Adhyaya 8

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे काश्यपेयवर्णनं नाम सप्तमो ऽध्यायः सूत उवाच एवं प्रजासु सृष्टासु कश्यपेन महात्मना / प्रतिष्ठितासु सर्वासु चरासु स्थावरासु च

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில், வாயுவால் உரைக்கப்பட்ட மத்தியபாகத்தின் மூன்றாம் உபோத்தாதபாதத்தில் ‘காஷ்யபேய வர்ணனம்’ எனப்படும் ஏழாம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—மகாத்மா காஷ்யபர் பிரஜைகளைப் படைத்த பின், அசையும்-அசையாத அனைத்திலும் அவை நிலைபெற்ற பின்.

Verse 2

अभिषिच्याधिपत्येषु तेषां मुख्यान्प्रजापतिः / ततः क्रमेण राज्यानि आदेष्टुमुपचक्रमे

பிரஜாபதி அவர்களுள் முதன்மையர்களைத் தத்தம் அதிகாரப் பதவிகளில் அபிஷேகம் செய்து நிறுவினார்; பின்னர் ஒழுங்காக அரசாட்சிகளை விதிக்கத் தொடங்கினார்.

Verse 3

द्विजानां वीरुधां चैव नक्षत्राणां ग्रहैः सह / यज्ञानां तपसां चैव सोमं राज्ये ऽभ्यषेचयत्

இருமுறை பிறந்தோர் (த்விஜர்), தாவரங்கள், கிரகங்களுடன் கூடிய நட்சத்திரங்கள், மேலும் யாகங்கள் மற்றும் தவங்கள்—இவற்றின் ஆட்சியாகப் பிரஜாபதி சோமனை அரசில் அபிஷேகம் செய்தார்.

Verse 4

बृहस्पतिं तु विश्वेषां ददावङ्गिरसां पतिम् / भृगूणामधिपं चैव काव्यं राज्ये ऽभ्यषेचयत्

அவர் விச்வேதேவர்களுக்காக அங்கிரஸர்களின் தலைவன் பிருஹஸ்பதியை நியமித்தார்; மேலும் ப்ருகுக்களின் அதிபதி காவ்யன் (சுக்ராசார்யர்) அரசாட்சியில் அபிஷேகம் செய்தார்।

Verse 5

आदित्यानां पुनर्विष्णुं वसूनामथ पावकम् / प्रजापतीनां दक्षं च मरुतामथ वासवम्

ஆதித்யர்களுக்கு விஷ்ணுவையும், வசுக்களுக்கு பாவகன் (அக்னி)யையும், பிரஜாபதிகளுக்கு தக்ஷனையும், மருத்களுக்கு வாசவன் (இந்திரன்)யையும் தலைவர்களாக நியமித்தார்।

Verse 6

दैत्यानामथ राजानं प्रह्रादं दितिनन्दनम् / नारायणं तु साध्यानां रुद्रणां च वृषध्वजम्

தைத்யர்களின் அரசனாக திதியின் மகன் பிரஹ்லாதனை நியமித்தார்; சாத்யர்களுக்கு நாராயணனையும், ருத்ரர்களுக்கு வृषத்வஜன் (சிவன்)யையும் தலைவர்களாக வைத்தார்।

Verse 7

विप्रचित्तिं च राजानं दानवानामथादिशत् / अपां च वरुणं राज्ये राज्ञां वैश्रवणं तथा

தானவர்களின் அரசனாக விப்ரசித்தியை நியமித்தார்; நீரின் அரசாட்சியில் வருணனையும், அரசர்களின் அதிபதியாக வைஷ்ரவணன் (குபேரன்)யையும் நிறுவினார்।

Verse 8

यक्षाणां राक्षसानां च पार्थिवानां धनस्य च / वैवस्वतं पितॄणां च यमं राज्ये ऽभ्यषेचयत्

யட்சர்களுக்கும் ராட்சசர்களுக்கும், மேலும் பார்திவர்களுக்கும் செல்வத்திற்கும் அதிபதியை நிறுவினார்; பித்ருக்களுக்காக வைவர்ஸ்வத யமனை அரசாட்சியில் அபிஷேகம் செய்தார்।

Verse 9

सर्वभूतपिशाचाना गिरिशं शूलपाणिनम् / शैलानां हिमवन्तं च नदीनामथ सागरम्

அனைத்து பூதப் பிசாசுகளுக்குத் திரிசூலதாரி கிரீசன் (சிவன்) ஐயும், மலைகளில் ஹிமவானையும், நதிகளில் கடலையும் நிறுவினார்।

Verse 10

गन्धर्वाणामधिपतिं चक्रे चित्ररथं तथा / उच्चैःश्रवसमश्वानां राजानं चाभ्यषेचयत्

கந்தர்வர்களின் தலைவனாக சித்ரரதனை அமைத்தார்; குதிரைகளில் உச்சைஶ்ரவஸை அரசனாக அபிஷேகம் செய்தார்।

Verse 11

मृगाणामथ शार्दूलं गोवृषं च ककुद्मिनाम् / पक्षिणामथ सर्वेषां गरुडं पततां वरम्

மிருகங்களில் சார்தூலம் (புலி) ஐயும், கொம்புடையவற்றில் கோவ்ருஷபத்தையும்; எல்லாப் பறவைகளிலும் பறப்போரில் சிறந்த கருடனையும் நிறுவினார்।

Verse 12

गन्धानां मरुतां चैव भूतानामशरीरिणाम् / समकालबलानां च वायुं बलवतां वरम्

மணங்களிலும் மருத்களிலும் உடலற்ற பூதங்களிலும், சமகால வலமுடையவர்களிலும்—வலிமையோரில் சிறந்த வாயுவை நிறுவினார்।

Verse 13

सर्वेषां दंष्ट्रिणां शेषं नागानामथ वासुकिम् / सरीसृपाणां सर्पाणां पन्नगानां च तक्षकम्

பல்லுடைய அனைத்தோரிலும் சேஷனை, நாகங்களில் வாசுகியை; மேலும் ஊர்வனங்கள், பாம்புகள், பன்னகங்களில் தக்ஷகனை நிறுவினார்।

Verse 14

सागराणां नदीनां च मेघानां वर्षितस्य च / आदित्यानामन्यतमं पर्जन्यमभिषिक्तवान्

அவன் கடல்கள், நதிகள், மேகமழையின் அதிபதியாகிய ஆதித்யர்களில் ஒருவனான பர்ஜன்யனை அபிஷேகம் செய்தான்.

