Adhyaya 18

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने दण्डनाथाश्यामलासेनायात्रा नाम सप्तदशो ऽध्यायः अथ राजनायिका श्रिताज्वलिताङ्कुशा फणिसमानपाशभृत् / कलनिक्वणद्वलयमैक्ष्वं धनुर्दधती प्रदीप्तकुसुमेषुपञ्चका

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில், ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய சம்வாதத்தில் உள்ள லலிதோபாக்யானத்தில் ‘தண்டநாதா-சியாமளா-சேனாயாத்திரை’ எனும் பதினேழாம் அதிகாரம். அப்போது ராஜநாயகி, ஜ்வலிக்கும் அங்குசத்தைத் தாங்கி, பாம்புபோன்ற பாசத்தை ஏந்தி, இனிய ஒலி எழுப்பும் வளையங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, கரும்பு-வில் தரித்து, பிரகாசிக்கும் மலரம்புகளின் ஐந்தையும் உடையவளாய் தோன்றினாள்।

Verse 2

उदयत्सहत्स्रमहसा सहस्रतो ऽप्यतिपाटलं निजवपुः प्रभाझरम् / किरती दिशासु वदनस्य कान्तिभिः सृजतीव चन्द्रमयमभ्रमण्डलम्

உதயிக்கும் ஆயிரம் சூரியர்களின் மகிமையையும் மிஞ்சும் அளவுக்கு, அவளது உடல் மிக அருண ஒளிப் பெருக்காகப் பிரகாசித்தது; முகத்தின் காந்தியைத் திசைகளில் சிதறவிட்டு, நிலவால் நிரம்பிய மேகமண்டலத்தை உருவாக்குகிறாளோ எனத் தோன்றியது।

Verse 3

दशयोजनायतिमाता जगत्त्रयीमभिवृण्वता विशदमौक्तिकात्मना / धवलातपत्रवलयेन भासुरा शशिमण्डलस्य सखितामुपेयुषा

பத்து யோஜனை பரப்பளவு கொண்ட, தெளிந்த முத்துச் சாயலான வெண்மையான குடை-வளையம் மூன்று உலகங்களையும் மூடி ஒளிர்ந்தது; அது நிலவட்டத்துடன் நட்புறவு கொண்டதுபோல் தோன்றியது।

Verse 4

अभिवीजिता च मणिकान्तशोभिना विजयादिमुख्यपरिचारिकागणैः / नवचन्द्रिकालहरिकान्तिकन्दलीचतुरेण चामरचतुष्टयेन च

அவள் மணிக்காந்த ஒளியால் விளங்கும் விஜயா முதலிய முதன்மை பரிசாரகியர் குழுவாலும், நவச்சந்திரிகை போன்ற குளிர்ந்த ஒளியுடைய நான்கு சாமரங்களாலும் தொடர்ந்து விசிறப்பட்டாள்।

Verse 5

शक्त्यैकराज्यपदवीमभिसूचयन्ती साम्राज्यचिह्नशतमण्डितसैन्यदेशा / संगीतवाद्यरचनाभिरथामरीणां संस्तूयमानविभवा विशदप्रकाशा

அவள் தன் சக்தியால் ஒரே அரசாட்சிப் பதவியைச் சுட்டினாள்; பேரரசுச் சின்னங்களின் நூற்றுக்கணக்கான அலங்காரங்களால் அவளது சேனைப் பகுதி மண்டிக்கப்பட்டது; மேலும் தெய்வ அப்சரஸ்களின் இசை-வாத்திய அமைப்புகளால் அவளது வைபவம் போற்றப்பட்டு, அவள் ஒளி தெளிவாகப் பிரகாசித்தது।

Verse 6

वाचामगोचरमगोचरमेव बुद्धेरीदृक्तया न कलनीयमनन्यतुल्यम्

அது சொற்களால் எட்டாதது; அறிவாலும் எட்டாததே; இத்தகைய நிலையில் அதை அளவிட இயலாது—அது ஒப்பற்றது।

Verse 7

त्रैलोक्यगर्भपरिपूरितशक्तिचक्रसाम्राज्यसंपदभिमानमभिस्पृशन्ती / आबद्धभक्तिविपुलाञ्जलिशेखराणामारादहंप्रथमिका कृतसेवनानाम्

அவள் மூவுலகின் கருவை நிறைக்கும் சக்திச் சக்கரமும் பேரரசுச் செல்வமும் தரும் பெருமிதத்தைத் தொட்டவளாய்; கட்டுண்ட பக்தியுடன் பெரும் அஞ்சலியைத் தலைமேல் வைத்துச் சேவை செய்பவர்களுக்கு அருகில் ‘நான் முதன்மை’ எனும் முன்னுரிமையுடன் விளங்கினாள்।

Verse 8

ब्रह्मेशविष्णुवृषमुख्यसुरोत्तमानां वक्त्राणिवर्षितनुतीनि कटाक्षयन्ती / उद्दीप्तपुष्पशरपञ्चकतः समुत्थैज्योतिर्मयं त्रिभुवनं सहसा दधाना

அவள் பிரம்மா, ஈசன், விஷ்ணு, வृषமுக்யன் முதலிய உயர்ந்த தேவர்களின் வாயிலிருந்து பொழிந்த துதிகளை கடைக்கண் நோக்கி, எரியும் மலரம்புகளின் ஐந்திலிருந்து எழும் ஒளியால் திடீரென மூவுலகையும் ஜ்யோதிர்மயமாக்கினாள்।

Verse 9

विद्युत्समद्युतिभिरप्सरसां समूहैर्विक्षिप्यमाणजयमङ्गललाजवर्षा / कामेश्वरीप्रभृतिभिः कमनीयभाभिः संग्रामवेषरचनासुमनोहराभिः

மின்னலை ஒத்த ஒளியுடைய அப்சரஸ்களின் கூட்டங்கள் ஜயமங்களக் குறிய அக்ஷதவிழாவைச் சிதறவிட்டன; காமேஸ்வரி முதலியோர் இனிய ஒளியுடன், போர்வேஷ அலங்காரத்தில் மிக மனோகரமாகத் தோன்றினர்.

