Adhyaya 23

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे द्वाविशो ऽध्यायः सूत उवाच क्रोष्टोरेको ऽभवत् पुत्रो वृजिनीवानिति श्रुतिः / तस्य पुत्रो महान् स्वातिरुशद्गुस्तत्सुतो ऽभवत्

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணம், ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதை, பூர்வவிபாகத்தின் இருபத்திரண்டாம் அதிகாரம் (நிறைவு). சூதர் கூறினார்—மரபுச் செய்தியின்படி க்ரோஷ்டுவுக்கு ஒரே மகன்; அவன் பெயர் வ்ரஜினீவான். அவனுடைய மகன் மகத்தான ஸ்வாதி; ஸ்வாதியின் மகன் உஷத்கு ஆனான்.

Verse 2

उशद्गोरभवत् पुत्रो नाम्ना चित्ररथो बली / अथ चैत्ररथिर्लोके शशबिन्दुरिति स्मृतः

உஷத்குவிற்கு ‘சித்ரரதன்’ எனும் வலிமைமிக்க மகன் பிறந்தான். மேலும் அதே வம்சத்தவன் உலகில் ‘சைத்ரரதி’ என்றும் ‘சசபிந்து’ என்றும் நினைவுகூரப்படுகிறான்.

Verse 3

तस्य पुत्रः पृथुयशा राजाभूद् धर्मतत्परः / पृथुकर्मा च तत्पुत्रस्तस्मात् पृथुजयो ऽभवत्

அவனுடைய மகன் தர்மத்தில் நிலைத்த அரசன் ப்ருதுயசா. அவனுடைய மகன் ப்ருதுகர்மா; அவனிடமிருந்து ப்ருதுஜயன் பிறந்தான்.

Verse 4

पृथुकीर्तिरभूत् तस्मात् पृथुदानस्ततो ऽभवत् / पृथुश्रवास्तस्य पुत्रस्तस्यासीत् पृथुसत्तमः

அவனிடமிருந்து ப்ருதுகீர்த்தி பிறந்தான்; ப்ருதுகீர்த்தியிலிருந்து ப்ருதுதானன் தோன்றினான். அவனுடைய மகன் ப்ருதுஶ்ரவா; ப்ருதுஶ்ரவாவிலிருந்து ப்ருதுசத்தமன்—ப்ருதுக்களில் சிறந்தவன்—பிறந்தான்.

Verse 5

उशना तस्य पुत्रो ऽबूत् सितेषुस्तत्सुतो ऽभवत् / तस्याभूद् रुक्मकवचः परावृत् तस्य सत्तमाः

அவனுடைய மகன் உஷனா; உஷனாவின் மகன் ஸிதேஷு. ஸிதேஷுவிலிருந்து ருக்மகவசன் பிறந்தான்; ருக்மகவசனிடமிருந்து சிறந்த பராவ்ருத் பிறந்தான்.

Verse 6

परावृतः सुतो जज्ञे ज्यामघो लोकविश्रुतः / तस्माद् विदर्भः संजज्ञे विदर्भात् क्रथकैशिकौ

பராவ்ருத்தின் மகனாக ஜ்யாமகன் பிறந்தான்; அவன் உலகமெங்கும் புகழ்பெற்றவன். அவனிடமிருந்து விதர்பன் பிறந்தான்; விதர்பனிடமிருந்து க்ரதன் மற்றும் கைஷிகன் பிறந்தனர்.

Verse 7

रोमपादस्तृतीयस्तु बभ्रुस्तस्यात्मजो नृपः / धृतिस्तस्याभवत् पुत्रः संस्तस्तस्याप्यभूत् सुतः

அந்த வம்சத்தில் மூன்றாவதாக ரோமபாதன் இருந்தான். அவனுடைய மகன் அரசன் பப்ரு. பப்ருவின் மகன் த்ருதி; த்ருதியின் மகன் ஸம்ஸ்த பிறந்தான்.

Verse 8

संस्तस्य पुत्रो बलवान् नाम्ना विश्वसहस्तु सः / तस्य पुत्रो महावीर्यः प्रजावान् कौशिकस्ततः / अभूत् तस्य सुतो धीमान् सुमन्तुस्तत्सुतो ऽनलः

ஸம்ஸ்தனுக்கு விச்வஸஹன் எனும் வல்லமைமிக்க மகன் பிறந்தான். அவனுக்கு மகாவீர்யன் மகனானான்; பின்னர் சந்ததியால் நிறைந்த கௌசிகன். கௌசிகனுக்கு ஞானமிகு சுமந்து, சுமந்துவுக்கு அனலன் மகனானான்.

Verse 9

कैशिकस्य सुतश्चेदिश्चैद्यास्तस्याभवन् सुताः / तेषां प्रधानो ज्योतिष्मान् वपुष्मांस्तत्सुतो ऽभवत्

கைசிகனுக்கு சேதி எனும் மகன்; அவனிடமிருந்து சைத்ய வம்சம் தோன்றியது. அவர்களின் மகன்களில் ஜ்யோதிஷ்மான் முதன்மையானவன்; ஜ்யோதிஷ்மானின் மகன் வபுஷ்மான்.

