Adhyaya 42

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे एकचत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच ध्रुवादूर्ध्वं महर्लोकः कोटियोजनविस्तृतः / कल्पाधिकारिणस्तत्र संस्थिता द्विजपुङ्गवाः

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வபாகத்தில் நாற்பத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. சூதர் கூறினார்—துருவத்தின் மேல் மகர்லோகம் உள்ளது; அது ஒரு கோடி யோஜனை விரிந்தது; அங்கே கல்ப அதிகாரம் பெற்ற உயர்ந்த த்விஜ முனிவர்கள் தங்கியுள்ளனர்.

Verse 2

जनलोको महर्लोकात् तथा कोटिद्वयातमकः / सनन्दनादयस्तत्र संस्थिता ब्रह्मणः सुताः

மகர்லோகத்தின் மேல் ஜனலோகம் உள்ளது; அது இரண்டு கோடி (யோஜனை) அளவுடையது; அங்கே சனந்தனன் முதலியோர்—பிரம்மாவின் புதல்வ முனிவர்கள்—நிலைத்துள்ளனர்.

Verse 3

जलोकात् तपोलोकः कोटित्रयसमन्वितः / वैराजास्तत्र वै देवाः स्थिता दाहविवर्जिताः

ஜனலோகத்தின் மேல் தபோலோகம் உள்ளது; அது மூன்று கோடி (யோஜனை) விரிந்தது; அங்கே வைராஜ தேவர்கள் தங்கியுள்ளனர், தாக-தாபம் இன்றியவர்கள்.

Verse 4

प्राजापत्यात् सत्यलोकः कोटिषट्केन संयुतः / अपुनर्मारकास्तत्र ब्रह्मलोकस्तु स स्मृतः

பிரஜாபதியின் லோகத்திற்கும் மேல் சத்யலோகம் உள்ளது; அது ஆறு கோடி (யோஜனை) அளவுடையது; அங்கே மீள்பிறப்பு-மரணம் இல்லை—அதே பிரம்மலோகம் என நினைக்கப்படுகிறது.

Verse 5

अत्र लोकगुरुर्ब्रह्मा विश्वात्मा विश्वतोमुखः / आस्ते स योगिभिर्नित्यं पीत्वा योगामृतं परम्

இங்கே உலககுரு பிரம்மா—விச்வாத்மா, விச்வதோமுகன்—யோகிகளுடன் என்றும் தங்குகிறார்; யோகத்தின் பரம அமிர்தத்தை அருந்தியவனாய்.

Verse 6

विशन्ति यतयः शान्ता नैष्ठिका ब्रह्मचारिणः / योगिनस्तापसाः सिद्धा जापकाः परमेष्ठिनम्

அமைதியுடைய யதிகள், நிஷ்டை பிரம்மச்சாரிகள், யோகிகள், தவசித்தர்கள், ஜபம் செய்பவர்கள் பரமேஷ்டி பரமேஸ்வரனுள் புகுகின்றனர்।

Verse 7

द्वारं तद्योगिनामेकं गच्छतां परमं पदम् / तत्र गत्वा न शोचन्ति स विष्णुः स च शङ्करः

பரம பதத்தை நாடும் யோகிகளுக்கு ஒரே வாசல் உண்டு. அங்கு சென்றபின் அவர்கள் இனி துயருறார்—அவரே விஷ்ணு, அவரே சங்கரன்।

Verse 8

सूर्यकोटिप्रतीकाशं पुरं तस्य दुरासदम् / न मे वर्णयितुं शक्यं ज्वालामालासमाकुलम्

அந்நகரம் கோடி சூரியர் ஒளிபோல் பிரகாசித்து அணுக இயலாதது. தீஜ்வாலைகளின் மாலைகளால் சூழ்ந்ததை நான் வர்ணிக்க இயலேன்।

Verse 9

तत्र नारायणस्यापि भवनं ब्रह्मणः पुरे / शेते तत्र हरिः श्रीमान् मायी मायामयः परः

அங்கே பிரம்மாவின் நகரத்தில் நாராயணனின் மாளிகையும் உள்ளது. அங்கேயே ஸ்ரீமான் ஹரி துயில்கிறான்—மாயையின் அதிபதி, மாயாமயமாக அனைத்திலும் நிறைந்தவன், ஆயினும் பரமாதீதன்।

Verse 10

स विष्णुलोकः कथितः पुनरावृत्तिवर्जितः / यान्ति तत्र महात्मानो ये प्रपन्ना जनार्दनम्

இதுவே விஷ்ணுலோகம் என உரைக்கப்பட்டது—மீள்பிறவி இல்லாதது. ஜனார்தனனைச் சரணடைந்த மகாத்மாக்கள் அங்கே செல்கின்றனர்।

