Adhyaya 38

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने गृहराजान्तरकथनं नाम सप्तत्रिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच श्रुतमेतन्महावृत्तमाविर्भावादिकं महत् / भण्डासुरवधश्चैव देव्याः श्रीनगरस्थितिः

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில், ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடலில் உள்ள லலிதோபாக்யானத்தில் ‘க்ருஹராஜாந்தரகதனம்’ எனப்படும் முப்பத்தேழாம் அதிகாரம். அகஸ்த்யர் கூறினார்—தேவியின் அவிர்பாவம் முதலிய மகத்தான வரலாற்றை கேட்டேன்; பண்டாசுர வதமும், தேவியின் ஸ்ரீநகர வாசமும் கூட।

Verse 2

इदानीं श्रोतुमिच्छामि तस्या मत्रस्य साधनम् / तन्मन्त्राणां लक्षणं च सर्वमेतन्निवेदय

இப்போது அந்த மந்திரத்தின் சாதனை முறையை கேட்க விரும்புகிறேன்; மேலும் அந்த மந்திரங்களின் இலக்கணங்களையும்—இவை அனைத்தையும் எனக்கு அறிவியுங்கள்.

Verse 3

हयग्रीव उवाच सर्वेभ्यो ऽपि पदार्थेभ्यः शाब्दं वस्तु महत्तरम् / सर्वेभ्यो ऽपि हि शब्देभ्यो वेदराशिर्महान्मुने

ஹயக்ரீவர் கூறினார்—முனிவரே! எல்லாப் பொருட்களிலும் மேலானது ‘சப்தத் தத்துவம்’; எல்லாச் சொற்களிலும் வேதத் தொகுதியே மிக மகத்தானது.

Verse 4

सर्वेभ्यो ऽपि हि वेदेभ्यो वेदमन्त्रा महत्तराः / सर्वेभ्यो वेदमन्त्रेभ्यो विष्णुमन्त्रा महत्तराः

எல்லா வேதங்களிலும் வேதமந்திரங்கள் மேலானவை; எல்லா வேதமந்திரங்களிலும் விஷ்ணு மந்திரங்கள் இன்னும் மகத்தானவை.

Verse 5

तेभ्यो ऽपि दौर्गमन्त्रास्तु महान्तो मुनिपुङ्गव / तेभ्यो गाणपता मन्त्रा मुने वीर्य महत्तराः

முனிவரரே! அவற்றிலும் துர்கா மந்திரங்கள் மகத்தானவை; அவற்றிலும், முனியே, கணபதி மந்திரங்கள் வீரியத்தில் இன்னும் மேலானவை.

Verse 6

तेभ्यो ऽप्यर्कस्य मन्त्रास्तु तेभ्यः शैवा महत्तराः / तेभ्यो ऽपि लक्ष्मीमन्त्रास्तु तेभ्यः सारस्वता वराः

அவற்றிலும் சூரியனின் மந்திரங்கள் உள்ளன; அவற்றிலும் சைவ மந்திரங்கள் இன்னும் மகத்தானவை. அவற்றிலும் லக்ஷ்மி மந்திரங்கள் உள்ளன; அவற்றிலும் சாரஸ்வத மந்திரங்கள் சிறந்தவை.

Verse 7

तेभ्यो ऽपि गिरिजामन्त्रास्तेभ्यश्चाम्नायभेदजाः / सर्वाम्नायमनुभ्यो ऽपि वाराहा मनवो वराः

அவற்றிலும் கிரிஜா (பார்வதி) மந்திரங்கள் உள்ளன; அவற்றிலும் ஆம்நாயப் பிரிவுகளால் தோன்றிய மந்திரங்கள் உள்ளன; ஆனால் எல்லா ஆம்நாய மனுக்களிலும் வாராஹ மனுக்கள் சிறந்தவர்கள்.

Verse 8

तेभ्यः श्यामामनुवरा विशिष्टा इल्वलान्तक / तेभ्यो ऽपि ललितामन्त्रा दशभेदविभेदिताः

இல்வலாந்தகரே! அவற்றிலும் ஷ்யாமா தேவியின் சிறந்த மனுக்கள் விசேஷமானவை; அவற்றிலும் லலிதா தேவியின் மந்திரங்கள் பத்து வகைப் பிரிவுகளாகப் பகுக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 9

तेषु द्वौ मनुराजौ तु वरिष्ठौ विन्ध्यमर्दन / लोपामुद्रा कामराज इति ख्यातिमुपागतौ

அவர்களில் இரு மனுராஜர்கள் சிறந்தோர்—விந்த்யமர்தனன் மற்றும் லோபாமுத்ரா; அவர்கள் ‘காமராஜ’ என்ற புகழையும் அடைந்தனர்.

Verse 10

ह्रादिस्तु लोपामुद्रा स्यात्कामराजस्तु कादिकाः / हंसादेर्वाच्यतां याताः कामराजो महेस्वरः

‘ஹ்ராதி’ வடிவம் லோபாமுத்ரா; ‘காதி’ வடிவம் காமராஜ. ‘ஹம்ஸ’ முதலிய பெயர்களால் குறிக்கப்படுபவன் அந்தக் காமராஜனே மகேஸ்வரன்.