Verse 10

वपुष्मतो बृहन्मेधा श्रीदेवस्तत्सुतो ऽभवत् / तस्य वीतरथो विप्रा रुद्रभक्तो महाबलः

வபுஷ்மானிடமிருந்து ப்ருஹன்மேதா பிறந்தான்; அவனின் மகன் ஸ்ரீதேவன். ஓ விப்ரர்களே, ஸ்ரீதேவனின் மகன் வீதரதன்—மிகுந்த வலிமையுடன் ருத்ரன் (சிவன்) மீது பக்தியுடையவன்.

Verse 11

क्रथस्याप्यभवत् कुन्ती वृष्णी तस्याभवत् सुतः / वृष्णेर्निवृत्तिरुत्पन्नो दशार्हस्तस्य तु द्विजाः

க்ரதனிடமிருந்து குந்தி பிறந்தாள்; அவளின் மகன் வ்ருஷ்ணி. வ்ருஷ்ணியிடமிருந்து நிவ்ருத்தி தோன்றினான்; அவனிடமிருந்து, ஓ இருமுறை பிறந்தோரே, தசார்ஹன் பிறந்தான்.

Verse 12

दशार्हपुत्रोप्यारोहो जीमूतस्तत्सुतो ऽभवत् / जैमूतिरभवद् वीरो विकृतिः परवीरहा

தசார்ஹனின் மகன் உப்யாரோஹன்; அவனிடமிருந்து ஜீமூதன் பிறந்தான். ஜீமூதனின் மகன் ஜைமூதி; அவனிடமிருந்து வீரன் விக்ருதி தோன்றினான், பகை வீரர்களை அழிப்பவன்.

Verse 13

तस्य भीमरथः पुत्रः तस्मान्नवरथो ऽभवत् / दानधर्मरतो नित्यं सम्यक्शीलपरायणः

அவனுக்கு பீமரதன் என்ற மகன் இருந்தான்; அவனிடமிருந்து நவரதன் பிறந்தான். அவன் எப்போதும் தானதர்மத்தில் ஈடுபட்டு, தர்மநிஷ்டையுடன், நல்லொழுக்கமும் நற்குணமும் பேணுபவனாய் இருந்தான்.

Verse 14

कदाचिन्मृगयां यातो दृष्ट्वा राक्षसमूर्जितम् / दुद्राव महातविष्टो भयेन मुनिपुङ्गवाः

ஒருமுறை வேட்டைக்கு சென்ற அந்த முனிவருள் சிறந்தவர், பேராற்றல் நிறைந்த ஒரு ராட்சசனைப் பார்த்ததும், மிகுந்த அச்சத்தில் ஆழ்ந்து, பயத்தால் பெரும் காட்டுக்குள் ஓடிப் புகுந்தார்.

Verse 15

अन्वधावत संक्रुद्धो राक्षसस्तं महाबलः / दुर्योधनो ऽग्निसंकाशः शूलासक्तमहाकरः

அப்போது மகாபலமுடைய ராட்சசன் துர்யோதனன் கோபத்துடன் அவனைத் துரத்தினான்—அக்கினிபோல் எரிந்து, தன் பெருங்கையில் சூலத்தைப் பற்றியவனாய்.

Verse 16

राजा नवरथो भीत्या नातिदूरादनुत्तमम् / अपश्यत् परमं स्थानं सरस्वत्या सुगोपितम्

பயத்தால் உந்தப்பட்ட அரசன் நவரதன், அதிகத் தூரமல்லாமல், தேவியான சரஸ்வதி நன்கு மறைத்திருந்த ஒப்பற்ற உயர்ந்த பரமத் தலத்தை கண்டான்.

Verse 17

स तद्वेगेन महता संप्राप्य मतिमान् नृपः / ववन्दे शिरसा दृष्ट्वा साक्षाद् देवीं सरस्वतीम्

அந்த பேர்வேகத்தால் உந்தப்பட்ட அறிவுடைய அரசன் அங்கு சென்றடைந்தான்; கண்முன்னே வெளிப்பட்ட சரஸ்வதி தேவியைப் பார்த்து, தலை வணங்கி வணங்கினான்.

Verse 18

तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिर्बद्धाञ्जलिरमित्रजित् / पपात दण्डवद् भूमौ त्वामहं शरणं गतः

அமித்ரஜித் கைகூப்பி விரும்பிய சொற்களால் இறைவனைப் போற்றினான்; பின்னர் தண்டவத் பூமியில் விழுந்து—“உம்மையே நான் சரணடைந்தேன்” என்றான்.

Verse 19

नमस्यामि महादेवीं साक्षाद् देवीं सरस्वतीम् / वाग्देवतामनाद्यन्तामीश्वरीं ब्रह्मचारिणीम्

நான் மகாதேவியை வணங்குகிறேன்—நேரடியாகத் தோன்றிய சரஸ்வதி தேவியை; வாக்கின் தேவதை, ஆதியுமில்லா அந்தமுமில்லா ஈஸ்வரி, பிரம்மச்சாரிணி.

Verse 20

नमस्ये जगतां योनिं योगिनीं परमां कलाम् / हिरण्यगर्भमहिषीं त्रिनेत्रां चन्द्रशेखराम्

உலகங்களின் கருவாய், பரம யோகினி, உன்னத தெய்வ சக்தியை நான் வணங்குகிறேன்; ஹிரண்யகர்பரின் மகிஷி, மும்முகக் கண்களுடையவள், சந்திரசேகரி எனும் அவளையும் வணங்குகிறேன்.