Verse 15

सर्वाप्सरोगणानां च कामदेवं तथा प्रभुम् / ऋतूनामथ मासानामार्त्तवानां तथैव च

அவன் எல்லா அப்சரக் குழுக்களுக்கும் தலைவனான காமதேவனையும், மேலும் பருவங்கள், மாதங்கள், பருவச் சுழற்சி (ஆர்த்தவான்) ஆகியவற்றின் அதிபதியையும் நிறுவினான்.

Verse 16

यक्षाणां च विपक्षाणां मुहूर्त्तानां च पर्वणाम् / कलाकाष्ठाप्रमाणानां गतेरयनयोस्तथा

அவன் யக்ஷர்கள் மற்றும் அவர்களுடைய எதிர்ப்பக்கங்கள், முகூர்த்தங்கள் மற்றும் பர்வங்கள், கலை-காஷ்டா முதலான கால அளவுகள், மேலும் கதி மற்றும் அயனங்கள் ஆகியவற்றையும் ஒழுங்குபடுத்தினான்.

Verse 17

गणितस्याथ योगस्य चक्रे संवत्सरं प्रभुम् / प्रजापतेर्विरजसः पूर्वस्यां दिशि विश्रुतम्

பின்னர் அவன் கணிதமும் யோகமும் ஆகியவற்றின் அதிபதியாக ‘சம்வத்ஸர-பிரபு’வை நிறுவினான்; அவர் விரஜஸ் பிரஜாபதியினுடையவராகவும் கிழக்கு திசையில் புகழ்பெற்றவராகவும் இருந்தார்.

Verse 18

पुत्रं नाम्ना सुधन्वानं राजानं सो ऽभ्यषेचयत् / दक्षिणास्यां दिशि तथा कर्दमस्य प्रजापतेः

அவன் கர்தம பிரஜாபதியின் மகனான ‘சுதன்வா’ என்னும் அரசனை தென் திசையில் அபிஷேகம் செய்தான்.

Verse 19

पुत्रां शङ्खपदं नाम राजानं सोभ्यषेचयत् / पस्चिमस्यां दिशि तथा रजसः पुत्रमच्युतम्

அவன் சங்கபதன் என்னும் தன் மகனை அரசனாக அபிஷேகம் செய்தான்; மேலும் மேற்கு திசையில் ரஜஸின் மகன் அச்யுதனையும் நிறுவினான்.

Verse 20

केतुमन्तं महात्मानं राजानं चाभ्यषेचयत् / तथा हिरण्यरोमाणं पर्जन्यस्य प्रजापतेः

அவன் மகாத்மா கேதுமந்தனையும் அரசனாக அபிஷேகம் செய்தான்; மேலும் பிரஜாபதி பர்ஜன்யனின் மகன் ஹிரண்யரோமனையும் செய்தான்.

Verse 21

उदीच्यां दिशि दुर्द्धर्षपुत्रं राज्ये ऽभ्यषेचयत् / मनुष्याणामधिपतिं चक्रे वैवस्वतं मनुम्

வட திசையில் துர்தர்ஷனின் மகனை அரசாட்சிக்கு அபிஷேகம் செய்தான்; மேலும் வைவர்ஸ்வத மனுவை மனிதர்களின் அதிபதியாக ஆக்கினான்.

Verse 22

तैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना / यथाप्रदेशमद्यापि धर्मेण परिपाल्यते

அவர்களால் இந்த முழு பூமி—ஏழு தீவுகளும் நகரங்களும் உடன்—இன்றும் தத்தம் பகுதிகளில் தர்மத்தால் காக்கப்பட்டு ஆளப்படுகிறது.

Verse 23

स्वायंभुवेन्तरे पूर्वं ब्रह्मणा ते ऽभिषेचिताः / नृपाश्चैते ऽभिषिच्यन्ते मनवो ये भवन्ति वै

ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் முன்பு பிரம்மா அவர்களை அபிஷேகம் செய்தார்; மேலும் எவர் எவர் மனுவாகிறாரோ, அவர்களாலேயே இவ்வரசர்கள் அபிஷேகம் பெறுகின்றனர்.

Verse 24

मन्वन्तरेष्वतीतेषु गता ह्येतेषु पार्थिवाः / एवमन्ये ऽभिषिच्यन्ते प्राप्ते मन्वन्तरे पुनः

கடந்த மன்வந்தரங்களில் இப்பூமியரசர்கள் சென்றுவிட்டனர்; அதுபோல மன்வந்தரம் வந்தபோது மற்றவர்களும் மீண்டும் அபிஷேகிக்கப்படுவர்।

Verse 25

अतीतानागताः सर्वे स्मृता मन्वन्तरेश्वराः / राजसूये ऽभिषिक्तश्च पृथु रेभिर्नरोत्तमः

கடந்ததும் வரவிருப்பதும் ஆகிய எல்லா மன்வந்தரேஸ்வரர்களும் நினைவுகூரப்பட்டனர்; ராஜசூயத்தில் நரோத்தமன் ப்ருது ரேபி முனிவர்களால் அபிஷேகிக்கப்பட்டான்।

Verse 26

वेददृष्टेन विधिना ह्यधिराजः प्रतापवान् / एतानुत्पाद्य पुत्रांस्तु प्रजासन्तानकारणात्

வேதம் காட்டிய முறையின்படி, வீரமிகு அதிராஜன், குடிகளின் சந்ததி தொடர்வதற்காக அந்தப் புதல்வர்களை உண்டாக்கினான்।

