Adhyaya 43

Verse 1

इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे द्विचत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच एतद् ब्रह्माण्डमाख्यातं चतुर्दशविधं महत् / अतः परं प्रवक्ष्यामि भूर्लोकस्यास्य निर्णयम्

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வவிபாகத்தில் நாற்பத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. சூதர் கூறினார்: பதினான்கு பிரிவுகளாகிய இந்த மஹா பிரம்மாண்டம் விளக்கப்பட்டது; இனி இந்த பூலோகத்தின் நிர்ணயத்தை உரைப்பேன்.

Verse 2

जम्बुद्वीपः प्रधानो ऽयं प्लक्षः शाल्मल एव च / कुशः क्रौञ्चश्च शाकश्च पुष्करश्चैव सप्तमः

இந்த ஜம்பூத்வீபமே முதன்மை; மேலும் ப்லக்ஷ, ஷால்மல, குஷ, க்ரௌஞ்ச, ஷாக மற்றும் ஏழாவது புஷ்கரத் தீவும் கூறப்படுகின்றன।

Verse 3

एते सप्त महाद्वीपाः समुद्रैः सप्तभिर्वृताः / द्वीपाद् द्वीपो महानुक्तः सागरादपि सागरः

இந்த ஏழு மகாத்வீபங்கள் ஏழு சமுத்திரங்களால் சூழப்பட்டவை; தீவுக்கு தீவு பெரிதெனவும், சமுத்திரத்திற்கு சமுத்திரம் முன்னதைக் கடந்தெனவும் உரைக்கப்படுகிறது।

Verse 4

क्षारोदेक्षुरसोदश्च सुरोदश्च घृतोदकः / दध्योदः क्षीरसलिलः स्वादूदश्चेति सागराः

சமுத்திரங்கள் இவையே—உப்பு நீர் சமுத்திரம், கரும்புச் சாறு சமுத்திரம், சுரா (மதுபான) சமுத்திரம், நெய் நீர் சமுத்திரம்; தயிர் சமுத்திரம், பால் நீர் சமுத்திரம், மற்றும் இனிய (மதுர) நீர் சமுத்திரம்।

Verse 5

पञ्चाशत्कोटिविस्तीर्णा ससमुद्रा धरा स्मृता / द्वीपैश्च सप्तभिर्युक्ता योजनानां समासतः

சமுத்திரங்களுடன் கூடிய இந்தப் பூமி ஐம்பது கோடி (யோஜன) அகலமென ஸ்மரிக்கப்படுகிறது; மேலும் சுருக்கமாக, யோஜன அளவின்படி ஏழு தீவுகளுடன் கூடியதாக உரைக்கப்படுகிறது।

Verse 6

जम्बूद्वीपः समस्तानां द्वीपानां मध्यतः शुभः / तस्य मध्ये महामेरुर्विश्रुतः कनकप्रभः

அனைத்து தீவுகளின் நடுவில் மங்களமான ஜம்பூத்வீபம் அமைந்துள்ளது; அதன் மத்தியில் பொன்னொளியால் பிரகாசிக்கும், புகழ்பெற்ற மகாமேரு நிற்கிறது।

Verse 7

चतुरशीतिसाहस्त्रो योजनैस्तस्य चोच्छ्रयः / प्रविष्टः षोडशाधस्ताद्द्वात्रिंशन्मूर्ध्नि विस्तृतः

அதன் உயரம் எண்பத்திநான்கு ஆயிரம் யோஜனங்கள். அது பதினாறு ஆயிரம் யோஜனங்கள் கீழே புகுந்து, உச்சியில் முப்பத்திரண்டு ஆயிரம் யோஜனங்கள் அகலமாக விரிந்துள்ளது.

Verse 8

मूले षोडशसाहस्त्रो विस्तारस्तस्य सर्वतः / भूपद्मास्यास्य शैलो ऽसौ कर्णिकात्वेन संस्थितः

அதன் அடிப்பகுதியில் எல்லாத் திசைகளிலும் பதினாறு ஆயிரம் யோஜனங்கள் பரப்பு உள்ளது. அந்த மலை இந்தப் பூமி-தாமரையின் கர்ணிகை (மையக் கோர்) போல நிலைத்துள்ளது.

Verse 9

हिमवान् हेमकूटश्च निषधश्चास्य दक्षिणे / नीलः श्वेतश्च शृङ्गी च उत्तरे वर्षपर्वताः

இதன் தெற்கில் ஹிமவான், ஹேமகூடம், நிஷதம் உள்ளன; வடக்கில் வர்ஷ-மலைகள்—நீல, ஷ்வேத, ஷ்ருங்கீ—உள்ளன.

