse 21

धुतपापा शिवा चैव पवित्रा संमता तथा / विद्युदम्भा मही चेति नद्यस्तत्र जलावहाः

அங்கே நீரைச் சுமந்து ஓடும் நதிகள் துதபாபா, சிவா, பவித்ரா, சம்மதா, வித்யுதம்பா, மஹீ எனப் பெயர்பெற்றவை.

Verse 22

अन्याश्च शतशोविप्रा नद्यो मणिजलाः शुभाः / तासु ब्रह्माणमीशानं देवाद्याः पर्युपासते

ஓ விப்ரர்களே, இன்னும் நூற்றுக்கணக்கான மங்கள நதிகள் உள்ளன; அவற்றின் நீர் மணிபோல் ஒளிர்கிறது. அந்த நீர்களில் தேவர்களில் முதன்மையோர், பிரம்மஸ்வரூபனாகிய ஈசானப் பெருமானைச் சூழ்ந்து வழிபடுகின்றனர்.

Verse 23

ब्राह्मणा द्रविणो विप्राः क्षत्रियाः शुष्मिणस्तथा / वैश्याः स्नेहास्तु मन्देहाः शूद्रास्तत्र प्रकीर्तिताः

அங்கே இவ்வாறு கூறப்படுகிறது—பிராமணர்கள் செல்வ‑வளத்தின்பால் நாட்டமுடையோர்; க்ஷத்திரியர்கள் வீரத்‑தீவிரம் உடையோர்; வைசியர்கள் அன்பு‑பற்றால் குறியிடப்படுவோர்; சூத்ரர்கள் மந்த அறிவுடையோர் எனப் புகழப்பட்டனர்।

Verse 24

सर्वे विज्ञानसंपन्ना मैत्रादिगुणसंयुताः / यथोक्तकारिणः सर्वे सर्वे भूतहिते रताः

அவர்கள் அனைவரும் உண்மையான விவேக‑ஞானம் உடையோர்; நட்பு முதலிய நற்குணங்களால் நிறைந்தோர்; விதிக்கப்பட்டதைச் செய்வோர்; எல்லா உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்டோர்.

Verse 25

यजन्ति विविधैर्यज्ञैर्ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् / तेषां च ब्रह्मसायुज्यं सारूप्यं च सलोकता

அவர்கள் பலவகை யாகங்களால் பரமேஷ்டி பிரம்மாவை வழிபடுகின்றனர்; அவர்களுக்கு பிரம்ம‑சாயுஜ்யம், சாரூப்யம், சலோகதா எனும் பெறுபேறுகள் உண்டாகின்றன.

Verse 26

कुशद्वीपस्य विस्ताराद् द्विगुणेन समन्ततः / क्रौञ्चद्वीपस्ततो विप्रा वेष्टयित्वा घृतोदधिम्

ஓ விப்ரர்களே! குசத்வீபத்தின் பரப்பளவின் இருமடங்காக எல்லாத் திசைகளிலும் விரிந்து, அதன் பின் க்ரௌஞ்சத்வீபம் உள்ளது; அது நெய்‑சமுத்திரத்தைச் சூழ்ந்து நிற்கிறது.

Verse 27

क्रौञ्चो वामनकश्चैव तृतीयश्चान्धकारकः / देवावृच्च विविन्दश्च पुण्डरीकस्तथैव च / नाम्ना च सप्तमः प्रोक्तः पर्वतो दुन्दुभिस्वनः

க்ரௌஞ்சம், வாமனகம், மூன்றாவது அந்தகாரகம்; தேவாவ்ருக், விவிந்தம், மேலும் புண்டரீகம்—இவை வரிசையாகக் கூறப்பட்டன. ஏழாவது மலை ‘துந்துபிஸ்வன’ எனப் பெயர்பெற்றது; அதன் ஒலி முரசைப் போன்றது.