Verse 11

स्मरादेर्वाच्यतां याता देवी श्रीललितांबिका / हादिकाद्योर्मन्त्रयोस्तु भेदो वर्णत्रयोद्भवः

‘ஸ்மர’ முதலிய வடிவங்களால் குறிக்கப்படுபவள் தேவீ ஸ்ரீலலிதாம்பிகை; ‘ஹாதி’ ‘காதி’ மந்திரங்களின் வேறுபாடு மூன்று எழுத்துகளிலிருந்து உண்டாகிறது.

Verse 12

त्योश्च कामराजो ऽयं सिद्धिदो भक्तिशालिनाम् / शिवेन शक्त्या कामेन क्षित्या चैव तु मायया

அவ்விரண்டிலும் இந்த ‘காமராஜன்’ பக்தியுடையோர்க்கு சித்தி அளிப்பவன்; சிவன், சக்தி, காமம், க்ஷிதி, மாயை என்ற வடிவங்களால் நிறைந்தவன்.

Verse 13

हंसेन भृगुणा चैव कामेन शशिमौलिना / शक्रेण भुवनेशेन चन्द्रेण च मनोभुवा

அவன் ‘ஹம்ஸ’, ‘ப்ருகு’, ‘காம’, ‘சசிமௌலி’, ‘சக்ர’, ‘புவனேச’, ‘சந்திர’, ‘மனோபவ’ என்ற பெயர்களாலும் கூறப்படுகிறான்.

Verse 14

क्षित्या हृल्लेखया चैव प्रोक्तो हंसादिमन्त्रराट् / कामादिमन्त्रराजस्तु स्मरयोनिः श्रियो मुखे

க்ஷித்யா மற்றும் ஹ்ருல்லேகா மூலம் ‘ஹம்ஸ’ முதலான மந்திரராஜன் உரைக்கப்பட்டான்; மேலும் ‘காம’ முதலான மந்திரராஜன்—ஸ்மரயோனி—ஸ்ரீயின் முகத்தில் நிலைகொண்டான்.

Verse 15

पञ्चत्रिकमहाविद्या ललितांबा प्रवाचिकाम् / ये यजन्ति महाभागास्तेषां सर्वत्र सिद्धये

பஞ்சத்ரிக மஹாவித்யையை உபதேசிப்பவள் லலிதாம்பா; அவளை வழிபடும் மஹாபாக்யர்களுக்கு எங்கும் சித்தி உண்டாகும்.

Verse 16

सद्गुरोस्तु मनुं प्राप्य त्रिपञ्चार्णपरिष्कृतम् / सम्यक्संसाधयेद्विद्वान्वक्ष्यमाणप्रकारतः

சத்குருவிடமிருந்து த்ரிபஞ்சார்ணத்தால் பரிசுத்தமான மந்திரத்தைப் பெற்று, பண்டிதன் இனி சொல்லப்படும் முறையின்படி அதைச் சரியாக சாதிக்க வேண்டும்.

Verse 17

तत्क्रमेण प्रवक्ष्यामि सावधानो मुने शृणु / प्रातरुत्थाय शिरसिस्मृत्वा कमलमुज्ज्वलम्

அதை இப்போது வரிசையாகச் சொல்கிறேன்; முனிவரே, கவனமாகக் கேளுங்கள். காலையில் எழுந்து, தலையில் ஒளிரும் தாமரையை நினைந்து தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 18

सहस्रपत्रशोभाढ्यं सकेशरसुकर्णिकम् / तत्र श्रीमद्गुरुं ध्वात्वा प्रसन्नं करुणामयम्

ஆயிரம் இதழ்களின் அழகால் நிறைந்த, குங்குமப்பூ-ரசம் நிறைந்த கர்ணிகையுடைய அந்தத் தாமரையில், பிரசன்னமும் கருணைமயமும் ஆன ஸ்ரீகுருவைத் தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 19

ततोबहिर्विनिर्गत्य कुर्याच्छौचादिकाः क्रियाः / अथागत्य च तैलेन सामोदेन विलेपितः

பின்னர் வெளியே சென்று சௌசம் முதலிய தூய்மைச் செயல்களைச் செய்ய வேண்டும். அதன் பின் வந்து நறுமணத் தைலத்தால் உடலைத் தடவ வேண்டும்.

Verse 20

उद्वर्तितश्च सुस्नातः शुद्धेनोष्णेन वारिणा / आपो निसर्गतः पूताः किं पुनर्वह्निसंयुताः / तस्मादुष्णोदके स्नायात्तदभावे यथोदकम्

உடல் உராய்ச்சி (உத்வர்த்தனம்) செய்து தூய வெந்நீரால் நன்றாகக் குளிக்க வேண்டும். நீர் இயல்பாகவே தூயது; அக்கினியால் சூடாக்கப்பட்டால் இன்னும் தூயது. ஆகவே வெந்நீரில் குளிக்க வேண்டும்; அது இல்லையெனில் கிடைக்கும் நீரிலே குளிக்கலாம்.

