Adhyaya 7

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे दनुवंशकीर्त्तनं नाम षष्ठो ऽध्याय सूत उवाच गन्धर्वाप्सरसः पुत्रा मौनेयास्तान्निबोधत / भीमसेनेग्रसेनौ च सुपर्णो वरुणस्तथा

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில், வாயு உரைத்த மத்தியப் பகுதியில் மூன்றாம் உபோத்தாதப் பாதத்தில் ‘தனுவம்சக் கீர்த்தனம்’ எனும் ஆறாம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—கந்தர்வர்-அப்ஸரஸ்களின் புதல்வர்களான மௌனேயரை அறிந்துகொள்ளுங்கள்: பீமசேனன், கிரசேனன், சுபர்ணன், மேலும் வருணன்.

Verse 2

धृतराष्ट्रश्च गोमांश्च सूर्यवर्चास्तथैव च// पत्रवानर्कपर्णश्च प्रयुतश्च तथैव हि

த்ருதராஷ்ட்ரன், கோமான், சூர்யவர்ச்சா; மேலும் பத்ரவான், அர்கபர்ணன், பிரயுதனும் கூட.

Verse 3

भीमश्चित्ररथश्चैव विख्यातः सर्वजीद्वशी / त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः

பீமனும் சித்ரரதனும்—அனைத்து உயிர்களையும் அடக்கவல்லவர்களாகப் புகழ்பெற்றோர். பதின்மூன்றாவன் சாலிசிரா; பதினான்காவன் பர்ஜன்யன் எனக் கூறப்படுகின்றான்.

Verse 4

कलिः पञ्च दशस्तेषां नारदश्चैव षोडशः / इत्येते देवगन्धर्वा मौनेयाः परिकीर्त्तिताः

அவர்களில் பதினைந்தாவன் கலி; பதினாறாவன் நாரதன். இவ்வாறு இவர்கள் ‘மௌனேய’ எனப்படும் தேவகந்தர்வர்கள் என்று போற்றப்படுகின்றனர்.

Verse 5

चतुर्विंशाश्चावरजास्तेषामप्सरसः शुभाः / अरुणा चानपाया च विमनुष्या वरांबरा

அவர்களின் இளையவர்களாக இருபத்துநான்கு நல்வரமான அப்சரஸ்கள் உள்ளனர்—அருணா, அனபாயா, விமனுஷ்யா, வராம்பரா.

Verse 6

मिश्रकेशी तथाचासिपर्णिनी चाप्यलुंबुषा / मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा

மிஷ்ரகேசி, அசிபர்ணினி, அலும்புஷா; மேலும் மரீசி, சுசிகா, வித்யுத்பர்ணா, திலோத்தமா.

Verse 7

अद्रिका लक्ष्मणा क्षेमा दिव्या रंभा मनोभवा / असिता च सुबाहूश्च सुप्रिया सुभुजा तथा

அத்ரிகா, லக்ஷ்மணா, க்ஷேமா, திவ்யா, ரம்பா, மனோபவா; மேலும் அசிதா, சுபாஹு, சுப்ரியா, சுபுஜா.

Verse 8

पुण्डरीकाजगन्धा च सुदती सुरसा तथा / तथैवास्याः सुबाहूश्च विख्यातौ च हहाहुहू

புண்டரீகாஜகந்தா, சுததீ, சுரசா—அதுபோல அவளுடைய சுபாஹூ; மேலும் ஹாஹா, ஹுஹூ—இவ்விருவரும் புகழ்பெற்றவர்கள்.

Verse 9

तुंबुरुश्चेति चत्वारः स्मृतागन्धर्वसत्तमाः / गन्धर्वाप्सरसो ह्येते मौनेयाः परिकीर्त्तिताः

தும்புரு முதலிய இந்நால்வரும் சிறந்த கந்தர்வர்கள் என நினைக்கப்படுகின்றனர். இவர்கள் கந்தர்வ-அப்சரஸ்கள்; ‘மௌனேயர்’ எனப் புகழப்படுகின்றனர்.

Verse 10

हंसा सरस्वती चैव सूता च कमलाभया / सुमुखी हंसपादी च लौकिक्यो ऽप्सरसः स्मृताः

ஹம்ஸா, சரஸ்வதி, சூதா, கமலாபயா, சுமுகி, ஹம்ஸபாதி—இவர்கள் ‘லௌகிக’ அப்சரஸ்கள் என நினைக்கப்படுகின்றனர்.

Verse 11

हंसो ज्योतिष्टमो मध्य आचारस्त्विह दारुणः / वरूथो ऽथ वरेण्यश्य ततो वसुरुचिः स्मृतः

ஹம்ஸ, ஜ்யோதிஷ்டம, மத்திய; இங்கே ‘ஆசார’ எனும் கடுமையான (கந்தர்வன்) உள்ளான். பின்னர் வரூத, வரேண்ய, அதன்பின் வசுருசி என நினைக்கப்படுகிறது.

Verse 12

अष्टमः सुरुचिस्तेषां ततो विश्वा वसुः स्मृतः / सुषुवे सा महाभागा रिष्टा देवर्षिपूजिता

அவர்களில் எட்டாவது சுருசி; அதன் பின் ‘விஷ்வா வசு’ என நினைக்கப்படுகிறது. அந்த மகாபாக்யவதி ரிஷ்டாவை பெற்றாள்; அவள் தேவரிஷிகளால் வணங்கப்படுபவள்.

Verse 13

अरूपां सुभगां भासीमिति त्रेधा व्यजायत / मनुवन्ती सुकेशी च तुंबरोस्तु सुते शुभे

அரூபா, சுபகா, பாசீ—என்று மூன்று வடிவங்களாகப் பிறந்தனர்; தும்பரனின் நல்வழிப் புதல்வியர் மனுவந்தீ, சுகேசீயும் பிறந்தனர்.

Verse 14

पञ्चचूडास्त्विमा विद्यादेवमप्सरसो दश / मेनका सहजन्या च पर्णिनी पुञ्जिकस्थला

இவர்களில் ‘பஞ்சசூடா’ என்பதை அறிக; இவ்வாறு பத்து அப்சரஸ்கள் கூறப்படுகின்றனர்—மேனகா, சகஜன்யா, பர்ணினீ, புஞ்ஜிகஸ்தலா.

Verse 15

कृतस्थला द्यृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि / प्रम्लोचेत्यभिविख्यातानुम्लोचैव तु ता दश

கிருதஸ்தலா, த்யிருதாசீ, விஷ்வாசீ, பூர்வசித்தீ; மேலும் ‘பிரம்லோசா’ எனப் புகழ்பெற்றவள், ‘அனும்லோசா’—இவர்களும் அந்தப் பத்து பேரில் அடங்குவர்.