Verse 27

पुनरेव महा भागः प्रजानां पतिरीश्वरः / कश्यपो गोत्रकामस्तु चचार परमं तपः

மீண்டும் மகாபாகன், பிரஜைகளின் அதிபதி ஈச்வரரூபன் கஷ்யபன், கோத்திரம் வேண்டி பரம தவம் செய்தான்।

Verse 28

पुत्रौ गोत्रकरौ मह्यं भवेतामिति चिन्तयन् / तस्यप्रध्यायमानस्य कश्यपस्य महात्मनः

‘எனக்குக் கோத்திரத்தை உருவாக்கும் இரண்டு புதல்வர்கள் உண்டாகட்டும்’ என்று எண்ணி, மகாத்மா கஷ்யபன் தியானத்தில் ஆழ்ந்தான்।

Verse 29

ब्रह्मणोंऽशौ सुतौ पश्चात्प्रादुर्भूतौ महौजसौ / वत्सारश्चासितश्चैव तावुभौ ब्रह्म वादना

பிரம்மாவின் அங்கத்திலிருந்து பின்னர் மிகுந்த ஒளியுடைய இரு புதல்வர்கள் தோன்றினர்—வத்ஸாரன் மற்றும் அசிதன்; அவர்கள் இருவரும் பிரம்மவித்யையை உரைப்பவர்கள்।

Verse 30

वत्सारान्निध्रुवो जज्ञे रेभ्यश्च सुहमायशाः / रेभ्यस्य रैभ्यो विज्ञेयो निध्रुवस्य निबोधत

வத்ஸாரனிடமிருந்து நித்ருவன் பிறந்தான்; ரேப்யனிடமிருந்து சுஹமா-யசஸ்வி (புதல்வன்) தோன்றினான்; ரேப்யனின் மகன் ‘ரைப்யன்’ என அறியப்படுவான்—நித்ருவனின் வம்சத்தை அறிக।

Verse 31

च्यवनस्य सुकन्याया सुमेधाः समपद्यत / निध्रुवस्य तु या पत्नी माता वै कुण्डपायिराम्

ச்யவனரின் மனைவி சுகன்யையிடத்தில் சுமேதா பிறந்தான்; நித்ருவனின் மனைவியே குண்டபாயிராம் என்பவரின் தாயாக இருந்தாள்।

Verse 32

असितस्यैकपर्णायां ब्रह्मिष्ठः समपद्यत / शाण्डिल्यानां वरः श्रीमान् देवलः सुमहायशाः

அசிதனின் மனைவி ஏகபர்ணையிடத்தில் பிரஹ்மிஷ்டன் பிறந்தான்; சாண்டில்யர்களில் சிறந்த, செல்வமிக்க, பெரும் புகழுடைய தேவலன் (எனப் போற்றப்பட்டான்)।

Verse 33

निध्रुवाः शाण्डिला रैभ्यास्त्रयः पक्षास्तु काश्यपाः / वज्रिप्रभृतयो देवा देवास्तस्य प्रजा स्विमाः

நித்ருவர், சாண்டிலர், ரைப்யர்—இவர்கள் மூவரும் காச்யப கோத்திரத்தின் மூன்று கிளைகள்; வஜ்ரி முதலிய தேவர்கள் அவனுடைய பிரஜைகளாகக் கூறப்படுகின்றனர்।

Verse 34

चतुर्युगे त्वतिक्रान्ते मनोर्ह्येकादशे प्रभोः / अथावशिष्टे तस्मिंस्तु द्वापरे संप्रर्त्तिते

நான்கு யுகங்கள் கடந்தபின், ஆண்டவன் மனுவின் பதினொன்றாம் காலம் வந்தது; அப்போது மீதமிருந்த அந்த த்வாபர யுகத்தில் இந்நடைமுறை தொடங்கியது.

Verse 35

मरुत्तस्य नरिष्यं तस्तस्य पुत्रो दमः किल / राज्यवर्द्धनकस्तस्य सुधृतिस्तत्सुतो नरः

மருத்தனுக்கு நரிஷ்யந்தன் என்ற மகன்; அவனுக்கு தமன் எனப் பெயருடைய மகன். தமனுக்கு ராஜ்யவர்த்தனகன்; அவனுடைய மகன் சுத்ருதி எனும் நரன்.

Verse 36

केवलश्च ततस्तस्य बन्धुमान्वेगवांस्ततः / बुधस्तस्या भवद्यस्या तृणबिन्दुर्महीपतिः

அதன்பின் அவனுக்கு கேவலன்; பின்னர் பந்துமானும், அதன் பின் வேகவானும். அவனுக்கு புதன் பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் பூமிபதி திருணபிந்து.

Verse 37

त्रेतायुगमुखे राजा तृतीये स बभूव ह / तस्य चेलविला कन्यालंबुषागर्भसंभवा

திரேதா யுகத்தின் தொடக்கத்தில், மூன்றாம் மன்வந்தரத்தில் அவன் அரசனானான். அவனுடைய மகள் சேலவிலா; அவள் அப்சரை லம்புஷாவின் கருவில் பிறந்தவள்.

Verse 38

तस्यां जातो विश्रवास्तु वौलस्त्यकुलवर्द्धनः / बृहस्पतिबृर्हत्कीर्तिर्देवाचार्यस्तु कीर्त्तितः

அவளிடத்தில் விச்ரவா பிறந்தான்; அவன் வௌலஸ்த்ய குலத்தை வளர்த்தவன். மேலும் பிருஹஸ்பதி பெரும் புகழுடையவன்; தேவர்களின் ஆசாரியன் எனப் போற்றப்படுகிறான்.