Verse 21

परिधाय पटौ शुद्धे कौसुम्भौ वाथ वारुणौ / आचम्य प्रयतो विद्वान्हृदि ध्यायन्परांबिकाम्

தூய ஆடைகள்—கௌசும்ப நிறமோ அல்லது வாருண (நீல) நிறமோ—அணிய வேண்டும். ஆசமனம் செய்து, கட்டுப்பாடுடைய அறிஞன் இதயத்தில் பராம்பிகையைத் தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 22

ऊर्ध्वपुण्ड्रं त्रिपुण्डं वा पट्टवर्धनमेव वा / अगस्त्यपत्राकारं वा धृत्वा भाले निजोचितम् / अन्तर्हितश्च शुद्धात्मा सन्ध्यावन्दनमाचरेत्

நெற்றியில் தன் வழக்கத்திற்கேற்ற ஊர்த்வபுண்ட்ரம், திரிபுண்ட்ரம், பட்டவர்தனம் அல்லது அகஸ்திய இலைவடிவத் திலகத்தை அணிய வேண்டும். பின்னர் உள்ளமடங்கி தூய மனத்துடன் சந்த்யாவந்தனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 23

अश्वत्थपत्राकारेण पात्रेण सकुशाक्षतम् / सपुष्पचन्दनं चार्ध्यं मार्तण्डाय समुत्क्षिपेत्

அரச இலைவடிவப் பாத்திரத்தில் குசை, அக்ஷதை உடன், மலர் மற்றும் சந்தனம் சேர்த்த அர்க்யத்தை மார்த்தாண்ட சூரியதேவனுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 24

तथार्ध्यभावदेवत्वाल्ललितायै त्रिरर्ध्यकम् / तर्प्पयित्वा यथाशक्ति मूलेन ललितेश्वरीम्

அர்க்யபாவத்தின் அதிதேவதையாத லலிதைக்கு மூன்று முறை அர்க்யம் அர்ப்பித்து, இயன்ற அளவு மூலமந்திரத்தால் லலிதேஸ்வரியைத் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 25

देवर्षिपितृवर्गांश्च तर्पयित्वा विधानतः / दिवाकरमुपास्थाय देवीं च रविबिम्बगाम्

விதிப்படி தேவர்–ரிஷி–பித்ரு வர்க்கங்களைத் தர்ப்பணம் செய்து, திவாகரனை உபாஸித்து, சூரியபிம்பத்தில் உள்ள தேவியையும் வழிபட வேண்டும்।

Verse 26

मौनी विशुद्धहृदयः प्रविश्य मखमन्दिरम् / चारुकर्पूरकस्तूरीचन्दनादिविलेपितः

மௌனம் காத்து, தூய இதயத்துடன் யாகமந்திரத்தில் நுழைந்து, அழகிய கற்பூரம், கஸ்தூரி, சந்தனம் முதலியவற்றால் பூசப்பட்டவனாக இருக்க வேண்டும்।

Verse 27

भूषणैर्भूषिताङ्गश्च चारुशृङ्गारवेषधृक् / आमोदिकुसुमस्रग्भिरवतंसितकुन्तलः

ஆபரணங்களால் அங்கங்கள் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாக, அழகிய சிருங்கார வேடம் தரித்து, மணமிகு மலர்மாலைகளால் கூந்தலை அவதம்சமாக அலங்கரிக்க வேண்டும்।

Verse 28

संकल्पभूषणो वाथ यथाविभवभूषणः / पूजाखण्डे वक्ष्यमाणान्कृत्वा न्यासाननुक्रमात्

சங்கல்பமே ஆபரணம் எனக் கொண்டு, அல்லது இயன்ற அளவு ஆபரணங்கள் அணிந்து, பூஜாகண்டத்தில் சொல்லப்படும் ந்யாசங்களை வரிசையாகச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 29

मृद्वासने समासीनो ध्यायेच्छ्रीनगरं महत् / नानावृक्षमहोद्यानमारभ्य ललितावधि

மென்மையான ஆசனத்தில் அமர்ந்து மகத்தான ஸ்ரீநகரத்தைத் தியானிக்க வேண்டும். பலவகை மரங்கள் நிறைந்த பெருந்தோட்டம் முதல் லலிதா வரை அனைத்தையும் மனத்தில் நினைக்க வேண்டும்.

Verse 30

ध्यायेच्छ्रीनगरं दिव्यं बहिरन्तरतः शुचिः / पूजाखण्डोक्तमार्गेम पूजां कृत्वा विलक्षणः

புறமும் அகமும் தூய்மையுடன் திவ்யமான ஸ்ரீநகரத்தைத் தியானிக்க வேண்டும். பூஜாகண்டத்தில் கூறிய முறையின்படி விசேஷமாக பூஜை செய்து தனித்த சிறப்புடன் நிலைபெற வேண்டும்.