Verse 16

अनादिनिधनस्याथ जज्ञे नारायणस्य या / कुलोचितानवद्याङ्गी उर्वश्चेकादशी स्मृता

பின்னர் ஆதியுமில்லா அந்தமுமில்லா நாராயணனிடமிருந்து பிறந்தவள்—குலத்திற்கேற்ற, குறையற்ற அங்கங்களையுடையவள்—உர்வசி பதினொன்றாவதாக நினைக்கப்படுகிறாள்.

Verse 17

मेनस्य मेनका कन्या जज्ञे सर्वाङ्गसुंदरी / सर्वाश्च ब्रह्मवादिन्यो महाभागाश्च ताः स्मृताः

மேனின் மகளான மேனகா முழு அங்கங்களிலும் அழகுடையவளாகப் பிறந்தாள்; மேலும் அவர்கள் அனைவரும் பிரம்மவாதினிகள், மகாபாக்யவதிகள் என நினைக்கப்படுகின்றனர்.

Verse 18

गणास्त्वप्सरसां ख्याताः पुण्यास्ते वै चतुर्दश / आहृत्यः शोभवत्यश्च वेगवत्यस्तथैव च

அப்சரஸ்களின் புகழ்பெற்ற புனிதக் கணங்கள் பதினான்கு—ஆஹ்ருத்யா, ஶோபவதி, வேகவதியும்.

Verse 19

ऊर्ज्जाश्चैव युवत्यश्च स्रुचस्तु कुरवस्तथाश्च / वर्हयश्चामृताश्चैव मुदाश्च मृगवो रुचः

ஊர்ஜா, யுவதீ, ஸ்ருச், குரவ, வர்ஹய, அம்ருதா, முதா, ம்ருகவ, ருச—இவை பெயர்கள்.

Verse 20

भीरवः शोभयन्त्यश्च गाणा ह्येते चतुर्दश / ब्रह्मणो मानसाहृत्यः शोभवत्यो मरुत्सुताः

பீரவ, ஶோபயந்தீ—இவர்களும் சேர்ந்து பதினான்கு கணங்கள்; இவர்கள் பிரம்மாவின் மனதிலிருந்து தோன்றியவர்கள், ஶோபவதிகள், மருத்ஸுதர்கள் எனப் புகழ்பெற்றோர்.

Verse 21

वेगवत्यश्च रिष्टाया ऊर्ज्जाश्चैवाग्निसंभवाः / युवत्यश्च तथा सूर्यरश्मिजाताः सुशोभनाः

வேகவதி ரிஷ்டாவிலிருந்து, ஊர்ஜா அக்னியிலிருந்து தோன்றினாள்; மேலும் மிக அழகிய யுவதிகள் சூரியக் கதிர்களிலிருந்து பிறந்தனர்.

Verse 22

गभस्तिभिश्च सोमस्य जज्ञिरे कुरवः शुभाः / यज्ञोत्पन्ना स्रुचो नाम कुशवत्यां च बर्हयः

சோமனின் கதிர்களால் நற்குரவுகள் பிறந்தனர்; யாகத்திலிருந்து ‘ஸ்ருச்’ எனப் பெயருடையோர், குஷவதியில் ‘வர்ஹய’ தோன்றினர்.

Verse 23

वारिजा ह्यमृतोत्पन्ना अमृता नामतः स्मृताः / वायूत्पनाना मुदा नाम भूमिजा मृगवस्तथा

தாமரையிலிருந்து அமிர்தத்தால் தோன்றிய அவை ‘அம்ருதா’ எனப் பெயரால் நினைக்கப்படுகின்றன. காற்றிலிருந்து தோன்றியவை ‘முதா’ எனவும், பூமியிலிருந்து தோன்றியவை ‘ம்ருகவா’ எனவும் கூறப்படுகின்றன.

Verse 24

विद्युतो ऽत्र रुचो नाम मृत्योः कन्याश्च भीरवः / शोभयन्त्यश्च कामस्य गणाः प्रोक्ताश्चतुर्दश

இங்கே மின்னிலிருந்து தோன்றியவர்கள் ‘ருசః’ எனப் பெயருடையோர்; மரணத்தின் புதல்விகள் ‘பீரவா’ என அழைக்கப்படுகின்றனர். இவர்கள் காமதேவனின் அழகைச் சிறப்பிக்கும் கணங்கள்—மொத்தம் பதினான்கு—என்று கூறப்பட்டது.

Verse 25

इत्येते बहुसाहस्रा भास्वरा अप्सरोगणाः / देवतानामृषीणां च पत्न्यश्च मातरश्च ह

இவ்வாறு இவர்கள் ஆயிரமாயிரம் ஒளிவீசும் அப்சரைக் குழுக்கள்; மேலும் அவர்கள் தேவர்களுக்கும் ரிஷிகளுக்கும் மனைவிகளாகவும் தாய்களாகவும் உள்ளனர் என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 26

सुगन्धाश्चाथ निष्पन्दा सर्वाश्चाप्सरसः समाः / संप्रयोगस्तु कामेन माद्यं दिवि हरं विना

அந்த அப்சரைகள் அனைத்தும் நறுமணமிக்கவையும், அசைவற்றவையும், ஒரேபோல் தெய்வீகமானவையும். ஆனால் விண்ணுலகில் காமனுடன் அவர்களின் சேர்க்கை மயக்கத்தை உண்டாக்கும்—ஹரன் (சிவன்) தவிர.

Verse 27

तासां देवर्षि संस्पर्शा जाताः साधारणा यतः / पर्वतस्तत्र संभूतो नारदश्चैव तावुभौ

அந்த அப்சரைகள் தேவரிஷிகளுடன் தொடர்புற்றதால், (அவர்களிடமிருந்து) சாதாரண சந்ததி பிறந்தது. அங்கே பர்வதனும் நாரதனும்—அந்த இருவரும் தோன்றினர்.

Verse 28

ततो यवीयसी चैव तृतीयारुन्धती स्मृता / देवर्षिभ्यस्तयोर्जन्म यस्मान्नारदपर्वतौ

அப்போது மூன்றாவதாக இளையவள் அருந்ததி என நினைக்கப்படுகிறாள். தேவரிஷிகளிடமிருந்து அவர்களிருவரும் பிறந்ததால், அவர்கள் நாரதன்–பர்வதன் என அழைக்கப்பட்டனர்.

