Adhyaya 18

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तदशो ऽध्यायः सूत उवाच एतानुत्पाद्य पुत्रांस्तु प्रजासंतानकारणात् / कश्यपो गोत्रकामस्तु चचार सुमहत् तपः

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வவிபாகத்தில் பதினேழாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. சூதர் கூறினார்—பிரஜா சந்ததி தொடர்வதற்காக இப்புத்ரர்களை உண்டாக்கி, கோத்திரம் வேண்டிய கஷ்யபர் மிகப் பெரும் தவம் செய்தார்।

Verse 2

तस्य वै तपतो ऽत्यर्थं प्रादुर्भूतौ सुताविमौ / वत्सरश्चासितश्चैव तावुभौ ब्रह्मवादिनौ

அவர் மிகக் கடுமையாகத் தவம் செய்தபோது, அவருக்கு இரண்டு புதல்வர்கள் தோன்றினர்—வத்ஸரன் மற்றும் அஸிதன்; அவர்கள் இருவரும் பிரம்மவாதிகள், பரம ஞானத்தில் நிலைத்தோர்।

Verse 3

वत्सरान्नैध्रुवो जज्ञे रैभ्यश्च सुमहायशाः / रैभ्यस्य जज्ञिरे रैभ्याः पुत्रा द्युतिमतां वराः

வத்ஸரனிடமிருந்து நைத்ருவன் பிறந்தான்; மிகப் பெரும் புகழுடைய ரைப்யனும் பிறந்தான். ரைப்யனிடமிருந்து ரைப்யர்கள் எனும் புதல்வர்கள் பிறந்தனர்—ஒளிமிக்கோரில் சிறந்தோர்।

Verse 4

च्यवनस्य सुता पत्नी नैध्रुवस्य महात्मनः / सुमेधा जनयामास पुत्रान् वै कुण्डपायिनः

ச்யவனரின் மகளான சுமேதா, மகாத்மா நைத்ருவனின் மனைவி, ‘குண்டபாயினர்கள்’ எனப்படும் புதல்வர்களை பெற்றாள்।

Verse 5

असितस्यैकपर्णायां ब्रह्मिष्ठः समपद्यत / नाम्ना वै देवलः पुत्रो योगाचार्यो महातपाः

அஸிதனின் (ஏகபர்ணாவுடன் தொடர்புடைய) வம்சத்தில், பிரம்மஞானிகளில் தலைசிறந்தவன் தோன்றினான்—தேவலன் எனும் புதல்வன்; அவன் யோகாசாரியன், மகாதபஸ்வி।

Verse 6

शाण्डिल्यानां परः श्रीमान् सर्वतत्त्वार्थवित् सुधीः / प्रसादात् पार्वतीशस्य योगमुत्तममाप्तवान्

சாண்டில்யர்களில் அவர் பரம ஸ்ரீமான், எல்லாத் தத்துவங்களின் பொருளறிந்த சுதீ; பார்வதீபதி சிவனின் அருளால் அவர் உத்தம யோகத்தை அடைந்தார்.

Verse 7

शाण्डिल्या नैध्रु वारैभ्यास्त्रयः पक्षास्तु काश्यपाः / नरप्रकृतयो विप्राः पुलस्त्यस्य वदामि वः

சாண்டில்யர், நைத்ரு, வாரைப்யர்—இம்மூன்று கிளைகளும் காச்யப குலத்தவை. இவ்விப்ரர்கள் மனித இயல்புடையோர்; இனி புலஸ்த்யரின் வம்சங்களை உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.

Verse 8

तृणबिन्दोः सुता विप्रा नाम्ना त्विलविला स्मृता / पुलस्त्याय स राजर्षिस्तां कन्यां प्रत्यपादयत्

ஓ விப்ரர்களே, த்ருணபிந்து முனிவரின் மகள் ‘இலவிலா’ எனப் புகழப்பட்டாள்; அந்த ராஜரிஷி அவள் கன்யையை புலஸ்த்யருக்கு மணமாக அளித்தார்.

Verse 9

ऋषिस्त्वैलविलिस्तस्यां विश्रवाः समपद्यत / तस्य पत्न्यश्चतस्त्रस्तु पौलस्त्यकुलवर्धिकाः

அந்த இலவிலாவிடமிருந்து ரிஷி விஸ்ரவா பிறந்தார். அவருக்கு நான்கு மனைவியர் இருந்தனர்; அவர்கள் பௌலஸ்த்ய குலத்தை வளர்த்தவர்கள் ஆனார்கள்.