Verse 31

अक्षमालां समादाय चन्द्रकस्तूरिवासिताम् / उदङ्मुखः प्राङ्खो वा जपेत्सिंहासनेश्वरीम् / षट्त्रिंशल्लक्षसंख्यां तु जपेद्विद्या प्रसीदति

சந்தனம்-கஸ்தூரி மணம் ஊட்டிய அக்க்ஷமாலையை எடுத்துக் கொண்டு, வடமுகமாகவோ கிழமுகமாகவோ இருந்து சிம்ஹாசனேஸ்வரியை ஜபிக்க வேண்டும். முப்பத்தாறு லட்சம் ஜபத்தில் வித்யை அருள்புரியும்.

Verse 32

तद्दशांशस्तु होमः स्यात्तद्दशांशं च तर्पणम् / तद्दशांशं ब्राह्मणानां भोजनं समुदीरितम्

அந்த ஜபத்தின் பத்தில் ஒன்று ஹோமமாக இருக்க வேண்டும்; அதன் பத்தில் ஒன்று தர்ப்பணமாக. அதன் பத்தில் ஒன்று பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்தல் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 33

एवं स सिद्धमन्त्रस्तु कुर्यात्काम्यजपं पुनः / लक्षमात्रं जपित्वा तु मनुष्यान्वशमानयेत्

இவ்வாறு சித்தமந்திரம் பெற்றவனாகி மீண்டும் காம்ய ஜபம் செய்ய வேண்டும். ஒரு லட்சம் ஜபம் செய்தால் மனிதர்களை வசப்படுத்த முடியும்.

Verse 34

लक्षद्वितयजाप्येन नारीः सर्वा वशं नयेत् / लक्षत्रितयजापेन सर्वान्वशयते नृपान्

இரண்டு இலட்ச ஜபத்தால் எல்லா பெண்களும் வசப்படுவர்; மூன்று இலட்ச ஜபத்தால் எல்லா அரசர்களும் வசப்படுவர்.

Verse 35

चतुर्लक्षजपे जाते क्षुभ्यन्ति फणिकन्यकाः / पञ्चलक्षजपे जाते सर्वाः पातालयोषितः

நான்கு இலட்ச ஜபம் நிறைவேறினால் நாககன்னியர் கலங்குவர்; ஐந்து இலட்ச ஜபம் நிறைவேறினால் பாதாளத்தின் எல்லா பெண்களும் கலங்குவர்.

Verse 36

भूलोकसुन्दरीवर्गो वश्यःषड्लक्षजापतः / क्षुभ्यन्ति सप्त लक्षेण स्वर्गलोकमृगीदृशः

ஆறு இலட்ச ஜபத்தால் பூலோக சுந்தரியர் கூட்டம் வசப்படும்; ஏழு இலட்ச ஜபத்தால் ஸ்வர்கலோக மான்விழியார் கலங்குவர்.

Verse 37

देवयोनिभवाः सर्वे ऽप्यष्टलक्षजपाद्वशाः / नवलक्षेण गीर्वाणा नखिलान्वशमानयेत्

எட்டு இலட்ச ஜபத்தால் தேவயோனியில் பிறந்த அனைவரும் வசப்படுவர்; ஒன்பது இலட்ச ஜபத்தால் எல்லா தேவர்களையும் வசப்படுத்தலாம்.

Verse 38

लक्षैकादशजाप्येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वरान् / लक्षद्वादशजापेन सिद्धीरष्टौ वशं नयेत्

பதினொன்று இலட்ச ஜபத்தால் பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரர் வசப்படுவர்; பன்னிரண்டு இலட்ச ஜபத்தால் அஷ்டசித்திகளும் வசப்படும்.

Verse 39

इन्द्रस्येन्द्रत्वमेतेन मन्त्रेण ह्यभवत्पुरा / विष्णोर्विष्णुत्वमेतेन शिवस्य शिवतामुना

இந்த மந்திரத்தினாலே முற்காலத்தில் இந்திரனுக்கு இந்திரத்துவம் உண்டாயிற்று; இதனாலே விஷ்ணுவுக்கு விஷ்ணுத்துவமும், சிவனுக்கு சிவத்துவமும் ஏற்பட்டது।

Verse 40

इन्दोश्चन्द्रत्वमेतेन भानोर्भास्करतामुना / सर्वासां देवतानां च तास्ताः सिद्धय उज्ज्वलाः / अनेन मन्त्रराजेन जाता इत्यवधारय

இந்த மந்திரத்தினாலே இந்துவுக்கு சந்திரத்துவமும், பானுவுக்கு பாஸ்கரத்துவமும் உண்டாயிற்று; எல்லாத் தேவதைகளின் பலவகை ஒளிமிகு சித்திகளும் இந்த மந்திரராஜத்தினாலே பிறந்தன என்று உறுதியாக அறிக।

Verse 41

एतन्मन्त्रस्य जापी तु सर्वपापविवर्जितः / त्रैलोक्यसुन्दराकारो मन्मथस्यापि मोहकृत्

இந்த மந்திரத்தை ஜபிப்பவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்; அவன் உருவம் மூவுலகிலும் அழகியதாகி, மன்மதனையும் மயக்க வல்லவனாகிறான்।