Verse 29

तस्मात्तौ तत्सनामानौ स्मृतौ नारदपर्वतौ / विनतायाश्च पुत्रौ द्वौ अरुणौ गरुडश्च ह

ஆகையால் அவர்கள் அந்தப் பெயர்களாலேயே நினைக்கப்படுகின்றனர்—நாரதன், பர்வதன். மேலும் விநதைக்கு இரு புதல்வர்கள்—அருணன் மற்றும் கருடன்—என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 30

गायत्र्यादीनि छन्दांसि सौपर्णेयानि पक्षिणाः / व्यवहार्याणि सर्वाणि ऋजुसन्निहितानि च

காயத்ரீ முதலிய சந்தஸ்களும், சௌபர்ணேய வம்சப் பறவைகளும்—இவை அனைத்தும் வழக்கில் பயன்படுவனவும், எளிதில் அண்மையில் இருப்பவனவும் எனக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 31

क्रद्रूर्नागसहस्रं वै विजज्ञे धरणीधरम् / अनेकशिरसां तेषां खेचराणां महात्मनाम्

கத்ரூ உண்மையாகவே ஆயிரம் நாகர்களை பெற்றாள்; அவர்கள் பூமியைத் தாங்குவோர். அந்த மகாத்மா ஆகாயசாரிகளுக்கு பல தலைகள் இருந்தன.

Verse 32

बहुत्वान्नामधेयानां प्रधानांश्च निबोधत / तेषां प्रधाना नागानां शेषवासुकितक्षकाः

பெயர்கள் பல இருப்பதால், அவற்றில் முதன்மையானவற்றை அறிந்துகொள். அந்த நாகர்களில் தலைவர்கள்—சேஷன், வாசுகி, தக்ஷகன்.

Verse 33

अकर्णो हस्तिकर्णश्च पिजरश्चार्यकस्तथा / ऐरावतो महापद्मः कंबलाश्वतरावुभौ

அகர்ணன், ஹஸ்திகர்ணன், பிஜரன், ஆர்யகன்; மேலும் ஐராவதன், மகாபத்மன், கம்பலன் மற்றும் அஷ்வதரன்—இவ்விருவரும் புகழ்பெற்றோர்.

Verse 34

एलापत्रश्च शङ्खश्च कर्केटकधनञ्जयौ / महाकर्णमहानीलौ धृतराष्ट्रबलाहकौ

ஏலாபத்ரன், சங்கன்; கர்கேடகன், தனஞ்சயன்; மகாகர்ணன், மகாநீலன்; மேலும் த்ருதராஷ்ட்ரன், பலாஹகன்—இவை (நாகர்) பெயர்கள்.

Verse 35

करवीरः पुष्पदंष्ट्रः सुमुखो दुर्मुखस्तथा / सूनामुखो दधिमुखः कालियश्चालिपिण्डकः

கரவீரன், புஷ்பதம்ஷ்ட்ரன், சுமுகன், துர்முகன்; சூநாமுகன், ததிமுகன்; மேலும் காலியன், ஆலிபிண்டகன்—இவை (நாகர்) பெயர்கள்.

Verse 36

कपिलश्चांबरीषश्च अक्रूरश्च कपित्थकः / प्रह्रादस्तु ब्रह्मणाश्च गन्धर्वो ऽथ मणिस्थकः

கபிலன், அம்பரீஷன்; அக்ரூரன், கபித்தகன்; மேலும் பிரஹ்லாதன், பிரஹ்மணன், கந்தர்வன், மணிஸ்தகன்—இவர்களும் (நாகர்) எனப் புகழ்பெற்றோர்.

Verse 37

नहुषः कररोमा च मणिरित्येवमादयः / काद्रवेयाः समाख्याताः खशायास्तु निबोधत

நஹுஷன், கரரோமன், மணி—இத்தகையோர் காத்ரவேய (நாகர்) என அழைக்கப்படுகின்றனர்; இனி கஷாயர் பற்றியும் அறிந்துகொள்.

Verse 38

खशा विजज्ञे द्वौ पुत्रौ विकृतौ परुषव्रतौ / श्रेष्ठं पश्चिमसंध्यायां पूर्वस्यां च कनीयसम्

கஷா இரண்டு புதல்வர்களை பெற்றாள்—இருவரும் விகாரமானவர்களும் கடுமையான விரதத்தினர். மேற்கு சந்தியையில் மூத்தவன், கிழக்கு சந்தியையில் இளையவன் பிறந்தான்.

Verse 39

विलोहितैककर्णं च पूर्वं साजनयत्सुतम् / चतुर्भुजं चतुष्पादं किञ्चित्स्पन्दं द्विधागतिम्

முதலில் அவள் ‘விலோஹித’ எனும் ஒரே காதுடைய மகனைப் பெற்றாள்—நான்கு கரங்கள், நான்கு கால்கள், சிறிது நடுக்கம், இருவகை நடையுடையவன்.

Verse 40

सर्वङ्गकेशं स्थूलाङ्गं शुभनासं महोदरम् / स्वच्छशीर्षं महाकर्णं मुञ्जकेशं महाबलम्

அவன் உடலெங்கும் முடி நிறைந்தது; உறுப்புகள் பெருத்தவை; மூக்கு அழகானது; வயிறு மிகப் பெரியது. தலை தெளிவானது; காதுகள் பெரியவை; முஞ்சைப் போன்ற முடி; மிகுந்த வலிமையுடையவன்.

Verse 41

ह्रस्वास्यं दीर्घजिह्वं च बहुदंष्ट्रं महाहनुम् / रक्तपिङ्गाक्षपादं च स्थूलभ्रूदीर्घनासिकम्

அவனுக்கு சிறிய முகம், நீண்ட நாக்கு, பல பற்கள், பெரிய தாடை இருந்தது. கண்களும் கால்களும் செம்மஞ்சள் நிறம்; புருவங்கள் தடிமன், மூக்கு நீளமானது.

Verse 42

गुह्यकं शितिकण्ठं च महापादं महामुखम् / एवंविधं खशापुत्रं जज्ञे ऽसावतिभीषणम्

அவன் குஹ்யக வடிவுடையவன், நீலக் கழுத்துடையவன், பெரிய பாதங்களும் பெரிய முகமும் உடையவன். இவ்வாறான கஷாபுத்ரன் மிகப் பயங்கரமாகப் பிறந்தான்.

Verse 43

तस्यानुजं द्वितीयं सा ह्युषस्यन्ते व्यजायत / त्रिशीर्षं च त्रिपादं च त्रिहस्तं कृष्णलोचनम्

அவள் விடியற்காலத்தில் தன் இரண்டாம் இளைய மகனைப் பெற்றாள்—அவன் மூன்று தலைகளும், மூன்று கால்களும், மூன்று கைகளும் உடையவன்; கருநயனன்.