Verse 28

गौरी कुमुद्विती चैव संध्या रात्रिर्मनोजवा / ख्यातिश्च पुण्डरीकाच नद्यः प्राधान्यतः स्मृताः

கௌரீ, குமுத்வதீ, சந்த்யா, ராத்திரி, மனோஜவா, க்யாதி, புண்டரீகா—இந்நதிகள் முதன்மையானவையாக நினைவுகூரப்படுகின்றன।

Verse 29

पुष्कराः पुष्कला धन्यास्तिष्यास्तस्य क्रमेण वै / ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव द्विजोत्तमाः

புஷ்கர, புஷ்கல, தன்ய, திஷ்ய—இவை அவனுடைய வரிசையில் முறையாகத் தோன்றின. ஓ இருமுறைப் பிறந்தோரில் சிறந்தவரே, அவனிடமிருந்து பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்ரரும் வெளிப்பட்டனர்।

Verse 30

अर्चयन्ति महादेवं यज्ञदानसमाधिभिः / व्रतोपवासैर्विविधैर्हेमैः स्वाध्यायतर्पणैः

அவர்கள் யாகம், தானம், சமாதி ஆகியவற்றால் மகாதேவனை அர்ச்சிக்கின்றனர்; பலவகை விரத-உபவாசங்களால், பொன் அர்ப்பணத்தால், மேலும் ஸ்வாத்யாயம் மற்றும் தர்ப்பணத்தாலும் வழிபடுகின்றனர்।

Verse 31

तेषां वै रुद्रसायुज्यं सारूप्यं चातिदुर्लभम् / सलोकता च सामीप्यं जायते तत्प्रसादतः

அவர்களுக்கு ருத்ர-சாயுஜ்யமும், மிக அரிதான ருத்ர-சாரூப்யமும் கிடைக்கின்றன; மேலும் ருத்ரலோகத்தில் வாசமும், அவருடைய சமீபத்துவமும் அவன் அருளாலே உண்டாகின்றன।

Verse 32

क्रौञ्चद्वीपस्य विस्ताराद् द्विगुणेन समन्ततः / शाकद्वीपः स्थितो विप्रा आवेष्ट्य दधिसागरम्

ஓ விப்ரர்களே, கௌஞ்சத் தீவின் பரப்பளவைச் சுற்றிலும் இருமடங்கு அளவில் சாகத் தீவு அமைந்து, தயி-சாகரத்தைச் சூழ்ந்து நிற்கிறது।

Verse 33

उदयो रैवतश्चैव श्यामाको ऽस्तगिरिस्तथा / आम्बिकेयस्तथा रम्यः केशरी चेति पर्वताः

உதய, ரைவத, ஷ்யாமாக, அஸ்தகிரி; மேலும் ஆம்பிகேய, ரம்ய, கேசரீ—இவை (புகழ்பெற்ற) மலைகள்.

Verse 34

सुकुमारी कुमारी च नलिनी रेणुका तथा / इक्षुका धेनुका चैव गभस्तिश्चेति निम्नगाः

சுகுமாரீ, குமாரீ, நலினீ, ரேணுகா; இக்ஷுகா, தேனுகா மற்றும் கபஸ்தி—இவை (புனித) நதிகள்.

Verse 35

आसां पिबन्तः सलिलं जीवन्ते तत्र मानवाः / अनामया ह्यशोकाश्च रागद्वेषविवर्जिताः

இந்த (புனித ஓடைகளின்) நீரை அருந்தி அங்கு வாழும் மக்கள் வாழ்கின்றனர்—நோயற்றோர், துயரமற்றோர், ஆசை-வெறுப்பின்றி நிறைந்தோர்.

Verse 36

मगाश्च मगधाश्चैव मानवा मन्दगास्तथा / ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चात्र क्रमेण तु

இங்கு வரிசையாக மகர், மகதர், மானவர், மந்தகர்; மேலும் பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்ரர்—இவ்வாறு (குழுக்கள்) கூறப்படுகின்றன.

Verse 37

यजन्ति सततं देवं सर्वलोकैकसाक्षिणम् / व्रतोपवासैर्विविधैर्देवदेवं दिवाकरम्

அவர்கள் எல்லா உலகங்களுக்கும் ஒரே சாட்சியான தேவனை இடையறாது வழிபடுகின்றனர்—தேவர்களின் தேவனான திவாகரன் (சூரியன்) ஐ, பலவகை விரதங்களாலும் நோன்புகளாலும்.