Verse 10

लक्षप्रमाणौ द्वौ मध्ये दशहीनास्तथा परे / सहस्त्रद्वितयोच्छ्रायास्तावद्विस्तारिणश्च ते

நடுவில் இரண்டு (அமைப்புகள்) தலா ஒரு லக்ஷ அளவுடையவை; மற்றவை அதிலிருந்து பத்து குறைவான அளவுடையவை. அவற்றின் உயரம் இரண்டாயிரம்; அகலமும் அதே அளவு.

Verse 11

भारतं दक्षिणं वर्षं ततः किंपुरुषं स्मृतम् / हरिवर्षं तथैवान्यन्मेरोर्दक्षिणतो द्विजाः

ஓ இருமுறை பிறந்த முனிவர்களே, மேருவின் தெற்கில் ‘பாரத’ எனும் தென்-வர்ஷம் உள்ளது; அதற்கு அப்பால் ‘கிம்புருஷ’ நாடு என்று கூறப்படுகிறது; அதுபோல ‘ஹரிவர்ஷ’ எனும் மற்றொரு பகுதியும்—இவை அனைத்தும் மேருவின் தெற்கிலேயே அமைந்துள்ளன.

Verse 12

रम्यकं चोत्तरं वर्षं तस्यैवानुहिरण्मयम् / उत्तराः कुरवश्चैव यथैते भरतास्तथा

அதன் வடக்கில் ரம்யகம் எனும் வருஷம் உள்ளது; அதற்கும் அப்பால் ஹிரண்மயம். அங்கே உத்தர-குருக்கள் உள்ளனர்; பாரத மக்கள் எவ்வாறு ஒழுங்குடன் வாழ்கிறார்களோ, அவ்வாறே அவர்களும் வாழ்கிறார்கள்.

Verse 13

नवसाहस्त्रमेकैकमेतेषां द्विजसत्तमाः / इलावृतं च तन्मध्ये तन्मध्ये मेरुरुच्छ्रितः

ஓ சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களே, அவற்றில் ஒவ்வொன்றும் ஒன்பதாயிரம் யோஜனங்கள் பரப்பளவு உடையது. அவற்றின் நடுவில் இலாவ்ருதம் உள்ளது; அதன் மையத்தில் உயர்ந்த மேரு மலை எழுந்துள்ளது.

Verse 14

मेरोश्चतुर्दिशं तत्र नवसाहस्त्रविस्तृतम् / इलावृतं महाभागाश्चात्वारस्तत्र पर्वताः / विष्कम्भा रचिता मेरोर्योजनायुतमुच्छ्रिताः

அங்கே மேரு மலையின் நான்கு திசைகளிலும் இலாவ்ருதம் ஒன்பதாயிரம் யோஜனங்கள் பரந்து உள்ளது. ஓ உயர்ந்தோரே, மேருவிற்கு தாங்குதூண்களென நான்கு மலைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; அவை பத்தாயிரம் யோஜனங்கள் உயரம் கொண்டவை.

Verse 15

पूर्वेण मन्दरो नाम दक्षिणे गन्धमादनः / विपुलः पश्चिमे पार्श्वे सुपार्श्वश्चोत्तरे स्मृतः

கிழக்கில் மந்தர, தெற்கில் கந்தமாதன; மேற்கில் விபுல, வடக்கில் சுபார்ஶ்வ—என்று மரபில் நினைவுகூரப்படுகின்றன.

Verse 16

कदम्बस्तेषु जम्बुश्च पिप्पलो वट एव च / जम्बूद्वीपस्य सा जम्बूर्नामहेतुर्महर्षयः

அவற்றில் கடம்பம், ஜம்பூ, பிப்பலம், வட்டமரம் ஆகியவை உள்ளன. ஓ மகரிஷிகளே, அந்த ஜம்பூ மரமே ‘ஜம்பூத்வீபம்’ என்ற பெயருக்குக் காரணம்.

Verse 17

महागजप्रमाणानि जम्ब्वास्तस्याः फलानि च / पतन्ति भूभृतः पृष्ठे शीर्यमाणानि सर्वतः

அந்த ஜம்பூ மரத்தின் கனிகள் மகா யானை அளவினவை; அவை எங்கும் விழுந்து மலைப்புறத்தில் மோதித் துண்டுதுண்டாக உடைகின்றன।

Verse 18

रसेन तस्याः प्रख्याता तत्र जम्बूनदीति वै / सरित् प्रवर्तते चापि पीयते तत्र वासिभिः

அந்த ஜம்பூவின் சாறினால் அங்கு ‘ஜம்பூநதி’ எனும் நதி புகழ்பெற்றது; அங்கிருந்து ஓடைப் பாய்ந்து, அந்நாட்டார் அதை அருந்துகின்றனர்।

