Adhyaya 17

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षोडशो ऽध्याय बलेः पुत्रशतं त्वासीन्महाबलपराक्रमम् / तेषां प्रधानो द्युतिमान् बाणो नाम महाबलः

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வபாகத்தில் கூறப்படுகிறது—பலிக்கு நூறு புதல்வர்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் மிகுந்த வலமும் வீரமும் உடையோர். அவர்களில் முதன்மையானவன் ஒளிமிக்க, மஹாபலன் ‘பாண’ எனப் பெயருடையவன்.

Verse 2

सो ऽतीव शङ्करे भक्तो राजा राज्यमपालयत् / त्रैलोक्यं वशमानीय बाधयामास वासवम्

அந்த அரசன் சங்கரனுக்கு மிகுந்த பக்தியுடையவன்; அரசாட்சியை நடத்தினான். மூவுலகையும் வசப்படுத்தி வாசவனை (இந்திரனை) துன்புறுத்தினான்.

Verse 3

ततः शक्रादयो देवा गत्वोचुः कृत्तिवाससम् / त्वदीयो बाधते ह्यस्मान् बाणो नाम महासुरः

அப்போது சக்ரன் முதலிய தேவர்கள் க்ருத்திவாசன் (சிவன்) அருகே சென்று கூறினர்—‘உமக்குரிய பாணன் என்னும் மஹாஸுரன் எங்களைத் துன்புறுத்துகிறான்.’

Verse 4

व्याहृतो दैवदैः सर्वैर्देवदेवो महेश्वरः / ददाह बाणस्य पुरं शरेणैकेन लीलया

அனைத்து தேவர்களாலும் அழைக்கப்பட்ட தேவர்களின் தேவன் மகேஸ்வரன், லீலையாக ஒரே அம்பினால் பாணனின் நகரத்தைச் சுட்டெரித்தான்.

Verse 5

दह्यमाने पुरे तस्मिन् बाणो रुद्रं त्रिशूलिनम् / ययौ शरणमीशानं गोपतिं नीललोहितम्

அந்நகர் தீயால் எரிந்துகொண்டிருக்கையில், பாணன் திரிசூலதாரி ருத்ரன்—ஈசானன், கோபதி, நீலலோஹிதன்—அரணடைந்தான்।

Verse 6

मूर्धन्याधाय तल्लिङ्गं शांभवं भीतवर्जितः / निर्गत्य तु पुरात् तस्मात् तुष्टाव परमेश्वरम्

அச் சாம்பவ லிங்கத்தைத் தலையில் வைத்துக் கொண்டு, அச்சமின்றி அந்த நகரத்திலிருந்து வெளியே வந்து பரமேசுவரனைப் போற்றினான்।

Verse 7

संस्तुतो भगवानीशः शङ्करो नीललोहितः / गाणपत्येन बाणं तं योजयामास भावतः

இவ்வாறு போற்றப்பட்ட பகவான் ஈசன்—சங்கரன், நீலலோஹிதன்—பக்தியுடன் அந்த அம்பை கணபத்ய சக்தியால் இணைத்தான்।

Verse 8

अथाभवन् दनोः पुत्रास्ताराद्या ह्यतिभीषणाः / तारस्तथा शम्बरश्च कपिलः शङ्करस्तथा / स्वर्भानुर्वृषपर्वा च प्राधान्येन प्रकीर्तिताः

பின்பு தநுவிற்கு தாரா முதலிய மிகப் பயங்கரமான புதல்வர்கள் பிறந்தனர். அவர்களில் முதன்மையெனத் தாரா, சம்பரன், கபிலன், சங்கரன், ஸ்வர்பானு, வ்ருஷபர்வா எனப் புகழப்பட்டனர்।

Verse 9

सुरसायाः सहस्त्रं तु सर्पाणामभवद् द्विजाः / अनेकशिरसां तद्वत् खेचराणां महात्मनाम्

ஓ இருபிறப்பினரே! சுரசையிடமிருந்து ஆயிரம் பாம்புகள் பிறந்தன; அதுபோல பலத் தலைகளையுடைய மகாத்மா கேசரர்களுக்கும் அவள் தாயானாள்।

Verse 10

अरिष्टा जनयामास गन्धर्वाणां सहस्त्रकम् / अनन्ताद्या महानागाः काद्रवेयाः प्रकीर्तिताः

அரிஷ்டா கந்தர்வர்களில் ஆயிரம் பேரை பெற்றாள்; அனந்தன் முதலான மகாநாகர்கள் கதிரூவின் புதல்வர்—காத்ரவேயர்—என்று புகழப்படுகின்றனர்।

Verse 11

ताम्रा च जनयामास षट् कन्या द्विजपुङ्गवाः / शुकीं श्येनीं च भासीं च सुग्रीवाङ्गृध्रिकां शुचिम्

ஓ இருபிறப்போரில் சிறந்தவர்களே! தாம்ரா ஆறு மகள்களைப் பெற்றாள்—சுகீ, ஷ்யேனீ, பாஸீ, சுக்ரீவா, ஆங்ʼக்ரித்ரிகா, ஷுசி.