Verse 39

कन्यां तस्योपयेमे स नाम्ना वै देववर्णिनीम् / पुष्पोत्कटां च वाकां च सुते माल्यवतस्तथा

அவன் தேவவர்ணினி என்ற அந்தக் கன்னியை மணந்தான்; மால்யவதனின் மகள்கள் புஷ்போத்கடா மற்றும் வாகா என்பவர்களும் இருந்தனர்।

Verse 40

कैकसीं मालिनः कन्यां तासां तु शृणुत प्रजाः / ज्येष्ठं वैश्रवणं तस्य सुषुवे देववर्णिनी

மக்களே, கேளுங்கள்—மாலினின் மகள் கைகசி; தேவவர்ணினி அவனுக்கு மூத்தவனான வைஷ்ரவணனைப் பெற்றாள்।

Verse 41

दिव्येन विधिना युक्तमार्षेण च श्रुतेन च / राक्षसेन च रूपेण आसुरेण बलेन च

அது தெய்வ விதியால் இணைக்கப்பட்டதும், ரிஷிகளின் ஸ்ருதியால் உறுதிப்பட்டதும்; ராக்ஷச ரூபமும், ஆசுர பலமும் கொண்டதும் ஆகும்।

Verse 42

त्रिपादं सुमहा कायं स्थूलशीर्षं महाहनुम् / अष्टदंष्ट्रं हरिछ्मश्रुं शङ्कुकर्णं विलोहितम्

அவன் மூன்று கால்களுடையவன், மிகப் பெரும் உடலுடையவன், தடித்த தலைவும் பெரிய தாடையும் கொண்டவன்; எட்டு பற்கள், பச்சை மீசை, கூம்புக் காதுகள், செந்நிறம் உடையவன்.

Verse 43

ह्रस्वबाहुं प्रबाहुं च पिगलं सुद्विभीषणम् / वैवर्त्तज्ञानसंपन्नं संबुद्धं चैव संभवात्

அவனுக்கு குறுகிய கரங்களும் நீண்ட கரங்களும் இருந்தன; பிங்கல நிறமும் மிகப் பயங்கரத் தோற்றமும் உடையவன்; வைவர்த்த ஞானம் நிறைந்தவன், பிறப்பிலேயே விழிப்புற்றவன்.

Verse 44

पिता दृष्ट्वाब्रवीत्तं तु कुबेरो ऽयमिति स्वयम् / कुत्सायां क्विति शब्दो ऽयं शरीरं बेरमुच्यते

தந்தை அவனைப் பார்த்து தானே கூறினார்—“இவன் குபேரன்.” இகழ்ச்சிப் பொருளில் ‘க்வி’ என்னும் சொல்; உடலை ‘பேர’ என்று கூறுவர்.

Verse 45

कुबेरः कुशरीरत्वान्नाम्ना वै तेन सोंऽकितः / यस्माद्विश्रवसो ऽपत्यं सादृश्याद्विश्रवा इव

குசரீரத்தினால் அவன் அந்தப் பெயராலேயே ‘குபேரன்’ என அறியப்பட்டான். அவன் விஷ்ரவஸின் புதல்வன்; ஒற்றுமையால் விஷ்ரவனைப் போலவே இருந்தான்.

Verse 46

तस्माद्वैश्रवणो नाम नाम्ना तेन भविष्यति / ऋद्रयां कुबेरो ऽजनयद्विश्रुतं नलकूबरम्

ஆகவே அவன் ‘வைஶ்ரவணன்’ என்ற பெயராலும் விளங்குவான். ருத்ராவிடத்தில் குபேரன் புகழ்பெற்ற நலகூபரனைப் பெற்றான்.

Verse 47

रावणं कुम्भकर्णं च कन्यां शूर्पणखीं तथा / विभीषणचतुर्थांस्तु कैकस्यजनयत्सुतान्

கைகசி ராவணன், கும்பகர்ணன், பெண் சூர்ப்பணகை, மேலும் நான்காவதாக விபீஷணன்—இவர்களைப் பெற்றாள்.

Verse 48

शङ्कुकर्णो दशग्रीवः पिङ्गलो रक्तमूर्द्धजः / चतुष्पाद्विंशतिभुजो महाकायो महाबलः

அவன் சங்குகர்ணன், தசக்ரீவன், பிங்கல நிறத்தவன், செங்கதிர் முடி உடையவன்; நான்கு கால்களும் இருபது கைகளும் கொண்ட, பெருந்தோற்றமும் பேராற்றலும் உடையவன்.

Verse 49

जात्यञ्ज ननिभो दंष्ट्री लोहितग्रीव एव च / राक्षसेनौजसा युक्तो रूपेण च बलेन च

அவன் ஜாத்யஞ்சன், நனிபன் போன்றவன்; பல்லுடையவன், செந்நிறக் கழுத்துடையவன்; ராக்ஷசத் தேஜஸால் கூடியவன், ரூபத்திலும் பலத்திலும் வல்லவன்.

Verse 50

सत्त्वबुद्धिजितैर्चङ्क्षरा असैरेव रावणः / विसर्गदारुणः क्रूरो रावणो द्रावणस्तु सः

சத்துவமும் புத்தியும் வென்ற சங்ஷரர் எனும் அசுரர்களுடன் இருந்தவன் அவன் ராவணன்; அவன் செயலில் கொடுமை, இயல்பில் குரூரம்—ராவணன், உண்மையில் ‘திராவணன்’ (அச்சமூட்டுபவன்) ஆவான்.

Verse 51

हिरण्यकशिपुर्ह्यासीद्रावणः पूर्वजन्मनि / चतुर्युगानि राजाभूत् त्रयोदश स राक्षसः

முன்ஜன்மத்தில் ராவணனே ஹிரண்யகசிபு; அந்த ராக்ஷசன் பதின்மூன்று சதுர்யுகங்கள் அரசனாக இருந்தான்.