Verse 38

तेषां सूर्येण सायुज्यं सामीप्यं च सरूपता / सलोकता च विप्रेन्द्रा जायते तत्प्रसादतः

ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே! அவன் அருளால் அவர்கள் சூரியனுடன் சாயுஜ்யம், சாமீப்யம், சரூபதா மற்றும் சூரியலோக வாசம் பெறுகின்றனர்.

Verse 39

शाकद्वीपं समावृत्य क्षीरोदः सागरः स्थितः / श्वेतद्वीपश्च तन्मध्ये नारायणपरायणाः

சாகத்வீபத்தைச் சுற்றி க்ஷீரோத சாகரம் சூழ்ந்துள்ளது; அதன் நடுவில் ஸ்வேதத்வீபம் உள்ளது, அங்குள்ளோர் முழுதும் நாராயண பராயணர்.

Verse 40

तत्र पुण्या जनपदा नानाश्चर्यसमन्विताः / श्वेतास्तत्र नरा नित्यं जायन्ते विष्णुतत्पराः

அங்கே புண்ணியமான நாடுகள் பல அதிசயங்களால் நிறைந்துள்ளன; அங்கே மனிதர் எப்போதும் வெண்மை நிறத்துடன் பிறந்து, எந்நாளும் விஷ்ணுவில் தத்பரராக இருப்பர்.

Verse 41

नाधयो व्याधयस्तत्र जरामृत्युभयं न च / क्रोधलोभविनिर्मुक्ता मायामात्सर्यवर्जिताः

அங்கே மனக்கிளர்ச்சிகளும் இல்லை, உடல் நோய்களும் இல்லை; முதுமை-மரணப் பயமும் இல்லை. அவர்கள் கோபம்-பேராசையிலிருந்து விடுபட்டு, மாயையும் பொறாமையும் அற்றவர்கள்.

Verse 42

नित्यपुष्टा निरातङ्का नित्यानन्दाश्च भोगिनः / नारायणपराः सर्वे नारायणपरायणाः

அவர்கள் எப்போதும் போஷிக்கப்பட்டு, அச்சமற்றும் துன்பமற்றும், நித்திய ஆனந்தத்தில் உண்மையான நலனை அனுபவிப்போர். அவர்கள் அனைவரும் நாராயணமே பரம் எனக் கொண்டு, நாராயணனிலேயே சரணடைந்தோர்.

Verse 43

केचिद् ध्यानपरा नित्यं योगिनः संयतेन्द्रियाः / केचिज्जपन्ति तप्यन्ति केचिद् विज्ञानिनो ऽपरे

சில யோகிகள் எப்போதும் தியானத்தில் நிலைத்து, இந்திரியங்களை அடக்கி வைத்திருப்பர். சிலர் ஜபமும் தவமும் செய்வர்; மற்றவர்கள் விவேகமான ஆன்ம ஞானத்தில் உறுதியாக இருப்பர்.

Verse 44

अन्ये निर्बोजयोगेन ब्रह्मभावेन भाविताः / ध्यायन्ति तत् परं व्योम वासुदेवं परं पदम्

மற்றவர்கள் நிர்பீஜ யோகத்தால் முதிர்ந்து, பிரம்மபாவத்தில் நிறைந்து, அந்த பரம வ்யோமமான வாசுதேவனை—பரம பதமான பரம தாமத்தை—தியானிப்பர்.

Verse 45

एकान्तिनो निरालम्बा महाभागवताः परे / पश्यन्ति परमं ब्रह्म विष्णवाख्यं तमसः परं

அந்த உயர்ந்த மகாபாகவதர்கள் ஒருமுக பக்தியுடன், வெளிப்புற ஆதாரமின்றி, விஷ்ணு எனப் பெயர்பெற்ற அஞ்ஞான இருளுக்கு அப்பாற்பட்ட பரம்பிரம்மத்தை தரிசிப்பர்.

