Adhyaya 48

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साह्स्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तचत्वारिंशोध्यायः सूत उवाच शाकद्वीपस्य विस्ताराद् द्विगुणेन व्यवस्थितः / क्षीरार्णवं समाश्रित्य द्वीपः पुष्करसंवृतः

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணம், ஷட்ஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வபாகத்தில் நாற்பத்தேழாம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—சாகத்வீபத்தின் விரிவின் இரட்டிப்பாக புஷ்கரத்வீபம் அமைந்துள்ளது; அது க்ஷீரசாகரத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு, புஷ்கரப் பகுதியால் சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 2

एक एवात्र विप्रेन्द्राः पर्वतो मानसोत्तरः / योजनानां सहस्त्राणि सार्धं पञ्चाशदुच्छ्रितः / तावदेव च विस्तीर्णः सर्वतः परिमण्डलः

ஓ பிராமணச் சிறந்தவர்களே, இங்கு ‘மானசோத்தர’ எனப்படும் ஒரே மலை உள்ளது. அது ஆயிரத்து ஐம்பது யோஜன உயரமும், அதே அளவு அகலமும் உடையது; எல்லாத் திசைகளிலும் முழுமையான வட்டவடிவமாக நிற்கிறது.

Verse 3

स एव द्वीपः पश्चार्धे मानसोत्तरसंज्ञितः / एक एव महासानुः संनिवेशाद् द्विधा कृतः

அதேத் தீவின் மேற்குப் பகுதி ‘மானசோத்தர’ என அழைக்கப்படுகிறது. அது ஒரே மாபெரும் உயர்நிலமாக இருந்தாலும், அமைப்பினால் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 4

तस्मिन् द्वीपे स्मृतौ द्वौ तु पुण्यौ जनपदौ शुभौ / अपरौ मानसस्याथ पर्वतस्यानुमण्डलौ / महावीतं स्मृतं वर्षं धातकीखण्डमेव च

அந்தத் தீவில் இரண்டு புனிதமும் மங்களமும் ஆன ஜனபதங்கள் கூறப்படுகின்றன—ஒன்று ‘மானஸ்ய’ எனவும், மற்றொன்று மலையைச் சூழ்ந்த பரிமண்டலப் பகுதி எனவும். அங்கேயுள்ள வர்ஷம் ‘மஹாவீதம்’ என்றும் ‘தாதகீகண்டம்’ என்றும் புகழ்பெற்றது.

Verse 5

स्वादूदकेनोदधिना पुष्करः परिवारितः / तस्मिन् द्वीपे महावृक्षो न्यग्रोधो ऽमरपूजितः

இனிய நீர்க் கடலால் சூழப்பட்ட புஷ்கரத் தீவு உள்ளது. அந்தத் தீவில் தேவர்களும் வணங்கும் மகாவிருட்சமான ந்யக்ரோத வட்டமரம் நிற்கிறது.

Verse 6

तस्मिन् निवसति ब्रह्मा विश्वात्मा विश्वभावनः / तत्रैव मुनिशार्दूलाः शिवनारायणालयः

அதே இடத்தில் பிரம்மா வாசம் செய்கிறார்—அவர் விஸ்வாத்மா, உலகங்களைப் பேணிப் படைக்கும் ஆதாரம். அங்கேயே, ஓ முனிசார்தூலர்களே, சிவ-நாராயணரின் தாமமும் உள்ளது.

Verse 7

वसत्यत्र महादेवो हरोर्ऽद्धहरिरव्ययः / संपूज्यमानो ब्रह्माद्यैः कुमाराद्यैश्च योगिभिः / गन्धर्वैः किन्नरैर्यक्षैरीश्वरः कृष्णपिङ्गलः

இங்கே மகாதேவன் வாசம் செய்கிறான்—அழிவிலா ஆண்டவன், அரை ஹரனும் அரை ஹரியும் ஆனவன். பிரம்மா முதலிய தேவர்களாலும், குமாரர் முதலிய யோகநிஷ்ட முனிவர்களாலும் அவர் முறையாகப் பூஜிக்கப்படுகிறார்; கந்தர்வர், கின்னரர், யக்ஷர் ஆகியோரும் கருநிற-பிங்கல நிறமுடைய அந்த ஈஸ்வரனை வணங்குகின்றனர்.