Verse 19

न स्वेदो न च दौर्गन्ध्यं न जरा नेन्द्रियक्षयः / तत्पानात् सुस्थमनसां नराणां तत्र जायते

அந்த (புனித நீர்/சாறு) அருந்துவதால் அங்கு நிலைபெற்ற மனத்தார்க்கு மிகை வியர்வை இல்லை, துர்நாற்றம் இல்லை, முதுமை இல்லை, புலன்சிதைவும் இல்லை।

Verse 20

तीरमृत्तत्र संप्राप्य वायुना सुविशोषिता / जाम्बूनदाख्यं भवति सुवर्णं सिद्धभूषणम्

அந்நதிக்கரையின் மண் காற்றால் நன்கு உலர்ந்து ‘ஜாம்பூநத’ எனப்படும் பொன்னாக மாறுகிறது; அது சித்தர்களின் ஆபரணங்களுக்கு ஏற்றது।

Verse 21

भद्राश्वः पूर्वतो मेरोः केतुमालश्च पश्चिमे / वर्षे द्वे तु मुनिश्रेष्ठास्तयोर्मध्ये इलावृतम्

முனிவரரே! மேருவின் கிழக்கில் பத்ராஷ்வ வர்ஷம், மேற்கில் கேதுமால வர்ஷம்; இவ்விரண்டின் நடுவில் இலாவ்ருதம் அமைந்துள்ளது।

Verse 22

वनं चैत्ररथं पूर्वे दक्षिणे गन्धमादनम् / वैभ्राजं पश्चिमे विद्यादुत्तरे सवितुर्वनम्

கிழக்கில் சைத்ரரத வனம்; தெற்கில் கந்தமாதனம். மேற்கில் வைப்ராஜம்; வடக்கில் சவித்ரு (சூரியன்) வனம் என்று அறிக.

Verse 23

अरुणोदं महाभद्रमसितोदं च मानसम् / सरांस्येतानि चत्वारि देवयोग्यानि सर्वदा

அருணோதம், மகாபத்ரம், அசிதோதம், மானசம்—இந்நான்கு ஏரிகளும் எப்போதும் தேவர்களின் வழிபாட்டிற்கும் தங்குதலுக்கும் உரியவை.

Verse 24

सितान्तश्च कुमुद्वांश्च कुरुरी माल्यवांस्तथा / वैकङ्को मणिशैलश्च ऋक्षवांश्चाचलोत्तमाः

மேலும் சீதாந்தம், குமுத்வான், குருரீ, மால்யவான்; அதுபோல வைகங்கம், மணிசைலம், ருக்ஷவான்—இவை மலைகளில் சிறந்தவை.

Verse 25

महानीलो ऽथ रुचकः सबिन्दुर्मन्दरस्तथा / वेणुमांश्चैव मेघश्च निषधो देवपर्वतः / इत्येते देवरचिताः सिद्धावासाः प्रकीर्तिताः

மகாநீலம், ருசகம், சபிந்து, மந்தரம்; மேலும் வேணுமாஂசம், மேகம், தெய்வமலையான நிஷதம்—இவை தேவரால் அமைக்கப்பட்ட சித்தர்களின் வாசஸ்தலங்கள் எனப் புகழப்படுகின்றன.

Verse 26

अरुणोदस्य सरसः पूर्वतः केसराचलः / त्रिकूटशिखरश्चैव पतङ्गो रुचकस्तथा

அருணோத ஏரியின் கிழக்கில் கேசராசல மலை உள்ளது; மேலும் திரிகூடசிகரம், பதங்கம், ருசகம் எனும் மலைகளும் உள்ளன.

Verse 27

निषधो वसुधारश्च कलिङ्गस्त्रिशिखः शुभः / समूलो वसुधारश्च कुरवश्चैव सानुमान्

நிஷதம், வசுதாரா, கலிங்கம், மங்களமான திரிசிகம்; அதுபோல் சமூலம், மீண்டும் வசுதாரா, மேலும் சானுமானுடன் கூடிய குரவம்—இவை இங்கு கூறப்படும் புகழ்பெற்ற நாடுகள்/மலைகள்.

Verse 28

ताम्रातश्च विशालश्च कुमुदो वेणुर्वतः / एकशृङ्गो महाशैलो गजशैलः पिशाचकः

தாம்ராதம், விசாலம், குமுதம், வேணுர்வதம்; மேலும் ஏகச்ருங்கம், மகாசைலம், கஜசைலம், பிசாசகம்—இவையும் புனித நிலவரலாற்றுப் பரம்பரையில் புகழ்பெற்ற மலைகள்.