Verse 10

दीप्तायुधद्युतितिरस्कृत भास्कराभिर्नित्याभिरङ्घ्रिसविधे समुपाक्यमाना / श्रीचक्रनामतिलकं दशयोजनातितुङ्गध्वजोल्लिखितमेघकदंबमुच्चैः

ஒளிரும் ஆயுதங்களின் பிரகாசத்தால் சூரிய ஒளியையும் மங்கச் செய்யும் நித்யாதேவியர் பாதத்தருகே வந்து பணிந்தனர்; ‘ஸ்ரீசக்ர’ எனும் திலகம், பத்து யோஜனை உயர்ந்த கொடி மேகக்கூட்டத்தைத் தொட்டதுபோல் உயர்ந்து பிரகாசித்தது.

Verse 11

तीव्राभिरावणसुशक्तिपरंपरभिर्युक्तं रथं समरकर्मणि चालयन्ती / प्रोद्यत्पिशङ्गरुचिभागमलांशुकेन वीतामनोहररुचिस्समरे व्यभासीत्

கடுமையான, மிக வலிமைமிக்க ஆயுதத் தொடரால் கூடிய ரதத்தைப் போர்க் காரியத்தில் செலுத்தியவளாய், உதயமான மஞ்சள் ஒளி கலந்த தூய ஆடையால் மூடப்பட்டு, அவள் போர்க்களத்தில் மனோகர ஒளியுடன் பிரகாசித்தாள்.

Verse 12

पञ्चाधिकैर्विशतिनामरत्नैः प्रपञ्चपापप्रशमातिदक्षैः / संस्तूयमाना ललिता मरुद्भिः संग्राममुद्दिश्य समुच्चचाल

உலகப் பாவங்களை அடக்குவதில் மிகத் திறமையான இருபத்தைந்து நாமரத்தினங்களால் மருத்கணங்கள் போற்ற, லலிதை போரைக் குறிக்க முனைந்து முன்னே நகர்ந்தாள்.

Verse 13

अगस्त्य उवाच वीजिवक्त्र महाबुद्धे पञ्चविंशतिनामभिः / ललितापरमेशान्या देहि कर्णरसायनम्

அகஸ்தியர் கூறினார்— ஓ வீஜிவக்த்ரா, மகாபுத்திமானே! லலிதா பரமேஸ்வரியின் இருபத்தைந்து நாமங்களால் எனக்கு கர்ணரசாயனம்—கேள்வியமுதம்—அருள்வாயாக.

Verse 14

हयग्रीव उवाच सिंहासना श्रीललिता महाराज्ञी पराङ्कुशा / चापिनी त्रिपुरा चैव महात्रिपुरसुन्दरी

ஹயக்ரீவன் கூறினான்— அவள் சிம்மாசனாரூடா ஸ்ரீலலிதா, மகாராஜ்ஞீ, பராங்குஷா, வில்லேந்தியவள், திரிபுரா மற்றும் மகாதிரிபுரசுந்தரி।

Verse 15

सुन्दरी चक्रनाथा च साम्राजी चक्रिणी तथा / चक्रेश्वरी महादेवी कामेशी परमेश्वरी

அவள் சுந்தரி, சக்ரநாதா, சாம்ராஜ்ஞீ, சக்ரிணி; சக்ரேஸ்வரி, மகாதேவி, காமேசி, பரமேஸ்வரி.

Verse 16

कामराजप्रिया कामकोटिगा चक्रवर्तिनी / महाविद्या शिवानङ्गवल्लभा सर्वपाटला

அவள் காமராஜப்ரியா, காமகோடிகா, சக்ரவர்த்தினி; மகாவித்யா, சிவா, அனங்கவல்லபா, சர்வபாடலா.

Verse 17

कुलनाथाम्नायनाथा सर्वाम्नायनिवासिनी / शृङ्गारनायिका चेति पञ्चविंशतिनामभिः

அவள் குலநாதா, ஆம்நாயநாதா, எல்லா ஆம்நாயங்களிலும் வாசிப்பவள், மேலும் ஸ்ருங்காரநாயிகா—இவ்வாறு இருபத்தைந்து நாமங்களால் (புகழப்படுகிறாள்).

Verse 18

स्तुवन्ति ये महाभागां ललितां परमेश्वरीम् / ते प्राप्नुवन्ति सौभाग्यमष्टौ सिद्धीर्महद्यशः

மகாபாக்யமுடைய பரமேஸ்வரி லலிதையைப் போற்றுவோர், சௌபாக்யம், அஷ்டசித்திகள் மற்றும் மாபெரும் புகழ் பெறுவர்.

Verse 19

इत्थं प्रचण्डसंरंभं चालयन्ती महद्बलम् / भण्डासुरं प्रति क्रुद्धा चचाल ललितांबिका

இவ்வாறு பேருருக்கத்துடன் மகாபலத்தை அசைத்தவளாய், பண்டாசுரனை நோக்கிக் கோபித்து லலிதாம்பிகை முன்னே சென்றாள்।