Verse 8

स्वस्थास्तत्र प्रजाः सर्वा ब्रह्मणा सदृशत्विषः / निरामया विशोकाश्च रागद्वेषविवर्जिताः

அங்கே உள்ள எல்லா மக்களும் நலமுடன் நிலைத்திருக்கின்றனர்; பிரம்மனைப் போல ஒளிவிடுகின்றனர். அவர்கள் நோயற்றவர்கள், துயரமற்றவர்கள், ஆசை-வெறுப்பு அற்றவர்கள்.

Verse 9

सत्यानृते न तत्रास्तां नोत्तमाधममध्यमाः / न वर्णाश्रमधर्माश्च न नद्यो न च पर्वताः

அங்கே சத்தியமும் இல்லை, அசத்தியமும் இல்லை; உத்தம‑அதம‑மத்தியம என்ற வேறுபாடும் இல்லை. அங்கே வர்ண‑ஆசிரம தர்மங்களும் இல்லை; நதிகளும் இல்லை, மலைகளும் இல்லை.

Verse 10

परेण पुष्करस्याथ स्थितो महान् / स्वादूदकसमुद्रस्तु समन्ताद् द्विजसत्तमाः

புஷ்கரத்தின் மேற்கே மகத்தான இனியநீர் கடல் உள்ளது; அது அந்தப் பகுதியை எல்லாத் திசைகளிலும் சூழ்ந்துள்ளது, ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே.

Verse 11

परेण तस्य महती दृश्यते लोकसंस्थितिः / काञ्चनी द्विगुणा भूमिः सर्वा चैव शिलोपमा

அதற்கு அப்பால் பெரும் உலக அமைப்பு காணப்படுகிறது. அங்கே பொன்ன்மயமான நிலம் உள்ளது; அது இருமடங்கு விரிந்ததும், எங்கும் பாறைபோல் உறுதியானதும் ஆகும்.

Verse 12

तस्याः परेण शैलस्तु मर्यादात्मात्ममण्डलः / प्रकाशश्चाप्रकाशश्च लोकालोकः स उच्यते

அதற்கு அப்பால் ஒரு மலை உள்ளது; அது ஆத்மமண்டலத்தைச் சூழும் எல்லையாகும். அது ஒளியுமாகவும் ஒளியற்றதுமாகவும் இருப்பதால் ‘லோகாலோக’ என அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 13

योजनानां सहस्त्राणि दश तस्योच्छ्रयः स्मृतः / तावानेव च विस्तारो लोकालोको महागिरिः

மகாகிரி லோகாலோகத்தின் உயரம் பத்தாயிரம் யோஜனைகள் எனக் கூறப்படுகிறது; அதன் அகலமும் அதே அளவே.

Verse 14

समावृत्य तु तं शैलं सर्वतो वै तमः स्थितम् / तमश्चाण्डकटाहेन समन्तात् परिवेष्टितम्

அந்த மலை மூடப்பட்டபோது, எல்லாத் திசைகளிலும் கடும் தமஸ் நிலைத்தது; அந்த இருள் பெருங்கடாயம் போல், சுற்றிலும் முழுவதுமாக அதைச் சூழ்ந்தது।

Verse 15

एतै सप्त महालोकाः पातालाः सप्तकीर्तिताः / ब्रह्माण्डस्यैष विस्तारः संक्षेपेण मयोदितः

இவ்வாறு ஏழு மகாலோகங்களும் ஏழு பாதாளங்களும் கூறப்பட்டன. பிரம்மாண்டத்தின் விரிவும் அமைப்பும் நான் சுருக்கமாக உரைத்தேன்।

Verse 16

अण्डानामीदृशानां तु कोट्यो ज्ञेयाः सहस्त्रशः / सर्वगत्वात् प्रधानस्य कारणस्याव्ययात्मनः

இத்தகைய பிரம்மாண்ட அண்டங்கள் கோடிகளாக—ஆயிரமாயிரமாக—உள்ளன என்று அறிய வேண்டும்; ஏனெனில் அழிவிலா காரணமான ‘பிரதானம்’ அனைத்திலும் பரவி நிற்கிறது।