Verse 29

पञ्चशैलो ऽथ कैलासो हिमवांशचाचलोत्तमः / इत्येते देवचरिता उत्कटाः पर्वतोत्तमाः

பின்பு பஞ்சசைலம், கைலாசம், ஹிமவான்—மலைகளில் உத்தமம். இவை தேவர்களின் நடமாட்டம் நிறைந்த, பேராற்றலுடைய சிறந்த மலைகள்; தேவர்களின் வாசஸ்தலங்களாகப் புகழ்பெற்றவை.

Verse 30

महाभद्रस्य सरसो दक्षिणे केसराचलः / शिखिवासश्च वैदूर्यः कपिलो गन्धमादनः

மகாபத்ர ஏரியின் தெற்கில் கேசராசலம், சிகிவாசம், வைதூரியம், கபிலம், கந்தமாதனம் ஆகிய மலைகள் உள்ளன.

Verse 31

जारुधिश्च सुगन्धिश्च श्रीशृङ्गश्चाचलोत्तमः / सुपार्श्वश्च सुपक्षश्च कङ्कः कपिल एव च

மேலும் ஜாருதி, சுகந்தி; சிறந்த மலையான ஸ்ரீச்ருங்கம்; அதோடு சுபார்ஷ்வம், சுபக்ஷம்; மேலும் கங்கம், கபிலம்—இவையும் இங்கு கூறப்பட்ட மலைகள்.

Verse 32

पिञ्जरो भद्रशैलश्च सुरसश्च महाबलः / अञ्जनो मधुमांस्तद्वत् कुमुदो मुकुटस्तथा

பிஞ்ஜர, பத்ரசைல, சுரச, மகாபல; அதுபோல அஞ்சன, மதுமான்; மேலும் குமுத, முகுட—இவையும் மகாபர்வதங்களாகப் புகழப்படுகின்றன.

Verse 33

सहस्त्रशिखरश्चैव पाण्डुरः कृष्ण एव च / पारिजातो महाशैलस्तथैव कपिलोदकः

அதேபோல் சஹஸ்ரசிகர; மேலும் பாண்டுர, கிருஷ்ண; பாரிஜாத எனும் மகாசைலம்; அதுபோல கபிலோதக—இவையும் கூறப்படுகின்றன.

Verse 34

सुषेणः पुण्डरीकश्च महामेघस्तथैव च / एते पर्वतराजानः सिद्धगन्धर्वसेविताः

சுஷேண, புண்டரீக, மகாமேக—இவர்கள் பர்வதராஜர்கள்; சித்தரும் கந்தர்வரும் சேவித்து வணங்குகின்றனர்.

Verse 35

असितोदस्य सरसः पश्चिमे केसराचलः / शङ्खकूटो ऽथ वृषभो हंसो नागस्तथा परः

அசிதோத ஏரியின் மேற்கில் கேசராசல; மேலும் சங்ககூட, விருஷப, ஹம்ச, அதுபோல உயர்ந்த நாக—இவையும் உள்ளன.

Verse 36

कालाञ्जनः शुक्रशैलो नीलः कमल एव च / पुष्पकश्च सुमेघश्च वाराहो विरजास्तथा / मयूरः कपिलश्चैव महाकपिल एव च

காலாஞ்ஜன, சுக்ரசைல, நீல, கமல; புஷ்பக, சுமேக; வாராஹ, விரஜா; மேலும் மயூர, கபில, மகாகபில—இவை புகழ்பெற்ற பர்வதங்கள்.

Verse 37

इत्येते देवगन्धर्वसिद्धसङ्घनिषेविताः / सरसो मानसस्येह उत्तरे केसराचलाः

இவ்வாறு தேவர், கந்தர்வர், சித்தர் கூட்டங்களால் எப்போதும் சேவிக்கப்படும் கேசராசல மலைகள் இங்கே புனிதமான மானஸ சரோவரத்தின் வடக்கில் அமைந்துள்ளன।

Verse 38

एतेषां शैलमुख्यानामन्तरेषु यथाक्रमम् / सन्ति चैवान्तरद्रोण्यः सरांसि च वनानि च

இந்த முதன்மை மலைத்தொடர்களின் இடையே வரிசையாக உள்ளக பள்ளத்தாக்குகள், ஏரிகள் மற்றும் காடுகளும் உள்ளன।

Verse 39

वसन्ति तत्र मुनयः सिद्धाश्च ब्रह्मभाविताः / प्रसन्नाः शान्तरजसः सर्वदुः खविवर्जिताः

அங்கே பிரம்மநிலையால் நிறைந்த மனத்தையுடைய முனிவரும் சித்தரும் வாழ்கின்றனர்; அவர்கள் பிரசன்னர், ரஜஸ் அமைந்தவர், எல்லாத் துயரிலிருந்தும் விடுபட்டவர்।