Verse 44

ऊर्द्ध्वकेशं हरिच्छ्मश्रुं शिलासंहननं दृढम् / ह्रस्वकायं प्रबाहुं च महाकाय महारवम्

அவனுடைய முடி மேலெழுந்தது; தாடி பசுமை நிறம்; உடல் பாறைபோல் உறுதியானது; உருவம் குறைந்தாலும் தோள்கள் வலிமை, தேகம் பெரிது, முழக்கம் பேரொலி.

Verse 45

आकर्णदारितास्यं च बलवत्सथूलनासिकम् / स्थूलौष्ठमष्टदंष्ट्र च जिह्मास्यं शङ्कुकर्णकम्

அவனுடைய வாய் காதுகள்வரை கிழிந்ததுபோல்; மூக்கு வலிமையும் பெருமையும் உடையது; உதடுகள் தடிமன், எட்டு கொம்புப் பற்கள், வாய் சாய்ந்தது, காதுகள் கூம்புபோல்.

Verse 46

पिङ्गलोद्वत्तनयनं जटिलं द्वन्द्वपिण्डकम् / महास्कन्धं महोरस्कं पृथुघोणं कृशोदरम्

அவனுடைய கண்கள் மஞ்சள் கலந்த உன்மத்தம்; அவன் ஜடையுடையவன்; கன்னங்களில் இரட்டைக் கட்டிகள் போன்றவை; தோள்கள் பெரிது, மார்பு விரிவு, மூக்கு அகலம், வயிறு ஒல்லியது.

Verse 47

अस्थूलं लोहितं ग्रीवलंबमेढ्राण्डपिडकम् / एवंविधं कुमारं सा कनिष्ठं समसूयत

அவன் பருத்தவன் அல்ல; நிறம் செம்மை; கழுத்திலும் ஆணுறுப்பு-விருத்தப்பை பகுதியில் தொங்கும் கட்டிகள் இருந்தன; இவ்வாறான உருவமுடைய இளைய குமாரனை அவள் பெற்றாள்.

Verse 48

सद्यः प्रसूतमात्रौ तौ विवृद्धौ च प्रमादतः / उपयौगसमर्थाभ्यां शरीराभ्यां व्यवस्थितौ

அவர்கள் இப்போதுதான் பிறந்தவர்களாயினும், அலட்சியத்தால் உடனே வளர்ந்து, பயன்பாட்டிற்கு தகுந்த வலிமையான உடல்களில் நிலைத்தனர்।

Verse 49

सद्योजातौ विवृद्धाङ्गौ मातरं पर्यकर्षताम् / तयोः पूर्वस्तु यः क्रूरो मातरं सो ऽभ्य कर्षत

அவர்கள் புதிதாய் பிறந்தவர்களாயினும் வளர்ந்த அங்கங்களுடன் தாயைச் சுற்றிலும் இழுக்கத் தொடங்கினர்; அவர்களில் மூத்தவன் கொடூரனாய் தாயை இழுத்தான்।

Verse 50

ब्रुवंश्च मातर्भक्षाव रक्षार्थं क्षुधयार्दितः / न्यषेधयत्पुनर्ह्येनं स्वयं स तु कनिष्ठकः

‘தாயை உண்ணலாம்’ என்று சொல்லி அவன் பசியால் வாடினான்; ஆனால் காப்பாற்றுவதற்காக இளையவன் தானே அவனை மீண்டும் தடுத்தான்।

Verse 51

पूर्वेषां क्षेमकृत्त्वं वै रक्षैतां मातरं स्वकाम् / बाहुभ्यां परिगृह्यैनं मातरं सो ऽभ्यभाषयत्

அவன் கூறினான்—‘முன்னோர்களின் கடமை நலன் செய்வதே; உன் விரும்பிய தாயை காப்பாற்று.’ என்று, அவனைத் தன் கரங்களால் பற்றிக் கொண்டு தாயிடம் பேசினான்।

Verse 52

एतस्मिन्नेव काले तु प्रादुर्भूतस्तयोः पिता / तौ दृष्ट्वा विकृता कारौ खशां तामभ्यभाषत

அதே நேரத்தில் அவர்களின் தந்தை தோன்றினார்; இருவரையும் விகாரமான உருவத்துடன் கண்ட அவர், அந்த கஷா பெண்ணை நோக்கி உரைத்தார்।

Verse 53

तौ सुतौ पितरं दृष्ट्वा ह्येकभूतौ भयान्वितौ / मातुरेव पुनश्चाङ्गे प्रलीयेतां स्वमायया

அந்த இரு புதல்வரும் தந்தையைப் பார்த்து அச்சத்தால் ஒன்றாய்ந்து, தம் மாயையால் மீண்டும் தாயின் உடலில் லயித்தனர்।

Verse 54

अथाब्रवीदृषिर्भार्यां किमाभ्यामुक्तवत्यसि / सर्वमाचक्ष्व तत्त्वेन तवैवायं व्यतिक्रमः

அப்போது ரிஷி மனைவியிடம் கூறினார்—நீ இவ்விருவரிடமும் என்ன சொன்னாய்? உண்மையாய் அனைத்தையும் கூறு; இந்த மீறல் உன்னாலே ஏற்பட்டது.

Verse 55

मातृतुल्यश्च जनने पुत्रो भवति कन्यका / यथाशीला भवेन्माता तथाशीलो भवेत्सुतः

அம்மையே, மகன் தாய்க்குச் சமமானவன்; தாயின் இயல்பு எப்படியோ, மகனின் இயல்பும் அப்படியே ஆகும்।

Verse 56

यद्वर्णा तु भवेद्भूमिस्तद्वर्णं सलिलं ध्रुवम् / मातॄणां शीलदोषेण तथा रूपगुणैः पुनः

பூமி எந்த நிறமோ, நீரும் உறுதியாக அதே நிறமாய் இருக்கும்; அதுபோலத் தாய்மாரின் குணக்குறைவும், ரூப-குணங்களும் (பிள்ளைகளில்) தாக்கம் செய்கின்றன।

Verse 57

विभिन्नास्तु प्रजाः सर्वास्तथा ख्यातिवशेन च / इत्येवमुक्त्वा भगवान्खशामप्रतिमस्तदा

இவ்வாறு கூறி, அப்போது ஆகாயம் போன்ற அமைதியுடைய பகவான், புகழின் வழக்கினாலும் எல்லா பிரஜைகளும் பலவிதமாக வேறுபடுகின்றன என்று உரைத்தார்।

Verse 58

पुत्रावाहूय साम्ना वै चक्रे ताभ्यां तु नामनी / पुत्राभ्यां यत्कृतं तस्यास्तदाचष्ट खशा तदा

அவள் சாமப் பாடலின் இசையால் இரு மகன்களையும் அழைத்து, அவர்களுக்கு பெயர்கள் வைத்தாள். மகன்கள் அவளிடம் செய்ததை கசா அப்போது கூறினாள்.