Verse 11

ऊर्ध्वं तद् ब्रह्मसदनात् पुरं ज्योतिर्मयं शुभम् / वह्निना च परिक्षिप्तं तत्रास्ते भगवान् भवः

பிரம்மாவின் சதனத்திற்கு மேலே, தூய ஒளியால் ஆன புனித நகரம் உள்ளது. புனித அக்கினியால் சூழப்பட்ட அங்கே பகவான் பவ (சிவன்) வாசம் செய்கிறார்।

Verse 12

देव्या सह महादेवश्चिन्त्यमानो मनीषिभिः / योगिभिः शतसाहस्त्रैर्भूतै रुद्रैश्च संवृतः

தேவியுடன் கூடிய மகாதேவன் ஞானிகளால் தியானிக்கப்படுகிறார். அவர் இலட்சக்கணக்கான யோகிகள், பூதகணங்கள் மற்றும் ருத்ரர்களால் சூழப்பட்டிருந்தார்।

Verse 13

तत्र ते यान्ति नियता द्विजा वै ब्रह्मचारिणः / मदादेवपराः शान्तास्तापसा ब्रह्मवादिनः

அங்கே ஒழுக்கம் கொண்ட இருபிறப்பினர் பிரம்மச்சாரிகள் செல்கின்றனர்—அமைதியான தவசிகள், மகாதேவனில் பராயணர்கள், பிரம்மத்தைப் போதிப்பவர்கள்।

Verse 14

निर्ममा निरहङ्काराः कामक्रोधविवर्जिताः / द्रक्ष्यन्ति ब्रह्मणा युक्ता रुद्रलोकः स वै स्मृतः

பற்றும் அகந்தையும் அற்றவர்கள், காமம் கோபம் நீங்கியவர்கள்—பிரம்மத்துடன் ஒன்றுபட்டு அந்த பரம நிலையைக் காண்பார்கள். அதுவே ருத்ரலோகம் என நினைவுகூரப்படுகிறது।

Verse 15

एते सप्त महालोकाः पृथिव्याः परिकीर्तिताः / महातलादयश्चाधः पातालाः सन्ति वै द्विजाः

பூமியுடன் தொடர்புடைய இந்த ஏழு மகாலோகங்கள் கூறப்பட்டன. மேலும் கீழே—மகாதலம் முதலிய—பாதாள லோகங்களும் உள்ளன, ஓ இருபிறப்பினரே।

Verse 16

महातलं च पातालं सर्वरत्नोपशोभितम् / प्रासादैर्विविधैः शुभ्रैर्देवतायतनैर्युतम्

மகாதலம் மற்றும் பாதாளம் எல்லா வகை ரத்தினங்களாலும் ஒளிவீசுகின்றன; பலவகை வெண்மையான மாளிகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தேவர்களின் புனித ஆலயங்களுடன் கூடியவை।

Verse 17

अनन्तेन च संयुक्तं मुचुकुन्देन धीमता / नृपेण बलिना चैव पातालस्वर्गवासिना

அவன் அனந்தனுடனும் இணைந்திருந்தான்; ஞானமிக்க முசுகுந்தனுடனும்; மேலும் பாதாளத்தில் வாழ்ந்தாலும் ஸ்வர்கத்தின்போல் இன்பம் அனுபவிக்கும் வலிமைமிக்க அரசன் பலியுடனும் கூட்டிணைந்தான்।

Verse 18

शैलं रसातलं विप्राः शार्करं हि तलातलम् / पीतं सुतलमित्युक्तं नितलं विद्रुमप्रभम् / सितं हि वितलं प्रोक्तं तलं चैव सितेतरम्

ஓ விப்ரர்களே, ரசாதலம் பாறைமயமானது; தலாதலம் கற்கள்மயமானது. சுதலம் மஞ்சள் நிறமென கூறப்படுகிறது; நிதலம் பவளம்போல் ஒளிர்கிறது. விதலம் வெண்மையென சொல்லப்படுகிறது; தலம் வெண்மையல்லாத நிறமுடையது.

Verse 19

सुपर्णेन मुनिश्रेष्ठास्तथा वासुकिना शुभम् / रसातलमिति ख्यातं तथान्यैश्च निषेवितम्

முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, அந்த மங்களமான உலகம் ‘ரசாதலம்’ எனப் புகழ்பெற்றது; அங்கு சுபர்ணன் (கருடன்) மற்றும் வாசுகியும் சென்றடைந்து வழிபட்டனர்; பிறரும் அதனை நாடினர்.

Verse 20

विरोचनहिरण्याक्षतक्षकाद्यैश्च सेवितम् / तलातलमिति ख्यातं सर्वशोभासमन्वितम्

விரோசனன், ஹிரண்யாக்ஷன், தக்ஷகன் முதலியோரால் சேவிக்கப்பட்ட அந்த உலகம் ‘தலாதலம்’ எனப் புகழ்பெற்று, எல்லா வகை அழகாலும் நிறைந்துள்ளது.