Verse 21

नमस्ये परमानन्दां चित्कलां ब्रह्मरूपिणीम् / पाहि मां परमेशानि भीतं शरणमागतम्

பரமானந்தமே வடிவானவளே, சித்-கலையாக ஒளிர்பவளே, பிரம்மரூபிணியே—உம்மை நான் வணங்குகிறேன். பரமேசானி! அஞ்சியவனாய் உம்மிடம் சரணடைந்த என்னை காப்பாற்றும்.

Verse 22

एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धो राजानं राक्षसेश्वरः / हन्तुं समागतः स्थानं यत्र देवी सरस्वती

அந்நேரத்தில் கோபமுற்ற ராக்ஷசர்களின் அரசன், அரசனை கொல்ல எண்ணி, தேவி சரஸ்வதி இருந்த அதே இடத்திற்கே வந்தடைந்தான்.

Verse 23

समुद्यम्य तदा शूलं प्रवेष्टुं बलदर्पितः / त्रिलोकमातुस्तत्स्थानं शशाङ्कादित्यसंन्निभम्

அப்போது தன் வலிமையின் அகந்தையால் மயங்கியவன் சூலத்தை உயர்த்தி, சந்திரன்–சூரியன் போன்ற ஒளியால் விளங்கும் முத்திருலோக மாதாவின் அந்தத் தாமத்தில் புகுந்திட முயன்றான்।

Verse 24

तदन्तरे महद् भूतं युगान्तादित्यसन्निभम् / शूलेनोरसि निर्भिद्य पातयामास तं भुवि

அவ்வேளையில் யுகாந்த சூரியன் போன்ற ஒளியுடைய ஒரு மாபெரும் பூதம் தோன்றியது; அவன் சூலத்தால் அதன் மார்பைத் துளைத்து அதை பூமியில் வீழ்த்தினான்।

Verse 25

गच्छेत्याह महाराज न स्थातव्यं त्वया पुनः / इदानीं निर्भयस्तूर्णं स्थाने ऽस्मिन् राक्षसो हतः

அவன் கூறினான்—“செல், மகாராஜா; நீ இனி இங்கே தங்க வேண்டாம். இப்போது விரைவில் அஞ்சாமலிரு—இவ்விடத்திலேயே ராக்ஷசன் கொல்லப்பட்டான்.”

Verse 26

ततः प्रणम्य हृष्टात्मा राजा नवरथः पराम् / पुरीं जगाम विप्रेन्द्राः पुरन्दरपुरोपमाम्

பின்னர் மகிழ்வுற்ற உள்ளத்துடன் அரசன் நவரதன் வணங்கி, ஓ பிராமணச் சிறந்தோர்களே, புரந்தரன் (இந்திரன்) நகரைப் போன்ற தன் உயர்ந்த தலைநகருக்குச் சென்றான்।

Verse 27

स्थापयामास देवेशीं तत्र भक्तिसमन्वितः / ईजे च विविधैर्यज्ञैर्हेमैर्देवीं सरस्वतीम्

பக்தியுடன் அவன் அங்கே தேவேசி (பரம தேவியை) நிறுவினான்; மேலும் பொன் காணிக்கைகளுடன் பல்வேறு யாகங்களால் தேவீ சரஸ்வதியை முறையாக வழிபட்டான்।

Verse 28

तस्य चासीद् दशरथः पुत्रः परमधार्मिकः / देव्या भक्तो महातेजाः शकुनिस्तस्य चात्मजः

அவரிடமிருந்து பரமதர்மநிஷ்டையுடைய மகன் தசரதன் பிறந்தான். தேவியைப் பக்தியுடன் வழிபடும் மகாதேஜஸ்வி சகுனி அவனுடைய மகன் ஆவான்.

Verse 29

तस्मात् करम्भः संभूतो देवरातो ऽभवत् ततः / ईजे स चाश्वमेधेन देवक्षत्रश्च तत्सुतः

அவரிடமிருந்து கரம்பன் பிறந்தான்; கரம்பனிடமிருந்து தேவராதன் தோன்றினான். தேவராதன் அச்வமேத யாகம் செய்தான்; அவனுடைய மகன் தேவக்ஷத்ரன்.

Verse 30

मधुस्तस्य तु दायादस्तस्मात् कुरुवशो ऽभवत् / पुत्रद्वयमभूत् तस्य सुत्रामा चानुरेव च

அவனுடைய வாரிசு மது; மதுவிலிருந்து குருவசன் பிறந்தான். குருவசனுக்கு இரண்டு மகன்கள்—சுத்ராமா மற்றும் அனு.

Verse 31

अनोस्तु पुरुकुत्सो ऽभूदंशुस्तस्य च रिक्थभाक् / अथांशोः सत्त्वतो नाम विष्णुभक्तः प्रतापवान् / महात्मा दाननिरतो धनुर्वेदविदां वरः

அனுவிலிருந்து புருகுத்ஸன் பிறந்தான்; அவனுடைய வாரிசு அம்‌ஷு. பின்னர் அம்‌ஷுவிலிருந்து ‘சத்த்வத’ எனப் பெயருடையவன் தோன்றினான்—விஷ்ணுபக்தன், வீரத்தால் மிக்கவன், மகாத்மா, தானத்தில் ஈடுபட்டவன், தனுர்வேத அறிஞர்களில் சிறந்தவன்.