Verse 46

सर्वे चतुर्भुजाकाराः शङ्खचक्रगदाधराः / सुपीतवाससः सर्वे श्रीवत्साङ्कितवक्षसः

அவர்கள் அனைவரும் நான்கு கரங்களுடைய வடிவத்துடன், சங்கு-சக்கரம்-கதையைத் தாங்கியவர்கள். அனைவரும் ஒளிவிடும் பீதாம்பரத்தில் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அனைவரின் மார்பிலும் புனித ஸ்ரீவத்ஸச் சின்னம் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது.

Verse 47

अन्ये महेश्वरपरास्त्रिपुण्ड्राङ्कितमस्तकाः / स्वयोगोद्भूतकिरणा महागरुडवाहनाः

மற்றவர்கள் மகேஸ்வரன் (சிவன்) மீது பரம பக்தியுடையவர்கள்; அவர்களின் நெற்றியில் திரிபுண்ட்ரம் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. தம் யோகத்திலிருந்து எழும் தெய்வீக ஒளிக்கதிர்களால் பிரகாசித்து, அவர்கள் மகா கருட வாகனத்தில் பயணித்தனர்.

Verse 48

सर्वशक्तिसमायुक्ता नित्यानन्दाश्च निर्मलाः / वसन्ति तत्र पुरुषा विष्णोरन्तरचारिणः

அனைத்துச் சக்திகளாலும் நிறைந்தும், நித்திய ஆனந்தத்தில் நிலைத்தும், மாசற்றவர்களுமான அந்தச் சித்த புருஷர்கள் அங்கே வாசிக்கின்றனர்; அவர்கள் விஷ்ணுவின் அந்தராத்மாவில் உலாவுகின்றனர்।

Verse 49

तत्र नारायणस्यान्यद् दुर्गमं दुरतिक्रमम् / नारायणं नाम पुरं व्यासाद्यैरुपशोभितम्

அங்கே நாராயணனுடைய இன்னொரு தாமமும் உள்ளது—அது அடைய அரிது, கடக்க இயலாதது. ‘நாராயண’ எனும் பெயருடைய அந்தப் புரி, வ்யாசர் முதலிய மகரிஷிகளால் ஒளிர்கிறது।

Verse 50

हेमप्राकारसंसुक्तं स्फाटिकैर्मण्डपैर्युतम् / प्रभासहस्त्रकलिलं दुराधर्षं सुशोभनम् / हर्म्यप्राकारसंयुक्तमट्टालकसमाकुलम्

அது பொன்னாலான மதில்களால் சூழப்பட்டு, ஸ்படிக மண்டபங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது. ஆயிரம் ஒளிகளின் பிரகாசம் நிறைந்தது; அணுக இயலாத வலிமையுடனும் மிக அழகுடனும் விளங்கியது; உயர்ந்த மாளிகைகளின் சுவர்களோடு இணைந்து காவல் கோபுரங்களால் நிரம்பியது।

Verse 51

हेमगोपुरसाहस्त्रैर्नानारत्नोपशोभितैः / शुभ्रास्तरणसंयुक्तं विचित्रैः समलङ्कृतम्

அது ஆயிரக்கணக்கான பொன் கோபுரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; பலவகை ரத்தினங்களால் ஒளிர்ந்தது; மாசற்ற வெண்மையான ஆஸ்தரணங்களுடன், வண்ணமயமான ஆபரணங்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டது।

Verse 52

नन्दनैर्विविधाकारैः स्त्रवन्तीभीश्च शोभितम् / सरोभिः सर्वतो युक्तं वीणावेणुनिनादितम्

அது நந்தனவனம் போல் பல வடிவமான தோட்டங்களால் அழகுபெற்று, ஓடும் நீர்நதிகளால் மெருகுற்றது; எல்லாத் திசைகளிலும் குளங்களால் சூழப்பட்டு, வீணை மற்றும் வேணுவின் இசையால் முழங்கியது।

Verse 53

पताकाभिर्विचित्राभिरनेकाभिश्च शोभितम् / वीथीभिः सर्वतो युक्तं सोपानै रत्नभूषितैः

அது பலவகை விசித்திரமான வண்ணப் பதாகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; எல்லாத் திசைகளிலும் நடைபாதைகள், மாடவழிகள் அமைந்திருந்தன; ரத்தினம் பதித்த படிக்கட்டுகளால் மிளிர்ந்தது।