Verse 42

सर्वाभिः सिद्धिभिर्युक्तः सर्वज्ञः सर्वपूजितः / दर्शनादेव सर्वषामन्तरालस्य पूरकः

அவன் எல்லாச் சித்திகளாலும் கூடியவன், அனைத்தையும் அறிந்தவன், அனைவராலும் பூஜிக்கப்படுவான்; அவன் தரிசனமட்டுமே எல்லோரின் உள்ளக் குறையை நிறைவு செய்யும்।

Verse 43

वाचा वाचस्पतिसमः श्रिया श्रीपतिसानभः / बले मरुत्समानः स्यात्स्थिरत्वे हिमवानिव

வாக்கில் வாக்ஸ்பதியைப் போலவும், செல்வத்தில் ஸ்ரீபதியை ஒத்தவனாகவும்; வலிமையில் மருதர்களுக்கு இணையாகவும், நிலைத்தன்மையில் இமவானைப் போலவும் இருப்பான்।

Verse 44

औन्नत्ये मेरुतुल्यः स्याद्गांभीर्येण महार्णवः / क्षणात्क्षोभकरो मूर्त्या ग्रामपल्लीपुरादिषु

உயரத்தில் அவன் மேருவைப் போன்றவன்; ஆழ்ந்த கம்பீரத்தில் மகாசமுத்திரத்துக்கு ஒப்பான். தன் திருமேனியால் கிராமம், பள்ளி, புரம் முதலிய இடங்களில் கணநேரத்தில் கலக்கத்தை எழுப்புவான்.

Verse 45

ईषद्भूभङ्गमात्रेण स्तम्भको जृंभकस्तथा / उच्चाटको मोहकश्च मारको दुष्टचेतसाम्

பூமியில் சிறிதளவு மாற்றம் மட்டும் நிகழ்ந்தாலும் அவன் ஸ்தம்பனம் செய்வோனும், ஜ்ரும்பணம் உண்டாக்குவோனும் ஆவான்; மேலும் உச்சாடனம் செய்வோனும், மோகனம் செய்வோனும், தீய மனத்தாரை அழிப்போனும் ஆவான்.

Verse 46

क्रुद्धः प्रसीदति हठात्तस्य दर्शनहर्षितः / अष्टादशसु विद्यासु निरूढिमभिगच्छति

அவன் கோபித்திருந்தாலும், அவன் தரிசனத்தால் மகிழ்ந்து திடீரென அருள்புரிவான். மேலும் பதினெட்டு வித்யைகளிலும் முழு தேர்ச்சியை அடைவான்.

Verse 47

मन्दाकिनीपूरसमा मधुरा तस्य भारती / न तस्याविदितं किञ्चित्सर्वशास्त्रेषु कुम्भज

ஹே கும்பஜா! அவன் வாக்கு மந்தாகினி நதியின் பெருக்கைப் போல இனிமையானது. எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் அவனுக்குத் தெரியாதது ஒன்றுமில்லை.

Verse 48

दर्शनानि च सर्वाणि कर्तु खण्डयितुं पटुः / तत्त्वञ्जानाति निखिलं सर्वज्ञत्वं च गच्छति

அவன் எல்லா தரிசனங்களையும் நிறுவவும், அவற்றை மறுக்கவும் வல்லவன். முழுத் தத்துவத்தையும் அறிந்து சர்வஞ்ஞத்துவத்தை அடைவான்.

Verse 49

सदा दयार्द्रहृदयं तस्य सर्वेषु जन्तुषु / तत्कोपाग्नेर्विषयतां गन्तुं नालं जगत्त्रयी

அவர் எல்லா உயிர்களிடமும் எப்போதும் கருணையால் நெகிழும் இதயமுடையவர்; அவருடைய கோபாக்னியின் இலக்காகத் திரிலோகமும் ஆகத் தகாது।

Verse 50

तस्य दर्शनवेलायां श्लथन्नीवीनिबन्धनाः / विश्रस्तरशनाबन्धा गलत्कुण्डलसञ्चयाः

அவரை தரிசிக்கும் வேளையில் அவர்களின் இடுப்புப்பட்டுப் பிணைப்புகள் தளர்ந்தன; அரைப்பட்டைகள் சிதறின; காதணிகளின் தொகுதி வழுந்தது।

Verse 51

घर्मवारिकणश्रेणीमुक्ताभूषितमूर्तयः / अत्यन्तरागतरलव्यापारनयनाञ्चलाः

வியர்வைத் துளிகளின் வரிசை முத்துமாலையென அவர்களின் உருவை அலங்கரித்தது; பேரன்பால் அவர்களின் கண்களின் ஓரங்கள் அலைபாய்ந்தன।

Verse 52

स्रंसमानकरांभोजमणिकङ्कणपङ्क्तयः / ऊरुस्तम्भेन निष्पन्दा नमितास्याश्च लज्जया

அவர்களின் தாமரைப்போன்ற கைகளிலிருந்த மணிக்கங்கண வரிசைகள் வழுந்தன; தொடைகள் உறைந்து அசையாது நின்றன; வெட்கத்தால் முகம் தாழ்ந்தது।