Verse 59

माता यथा समाख्याता तर्माभ्यां च पृथक्पृथक् / तेन धात्वर्थयोगेन तत्तदर्थे चकार ह

தாய் அவர்களை எவ்வாறு தனித்தனியாக அழைத்தாளோ, அவ்வாறே அவர்களும் தனித்தனியாகச் சொன்னார்கள். தாது-அர்த்த இணைப்பினால், அந்தந்த பொருளுக்கேற்ப அமைத்தனர்.

Verse 60

मातर्भक्षेत्यथोक्तो वै खादने भक्षणे च सः / भक्षावेत्युक्तवानेष तस्माद्यक्षो ऽभवत्त्वयम्

‘தாயே, பசி தீர்த்து உண்ணு’ என்று சொல்லப்பட்டபோது, அவன் உண்ணுதலும் விழுங்குதலும் செய்தான். இவன் ‘பக்ஷாவே’ என்று கூறியதால், நீ யக்ஷனானாய்.

Verse 61

रक्ष इत्येष धातुर्यः पालने स विभाव्यते / उक्तवांश्चैष यस्मात्तु रक्षेमां मातरं स्वकाम्

‘ரக்ஷ’ என்னும் தாது பாதுகாப்பு, பராமரிப்பு என்ற பொருளில் கொள்ளப்படுகிறது. ஏனெனில் அவன் ‘என் விருப்பமான தாயை நான் காப்பேன்’ என்று கூறினான்.

Verse 62

नाम्ना रक्षो ऽपरस्तस्माद्भविष्यति तवात्मजः / स तदा तद्विधां दृष्ट्वा विक्रियां च तयोः पिता

ஆகையால் உன் மற்றொரு மகன் ‘ரக்ஷ’ என்ற பெயரால் ராக்ஷசனாக இருப்பான். அப்போது அவர்களின் தந்தை, இருவரிலும் ஏற்பட்ட அந்த வகை மாற்றத்தைப் பார்த்து…

Verse 63

तदा भाविनमर्थं च बुद्ध्वा मात्रा कृतं तयोः / तावृभौ क्षुधितौ दृष्ट्वा विस्मितः परिमृष्टधीः

அப்போது தாயால் செய்யப்பட்ட வருங்கால நோக்கத்தை உணர்ந்து, அந்த இருவரும் பசியுடன் இருப்பதைப் பார்த்து அவன் வியந்து ஆழ்ந்து சிந்தித்தான்।

Verse 64

तयोः प्रादिशदाहारं खशापतिरसृग्वसे / पिता तौ क्षुधितौ दृष्ट्वा वर मेतं तयोर्ददौ

கஷாபதி அச்ருக்வஸன் அவர்களுக்கு உணவை அளித்தான்; தந்தை அவர்களைப் பசியுடன் கண்டதும் அவர்களுக்கு இந்த வரத்தை வழங்கினான்।

Verse 65

युवयोर्हस्तसंस्पर्शाद्रक्तधाराश्च सर्वशः / सृङ्मांसवसाभूता भविष्यन्तीह कामतः

உங்கள் இருவரின் கைகளின் தொடுதலால் எங்கும் இரத்த ஓடைகள் உங்கள் விருப்பப்படி மாம்சமும் கொழுப்புமாக மாறும்।

Verse 66

नक्ताहारविहारौ च द्विजदेवादिभोजनौ / नक्तं चैव बलीयांसौ दिवा वै निर्बलौ युवाम्

உங்கள் உணவும் நடமாடலும் இரவில் இருக்கும்; நீங்கள் இருபிறப்பாளர்கள், தேவர்கள் முதலியவர்களை உண்ணுவீர்கள். இரவில் வலிமை மிகுந்தவர்களாய், பகலில் நிச்சயமாக பலவீனமாவீர்கள்।

Verse 67

मातरं रक्षत इमां धर्मश्चैवानुशिष्यते / इत्युक्त्वा काश्यपः पुत्रौ तत्रैवान्तरधीयत

“இந்தத் தாயை காக்குங்கள்; தர்மத்தையும் கடைப்பிடியுங்கள்”—என்று கூறி காச்யபர் மகன்களை அறிவுறுத்தி அங்கேயே மறைந்தார்।

Verse 68

गते पितरि तौ क्रूरौ निसर्गादेव दारुणौ / विपर्ययेषु वर्त्तेते ऽकृतज्ञौ प्राणिहिंसकौ

தந்தை மறைந்தபின் அந்த இருவரும் இயல்பிலேயே கொடூரமும் பயங்கரமும் ஆனார்கள். அவர்கள் தவறான வழிகளில் நடந்து, நன்றியறியாதவர்களாய் உயிர்களை வதைக்கும் கொலைகாரர்களாய் இருந்தனர்.

Verse 69

महाबलौ महासत्त्वौ महाकायौ दुरासदौ / मायाविदावदृश्यौ तावन्तर्धानगतावुभौ

அவர்கள் இருவரும் மாபெரும் வலிமையும் உயர்ந்த வீரமும் கொண்ட, பெருந்தோற்றம் உடைய, அணுக இயலாதவர்கள். மாயாவித்தையில் தேர்ந்த அவர்கள் இருவரும் மறைந்து அந்தர்தானம் அடைந்தனர்.

Verse 70

तौ कामरूपिणौ घोरौ नीरुजौ च स्वभावतः / रूपा नुरूपैराचारैः प्रचरन्तौ प्रबाधकौ

அவர்கள் இருவரும் விரும்பிய வடிவம் எடுப்பவர்கள், பயங்கரர்கள், இயல்பிலேயே நோயற்றவர்கள். தத்தம் வடிவத்திற்கேற்ற நடத்தையுடன் அலைந்து, துன்பம் விளைவிப்பவர்கள்.

Verse 71

देवानृषीन्पितॄंश्चैव गन्धर्वान्किन्नरानपि / पिशाचांश्चमनुष्यांश्चपन्नगान्पक्षिणः पशून्

அவர்கள் தேவர்கள், ரிஷிகள், பித்ருக்கள், கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள்; பிசாசுகள், மனிதர்கள், நாகங்கள், பறவைகள், மிருகங்கள் ஆகிய அனைத்தையும் (துன்புறுத்தினர்).

Verse 72

भक्षार्थमिह लिप्संतौ चेरतुस्तौ निशाचरौ / इन्द्रस्यानुचरौ चैव क्षुब्धौ दृष्ट्वा ह्यतिष्ठताम्

உண்ணும் ஆசையால் அந்த இரு நிசாசரரும் இங்கே அலைந்தனர். இந்திரனின் அனுசரர்கள் அவர்களைப் பார்த்ததும் கலங்கி கோபமுற்று அங்கேயே நின்றனர்.