Verse 52

ताः पञ्चकोट्यो वर्षाणां संख्याताः संख्यया द्विजाः / नियुतान्येकषष्टिं च शरदां गणितानि वै

ஓ த்விஜர்களே, அந்த ஆண்டுகளின் எண்ணிக்கை ஐந்து கோடி; மேலும் சரத் காலங்களின் கணக்கு அறுபத்தொன்று நியுதங்கள் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 53

षष्टिं चैव सहस्राणि वर्षाणां वै स रावणः / देवतानामृषीणां च घोरं कृत्वा प्रजागरम्

அந்த ராவணன் அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் தேவர்களுக்கும் ரிஷிகளுக்கும் கொடிய ‘ப்ரஜாகரம்’ (தொடர்ந்த கலக்கம்/அச்சம்) செய்தான்.

Verse 54

त्रेतायुगे चतुर्विंशे रावणस्तपसः क्षयात् / रामं दाशरथिं प्राप्य सगणः क्षयमीयिवान्

திரேதாயுகத்தின் இருபத்துநான்காம் காலத்தில் தவத்தின் சிதைவால், தாசரதி ஸ்ரீராமனை அடைந்து ராவணன் தன் கூட்டத்தோடு அழிவை அடைந்தான்।

Verse 55

महोदरः प्रहस्तश्च महापार्श्वः खरस्तथा / पुष्पोत्कटायाः पुत्रास्ते कन्या कुम्भीनसी तथा

மஹோதரன், பிரஹஸ்தன், மஹாபார்ஷ்வன், கரன்—இவர்கள் புஷ்போத்கடையின் புதல்வர்கள்; கும்பீனஸீ என்ற மகளும் (அவளுக்கே) இருந்தாள்।

Verse 56

त्रिशिरा दूषणश्चैव विद्युज्जिह्वः सराक्षसः / कन्यानुपालिका चैव वाकायाः प्रसवः स्मृतः

திரிசிரன், தூஷணன், ராட்சசன் வித்யுஜ்ஜிஹ்வன்—இவர்களும்; மேலும் கன்யானுபாலிகா—இவள் வாகாவின் பிரசவம் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 57

इत्येते क्रूर कर्माणः पौलस्त्या राक्षसा दश / दारुणाभिजनाः सर्वे देवैरपि दुरासदाः

இவ்வாறு பௌலஸ்த்ய குலத்தினரான இந்த பத்து ராட்சசர்கள் கொடுஞ்செயலாளர்கள்; அனைவரும் பயங்கர குலத்தில் பிறந்தோர், தேவர்களாலும் அணுக இயலாதோர்।

Verse 58

सर्वे लब्धवराः शूराः पुत्रपौत्रैः समन्विताः / यक्षाणां चैव सर्वेषां पौलस्त्या चे च राक्षसाः

அவர்கள் அனைவரும் வரம் பெற்ற வீரர்கள், புதல்வர்-பேரர்களுடன் கூடியோர்; மேலும் எல்லா யக்ஷர்களிலும் பௌலஸ்த்ய ராட்சசர்களிலும் (புகழ்பெற்றோர்) ஆவர்।

Verse 59

आगस्त्यवैश्वामित्राणां क्रूराणां ब्रह्मरक्षसाम् / वेदाध्ययनशीलानां तपोव्रतनिषेविणाम्

ஆகஸ்த்யர், வைஶ்வாமித்ரர் வம்சத்தாரான அந்தக் கொடிய பிரஹ்மராக்ஷஸர்கள்—வேதஅத்தியயனத்தில் நிலைத்தும், தவவிரதங்களை அனுசரிப்பவர்களும் ஆவர்.

Verse 60

तेषामैडविडो राजा पौलस्त्यः सव्यपिङ्गलः / इतरे ये यज्ञजुषस्ते वै रक्षोगणास्त्रयः

அவர்களில் ஐடவிட வம்சத்தின் அரசன் பௌலஸ்த்யன் ‘சவ்யபிங்கல’ எனப் பெயர்பெற்றவன்; மற்றவர்கள் யாகப் பங்கினை அனுபவிப்போர்—அவர்கள் மூன்று ராக்ஷஸக் கணங்களாகக் கூறப்படுகின்றனர்.

Verse 61

यातुधाना ब्रह्मधाना वार्त्ताश्चैव दिवाचराः / निशाचरगणास्तेषां चत्वारः कविभिः स्मृताः

யாதுதான, பிரஹ்மதான, வார்த்தா, திவாசர—இவர்களுடைய நிசாசரக் கணங்கள் நான்கு எனக் கவிஞர்கள் நினைவுகூர்ந்தனர்.

Verse 62

पौलस्त्या नैरृताश्चैव आगस्त्याः कौशिकास्तथा / इत्येताः सप्त तेषां वै जातयो राक्षसाः स्मृताः

பௌலஸ்த்ய, நைர்ருத, ஆகஸ்த்ய, கௌஶிக—இவ்வாறு அவர்களுடைய ஏழு ஜாதிகள் ராக்ஷஸர்களாக நினைவுகூரப்படுகின்றன.

Verse 63

तेषां रुपं प्रवक्ष्यामि स्वाभाव्येन व्यवस्थितम् / वृत्ताक्षाः पिङ्गलाश्चैव महाकाया महोदराः

இப்போது அவர்களுடைய இயல்பிலேயே நிலைத்த உருவத்தைச் சொல்கிறேன்—அவர்களின் கண்கள் வட்டம், நிறம் பிங்கலம்; அவர்கள் பெருங்காயமும் பெருவயிறும் உடையோர்.

Verse 64

अष्टदंष्ट्राः शङ्कुकार्णा ऊर्द्ध्वरोमाण एव च / आकर्णा हारितस्याश्च मुञ्जधूम्रोर्ध्वमूर्धजाः

அவர்களுக்கு எட்டு கோரைப் பற்களும், ஆப்பு போன்ற காதுகளும், மேல்நோக்கி நிற்கும் ரோமங்களும் உள்ளன. அவர்கள் வாய் காது வரை நீண்டிருக்கிறது; தலைமுடி முஞ்சைப் புல் போல புகை நிறத்தில் செங்குத்தாக உள்ளது.