Verse 54

नारीशतसहस्त्राढ्यं दिव्यगोयसमन्वितम् / हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् / चतुर्द्वारमनौपम्यमगम्यं देवविद्विषाम्

அந்நகர்/அவதாரம் இலட்சக்கணக்கான பெண்களால் நிறைந்தது; தெய்வீகப் பசுச் செல்வமும் பெருஞ்செல்வமும் உடையது; அன்னங்களும் காரண்டவப் பறவைகளும் நிரம்பி, சக்கரவாக வாத்துகளால் அழகுபெற்றது. நான்கு வாயில்களுடைய அந்த ஒப்பற்ற இடம் தேவர்களின் பகைவர்க்கு அணுகமுடியாதது.

Verse 55

तत्र तत्राप्सरः सङ्धैर्नृत्यद्भिरुपशोभितम् / नानागीतविधानज्ञैर्देवानामपि दुर्लभैः

அங்கங்கே நடனமாடும் அப்சரஸ்களின் குழுக்களால் அது அழகுபெற்றது; மேலும் பலவகை பாடல் முறைகளில் தேர்ந்த, தேவர்களுக்கே அரிதாகக் கிடைக்கும் பாடகர்-வாத்தியக் கலைஞர்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

Verse 56

नानाविलाससंपन्नैः कामुकैरतिकोमलैः / प्रभूतचन्द्रवदनैर्नूपुरारावसंयुतैः

அவர்கள் பலவகை நயவிளையாட்டுக் கலைகளால் நிறைந்தவர்கள்; காதல் ரசம் பொங்கும் மிக மென்மையானவர்கள்; சந்திரனைப் போன்ற ஒளிமிகு முகங்களுடன், சிலம்பின் இனிய ஒலியோடு இணைந்திருந்தனர்.

Verse 57

ईषत्स्मितैः सुबिम्बोष्ठैर्बालमुग्धमृगेक्षणैः / अशेषविभवोपेतैर्भूषितैस्तनुमध्यमैः

அவர்களின் முகத்தில் மென்மையான புன்னகை; பழுத்த பிம்பப் பழம்போன்ற உதடுகள்; இளமைத் தூய்மையுடன் மயக்கும் மான் போன்ற கண்கள். எல்லா வகைச் செல்வமும் ஆபரணங்களும் அணிந்து, மெலிந்த இடை கொண்டவர்களாய் இருந்தனர்.

Verse 58

सुराजहंसचलनैः सुवेषैर्मधुरस्वनैः / संलापालापकुशलैर्दिव्याभरणभूषैतैः

தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவர்கள், அரசஹம்சத்தின் இனிய நடைபோல் நடந்தனர்; அழகிய உடை, இனிய குரல், நயமான உரையாடலில் தேர்ந்தவர்கள்।

Verse 59

स्तनभारविनम्रैश्च मदघूर्णितलोचनैः / नानावर्णविचित्राङ्गैर्नानाभोगरतिप्रियैः

மார்பின் பாரத்தால் வளைந்த உடல், மயக்கத்தால் சுழலும் கண்கள்; பல நிறங்களும் ஆபரணங்களும் கொண்ட விசித்திர அங்கங்கள்—பலவித இன்பங்களில் ஈடுபட்டு ரதி-விளையாட்டில் மகிழ்ந்தனர்।

Verse 60

प्रफुल्लकुसुमोद्यानैरितश्चेतश्च शोभितम् / असंख्येयगुणं शुद्धमागम्यं त्रिदशैरपि

மலர்ந்து குலுங்கும் பூந்தோட்டங்களால் அது எங்கும் அழகுற விளங்கியது; எண்ணற்ற குணங்களால் நிறைந்தது, பரிசுத்தமானது, தேவர்களுக்கும் எட்டாதது।

Verse 61

श्रीमत्पवित्रं देवस्य श्रीपतेरमितौजसः / तस्य मध्ये ऽतितेजस्कमुच्चप्राकारतोरणम्

அளவிலா ஒளியுடைய ஸ்ரீபதி தேவனின் அந்த திருத்தலம் செல்வமிக்கதும் பரமப் புனிதமும்; அதன் நடுவே உயர்ந்த மதில்மேல் மிக ஒளிரும் தோரண வாயில் விளங்கியது।