Verse 73

राक्षसं तं कदाचिद्वै निशीथे ह्येक मीश्वरम् / आहारं स परीप्सन्वै शब्देनानुससार ह

ஒருமுறை நள்ளிரவில் அந்த ராட்சசன், தனித்திருந்த அந்த ஈசுவரனை உணவாகப் பெற விரும்பி, ஒலியைத் தொடர்ந்து பின்தொடர்ந்தான்।

Verse 74

आससाद पिशाचौ वै त्वजः शण्ढश्च ताबुभौ / कपिपुत्रौ महावीर्यौं कूष्माडौ पूर्वजावुभौ

அவன் அந்த இரு பிசாசுகளை அணைந்தான்—த்வஜன், ஷண்டன்; அவர்கள் இருவரும் கபி-புத்ரர்கள், மஹாவீரியர்கள், கூஷ்மாண்ட குலத்தார், பழமையானோர்।

Verse 75

पिङ्गाक्षावूर्द्ध्वरोमाणौ वृत्ताक्षौ च सुदारुणौ / कन्याभ्यां सहितौ तौ तु ताभ्यां भर्तुश्चिकीर्षया

அவர்களின் கண்கள் மஞ்சள் நிறம்; ரோமங்கள் மேலெழுந்திருந்தன; வட்டக் கண்களுடன் மிகக் கொடூரர்கள்; அவர்கள் இருவரும் இரண்டு கன்னியருடன் இருந்தனர், அவர்கள் தம் கணவனுக்காக இதைச் செய்ய எண்ணினர்।

Verse 76

ते कन्ये कामरूपिण्यौ तदाचारमुभे च तम् / आहारार्थे समीहन्तौ सकन्यौ तु बुभुक्षितौ

அந்த இரு கன்னியரும் காமரூபிணிகள்; அதேபோல் நடந்து கொண்டனர்; அந்த இருவரும் (பிசாசுகள்) கன்னியருடன் பசித்தவர்களாய் உணவிற்காக முயன்றனர்।

Verse 77

अपश्यतां रक्षसं तौ कामरूपिणमग्रतः / सहसा सन्निपातेन दृष्ट्वा चैव परस्परम्

அவர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில், முன்னே அந்த காமரூபி ராட்சசன் தோன்றினான்; திடீரென நேருக்கு நேர் மோதியதால், ஒருவரையொருவர் பார்த்தனர்।

Verse 78

ईक्षमाणाः स्थितान्योन्यं परस्परजिघृक्षवः / पितरावूचतुः कन्ये युवा मानयत द्रुतम्

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி, பரஸ்பரம் பிடிக்க விரும்பி நின்றனர். அப்போது பிதர்கள் கூறினர்—ஓ கன்னியே, நீங்கள் இருவரும் விரைவாக இவரை மதித்து வரவேற்க.

Verse 79

जीवग्राहं निगृह्यैनं विस्फुरन्तं पदेपदे / ततस्तमभिसृत्यैनं कन्ये जगृहतुस्तदा

அடி அடி துடித்துக் கொண்டிருந்த அந்த உயிர்-பிடிப்பவனை அவர்கள் அடக்கினர். பின்னர், ஓ கன்னியே, அவனிடம் சென்று அப்போதே அவனைப் பிடித்தனர்.

Verse 80

संगृहीत्वा तु हस्ताभ्यामानीतः पितृसंसदि / ताभ्यां कन्यागृहीतं तं पिशाचौ वीक्ष्य रक्षसम्

இரு கைகளாலும் பிடித்து அவனைப் பித்ரு-சபைக்கு கொண்டு வந்தனர். அந்த இரு கன்னியர் பிடித்திருந்த அந்த ராட்சசனைப் பார்த்து பிசாசுகளும் நோக்கின.

Verse 81

अपृच्छतां च कस्य त्वं स च सर्वमभाषत / तस्य कर्माभिजाती च श्रुत्वा तौ रक्षसस्तदा

அவர்கள் கேட்டனர்—நீ யாருடையவன்? அவன் அனைத்தையும் கூறினான். அப்போது அந்த இரு ராட்சசரும் அவன் செய்த கர்மமும் குலமும் கேட்டறிந்தனர்.

Verse 82

अजः शण्डश्च तस्मै ते कन्यके प्रत्यपादयत् / तौ तुष्टौ कर्मणा तस्य कन्ये ते ददतुस्तु वै

அஜா மற்றும் ஷண்டா எனும் அந்த இரு கன்னியரையும் அவர்கள் அவனிடம் ஒப்படைத்தனர். அவன் செய்த கர்மத்தால் மகிழ்ந்து, ஓ கன்னியே, அவர்கள் உண்மையிலேயே உங்களை அவனுக்குக் கொடுத்தனர்.

Verse 83

पैशाचैन विवाहेन रुदन्त्यावुद्ववाह सः / अजः शण्डः सुताभ्यां तु तदा श्रावयतां धनम्

பைசாச விவாகத்தால் அவன் அழுதுகொண்டிருந்த கன்னியைக் கல்யாணம் செய்தான்; அப்போது அஜனும் சண்டனும் தம் மகன்களுக்கு செல்வவார்த்தையைச் சொன்னார்கள்।

Verse 84

इयं ब्रह्मधना नाम कन्या या सहिता शुभा / ब्रह्म तस्यापराहार इति शण्डो ऽभ्यभाषत

இந்த நல்வரமும் அழகும் உடைய கன்னி ‘பிரம்மதனா’ எனப் பெயருடையாள்; சண்டன்—‘அவளுக்குப் பரம உணவு பிரம்மமே’ என்று கூறினான்।

Verse 85

इयं जन्तुधना नाम कन्या सर्वाङ्गजन्तिला / जन्तुभाव धनादाना इत्यजौऽश्रावयद्धनम्

இந்தக் கன்னி ‘ஜந்துதனா’ எனப்படுகிறாள்; அவளது உடலெங்கும் ஜந்துக்கள் நிறைந்துள்ளன; அஜன்—‘ஜந்துபாவமே செல்வதானம்’ என்று கூறினான்।

Verse 86

सर्वाङ्गकेशापाशा च कन्या जन्तुधना तु या / यातुधानप्रसूता सा कन्या चैव महारवा

‘ஜந்துதனா’ எனும் கன்னி உடலெங்கும் கூந்தல் வலைகளால் சூழப்பட்டவள்; அவள் யாதுதானர்களில் பிறந்த, பெரும் அலறல் உடைய கன்னி.