Verse 65

स्थूलशीर्षाः सिताभाश्च ह्रस्वसक्थिप्रबाहवः / ताम्रास्या लंबजिह्वोष्ठा लंबभ्रूस्थूलनासिकाः

அவர்கள் பெரிய தலைகளையும், வெண்மையான ஒளியையும், குட்டையான தொடைகளையும் கைகளையும் கொண்டுள்ளனர். அவர்கள் முகம் செம்பு நிறமானது; நாக்கும் உதடுகளும் தொங்குகின்றன; புருவங்கள் நீண்டும் மூக்கு தடித்தும் உள்ளன.

Verse 66

नीलाङ्गा लोहितग्रीवा गंभीराक्षा विभीषणाः / महाघोरस्वराश्चैव विकटोद्बद्धपिण्डिकाः

அவர்கள் நீல நிற உடலும், சிவந்த கழுத்தும், ஆழ்ந்த கண்களும் கொண்டு பயங்கரமாக உள்ளனர். அவர்கள் குரல் மிகக் கொடூரமானது; அவர்கள் காலின் தசைப்பகுதிகள் விகாரமாகவும் முन्dichuகளுடனும் உள்ளன.

Verse 67

स्थूलाश्च तुङ्गनासाश्च शिलासंहनना दृढाः / दारुणाभिजनाः क्रूराः प्रायशः क्लिष्टकर्मिणः

அவர்கள் பருத்த உடலும், உயர்ந்த மூக்கும், கல் போன்ற உறுதியான உடலமைப்பும் கொண்டவர்கள். அவர்கள் கொடிய வம்சத்தினர், இரக்கமற்றவர்கள் மற்றும் பெரும்பாலும் கடினமான செயல்களைச் செய்பவர்கள்.

Verse 68

सकुण्डलाङ्गदापीडा मुकुटोष्णीषधारिणः / विचित्राभरणाश्चित्रमाल्यगन्धानुलेपनाः

அவர்கள் குண்டலங்கள், தோள்வளைகள், கிரீடங்கள் மற்றும் தலைപ്പாகைகளை அணிந்துள்ளனர். அவர்கள் விசித்திரமான ஆபரணங்களையும், பலவகை மாலைகளையும், நறுமணப் பூச்சுகளையும் கொண்டுள்ளனர்.

Verse 69

अन्नादाः पिशितादाश्च पुरुषादाश्च ते स्मृताः / इत्येतद्रूपसाधर्म्यं राक्षसानां स्मृतं बुधैः

அவர்கள் அன்னம் உண்ணுவோர், மாமிசம் உண்ணுவோர், மனிதரை உண்ணுவோர் என ஸ்மிருதியில் கூறப்பட்டனர்; இதுவே ராக்ஷஸர்களின் ரூப-சாதர்மியம் என ஞானிகள் சொன்னார்கள்.

Verse 70

न समास्ते बले बुद्धौ युद्धे माया कृते तदा / पुलहस्य मृगाः पुत्राः सर्वे व्यालाश्च दंष्ट्रिणः

அப்போது பலம், புத்தி, போரில்—மாயை செய்தாலும்—யாரும் சமமில்லை; புலஹரின் புதல்வரான மிருகங்களும், எல்லா வ்யாளங்களும் கோரைப்பற்கள் உடையவையாக இருந்தன.

Verse 71

भूताः सर्प्पाः पिशाचाश्च सृमरा हस्तिनस्तथा / वानराः किन्नराश्चेव मायुः किंपुरुषास्तथा

பூதங்கள், பாம்புகள், பிசாசுகள், ஸ்ருமரங்கள், மேலும் யானைகள்; வானரர்கள், கின்னரர்கள், மாயு மற்றும் கிம்புருஷர்களும் (உண்டாயினர்).

Verse 72

प्रागप्येते परिक्रान्ता मया क्रोधवशान्वयाः / अनपत्यः क्रतुर्ह्यस्मिन्स्मृतो वैवस्वतेंऽतरे

கோபத்தின் வசத்தில் நான் முன்பே இவர்களைத் தாண்டிச் சென்றேன்; இந்த வைவர்ஸ்வத மந்வந்தரத்தில் க்ரது சந்ததியற்றவர் என ஸ்மிருதியில் கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 73

न तस्य पत्न्यः पुत्रा वा तेजः संक्षिव्य च स्थितः / अत्रेर्वशं प्रवक्ष्यामि तृतीयस्य प्रजापतेः

அவனுக்கு மனைவிகளும் இல்லை, மகன்களும் இல்லை; தன் தேஜஸைச் சுருக்கிக் கொண்டு நிலைத்திருந்தான். இப்போது மூன்றாம் பிரஜாபதி அத்ரியின் வம்சத்தை நான் கூறுவேன்.

Verse 74

तस्य पत्न्यस्तु सुन्दर्यों दशैवासन्पतिव्रताः / बद्राश्वस्य घृताच्यां वै दशाप्सरसि सूनवः

அவனுக்கு பத்துப் பேரான அழகிய பத்தினி விரதப் பெண்கள் மனைவிகளாக இருந்தனர். பத்ராஷ்வனுக்கு க்ருதாசி அப்சரஸியால் பத்து புதல்வர்கள் பிறந்தனர்.

Verse 75

भद्रा शूद्रा च मद्रा च शालभा मलदा तथा / बला हला च सप्तैता या च गोचपलाः स्मृताः

பத்ரா, சூத்ரா, மத்ரா, சாலபா, மலதா, பலா, ஹலா—இவர்கள் ஏழு; மேலும் ‘கோசபலா’ என்றும் ஒருவர் நினைக்கப்படுகிறார்.

Verse 76

तथा तामरसा चैव रत्नकूटा च तादृशः / तत्र यो वंशकृच्चासौ तस्य नाम प्रभाकरः

அதேபோல் தாமரசா மற்றும் ரத்னகூடாவும் இருந்தனர். அங்கே வம்சத்தை நிறுவியவன் ‘பிரபாகரன்’ எனப் பெயருடையவன்.