Verse 21

वैनतेयादिभिश्चैव कालनेमिपुरोगमैः / पूर्वदेवैः समाकीर्णं सुतलं च तथापरैः

சுதல உலகமும் வைநதேயன் முதலியோர், காலநேமி தலைமையில், முன்னைய தேவர்கள் மற்றும் பிற பல உயிர்களால் நிரம்பியுள்ளது।

Verse 22

नितलं यवनाद्यैश्च तारकाग्निमुखैस्तथा / महान्तकाद्यैर्नागैश्च प्रह्मादेनासुरेण च

நிதல எனப்படும் பாதாளத்தில் யவனர் முதலியோர், தாரகன், அக்னிமுகன் போன்றோர், மகாந்தகன் முதலிய நாகர்கள், மேலும் பிரஹ்மாதே எனும் அசுரனும் வாழ்கின்றனர்।

Verse 23

वितलं चैव विख्यातं कम्बलाहीन्द्रसेवितम् / महाजम्भेन वीरेण हयग्रीवेण वै तथा

அதற்குக் கீழே புகழ்பெற்ற விதல உலகம் உள்ளது; அங்கு கம்பலன், ஆஹீந்திரன் எனும் நாகேந்திரர்கள் பணிவிடை செய்கின்றனர்; வீரன் மகாஜம்பன், ஹயக்ரீவனும் அங்கே உள்ளனர்।

Verse 24

शङ्कुकर्णेन संभिन्नं तथा नमुचिपूर्वकैः / तथान्यैर्विवधैर्नागैस्तलं चैव सुशोभनम्

அந்த பாதாளப் பகுதி சங்குகர்ணனால் துளைக்கப்பட்டது; நமுசி முதலியோராலும் அப்படியே; மேலும் பலவகை நாகர்களால் அந்தத் தலம் மிகச் சிறப்பாக ஒளிர்ந்தது।

Verse 25

तेषामधस्तान्नरका मायाद्याः परिकीर्तिताः / पापिनस्तेषु पच्यन्ते न ते वर्णयितुं क्षमाः

அவற்றின் கீழே ‘மாயா’ முதலிய நரகங்கள் என்று சொல்லப்படுகின்றன. அங்கே பாவிகள் தம் செயல்களின் பலனால் தாமே எரிந்து வேதனை அனுபவிக்கின்றனர்; அவற்றை முழுமையாக வர்ணிக்க இயலாது।

Verse 26

पातालानामधश्चास्ते शेषाख्या वैष्णवी तनुः / कालाग्निरुद्रो योगात्मा नारसिंहो ऽपि माधवः

பாதாளங்களுக்கும் கீழே ‘சேஷ’ எனப்படும் வைஷ்ணவத் திருமேனி நிலைகொள்கிறது. அவரே யோகஸ்வரூபமான காலாக்னிருத்ரன்; அவரே மாதவன், நரசிம்ம ரூபமாகவும் வெளிப்படுகிறார்.

Verse 27

यो ऽनन्तः पठ्येते देवो नागरूपी जनार्दनः / तदाधारमिदं सर्वं स कालाग्निमपाश्रितः

‘அனந்தன்’ எனப் பாராயணம் செய்யப்படும் நாகரூப ஜனார்தனன் மீது இவ்வுலகம் முழுதும் தாங்கப்பட்டுள்ளது. அவர் காலாக்னியில் ஆதாரமாயிருந்தும் அதற்கு அப்பாற்பட்ட பரம ஆதாரம் ஆவார்.

Verse 28

तमाविश्य महायोगी कालस्तद्वदनोत्थितः / विषज्वालामयो ऽन्ते ऽसौ जगत् संहरति स्वयम्

அவருள் புகுந்து, மகாயோகியான காலம் அவரது வாயிலிருந்து எழுந்து, இறுதியில் விஷமயமான ஜ்வாலைகளின் திரளாகி தானே உலகை லயப்படுத்துகிறது.

Verse 29

सहस्त्रमायो ऽप्रतिमः संहर्ता शङ्करोद्भवः / तामसी शांभवी मूर्तिः कालो लोकप्रकालनः

ஆயிரம் மாயாசக்திகளால் நிறைந்த, ஒப்பற்ற லயகரன்—சங்கரனிடமிருந்து தோன்றியவன். அவனது சாம்பவ மூர்த்தி தாமஸிகம் (லயத்தோடு இணைந்தது). அவனே காலன்; உலகங்களை ஒழுங்குபடுத்தி பரிபக்வப்படுத்துபவன்.