Verse 62

स्थानं पद् वैष्णवं दिव्यं योगिनामपि दुर्लभम् / तन्मध्ये भगवानेकः पुण्डरीकदलद्युतिः / शेते ऽशेषजगत्सूतिः शेषाहिशयने हरिः

அங்கே தெய்வீக வைஷ்ணவ நிலையம் (வைகுண்டம்) உள்ளது; அது யோகிகளுக்கும் அரிது. அதன் நடுவே தாமரை இதழ் போன்ற ஒளியுடன் ஒரே பகவான் விளங்குகிறார்; அனைத்துலகின் மூலமான ஹரி, சேஷ நாகத்தின் படுக்கையில் பள்ளிகொள்கிறார்।

Verse 63

विचिन्त्यमानो योगीन्द्रैः सनन्दनपुरोगमैः / स्वात्मानन्दामृतं पीत्वा परं तत् तमसः परम्

சனந்தனன் முதலிய யோகீந்திரர்கள் தியானிக்கும் அந்த பரத்தத்துவம், தன் ஆத்மானந்த அமுதத்தை அருந்தி, தமஸையும் கடந்த பராத்பரமாக விளங்குகிறது।

Verse 64

सुपीतवसनो ऽनन्तो महामायो महाभुजः / क्षीरोदकन्यया नित्यं गृहीतचरणद्वयः

ஒளிவீசும் பீதாம்பரம் அணிந்த அனந்தன்—மகாமாயை உடையவன், மகாபுஜன்—அவனது இரு திருவடிகளையும் க்ஷீரசாகரக் கன்னி ஸ்ரீலக்ஷ்மி எப்போதும் பக்தியால் தாங்கி நிற்கிறாள்।

Verse 65

सा च देवी जगद्वन्द्या पादमूले हरिप्रिया / समास्ते तन्मना नित्यं पीत्वा नारायणामृतम्

அந்த தேவி—உலகம் வணங்கும், ஹரிக்கு அன்பானவள்—அவனது திருவடித் தளத்தில் உறைகிறாள்; எப்போதும் அவனில் ஒன்றிய மனத்துடன், நாராயண அமுதத்தை அருந்தி அங்கேயே நிலைத்திருப்பாள்।

Verse 66

न तत्राधार्मिका यान्ति न च देवान्तराश्रयाः / वैकुण्ठं नाम तत् स्थानं त्रिदशैरपि वन्दितम्

அங்கே அதர்மிகள் செல்லார்; பிற தேவர்களைச் சரணடைந்தவர்களும் செல்லார். அந்த இடம் ‘வைகுண்டம்’ எனப்படும்; முப்பத்து மூன்று தேவர்களாலும் வணங்கப்படும்.

Verse 67

न मे ऽत्र भवति प्रज्ञा कृत्स्नशस्तन्निरूपणे / एतावच्छक्यते वक्तुं नारायणपुरं हि तत्

அதனை முழுமையாக விவரிக்க இங்கே என் அறிவு போதாது. இதளவையே சொல்ல இயலும்: அது நிச்சயமாக ‘நாராயணபுரம்’—நாராயணனின் நகரமே.

Verse 68

स एव परमं ब्रह्म वासुदेवः सनातनः / शेते नारायणः श्रीमान् मायया मोहयञ्जगत्

அவரே பரம்பிரம்மம்—சனாதன வாசுதேவன். ஸ்ரீமான் நாராயணன் சேஷசயனத்தில் துயில்கொண்டு, தன் மாயையால் உலகை மயக்குகின்றான்.

Verse 69

नारायणादिदं जातं तस्मिन्नेव व्यवस्थितम् / तमेवाभ्येति कल्पान्ते स एव परमा गतिः

இந்தப் பிரபஞ்சம் நாராயணனிடமிருந்து தோன்றியது; அவனிலேயே நிலைபெற்றுள்ளது. கல்பாந்தத்தில் அவனிடமே மீள்கிறது—அவனே பரமகதி.