Verse 10

पुष्पोत्कटा च राका च कैकसी देववर्णिनी / रूपलावण्यसंपन्नास्तासां वै शृणुत प्रजाः

புஷ்போத்கடா, ராகா, கைகஸீ—தேவவண்ண ஒளியுடையவள்—அழகும் லாவண்யமும் நிறைந்தவர்கள். ஓ மக்களே, அவர்களைப் பற்றி கேளுங்கள்.

Verse 11

ज्येष्ठं वैश्रवणं तस्य सुषुवे देवरूपिणी / कैकसी जनयत् पुत्रं रावणं राक्षसाधिपम्

அவனிடமிருந்து தேவவடிவினியான கைகசி முதலில் மூத்தவனான வைஶ்ரவணன் (குபேரன்) என்பவனைப் பெற்றாள்; பின்னர் அதே கைகசி ராக்ஷசாதிபதி ராவணனையும் மகனாகப் பெற்றாள்।

Verse 12

कुम्भकर्णं शूर्पणखां तथैव च विभीषणम् / पुष्पोत्कटा व्यजनयत् पुत्रान् विश्रवसः शुभान्

புஷ்போத்கடா விஶ்ரவஸனுக்கு நல்வரங்களான பிள்ளைகளாக கும்பகர்ணன், சூர்ப்பணகை, மேலும் விபீஷணனையும் பெற்றாள்।

Verse 13

महोदरं प्रहस्तं च महापार्श्वं खरं तथा / कुम्भीनसीं तथा कन्यां राकायां शृणुत प्रजाः

ஓ உயிர்களே, கேளுங்கள்—மஹோதரன், பிரஹஸ்தன், மஹாபார்ஷ்வன், கரன்; அதுபோல கும்பீனசி, கன்யா, ராகா—இந்நாமங்கள் நினைவில் கொள்ளத்தக்கவை।

Verse 14

त्रिशिरा दूषणश्चैव विद्युज्जिह्वो महाबलः / इत्येते क्रूरकर्माणः पौलस्त्या राक्षसा दश / सर्वे तपोबलोत्कृष्टा रुद्रभक्ताः सुभीषणाः

திரிசிரன், தூஷணன், மேலும் மஹாபலமுடைய வித்யுஜ்ஜிஹ்வன்—இவ்வாறு கொடுஞ்செயல்களுடைய பவுலஸ்த்ய ராக்ஷசர்கள் பத்து பேர்; அனைவரும் தவவலத்தால் உயர்ந்தோர், ருத்ரபக்தர்கள், மிகுந்த அச்சமூட்டுவோர்।

Verse 15

पुलहस्य मृगाः पुत्राः सर्वे व्यालाश्च दंष्ट्रिणः / भूताः पिशाचाः सर्पाश्च शूकरा हस्तिनस्तथा

புலஹனுடைய சந்ததிகள் மான் முதலிய விலங்குகளாயின; மேலும் கூர்மையான பற்களுடைய கொடிய வேட்டையாடிகளும்—அத்துடன் பூதங்கள், பிசாசுகள், பாம்புகள், காட்டுப்பன்றிகள், யானைகளும் ஆனார்கள்।

Verse 16

अनपत्यः क्रतुस्तस्मिन् स्मृतो वैवस्वते ऽन्तरे / मरीचेः कश्यपः पुत्रः स्वयमेव प्रजापतिः

அந்த வைவர்ஸ்வத மன்வந்தரத்தில் க்ரது சந்ததியற்றவர் என நினைக்கப்படுகிறார்; மரீசியின் புதல்வன் கஷ்யபன் தானே பிரஜாபதி ஆனான்.

Verse 17

भृगोरप्यभवच्छुक्रो दैत्याचार्यो महातपाः / स्वाध्याययोगनिरतो हरभक्तो महाद्युतिः

பிருகுவிலிருந்தும் சுக்ரன் பிறந்தான்—தைத்யர்களின் ஆசார்யன், மாபெரும் தவசி; சுவாத்யாயமும் யோகமும் பற்றியவன், ஹரன் (சிவன்) பக்தன், மாபெரும் ஒளியுடையவன்.

Verse 18

अत्रेः पत्न्यो ऽभवन् बह्व्यः सोदर्यास्ताः पतिव्रताः / कृशाश्वस्य तु विप्रेन्द्रा घृताच्यामिति मे श्रुतम्

அத்திரிக்கு பல மனைவியர் இருந்தனர்—அவர்கள் ஒரே தாய்தந்தையருடைய சகோதரிகள், கணவனுக்கு அர்ப்பணித்தவர்கள்; ஆனால், ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே, கிருஷாஷ்வனுக்கு க்ருதாசீ மனைவி என நான் கேட்டேன்.