Verse 53

द्रवत्कन्दर्पसदनाः पुलकाङ्कुरभूषणाः / अन्यमाकारमिव च प्राप्ता मानसजन्मना

காமதேவனின் இல்லமென அவர்களின் உள்ளம் உருகியது; மெய்சிலிர்ப்பின் முளைகள் அவர்களின் அணிகளாயின; மனத்தில் பிறந்த உணர்வால் அவர்கள் வேறொரு உருவம் பெற்றதுபோல் ஆனார்கள்।

Verse 54

दीप्यमाना इवोद्दामरागज्वालाकदंबकैः / वीक्ष्यमाणा इवानङ्गशरपावकवृष्टिभिः

அவர்கள் அளவில்லா காதல் ஜ்வாலைகளின் கூட்டத்தால் எரிகின்றவர்கள்போல், அநங்கனின் அம்புகளின் அக்கினிவீழ்ச்சியால் நோக்கப்படுகின்றவர்கள்போல் தோன்றினர்।

Verse 55

उत्कण्ठया तुद्यमानाः खिद्यमाना तनूष्मणा / सिच्यमानाः श्रमजलैः शुच्यमानाश्च लज्जया

பிரிவின் ஏக்கம் அவர்களைத் துளைத்தது; உடலின் வெப்பத்தால் அவர்கள் வாடினர்; உழைப்பின் வியர்வையால் நனைந்தனர்; நாணத்தால் உள்ளம் தூய்மையடைந்தது।

Verse 56

कुलं जातिं च शीलं च लज्जां च परिवारकम् / लोकाद्भयं बन्धुभयं परलोकभये तथा

குலம், ஜாதி, நற்குணம்; காவலனென நாணம்—உலகப் பயம், உறவினர் பயம், மறுலோகப் பயமும் அதுபோல.

Verse 57

मुञ्चन्त्यो हृदि याचन्त्यो भवन्ति हरिणीदृशः / अरण्ये पत्तने वापि देवालयमठेषु वा / यत्र कुत्रापि तिष्ठन्तं तं धावन्ति मृगीदृशः

உள்ளத்தின் தயக்கத்தை விட்டுவிட்டு, வேண்டி நிற்கும் அவர்கள் மான்-கண் உடையவர்களாகிறார்கள்—காட்டிலோ, நகரிலோ, கோயில்களிலோ, மடங்களிலோ; அவன் எங்கு தங்கினாலும், மான்-நோக்குடையோர் அங்கேயே ஓடிச் செல்கின்றனர்।

Verse 58

अत्याहतो यथैवांभोबिन्दुर्भ्रमति पुष्करे / तद्वद्भ्रमन्ति चित्तानि दर्शने तस्य सुभ्रुवाम्

குளத்தில் வலுவாகத் தாக்கப்பட்ட நீர்த்துளி சுழல்வதுபோல், அவன் தரிசனத்தில் சுப்ரூக்களின் உள்ளங்கள் சுழல்கின்றன।

Verse 59

विनीतानवनीतानां विद्रावणमहाफलम् / तं सेवन्ते समस्तानां विद्यानामपि पङ्क्तयः

பணிவுடையோரின் பணிவையும், பணிவில்லோரின் அகந்தையையும் அகற்றும் மகாபலன் தருவனை எல்லா வித்யைகளின் வரிசைகளும் கூட சேவிக்கின்றன।

Verse 60

चन्द्रार्कमण्डलद्वन्द्वकुचमण्डलशोभिनी / त्रिलोके ललना तस्य दर्शनादनुरज्यति / अन्यासां तु वराकीणां वक्तव्यं किं तपोधन

சந்திர–சூரிய மண்டலங்களின் இரட்டையெனத் தோன்றும் ஸ்தனமண்டலச் சோபையால் விளங்கும் அவளைப் பார்த்தவுடனே மூவுலகப் பெண்கள் ஈர்க்கப்படுகின்றனர். பிற ஏழைப் பெண்களைப் பற்றி என்ன சொல்லுவது, தபோதனரே!

Verse 61

पत्तनेषु च वीथीषु चत्वरेषु वनेषु च / तत्कीर्तिघोषणा पुण्या सदा द्युसद्द्रुमायते

நகரங்களிலும் தெருக்களிலும் சந்தைகளிலும் வனங்களிலும் கூட—அவருடைய கீர்த்தியின் புனிதப் புகழொலி எப்போதும் விண்ணுலக மரம்போல் செழிக்கிறது।

Verse 62

तस्य दर्शनतः पाप जालं नश्यति पापिनाम् / तद्गुणा एव घोक्ष्यन्ते सर्वत्र कविपुङ्गवैः

அவரைக் காண்பதால் பாவிகளின் பாவவலை அழிகிறது; அவருடைய குணங்களே எங்கும் கவிஞர் தலைவர்களால் பாடப்படுகின்றன।

Verse 63

भिन्नैर्वर्णैरायुधैश्च भिन्नैर्वाहनभूषणैः / ये ध्यायन्ति महादेवीं तास्ताः सिद्धीर्भञ्जति ते