Verse 32

स नारदस्य वचनाद् वासुदेवार्चनान्वितम् / शास्त्रं प्रवर्तयामास कुण्डगोलादिभिः श्रुतम्

நாரதரின் வாக்கின்படி, வாசுதேவ ஆராதனையால் நிறைந்த அந்த சாஸ்திரத்தை அவர் பரப்பினார்; அது குண்டகோல முதலிய ஆசான்களிடமிருந்து அவர் கேட்டறிந்ததாகும்.

Verse 33

तस्य नाम्ना तु विख्यातं सात्त्वतं नाम शोभनम् / प्रवर्तते महाशास्त्रं कुण्डादीनां हितावहम्

அவருடைய நாமத்தாலேயே புகழ்பெற்ற ‘சாத்த்வத’ எனும் அழகிய நெறி பரவியது—குண்டம் முதலான யாகவிதிகளுக்கும் தொடர்புடைய அனுஷ்டானங்களுக்கும் நன்மை தரும் மஹாசாஸ்திரம்.

Verse 34

सात्त्वतस्तस्य पुत्रो ऽभूत् सर्वशास्त्रविशारदः / पुण्यश्लोको महाराजस्तेन वै तत्प्रवर्तितम्

அந்த சாத்த்வதனுக்கு எல்லாச் சாஸ்திரங்களிலும் தேர்ந்த ஒரு மகன் பிறந்தான். புண்ணியப் புகழ் கொண்ட அந்த மஹாராஜன் அதையே நிறுவி அந்த மரபை இயக்கினான்.

Verse 35

सात्त्वतः सत्त्वसंपन्नः कौशल्यां सुषुवे सुतान् / अन्धकं वै महाभोजं वृष्णिं देवावृधं नृपम् / ज्येष्ठं च भजमानाख्यं धनुर्वेदविदां वरम्

சாத்த்வதன் சத்த்வ குணம் நிறைந்தவனாய் கௌசல்யையிடத்தில் புதல்வர்களைப் பெற்றான்—மஹாபோஜனான அந்தகன், வ்ருஷ்ணி, அரசன் தேவாவ்ருதன், மேலும் மூத்தவன் ‘பஜமான’ என அழைக்கப்பட்டவன்; வில்லியல் (தனுர்வேத) அறிந்தோரில் சிறந்தவன்.

Verse 36

तेषां देवावृधो राजा चचार परमं तपः / पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति प्रभुः

அவர்களில் அரசன் தேவாவ்ருதன், வல்லமைமிக்க தலைவன், “எனக்கு எல்லாக் குணங்களும் நிறைந்த ஒரு மகன் பிறக்க வேண்டும்” என்று விரும்பி உன்னத தவம் செய்தான்.

Verse 37

तस्य बभ्रुरिति ख्यातः पुण्यश्लोको ऽभवन्नृपः / धार्मिको रूपसंपन्नस्तत्त्वज्ञानरतः सदा

அவரிடமிருந்து ‘பப்ரு’ எனப் புகழ்பெற்ற ஒரு அரசன் பிறந்தான்; புண்ணியப் புகழால் விளங்கியவன்—தர்மநெறியுடையவன், அழகும் சிறப்பும் உடையவன், என்றும் தத்துவஞானத்தில் ஈடுபட்டவன்.

Verse 38

भजमानस्य सृञ्जय्यां भजमाना विजज्ञिरे / तेषां प्रधानौ विख्यातौ निमिः कृकण एव च

பஜமானனின் ஸ்ருஞ்ஜய வம்சத்தில் பஜமானா என்னும் பெண்ணுக்கு புதல்வர்கள் பிறந்தனர். அவர்களில் இரு முதன்மையும் புகழ்பெற்றவர்களும் நிமி மற்றும் க்ருகணன் ஆவர்.

Verse 39

महाभोजकुले जाता भोजा वैमार्तिकास्तथा / वृष्णेः सुमित्रो बलवाननमित्रः शिनस्तथा

மகாபோஜ குலத்தில் போஜர்களும் வைமார்த்திகர்களும் பிறந்தனர். வ்ருஷ்ணியிடமிருந்து சுமித்ரன், வலிமைமிக்க பலவான், அனமித்ரன், மேலும் அதுபோல ஷினனும் தோன்றினர்.

Verse 40

अनमित्रादभून्निघ्नो निघ्नस्य द्वौ बभूवतुः / प्रसेनस्तु महाभागः सत्राजिन्नाम चोत्तमः

அனமித்ரனிடமிருந்து நிக்னன் பிறந்தான். நிக்னனுக்கு இரு புதல்வர்கள்—மகாபாக்யசாலி பிரசேனன் மற்றும் சிறந்தவன் சத்ராஜித் எனப் பெயருடையவன்.

Verse 41

अनमित्राच्छिनिर्जज्ञे कनिष्ठाद् वृष्णिनन्दनात् / सत्यवान् सत्यसंपन्नः सत्यकस्तत्सुतो ऽभवत्

அனமித்ரனிடமிருந்து ஷினி பிறந்தான். இளையவன், வ்ருஷ்ணிகளின் மகிழ்ச்சி, அவனிடமிருந்து சத்தியவான் பிறந்தான்—சத்தியத்தில் நிறைந்தவன்; அவனுடைய புதல்வன் சத்தியகன் ஆனான்.