Verse 87

अरुणा चाप्यलोमा च कन्या ब्रह्मधना तु या / ब्रह्मधानप्रसूता सा कन्या चैव महारवा

‘பிரம்மதனா’ எனும் கன்னி அருணவண்ணமுடையவள், ரோமமற்றவளும்; அவள் பிரம்மதனத்தில் பிறந்த, பெரும் அலறல் உடைய கன்னி.

Verse 88

एवं पिशाचकन्ये ते मिथुने द्वे प्रसूयताम् / तयोः प्रजानिसर्गं च कथयिष्ये निबोधत

இவ்வாறு, ஓ பிசாசக் கன்னியரே, நீங்கள் இருவரும் இரண்டு ஜோடிகளைப் பெற்றீர்கள்; இப்போது அவர்களின் சந்ததி உருவாக்கத்தை நான் கூறுகிறேன்—கவனமாகக் கேளுங்கள்.

Verse 89

हेतिः प्रहेतिरुग्रश्च पौरुषेयौ वधस्तथा / विद्युत्स्फूर्जश्च वातश्च आयो प्याघ्रस्तथैव च

ஹேதி, பிரஹேதி, உக்ர, பௌருஷேய, வத; மேலும் வித்யுத்ஸ்பூர்ஜ, வாத, ஆயு, ஆக்ர—இவர்களும் (அவர்களின் சந்ததி).

Verse 90

सूर्यश्च राक्षसा ह्येते यातुधानात्मजा दश / माल्यवांश्च सुमाली च प्रहेतितनयौ शृणु

‘சூர்ய’ முதலிய இவ்வரக்கர்கள் யாதுதானனின் பத்து புதல்வர்கள்; மேலும் பிரஹேதியின் புதல்வர்கள் மால்யவான், சுமாலி—கேளுங்கள்.

Verse 91

प्रहेतितनयः श्रीमानपुलोमा नाम विश्रुतः / मधुः परो महोग्रस्तु लवणस्तस्य चात्मजः

பிரஹேதியின் செல்வமிகு புதல்வன் ‘அபுலோமா’ என்று புகழ்பெற்றவன்; அவனுடைய புதல்வர்கள் மது, பர, மகோக்ர, லவணன் ஆவர்.

Verse 92

महायोगबलोपेतो महा देवमुपस्थितः / उग्रस्य पुत्रौ विक्रान्तो वज्रहा नाम विश्रुतः

மகா யோக வலத்துடன் கூடிய அவன் மகாதேவனைச் சேவித்து நின்றான்; உக்ரனின் புதல்வர்களில் வீரமிகு ‘வஜ்ரஹா’ என்று புகழ்பெற்றவன்.

Verse 93

पौरुषेयसुताः पञ्च पुरुषादा महाबलाः / कूरश्च विकृतश्चैव रुधिरादस्तथैव च

பௌருஷேயனுக்கு ஐந்து மகன்கள்; அவர்கள் மகாபலமுடைய புருஷாதர்கள்—கூரன், விக்ருதன், ருதிராதன் முதலியோர்.

Verse 94

मेदाशश्चवपाशश्च नामभिः परिकीर्त्तिताः / वधपुत्रौ दुराचारौ विघ्नश्च शामनश्च ह

மேதாசன், வபாசன் எனப் பெயரால் கூறப்பட்டனர்; வதனின் தீயொழுக்கமுடைய இரு மகன்கள்—விக்னன், சாமனன்.

Verse 95

विद्युत्पुत्रो दुराचारो रसनो नाम राक्षसः / स्फूर्जक्षेत्रे निकुंभस्तु जातो वै ब्रह्मराक्षसः

வித்யுத்தின் தீயொழுக்கமுடைய மகன் ‘ரசன’ என்னும் ராட்சசன்; ஸ்பூர்ஜக்ஷேத்திரத்தில் நிகும்பன் பிரம்மராட்சசனாகப் பிறந்தான்.

Verse 96

वातपुत्रो विरोधस्तु तथा यस्य जनातकः / व्याघ्र पुत्रो निरानन्दः क्रतूनां विघ्नकारकः

வாதனின் மகன் ‘விரோதன்’ மற்றும் அவனுடைய ‘ஜனாதகன்’; மேலும் வியாக்ரனின் மகன் ‘நிரானந்தன்’—யாகங்களுக்கு இடையூறு செய்பவன்.

Verse 97

सर्वस्य चान्वये जाता पूराः सर्पाश्च राक्षसाः / यातुधानाः परिक्रान्ता ब्रह्म धानान्निबोधत

அனைவரின் வம்சத் தொடரில் பூரர்கள், பாம்புகள், ராட்சசர்கள், யாதுதானர்கள் பிறந்து பரவி விட்டனர்—ஓ பிரம்மனே, இதை அறிந்துகொள்.

Verse 98

यज्ञापेतो धृतिः क्षेमो ब्रह्मपेतश्च यज्ञहा / श्वातोंऽबुकः केलिसर्पौं ब्रह्मधानात्मजा नव

யாகத்திலிருந்து விலகிய த்ருதி, க்ஷேமம், மேலும் பிரம்மத்திலிருந்து வீழ்ந்த யஜ்ஞஹா; ஸ்வாத, அம்புக, கேலிஸர்ப—இவர்கள் பிரம்மதானனின் ஒன்பது புதல்வர் எனக் கூறப்படுகின்றனர்.

Verse 99

स्वसारो ब्रह्मराक्षस्यस्तेषां चेमाः सुदारुणाः / रक्तकर्णी महाजिह्वा क्षमा चेष्टापहारिणी

அவர்களின் சகோதரிகள் பிரம்மராக்ஷஸிகள்; அவர்களில் இவர்கள் மிகக் கொடியவர்கள்—ரக்தகர்ணீ, மஹாஜிஹ்வா, மேலும் செயற்பாட்டை பறிக்கும் க்ஷமா.

Verse 100

एतासामन्वये जाताः पृथिव्यां ब्रह्मराक्षसाः / इत्येते राक्षसाः क्रान्ता यक्षस्यविनिबोधत

இவர்களின் வம்சத் தொடரில் பூமியில் பிரம்மராக்ஷஸர்கள் பிறந்தனர். இவ்வாறு அந்த ராக்ஷஸர்கள் மிக வலிமை பெற்றனர்—யக்ஷனே, இதை நன்கு அறிந்துகொள்.

Verse 101

चकमे सरसं यक्षः पञ्चचूडां क्रतुस्थलाम् / तल्लिप्सुश्चिन्तयानः स देवोद्यानानि मार्गते

யக்ஷன், ஏரிக்கரையில் உள்ள பஞ்சசூடா எனும் கிரதுஸ்தலத்தை விரும்பினான். அவளை அடைய எண்ணி, சிந்தனையுடன் தேவஉத்யானங்களைத் தேடினான்.