Verse 12

गास्तथा जनयामास सुरभिर्महिषीस्तथा / इरा वृक्षलतावल्लीस्तृणजातीश्च सर्वशः

அதேபோல் சுரபி பசுக்களையும் மகிஷீ-பசுக்களையும் பெற்றாள்; இரா எல்லாவிதமாகவும் மரங்கள், கொடிகள், வள்ளிகள் மற்றும் அனைத்து புல்வகைகளையும் உண்டாக்கினாள்।

Verse 13

खसा वै यक्षरक्षांसि मुनिरप्सरसस्तथा / रक्षोगणं क्रोधवशा जनयामास सत्तमाः

கசா யக்ஷர், ராக்ஷசர், மேலும் முனிவர் மற்றும் அப்ஸரஸ்களையும் பெற்றாள்; மேலும் கோபவசப்பட்டு ராக்ஷசக் கூட்டத்தையும் உண்டாக்கினாள்—ஓ சத்தமரே!

Verse 14

विनतायाश्च पुत्रौ द्वौ प्रख्यातौ गरुडारुणौ / तयोश्च गरुडो धीमान् तपस्तप्त्वा सुदुश्चरम् / प्रसादाच्छूनिलः प्राप्तो वाहनत्वं हरेः स्वयम्

வினதைக்கு இரண்டு புகழ்பெற்ற புதல்வர்கள்—கருடன், அருணன். அவர்களில் ஞானமிக்க கருடன் மிகக் கடினமான தவம் செய்து, ஈசன் அருளால், தானே ஹரியின் வாகனப் பதவியை அடைந்தான்।

Verse 15

आराध्य तपसा रुद्रं मह्देवं तथारुणः / सारथ्ये कल्पितः पूर्वं प्रीतेनार्कस्य शंभुना

தவத்தால் மகாதேவனாகிய ருத்ரனை ஆராதித்த அருணனை, அர்க்கன் மீது பிரீதியுற்ற சம்பு முன்னமே சூரியனின் தேரோட்டியாக நியமித்தான்।

Verse 16

एते कश्यपदायादाः कीर्तिताः स्थाणुजङ्गमाः / वैवस्वते ऽन्ते ह्यस्मिञ्छृण्वतां पापनाशनाः

இவ்வாறு கச்யபரின் சந்ததிகள்—அசைவற்றதும் அசைவதும்—விளக்கப்பட்டன. இந்த வைவர்ஸ்வத மன்வந்தரத்தின் முடிவில், இதைச் செவிமடுப்போரின் பாவங்களை இது அழிக்கும்।

Verse 17

सप्तविंशत् सुताः प्रोक्ताः सोमपत्न्यश्च सुव्रताः / अरिष्टनेमिपत्नीनामपत्यानीह षोडश

இருபத்தேழு மகள்கள் சோமன் (சந்திரன்) என்பவனின் சுவ்ரதப் பத்தினிகள் எனக் கூறப்பட்டனர். மேலும் இங்கே அரிஷ்டநேமியின் மனைவியரிடமிருந்து பிறந்த பதினாறு சந்ததிகள் அறிவிக்கப்பட்டன।

Verse 18

बहुपुत्रस्य विदुषश्चतस्त्रो विद्युतः स्मृताः / तद्वदङ्गिरसः पुत्रा ऋषयो ब्रह्मसत्कृताः

ஞானமிக்க பஹுபுத்ரருக்கு நான்கு புதல்வர்கள் ‘வித்யுத்’ என நினைவுகூரப்படுகின்றனர். அதுபோல அங்கிரஸரின் புதல்வர்கள் ரிஷிகளாய், பிரம்மனால் போற்றப்பட்டனர்।

Verse 19

कुशाश्वस्य तु देवर्षेर्देवप्रहरणाः सुताः / एते युगसहस्त्रान्ते जायन्ते पुनरेव हि / मन्वन्तरेषु नियतं तुल्यैः कार्यैः स्वनामभिः

தேவரிஷி குசாஷ்வரின் புதல்வர்கள் ‘தேவப்ரஹரணர்கள்’ என அழைக்கப்படுகின்றனர். ஆயிரம் யுகங்களின் முடிவில் அவர்கள் மீண்டும் பிறக்கின்றனர்; மேலும் ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும் தம் பெயர்களோடு ஒத்த பணிகளைத் தவறாது செய்கின்றனர்।