Verse 42

सात्यकिर्युयुधानस्तु तस्यासङ्गो ऽभवत् सुतः / कुणिस्तस्य सुतो धीमांस्तस्य पुत्रो युगन्धरः

சாத்யகி (யுயுதானன்) என்பவனுக்கு அசங்கன் என்ற புதல்வன் பிறந்தான். அசங்கனின் புதல்வன் ஞானமிக்க குணி; குணியின் புதல்வன் யுகந்தரன்.

Verse 43

माद्रया वृष्णेः सुतो जज्ञे पृश्निर्वै यदुनन्दनः / जज्ञाते तनयौ पृश्नेः श्वफल्कश्चित्रकश्च ह

மாத்ரையால் வृष்ணிக்கு யாதவர்க்கு மகிழ்வான ப்ருஷ்ணி என்ற மகன் பிறந்தான். ப்ருஷ்ணிக்குத் தன் இரு புதல்வர்கள்—ஸ்வபல்கன் மற்றும் சித்ரகன்—பிறந்தனர்.

Verse 44

श्वफल्कः काशिराजस्य सुतां भार्यामविन्दत / तस्यामजनयत् पुत्रमक्रूरं नाम धार्मिकम् / उपमङ्गुस्तथा मङ्गुरन्ये च बहवः सुताः

ஸ்வபல்கன் காசி அரசனின் மகளைக் கணவனாகப் பெற்று மணந்தான். அவளிடத்தில் தர்மத்தில் புகழ்பெற்ற ‘அக்ரூரன்’ என்ற மகன் பிறந்தான்; மேலும் உபமங்கு, மங்கு முதலிய பல புதல்வர்களும் பிறந்தனர்.

Verse 45

अक्रूरस्य स्मृतः पुत्रो देववानिति विश्रुतः / उपदेवश्च पुण्यात्मा तयोर्विश्वप्रमाथिनौ

அக்ரூரனுக்கு ‘தேவவான்’ எனப் புகழ்பெற்ற மகன் இருந்தான் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. மேலும் ‘உபதேவன்’ என்ற புண்ணிய ஆத்மையுடைய மகனும் இருந்தான்; அவர்கள் இருவரும் உலகின் துன்பத் தடைகளை அடக்குவோர் எனக் கூறப்படுகின்றனர்.

Verse 46

चित्रकस्याभवत् पुत्रः पृथुर्विपृथुरेव च / अश्वग्रीवः सुबाहुश्च सुपार्श्वकगवेषणौ

சித்ரகனுக்கு ப்ருது, விப்ருது என்ற புதல்வர்கள்; மேலும் அஸ்வக்ரீவன், சுபாஹு, சுபார்ஷ்வகன், கவேஷணன் ஆகியோரும் பிறந்தனர்.

Verse 47

अन्धकात् काश्यदुहिता लेभे च चतुरः सुतान् / कुकुरं भजमानं च शुचिं कम्बलबर्हिषम्

அந்தகனால் காச்யபரின் மகள் நான்கு புதல்வர்களைப் பெற்றாள்—குகுரன், பஜமானன், சுசி, மற்றும் கம்பலபர்ஹிஷன்.

Verse 48

कुकुरस्य सुतो वृष्णिर्वृष्णेस्तु तनयो ऽभवत् / कपोतरोमा विपुलस्तस्य पुत्रो विलोमकः

குகுரனின் மகன் வೃಷ்ணி; வृष்ணிக்கும் ஒரு மகன் பிறந்தான். அவன் கபோதரோமா எனப் பெயர்பெற்றான்; அவனிடமிருந்து விபுலன் பிறந்தான்; விபுலனின் மகன் விலோமகன்.

Verse 49

तस्यासीत् तुम्बुरुसखा विद्वान् पुत्रो नलः किल / ख्यायते तस्य नामानुरनोरानकदुन्दुभिः

அவனுக்கு நலன் எனும் பண்டித மகன் இருந்தான்; அவன் தும்புருவின் தோழன். அவன் பெயரும் புகழும் எங்கும் அறிவிக்கப்படுகிறது; அது ஆனகமும் துந்துபியும் முழங்கும் பேரொலிபோல் ஒலிக்கிறது.

Verse 50

स गोवर्धनमासाद्य तताप विपुलं तपः / वरं तस्मै ददौ देवो ब्रह्मा लोकमहेश्वरः

அவன் கோவர்தனத்தை அடைந்து பெரும் தவம் செய்தான். அப்போது உலகங்களின் மகேஸ்வரனாகிய தேவன் பிரம்மா அவனுக்கு வரம் அளித்தான்.

Verse 51

वंशस्य चाक्षयां कीर्ति गानयोगमनुत्तमम् / गुरोरभ्यधिकं विप्राः कामरूपित्वमेव च

அவனுடைய வம்சத்திற்கு அழியாத புகழ், புனிதப் பாடலும் யோக-சமாதியும் ஆகியவற்றின் ஒப்பற்ற ஒழுக்கம்; மேலும், ஓ பிராமணர்களே, குருவை விட மேலான ஆற்றல்கள்—இச்சைப்படி வடிவம் எடுக்கும் சித்தியும் (கிடைக்கும்).