Verse 77

मद्रायां जनयामास सोमं पुत्रं यशस्विनम् / स्वर्भानुना हते सूर्ये पतमाने दिवो महीम्

மத்ராவினிடத்தில் அவன் புகழ்மிக்க புதல்வன் சோமனைப் பெற்றான். ஸ்வர்பானு சூரியனைத் தாக்க, சூரியன் விண்ணிலிருந்து பூமிக்குத் தாழ்ந்து விழத் தொடங்கினான்.

Verse 78

तमो ऽभिभूते लोके ऽस्मिन्प्रभा येन प्रवर्त्तिता / स्वस्ति तेस्त्विति चौक्तो वै पतन्निह दिवाकरः

இந்த உலகம் இருளால் மூடப்பட்டபோது, யார் ஒளியைப் பரவச் செய்தாரோ, இங்கே விழுந்துகொண்டிருந்த திவாகரன் அவரிடம் ‘உனக்கு நலம் உண்டாக’ என்று கூறினான்.

Verse 79

ब्रह्मर्षेर्वचनात्तस्य न पपात दिवो महीम् / अत्रिश्रेष्ठानि गोत्राणि यश्चकार महातपाः

அந்த பிரம்மரிஷியின் வாக்கினால் அந்தப் பூமி விண்ணிலிருந்து விழவில்லை. மகாதபஸ்வி அத்திரி-சிறந்த கோத்திரங்களை நிறுவினார்.

Verse 80

यज्ञेष्वनिधनं चैव सुरैर्यस्य प्रवर्तितम् / स तासु जनयामास पुत्रानात्मसमानकान्

யாகங்களில் யாருடைய ‘அநிதன’ (அழிவிலி) வழக்கம் தேவர்களால் நிலைநாட்டப்பட்டதோ, அவர் அவர்களிடத்தில் தன்னொத்த புதல்வர்களை உண்டாக்கினார்.

Verse 81

दश तान्वै सुमहता तपसा भावितः प्रभुः / स्वस्त्यात्रेया इति ख्याता ऋषयो वेदपारगाः

அந்த பத்தினரையும் ஆண்டவன் மிகப் பெரும் தவத்தால் பக்குவப்படுத்தினார். அவர்கள் ‘ஸ்வஸ்த்யாத்ரேயர்’ எனப் புகழ்பெற்ற, வேதப் பாரங்கத ரிஷிகள்.

Verse 82

तेषां द्वौ ख्यातयशसौ ब्रह्मिष्ठौ सुमहौजसौ / दत्तो ह्यनुमतो ज्येष्ठो दुर्वासास्तस्य चानुजः

அவர்களில் இருவர் மிகப் புகழும் கீர்த்தியும் உடையோர், பிரம்மநிஷ்டரும் பேராற்றலாளரும்—மூத்தவர் தத்தர் (அனுமதர்), இளையவர் துர்வாசர்.

Verse 83

यवीयसी सुता तेषामबला ब्रह्मवादिनी / अत्राप्युदाहरन्तीमं श्लोकं पौराणिकाः पुरा

அவர்களின் இளைய மகள் அபலா பிரம்மவாதினி. இங்கேயும் புராணிகர்கள் பழங்காலத்தில் இந்தச் ச்லோகத்தை எடுத்துரைக்கின்றனர்.

Verse 84

अत्रेः पुत्रं महात्मानं शान्तात्मानमकल्मषम् / दत्तात्रेयं तनुं विषणोः पुराणज्ञाः प्रजक्षते

அத்திரியின் புதல்வன், மகாத்மா, அமைதியுள்ளவன், மாசற்றவன் ஆகிய தத்தாத்ரேயனைப் புராண அறிஞர்கள் விஷ்ணுவின் உடல்-ரூபமாக (அவதாரமாக) கூறுகின்றனர்.

Verse 85

तस्य गोत्रान्वयज्जाताश्चत्वारः प्रथिता भुवि / श्यावाश्वा मुद्गलाश्चैव वाग्भूतकगवि स्थिराः

அவரது கோத்திர-வம்சத் தொடரில் பிறந்த நான்கு குலங்கள் பூமியில் புகழ்பெற்றன—ஷ்யாவாஷ்வ, முத்கல, வாக்பூதக, கவிஸ்திர।

Verse 86

एते ऽत्रीणां तु चत्वारः स्मृताः पक्षा महौजसः / काश्यपो नारदश्चैव पर्वतो ऽरुन्धती तथा

இவர்கள் அத்திரி வம்சத்தின் நான்கு மகாபலமிக்க ‘பக்ஷங்கள்’ என நினைவுகூரப்படுகின்றனர்—காஷ்யபர், நாரதர், பர்வதர், அருந்ததி.

Verse 87

जज्ञिरे मानसा ह्येते ऽरुधत्यास्तन्निबोधत / नारदस्तु वसिष्ठायारुन्धती प्रत्यपादयत्

இவர்கள் அனைவரும் அருந்ததியிலிருந்து மனதினால் பிறந்தவர்கள்—இதனை அறிக. மேலும் நாரதர் அருந்ததியை வசிஷ்டருக்கு அர்ப்பணித்து அளித்தார்.

Verse 88

ऊर्द्ध्वरेता महातेजा दक्षशापात्तु नारदः / पुरा देवासुरे तस्मिन्संग्रामे तारकामये

தக்ஷனின் சாபத்தால் நாரதர் ஊர்த்வரேதா (பிரம்மச்சாரி) என்றும் மகாதேஜஸ்வி என்றும் ஆனார்; முற்காலத்தில் அந்த தேவர்-அசுரப் போரான தாரகாமய யுத்தத்தில்.

Verse 89

अनावृष्ट्या हते लोके व्यग्रे शस्ते सुरैः सह / वसिष्ठस्तपसा धीमाञ्जीवयामास वै प्रजाः

மழையின்மையால் உலகம் அழிவுற்றபோது, தேவர்களுடன் அனைவரும் கலங்கியபோது, ஞானமிகு வசிஷ்டர் தமது தவவலிமையால் பிரஜைகளை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தார்.