பல நிறங்களும் பல ஆயுதங்களும், பல வாகனங்களும் ஆபரணங்களும் உடன் மகாதேவியைத் தியானிப்போர்க்கு, அவள் அவ்வவ்விதமான சித்திகளை அருளுகின்றாள்।

Verse 64

मनोरादिमखण्डस्तु कुन्देन्दुधवलद्युतिः / अहश्चक्रे ज्वलज्ज्वालश्चिन्तनीयस्तु मूलके

மனோராதி என்னும் கண்டம் குந்தமலரும் சந்திரனும் போல் வெண்மையான ஒளியுடையது. அஹச்சக்கிரத்தில் அது எரியும் ஜ்வாலையாக இருந்து, மூலாதாரத்தில் தியானிக்கத் தக்கது எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 65

इन्द्रगोपक संकाशो द्वितीयो मनुखण्डकः / नीभालनीये ऽहश्चक्रे आबालान्तज्वलच्छिखः

இரண்டாம் மனுகண்டகம் இந்திரகோபக (சிவப்பு பூச்சி) போன்ற நிறமுடையது. அஹச்சக்கிரத்தில் அது காணத்தக்கது; தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை எரியும் சிகைபோல் விளங்குகிறது.

Verse 66

अथ बालादिपद्मस्थद्विदलांबुजकोटरे / नीभालनीयस्तार्तीयखण्डो दुरितखण्डकः

பின்பு பாலாதி பத்மத்தில் உள்ள இருதளத் தாமரையின் உள்ளகக் குழியில் மூன்றாம் கண்டமான துரிதகண்டகம் காணத்தக்கது எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 67

मुक्ता ध्येया शशिजोत्स्ना धवलाकृतिरंबिका / रक्तसंध्यकरोचिः स्याद्वशीकरणकर्मणि

அம்பிகையை முத்துபோலும் சந்திரஜ்யோத்ஸ்னைபோலும் வெண்மையான வடிவில் தியானிக்க வேண்டும். வசியகரணக் கர்மத்தில் அவள் செம்மைச் சந்தியையைப் போன்ற ஒளியுடையவளாகிறாள்.

Verse 68

सर्वसंपत्तिलाभे तु श्यामलाङ्गी विचिन्त्यते / नीला च मूकीकरणे पीता स्तंभनकर्मणि

அனைத்து செல்வங்களின் லாபத்திற்காக ஷ்யாமலாங்கியைத் தியானிக்கின்றனர். மூகீகரணத்தில் அவள் நீல நிறமுடையவள்; ஸ்தம்பனக் கர்மத்தில் மஞ்சள் நிறமுடையவள் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 69

कवित्वे विशदाकारा स्फटिकोपलनिर्मला / धनलाभे सुवर्णाभा चिन्त्यते ललितांबिका

கவித்திறனில் அவள் ஸ்படிகக் கல்லைப் போலத் தூய்மையும் தெளிவான வடிவமும் உடையவள்; செல்வப் பெறுதலில் பொன்னொளி போன்றவள்—இவ்வாறு லலிதாம்பிகையைத் தியானிக்கின்றனர்.

Verse 70

आमूलमाब्रह्मबिलं ज्वलन्माणिक्यदीपवत् / ये ध्यायन्ति महापुञ्जं ते स्युः संसिद्धसिद्धयः

மூலாதாரத்திலிருந்து பிரம்மரந்த்ரம் வரை எரியும் மாணிக்கத் தீபம் போலத் திகழும் அந்த மகாபுஞ்சத்தை யார் தியானிக்கிறார்களோ, அவர்கள் நிறைசித்தியை அடைந்த சித்தர்கள் ஆவர்.

Verse 71

एवं बहुप्रकारेण ध्यानभेदेन कुम्भज / निभालयन्तः श्रीदेवीं भजन्ति महतीं श्रियम् / प्राप्यते सद्भिरेवैषा नासद्भिस्तु कदाचन

கும்பஜரே! இவ்வாறு பலவகைத் தியான வேறுபாடுகளால் ஸ்ரீதேவியை நோக்கி வழிபடுவோர் மகத்தான ஸ்ரீசெல்வத்தைப் பெறுவர். இவள் சத்புருஷர்களுக்கே கிடைப்பாள்; அசத்களுக்கு ஒருபோதும் அல்ல.

Verse 72

यैस्तु तप्तं तपस्तीव्रं तैरेवात्मनि ध्यायते / तस्य नो पश्चिमं जन्म स्वयं यो वा न शङ्करः / न तेन लभ्यते विद्या ललिता परमेश्वरी

கடுந்தவம் செய்தவர்களே தம்முள்ளே அவளைத் தியானிக்க இயலும். தானே சங்கரன் அல்லாதவர்க்கு இது இறுதி பிறவி அல்ல; அவரால் லலிதா பரமேஸ்வரியின் வித்யை பெற முடியாது.