Verse 52

स लब्ध्वा वरमव्यग्रो वरेण्यं वृषवाहनम् / पूजयामास गानेन स्थाणुं त्रिदशपूजितम्

வரம் பெற்ற பின் அவன் கலக்கம் நீங்கி, வृषவாஹனனாகிய சிறந்தவனும் தேவர்களால் வணங்கப்படும் ஸ்தாணு (சிவன்) அவரைத் துதிப்பாடல்களால் பூஜித்தான்.

Verse 53

तस्य गानरतस्याथ भगवानम्बिकापतिः / कन्यारत्नं ददौ देवो दुर्लभं त्रिदशैरपि

அப்போது புனித கானத்தில் ஈடுபட்ட அவனுக்கு அம்பிகாபதி பகவான் ‘கன்னியரத்தினம்’ அளித்தார்—முப்பத்துமூன்று தேவர்களுக்கும் அரிதான தெய்வக் கன்னியை।

Verse 54

तया स सङ्गतो राजा गानयोगमनुत्तमम् / अशिक्षयदमित्रघ्नः प्रियां तां भ्रान्तलोचनाम्

அவளுடன் இணைந்த அந்த அரசன்—எதிரிகளை வென்றவன்—மயக்கமுற்ற கண்களையுடைய தன் பிரியைக்கு கானயோகத்தின் ஒப்பற்ற ஒழுக்கத்தைப் போதித்தான்।

Verse 55

तस्यामुत्पादयामास सुभुजं नाम शोभनम् / रूपलावण्यसंपन्नां ह्रीमतीमपि कन्यकाम्

அவளால் அவன் ‘சுபுஜ’ எனும் அழகிய மகனைப் பெற்றான்; மேலும் ரூப-லாவண்யம் நிறைந்த ‘ஹ்ரீமதி’ எனும் மகளும் பிறந்தாள்।

Verse 56

ततस्तं जननी पुत्रं बाल्ये वयसि शोभनम् / शिक्षयामास विधिवद् गानविद्यां च कन्यकाम्

பின்னர் தாய் மரபுப்படி அவன் சிறுவயதிலேயே அழகிய மகனைப் பயிற்றுவித்தாள்; மேலும் இளம்பெண்ணுக்கும் முறையாக இசைஞானத்தை கற்றுத்தந்தாள்।

Verse 57

कृतोपनयनो वेदानधीत्य विधिवद् गुरोः / उद्ववाहात्मजां कन्यां गन्धर्वाणां तु मानसीम्

உபநயனம் செய்து, குருவின் அருகில் முறையாக வேதங்களைப் பயின்ற பின், கந்தர்வர்களின் ‘மானஸீ’—மனத்தில் தோன்றிய—மகளைக் கல்யாணம் செய்தான்।

Verse 58

तस्यामुत्पादयामास पञ्च पुत्राननुत्तमान् / वीणावादनतत्त्वज्ञान् गानशास्त्रविशारदान्

அவளிடத்தில் அவர் ஐந்து ஒப்பற்ற புதல்வர்களை உண்டாக்கினார்—வீணை வாசிப்பின் தத்துவம் அறிந்தவர்களும், கானசாஸ்திரத்தில் தேர்ந்தவர்களும் ஆவர்।

Verse 59

पुत्रैः पौत्रैः सपत्नीको राजा गानविशारदः / पूजयामास गानेन देवं त्रिपुरनाशनम्

மகன்கள், பேரர்கள், அரசியுடன் கூடி, கானத்தில் தேர்ந்த அரசன் பக்தி-பாடலால் திரிபுரநாசகர் எனும் தேவனை வழிபட்டான்।

Verse 60

ह्रीमती चापि या कन्या श्रीरिवायतलोचना / सुबाहुर्नाम गन्धर्वस्तामादाय ययौ पुरीम्

ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி) போல நீண்ட கண்களையுடைய ஹ்ரீமதி என்னும் அந்த கன்னியை, சுபாஹு என்ற கந்தர்வன் அழைத்துச் சென்று தன் நகரத்திற்குப் புறப்பட்டான்।

Verse 61

तस्यामप्यभवन् पुत्रा गन्धर्वस्य सुतेजसः / सुषेणवीरसुग्रीवसुभोजनरवाहनाः

அவளிடமிருந்தும் அந்த ஒளிமிகு கந்தர்வனுக்கு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்—சுஷேணன், வீரன், சுக்ரீவன், சுபோஜனன், ரவாஹனன்।

Verse 62

अथासीदभिजित् पुत्रो वीरस्त्वानकदुन्दुभेः / पुनर्वसुश्चाभिजितः संबभूवाहुकः सुतः

பின்பு ஆனகதுந்துபிக்கு அபிஜித் என்னும் வீர புதல்வன் பிறந்தான்; அபிஜித்திலிருந்து புனர்வசு பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் ஆஹுகன் ஆவான்।

Verse 63

आहुकस्योग्रसेनश्च देवकश्च द्विजोत्तमाः / देवकस्य सुता वीरा जज्ञिरे त्रिदशोपमाः

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவரே, ஆஹுகனிடமிருந்து உக்ரசேனனும் தேவகனும் பிறந்தனர்; தேவகனுக்கு வீர மகளிர் தேவர்களைப் போல் சிறப்புடன் பிறந்தனர்।