Verse 90

अनेकफलमूलिन्य औषधीश्च प्रवर्तयन् / तास्तेन जीवयामास कारुण्यादौषधेन सः

பலவகை கனிகளும் கிழங்குகளும் தரும் மூலிகைகளை அவர் வளரச் செய்தார்; கருணையால் அந்த மூலிகை-மருந்தினாலேயே அனைவரையும் உயிர்வாழச் செய்தார்.

Verse 91

अरुन्धत्यां वसिष्टस्तु शक्तिमुत्पादय त्सुतम् / स्वाङ्गज जनयच्छक्तिरदृश्यन्त्यां पराशरम्

அருந்ததியிடத்தில் வசிஷ்டர் ‘சக்தி’ எனும் புதல்வனைப் பெற்றார்; சக்தி, அத்ருஷ்யந்தியிடத்தில் தன் அங்கஜனாகிய பராசரரைப் பெற்றான்.

Verse 92

काल्यां पराशराज्जज्ञे कृष्णद्वैपायनः प्रभुः / द्वैपायनादरण्यां वै शुको जज्ञे गुणान्वितः

காளியிடத்தில் பராசரரால் ஆண்டவன் கிருஷ்ணத்வைபாயனன் (வியாசர்) பிறந்தார்; த்வைபாயனனால் அரண்யாவிடத்தில் குணநிறைந்த சுகர் பிறந்தார்.

Verse 93

उदपद्यन्त षडिमे पीवर्यां शुकसूनवः / भूरिश्रवाः प्रभुः शंभुः कृष्णो गौरश्च पञ्चमः

பீவரியிடத்தில் சுகரின் இவ்வாறு ஆறு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்—பூரிஷ்ரவா, பிரபு, சம்பு, கிருஷ்ணன், ஐந்தாவதாக கௌரன்; (மேலும் ஒருவர்).

Verse 94

कन्या कीर्तिमती चैव योगमाता धृतव्रता / जननी ब्रह्मदत्तस्य पत्नी सा त्वणुहस्य च

கீர்த்திமதி எனும் கன்னி யோகமாதா, திடவிரதம் கொண்டவள். அவளே பிரஹ்மதத்தனின் தாய்; அநுஹனின் மனைவியும் ஆவாள்.

Verse 95

श्वेताः कृष्णाश्च पौराश्च श्यामधूम्राश्च चण्डिनः / ऊष्मादा दारिकाश्चैव नीलाश्चैव पराशराः

பராசரர்களில் ச்வேதர், கிருஷ்ணர், பௌரர், ச்யாமதூம்ரர், சண்டினர்; மேலும் ஊஷ்மாதர், தாரிகர், நீலர் என்போரும் கூறப்படுகின்றனர்.

Verse 96

पराशराणामष्टौ ते पक्षाः प्रोक्ता महात्मनाम् / अत ऊर्द्ध्व निबोध त्वमिन्द्रप्रमति संभवम्

மகாத்மா பராசரர்களின் அந்த எட்டு பிரிவுகள் கூறப்பட்டன. இனி மேலாக இந்திரப்ரமதியின் தோற்றத்தை அறிந்துகொள்.

Verse 97

वसिष्ठस्य कपिञ्जल्यां घृताच्यामुदपद्यत / कुणीति यः समाख्यात इन्द्रप्रमतिरुच्यते

வசிஷ்டரால் கபிஞ்ஜலையில் க்ருதாசியின் கருவில் பிறந்தவன் ‘குணி’ எனப் புகழ்பெற்றவன்; அவனே இந்திரப்ரமதி என அழைக்கப்படுகிறான்.

Verse 98

पृथोः सुतायां संभूतः पुत्रस्तस्याभवद्वसुः / उपमन्युः सुतस्तस्य यस्येमे ह्यौपमन्यवः

பிருதுவின் மகளிடத்தில் அவனுக்கு ‘வசு’ என்ற மகன் பிறந்தான். அவனுடைய மகன் உபமன்யு; இவருடைய சந்ததியரே ‘ஔபமன்யவர்’ எனப்படுவர்.

Verse 99

मित्रावरुणयोश्चैव कुण्डिनेयाः परिश्रुताः / एकार्षेयास्तथा चान्ये वसिष्ठा नाम विश्रुताः

மித்ரன்-வருணன் வம்சத்தில் குண்டினேயர்கள் புகழ்பெற்றனர்; அதுபோல ஒரே ரிஷி-பரம்பரையினரான மற்றவர்களும் ‘வசிஷ்ட’ என்ற நாமத்தால் பிரசித்தர்.

Verse 100

एते पक्षा वसिष्ठानां स्मृता ह्येकादशैव तु / इत्येते ब्रह्मणः पुत्रा मानसा अष्ट विश्रुताः

வசிஷ்டர்களின் இவ்வகை கிளைகள் பதினொன்றே என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன; இவ்வாறு பிரம்மாவின் எட்டு மனஸ்புத்திரர்கள் பிரசித்தர்.

Verse 101

भ्रातरः सुमहाभागा येषां वंशाः प्रतिष्ठिताः / त्रींल्लोकान्धारयन्तीमान्देवर्षिगणसंकुलान्

அவர்கள் மிகப் பெரும் பாக்கியமுடைய சகோதரர்கள்; அவர்களுடைய வம்சங்கள் உறுதியாக நிலைபெற்றவை; தேவரிஷி கணங்களால் நிரம்பிய இம்மூன்று உலகங்களையும் அவர்கள் தாங்குகின்றனர்.

Verse 102

तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च शतशो ऽथ सहस्रशः / व्याप्ता येस्तु त्रयो लोकाः सूर्यस्येव गभस्तिभिः

அவர்களின் புதல்வரும் பேரரும் நூற்றுக்கணக்காகவும் ஆயிரக்கணக்காகவும் உள்ளனர்; அவர்களால் மூன்று உலகங்களும் சூரியக் கதிர்களைப் போல எங்கும் பரவி நிறைந்தன.