Verse 17

अण्डेष्वेतेषु सर्वेषु भुवनानि चतुर्दश / तत्र तत्र चतुर्वक्त्रा रुद्रा नारायणादयः

இந்த எல்லா பிரம்மாண்ட அண்டங்களிலும் பதினான்கு புவனங்கள் உள்ளன; ஒவ்வொன்றிலும் நான்முகப் பிரம்மா, ருத்ரன், நாராயணன் முதலிய தெய்வ சக்திகள் விளங்குகின்றன।

Verse 18

दशोत्तरमथैकैकमण्डावरणसप्तकम् / समन्तात् संस्थितं विप्रा यत्र यान्ति मनीषिणः

மேலும், ஓ விப்ரர்களே, ஒவ்வொரு பிரம்மாண்டத்தையும் சுற்றி ஏழேழு ஆவரணங்களாக அமைந்த பதினேழு மண்டலங்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் நிலைத்துள்ளன—அவற்றை நோக்கி ஞானிகள் தியானப் பயணத்தில் செல்கின்றனர்।

Verse 19

अनन्तमेकमव्यक्तनादिनिधनं महत् / अतीत्य वर्तते सर्वं जगत् प्रकृतिरक्षरम्

அனந்தமும் ஒன்றுமான அவ்யக்தமும் ஆதியந்தமற்ற மகத்தான இந்த அக்ஷரப் பிரக்ருதி உலகமெங்கும் திகழ்ந்து, அதைக் கடந்தும் நிற்கிறது।

Verse 20

अनन्तत्वमनन्तस्य यतः संख्या न विद्यते / तदव्यक्तमिति ज्ञेयं तद् ब्रह्म परमं पदम्

அனந்தனுக்கு எண்ணிக்கையோ அளவோ இல்லாததால் அவன் ‘அவ்யக்தம்’ என அறியப்படுகிறான்; அதுவே பிரம்மம், அதுவே பரமபதம்.

Verse 21

अनन्त एष सर्वत्र सर्वस्थानेषु पठ्यते / तस्य पूर्वं मयाप्युक्तं यत्तन्माहात्म्यमव्ययम्

அனந்தனுடைய இந்த ஸ்தோத்திரம்/உபதேசம் எல்லா இடங்களிலும் பாராயணம் செய்யப்படுகிறது; அதன் அழியாத மஹாத்மியத்தை நான் முன்பே உரைத்தேன்.

Verse 22

गतः स एष सर्वत्र सर्वस्थानेषु वर्तते / भूमौ रसातले चैव आकाशे पवने ऽनले / अर्णवेषु च सर्वेषु दिवि चैव न सशयः

அவன் அனைத்திலும் பரவி எல்லா இடங்களிலும் நிலைகொள்கிறான்—பூமியில், ரசாதலத்தில், ஆகாயத்தில், காற்றிலும் நெருப்பிலும், எல்லா கடல்களிலும், விண்ணிலும்; ஐயமில்லை.

Verse 23

तथा तमसि सत्त्वे च एष एव महाद्युतिः / अनेकधा विभक्ताङ्गः क्रीडते पुरुषोत्तमः

அதேபோல் தமஸிலும் சத்த்வத்திலும் அந்த மகாத்யுதி ஒருவனே வெளிப்படுகிறான்; பலவகையாக தன் அங்கங்களைப் பிரித்து புருஷோத்தமன் லீலையாக உலகை வெளிப்படுத்துகிறான்.

Verse 24

महेश्वरः परो ऽव्यक्तादण्डमव्यक्तसंभवम् / अण्डाद् ब्रह्मा समुत्पन्नस्तेन सृष्टमिदं जगत्

பரமேஸ்வரனாகிய மகேஸ்வரன் அவ்யக்தத்திலிருந்து தோன்றிய பிரபஞ்ச-அண்டத்தை வெளிப்படுத்தினார். அந்த அண்டத்திலிருந்து பிரம்மா தோன்றி, அவராலே இவ்வுலகம் முழுதும் படைக்கப்பட்டது.