Verse 64

देववानुपदेवश्च सुदेवो देवरक्षितः / तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ

தேவவான், உபதேவன், சுதேவன், தேவரக்ஷிதன் பிறந்தனர். அவர்களுக்கு ஏழு சகோதரிகள் இருந்தனர்; அவர்களை வாசுதேவன் திருமணத்திற்கு அளித்தான்।

Verse 65

वृकदेवोपदेवा च तथान्या देवरक्षिता / श्रीदेवा शान्तिदेवा च सहदेवा सहदेवा च सुव्रता / देवकी चापि तासां तु वरिष्ठाभूत् सुमध्यमा

வ்ருகதேவோபதேவி மற்றும் மற்றொரு தேவரக்ஷிதை; ஸ்ரீதேவா, சாந்திதேவா, சகதேவா, மீண்டும் சகதேவா, சுவ்ரதா—இவர்கள். இவர்களில் அழகிய இடையுடைய தேவகி முதன்மையானவளாயிருந்தாள்।

Verse 66

अग्रसेनस्य पुत्रो ऽभून्न्यग्रोधः कंस एव च / सुभूमी राष्ट्रपालश्च तुष्टिमाञ्छङ्कुरेव च

அக்ரசேனனுக்கு மகன்கள்—ந்யக்ரோதன், கம்சன்; மேலும் சுபூமி, ராஷ்ட்ரபாலன், துஷ்டிமான், சங்குவும் பிறந்தனர்।

Verse 67

भजमानादबूत् पुत्रः प्रख्यातो ऽसौ विदूरथः / तस्य शूरः शमिस्तस्मात् प्रतिक्षत्रस्ततो ऽभवत्

பஜமானனிடமிருந்து புகழ்பெற்ற மகன் விதூரதன் பிறந்தான். அவனிடமிருந்து சூரன், சூரனிடமிருந்து சமி, சமியிடமிருந்து பின்னர் பிரதிக்ஷத்ரன் பிறந்தான்।

Verse 68

स्वयंभोजस्ततस्तस्माद् हृदिकः शत्रुतापनः / कृतवर्माथ तत्पुत्रो देवरस्तत्सुतः स्मृतः / स शूरस्तत्सुतो धीमान् वसुदेवो ऽथ तत्सुतः

ஸ்வயம்போஜனிடமிருந்து பகைவரைத் தணிக்கும் ஹ்ருதிகன் பிறந்தான். அவனிடமிருந்து க்ருதவர்மா; அவன் மகன் தேவாரன் என நினைக்கப்படுகிறான். தேவாரனின் மகன் வீரனும் ஞானியும் ஆன சூரன்; சூரனிடமிருந்து வசுதேவன், பின்னர் அவனுக்கும் மகன் பிறந்தான்.

Verse 69

वसुदेवावन्महाबाहुर्वासुदेवो जगद्गुरुः / बभूव देवकीपुत्रो देवैरभ्यर्थितो हरिः

வசுதேவ வம்சத்தில் மகாபாகுவான ஹரி—வாசுதேவன், உலககுரு—தேவர்களின் வேண்டுதலால் அவதரித்து தேவகியின் மகனாகப் பிறந்தான்.

Verse 70

रोहिणी च महाभागा वसुदेवस्य शोभना / असूत पत्नी संकर्षं रामं ज्येष्ठं हलायुधम्

வசுதேவனின் அழகிய மகாபாக்யவதி மனைவி ரோஹிணி, சங்கர்ஷணனை—மூத்த ராமனை, கலப்பாயுதம் தாங்கியவனை—பெற்றாள்.

Verse 71

स एव परमात्मासौ वासुदेवो जगन्मयः / हलायुधः स्वयं साक्षाच्छेषः संकर्षणः प्रभुः

அவரே பரமாத்மா வாசுதேவன்; முழு உலகையும் நிறைத்தவன். அவரே கலப்பாயுதம் தாங்கியவன்; நிச்சயமாகச் சாக்ஷாத் சேஷனே—சங்கர்ஷணப் பிரபு—நேரடியாக வெளிப்பட்டவன்.

Verse 72

भृगुशापच्छलेनैव मानयन् मानुषीं तनुम् / बभूत तस्यां देवक्यां रोहिण्यामपि माधवः

பிருகுவின் சாபம் என்ற நெடுங்காரணத்தை முன்னிட்டு, மனித உடல் ஏற்றலை மதித்து, மாதவன் தேவகியிலும் ரோஹிணியிலும் வெளிப்பட்டான்.