Verse 19

स तासु जनयामास स्वस्त्यात्रेयान् महौजसः / वेदवेदाङ्गनिरतांस्तपसा हतकिल्बिषान्

அந்த மனைவியரிடத்தில் அவர் ஸ்வஸ்த்யாத்ரேயர் எனும் புதல்வர்களை பெற்றார்—மிகுந்த ஆன்மவலிமையுடையோர்; வேதமும் வேதாங்கங்களிலும் ஈடுபட்டோர், தவத்தால் பாவம் நீங்கியோர்.

Verse 20

नारदस्तु वसिष्ठाय ददौ देवीमरुन्धतीम् / ऊर्ध्वरेतास्तत्र मुनिः शापाद् दक्षस्य नारदः

நாரதர் வசிஷ்டருக்கு தேவியருந்ததியை அளித்தார்; அதன் பின் அந்த முனி ஊர்த்வரேதா (கட்டுப்பாட்டுடையவர்) ஆனார்—நாரதர்மீது தக்ஷன் இட்ட சாபத்தின் விளைவால்.

Verse 21

हर्यश्वेषु तु नष्टेषु मायया नारदस्य तु / शशाप नारदं दक्षः क्रोधसंरक्तलोचनः

நாரதரின் மாயையால் ஹர்யஷ்வர்கள் மறைந்தபோது, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் தக்ஷன் நாரதரைச் சபித்தான்।

Verse 22

यस्मान्मम सुताः सर्वे भवतो मायया द्विज / क्षयं नीतास्त्वशेषेण निरपत्यो भविष्यति

ஓ இருபிறப்பே! உன் மாயையால் என் மகன்கள் அனைவரும் முற்றிலும் அழிவுக்குக் கொண்டுபோகப்பட்டனர்; ஆகவே நீ சந்ததியற்றவனாவாய்।

Verse 23

अरुन्धत्यां वसिष्ठस्तु शक्तिमुत्पादयत् सुतम् / शक्तेः पराशरः श्रीमान् सर्वज्ञस्तपतां वरः

அருந்ததியிடத்தில் வசிஷ்டர் ‘சக்தி’ எனும் மகனைப் பெற்றார்; சக்தியிலிருந்து திருவுடைய, அனைத்தறிவுடைய, தவசிகளில் முதன்மையான பராசரர் பிறந்தார்।

Verse 24

आराध्य देवदेवेशमीशानं त्रिपुरान्तकम् / लेभे त्वप्रतिमं पुत्रं कृष्णाद्वैपायनं प्रभुम्

தேவர்களின் தேவனாகிய, திரிபுராந்தக ஈசானனை ஆராதித்து, அவள் ஒப்பற்ற மகனாகிய பிரபு கிருஷ்ண த்வைபாயனன் (வ்யாசர்) என்பவரைப் பெற்றாள்।

Verse 25

द्वैपायनाच्छ्रको जज्ञे भगवानेव शङ्करः / अंशांशेनावतीर्योर्व्यां स्वं प्राप परमं पदम्

த்வைபாயனனிடமிருந்து ‘ஸ்ரக’ பிறந்தார்—அவர் தாமே பகவான் சங்கரர். தம் தெய்வீக சக்தியின் அற்ப அற்பப் பகுதியாய் உலகில் அவதரித்து, இறுதியில் தம் பரம பதத்தை அடைந்தார்।

Verse 26

शुकस्याप्यभवन् पुत्राः पञ्चात्यन्ततपस्विनः / भूरिश्रवाः प्रभुः शंभुः कृष्णो गौरश्च पञ्चमः / कन्या कीर्तिमती चैव योगमाता धृतव्रता

சுகருக்கும் ஐந்து புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த தவவலிமை உடையோர்—பூரிச்ரவாஃ, பிரபு, சம்பு, கிருஷ்ணன், ஐந்தாவதாக கௌரன். மேலும் கீர்த்திமதி என்ற மகளும் இருந்தாள்; அவள் திடவிரதம் கொண்ட யோகமாதா.

Verse 27

एते ऽत्र वंश्याः कथिता ब्राह्मणा ब्रह्मवादिनाम् / अत ऊर्ध्वं निबोधध्वं कश्यपाद्राजसंततिम्

இங்கே பிரம்மவாதி பிராமணர்களின் வம்ச வரிசைகள் கூறப்பட்டன. இனி மேலே கேளுங்கள்—கச்யபரிலிருந்து தோன்றிய அரச வம்சத் தொடரை நான் உரைக்கிறேன்.