Verse 73

वंशे तु यस्य कस्यापि भवेदेष मनुर्यदि / तद्वंश्याः सर्व एव स्युर्मुक्तास्तृप्ता न संशयः

யாருடைய குலத்திலாவது இந்த மனு தோன்றினால், அந்தக் குலத்தார் அனைவரும் முக்தியும் நிறைவும் பெறுவர்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 74

गुप्ताद्गुप्ततरैवैषा सर्वशास्त्रेषु निश्चिता / वेदाः समस्तशास्त्राणि स्तुवन्ति ललितेश्वरीम्

இந்த வித்யை மறைவினும் மிக மறைவானது; எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் உறுதியாக நிறுவப்பட்டுள்ளது. வேதங்களும் அனைத்து சாஸ்திரங்களும் லலிதேஸ்வரியைப் போற்றுகின்றன.

Verse 75

परमात्मेयमेव स्यादियमेव परा गतिः / इयमेव महत्तीर्थमियमेव महत्फलम्

இவளே பரமாத்மா; இவளே பரமகதி. இவளே மகாதீர்த்தம்; இவளே மகாபலம் (மகாபலன்).

Verse 76

इमां गायन्ति मुनयो ध्यायन्ति सनकादयः / अर्चन्तीमां सुरश्रेष्ठा ब्रह्माद्याः पञ्चसिद्धिदाम्

முனிவர்கள் இதைப் பாடுகின்றனர்; சனகாதியர் இதைத் தியானிக்கின்றனர். பிரம்மாதி சிறந்த தேவர்கள், பஞ்சசித்தி அருளும் இத்தேவியை அர்ச்சிக்கின்றனர்.

Verse 77

न प्राप्यते कुचारित्रैः कुत्सितैः कुटिलाशयैः / दैवबाह्यैर्वृथातर्कैर्वृथा विभ्रान्त बुद्धिभिः

தீய நடத்தையுடைய, இழிந்த, வஞ்சக மனத்தாரால் அவள் பெறப்படமாட்டாள். தெய்வநம்பிக்கையற்றோர், வீண் வாதத்தில் ஈடுபடுவோர், மயங்கிய புத்தியுடையோர்—அவர்களுக்கும் அவள் எட்டாதவள்.

Verse 78

नष्टैरशीलैरुच्छिष्टैः कुलभ्रष्टैश्च निष्ठुरैः / दर्शनद्वेषिभिः पापशीलैराचारनिन्दकैः

கெட்டொழிந்தோர், ஒழுக்கமற்றோர், உச்சிஷ்டம் உண்ணுவோர், குலம் கெட்டோர், கொடூரர்; தரிசனத்தை வெறுப்போர், பாபசீலர், ஆசாரத்தை இகழ்வோர்—இவர்களால் அவள் பெறப்படமாட்டாள்.

Verse 79

उद्धतैरुद्धतालापैर्दांभिकैरतिमानिभिः / एतादृशानां मर्त्यानां देवानां चातिदुर्लभा

உட்கார்ந்த அகந்தையுடன் உளறிப் பேசும், தம்பமுடைய, மிகுந்த மானம் கொண்ட அத்தகைய மனிதருக்கும் தேவர்களுக்கும் கூட அது (அருள்/சித்தி) மிக அரிது.

Verse 80

देवतानां च पूज्यत्वमस्याः प्रोक्तं घटोद्भव / भण्डासुर वधायैषा प्रादुर्भूता चिदग्नितः

ஓ घटோத்பவா! தேவர்களாலும் இவளின் பூஜ்யத்துவம் கூறப்பட்டது; பண்டாசுரனை வதம் செய்ய இவள் சிதக்னியிலிருந்து தோன்றினாள்.

Verse 81

महात्रिपुरसुन्दर्या सूर्तिस्तेजोविजृंभिता / कामाक्षीति विधात्रा तु प्रस्तुता ललितेश्वरी

மகாத்ரிபுரசுந்தரியின் ச்பூர்த்தி ஒளியால் விரிந்தது; விதாதா அவளை ‘காமாட்சி’ என்றும் ‘லலிதேஸ்வரி’ என்றும் நிறுவினார்.

Verse 82

ध्यायतः परया भक्त्या तां परां ललितांबिकाम् / सदाशिवस्य मनसो लालनाल्ललिताभिधा

பரம பக்தியுடன் அந்த பரா லலிதாம்பிகையை தியானிப்பவர்க்கு; சதாசிவனின் மன லாலனையால் அவளுக்கு ‘லலிதா’ என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.

Verse 83

यद्यत्कृतवती कृत्यं तत्सर्वं विनिवेदितम् / पूजाविधानमखिलं शास्त्रोक्तेनैव वर्त्मना / खण्डान्तरे वदिष्यामि तद्विलासं महाद्भुतम्

அவள் செய்த ஒவ்வொரு செயலும் அனைத்தும் இங்கு சமர்ப்பிக்கப்பட்டது; பூஜா விதானமும் முழுவதும் சாஸ்திரத்தில் கூறிய வழியிலேயே. அடுத்த காண்டத்தில் அவளின் மகா அதிசய லீலையை நான் உரைப்பேன்.