Verse 73

उमादेहसमुद्भूता योगनिद्रा च कौशीकी / नियोगाद् वासुदेवस्य यशोदातनया ह्यभूत्

உமாவின் தேகத்திலிருந்து தோன்றிய அந்த யோகநித்ரை—கௌசிகி—வாசுதேவரின் ஆணையால் நிச்சயமாக யசோதையின் மகளானாள்।

Verse 74

ये चान्ये वसुदेवस्य वासुदेवाग्रजाः सुताः / प्रागेव कंसस्तान् सर्वान् जघान मुनिपुङ्गवाः

மேலும் வாசுதேவனின் பிற புதல்வர்கள், வாசுதேவன் (கிருஷ்ணன்) முன்னோர் சகோதரர்களாக இருந்தவர்கள்—முனிவரே! கம்சன் அவர்களை எல்லாம் முன்பே கொன்றுவிட்டான்।

Verse 75

सुषेणश्च तथोदायी भद्रसेनो महाबलः / ऋजुदासो भद्रदासः कीर्तिमानपि पूर्वजः

சுஷேணன், அதுபோல உதாயி; மிகுந்த வலிமையுடைய பத்ரசேனன்; ரிஜுதாசன், பத்ரதாசன்; மேலும் பழம்பெரும் புகழுடைய முன்னோர் கீர்த்திமானும் (இருந்தார்)।

Verse 76

हतेष्वेतेषु सर्वेषु रोहिणी वसुदेवतः / असूत रामं लोकेशं बलभद्रं हलायुधम्

அவர்கள் அனைவரும் அழிந்த பின், ரோஹிணி வாசுதேவனால் ராமனைப் பெற்றாள்—உலகங்களின் ஈசன் பலபத்ரன், கலப்பாயுதம் தாங்கியவன்।

Verse 77

जाते ऽथ रामे देवानामादिमात्मानमच्युतम् / असूत देवकी कृष्णं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम्

பின்னர் ராமன் பிறந்த பின், தேவகி கிருஷ்ணனைப் பெற்றாள்—தேவர்களின் ஆதியாத்மா அச்யுதனை, அவன் மார்பில் ஸ்ரீவத்ஸச் சின்னம் பொலிந்தவனை।

Verse 78

रेवती नाम रामस्य भार्यासीत् सुगुणान्विता / तस्यामुत्पादयामास पुत्रौ द्वौ निशठोल्मुकौ

ராமனின் மனைவி ரேவதி எனப் பெயருடையவள்; நற்குணங்களால் நிறைந்தவள். அவளிடத்தில் அவன் இரண்டு புதல்வர்களை பெற்றான்—நிஷடன் மற்றும் ஓல்முகன்.

Verse 79

षोडशस्त्रीसहस्त्राणि कृष्णस्याक्लिष्टकर्मणः / बभूवुरात्मजास्तासु शतशो ऽथ सहस्त्रशः

அக்லிஷ்ட கர்மனான ஸ்ரீகிருஷ்ணனுக்கு பதினாறு ஆயிரம் மனைவியர் இருந்தனர்; அவர்களிடத்தில் அவருக்கு புதல்வர்கள் நூற்றுக்கணக்காகவும் ஆயிரக்கணக்காகவும் பிறந்தனர்.

Verse 80

चारुदेष्णः सुचारुश्च चारुवेषो यशोधरः / चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः शङ्ख एव च

சாருதேஷ்ணன், சுசாரு, சாருவேஷன், யசோதரன், சாருஶ்ரவஸ், சாருயசஸ், பிரத்யும்னன் மற்றும் சங்கன்—இவர்கள் (அவரின்) பெயர்கள்.

Verse 81

रुक्मिण्य वासुदेवस्यां महाबलपराक्रमाः / विशिष्टाः सर्वपुत्राणां संबभूवुरिम् सुताः

ருக்மிணி மற்றும் வாசுதேவரிடத்தில் இப்புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் மாபெரும் வலமும் வீரப் பராக்கிரமமும் உடையவர்களாய், எல்லாப் புதல்வர்களிலும் சிறந்தவர்களாய் விளங்கினர்.

Verse 82

तान् दृष्ट्वा तनयान् वीरान् रौक्मिणेयाञ्जनार्दनम् / जाम्बवत्यब्रवीत् कृष्णं भार्या तस्य शुचिस्मिता

அவ்வீரப் புதல்வர்களை—ருக்மிணியின் புதல்வனையும் ஜனார்தனனையும்—கண்டு, தூய புன்னகையுடைய ஜாம்பவதி, அவனுடைய மனைவி, கிருஷ்ணனிடம் கூறினாள்.

Verse 83

मम त्वं पुण्डरीकाक्ष विशिष्टं गुणवत्तमम् / सुरेशसदृशं पुत्रं देहि दानवसूदन

ஹே புண்டரீகாக்ஷா, ஹே தானவசூதனா! எனக்கு விசேஷமான, உத்தம குணங்களால் நிறைந்த, சுரேசனுக்கு ஒப்பான ஒரு புதல்வனை அருள்வாயாக।

Verse 84

जात्बवत्या वचः श्रुत्वा जगन्नाथः स्वयं हरिः / समारेभे तपः कर्तुं तपोनिधिररिन्दमः

ஜாத்பவதியின் சொற்களை கேட்ட ஜகந்நாதன், ஸ்வயம் ஹரி—தபஸின் நிதி, பகைவரை அடக்கும் வீரன்—தவம் செய்யத் தொடங்கினான்।

Verse 85

तच्छृणुध्वं मुनिश्रेष्ठा यथासौ देवकीसुतः / दृष्ट्वा लेभे सुतं रुद्रं तप्त्वा तीव्रं महत् तपः

முனிவரே சிறந்தவர்களே, கேளுங்கள்—தேவகியின் புதல்வன் கடும் மகாதவம் செய்து ருத்ரனை தரிசித்து, அவரையே புதல்வனாகப் பெற்றான்।