Verse 102

वैभ्राजं सुरभिं चैव तथा चैत्ररथं च यत् / विशोकं सुमनं चैव नन्दनं च वनोत्तमम्

அவன் வைப்ராஜம், ஸுரபி, சைத்ரரதம்; மேலும் விஷோகம், ஸுமனம், வனங்களில் சிறந்த நந்தனம்—இவற்றைத் தேடினான்.

Verse 103

बहूनि रमणीयानि मार्गते जातलालसः / दृष्ट्वा तां नन्दने सो ऽथ अप्सरोभिः सहासिनीम्

ஆசையால் உந்தப்பட்டவன் பல இனிய வழிகளில் அவளைத் தேடினான். பின்னர் நந்தனவனத்தில் அப்சரைகளுடன் சிரித்துக் கொண்டிருந்த அவளைப் பார்த்தவுடன் அவன் திகைத்தான்.

Verse 104

नोपायं विन्दते तत्र तस्या लाभाय चिन्तयन् / दूषितः स्वेन रूपेण कर्मणा चैव दूषितः

அவளைப் பெறும் வழியை எண்ணினாலும் அங்கே அவனுக்கு எந்த உபாயமும் கிடைக்கவில்லை. தன் உருவினாலேயே அவன் மாசுற்றவன்; தன் செயல்களாலும் மாசுற்றவன்.

Verse 105

ममोद्विजन्ति हिंस्रस्य तथाभूतानि सर्वशः / तत्कथं नाम चार्वगीं प्राप्नुयामहमङ्गनाम्

என்னைப் போன்ற கொடியவனை எல்லோரும் முற்றிலும் அஞ்சுகின்றனர். அப்படியிருக்க ‘சார்வகி’ எனும் அந்த அழகிய பெண்ணை நான் எவ்வாறு பெறுவேன்?

Verse 106

दृष्ट्वोपायं ततः सो ऽथ शीघ्रकारी व्यवर्त्तयत् / कृत्वा रूपं वसुरुचेर्गन्धर्वस्य च गुह्यकः

உபாயத்தை கண்டவுடன் அவன் விரைந்து செயல்பட்டான். அந்த குஹ்யகன் ‘வசுருசி’ எனும் கந்தர்வனின் உருவத்தை ஏற்றான்.

Verse 107

ततः सो ऽप्सरसां मध्ये ता जचग्राह क्रतुस्थलाम् / बुद्ध्वा वसुरुचिं तं सा भावेनैवाभ्यावर्त्तत

பின்னர் அப்சரைகளின் நடுவில் அவன் ‘க்ரதுஸ்தலா’வைப் பற்றிக் கொண்டான். அவனை ‘வசுருசி’ என அறிந்த அவள், உள்ளார்ந்த பாசத்துடன் அவனிடமே திரும்பினாள்.

Verse 108

संभूतः स तया सार्द्धं दृश्यमानो ऽप्सरोगणैः / जगाम मैथुनं यक्षः पुत्रार्थं स तया सह

அவன் அவளுடன் தோன்றி, அப்சரக் கூட்டத்தால் காணப்பட்டான். புத்திரப் பெறுதற்காக அந்த யக்ஷன் அவளுடன் சங்கமத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 109

दृश्यमानो ऽप्सरो लिप्सुः शङ्कां नैव चकार सः / ततः संसिद्धकारणः सद्यो जातः सुतस्तु वै

அப்சரையை அடைய விரும்பிய அவன், அப்சரக் கூட்டம் பார்த்தபோதும் சிறிதும் ஐயம் கொள்ளவில்லை. பின்னர் காரணம் நிறைவேறியவுடன் உடனே ஒரு மகன் பிறந்தான்.

Verse 110

उछ्रयात्परिणाहेन सद्यो वृद्धः श्रिया ज्वलन् / राजाहमिति नाभिर्हि पितरं सो ऽभ्यवादयत्

உயரமும் பருமனும் கொண்டு அவன் உடனே வளர்ந்து, செல்வச் சிறப்பால் ஒளிர்ந்தான். “நான் அரசன்” என்று கூறி, நாபியிலிருந்தே தந்தையை வணங்கினான்.

Verse 111

भवान् रजतनाभेति पिता तं प्रत्युवाच ह / मात्रानुरूपो रूपेम पितुर्वीर्येणजायते

தந்தை அவனிடம் கூறினார்: “நீ ரஜதநாபன்.” உருவம் தாய்க்கு ஒத்ததாகும்; பிறப்பு தந்தையின் வீரியத்தால் உண்டாகும்.

Verse 112

जाते तस्मिन्कुमारे तु स्वरुपं प्रयपद्यत / स्वरूपं प्रतिपद्यन्ते गूहन्तो यक्षराक्षसाः

அந்த குமாரன் பிறந்தவுடன் அவன் தன் இயலுருவை மீட்டான். மறைந்து வாழும் யக்ஷரும் ராக்ஷசரும் தத்தம் இயலுருவை அடைகின்றனர்.

Verse 113

सुप्ता म्रियन्तः क्रुद्धाश्च भीतास्ते हर्षितास्तथा / ततो ऽब्रवीत्सो ऽप्सरसं स्मयमानस्तु गुह्यकः

சிலர் உறங்கினர், சிலர் மரணமடைந்தனர், சிலர் கோபமுற்றனர், சிலர் அஞ்சினர், சிலர் மகிழ்ந்தனர். அப்போது புன்னகையுடன் அந்த குஹ்யகன் அந்த அப்சரஸை நோக்கி பேசினான்.

Verse 114

गृहं मे गच्छ भद्रं ते सपुत्रा त्वं वरानने / इत्युक्त्वा सहसा तत्र दृष्ट्वा स्वं रूपमास्थितम्

அவன் கூறினான்—“என் இல்லத்திற்குச் செல்; உனக்கு மங்களம் உண்டாகுக; அழகிய முகத்தாளே, நீ மகனுடன் செல்.” என்று சொல்லி, அங்கேயே தன் உருவம் நிலைத்திருப்பதைத் திடீரெனக் கண்டான்.

Verse 115

विभ्रान्ताः प्रद्रुताः सर्वाः समेत्याप्सरसस्तदा / गच्छन्तीमन्वगच्छत्तां पुत्रस्तप्तां त्वयन्शिरा

அப்போது எல்லா அப்சரஸ்களும் கலங்கி ஓடிவந்து ஒன்றுகூடினார்கள். துயர்தீயால் தகித்தவளாய் சென்ற அவளை, மகன் தலை தாழ்த்தி பின்தொடர்ந்தான்.

Verse 116

गन्धर्वाप्सरसां मध्ये नयित्वा स न्यवर्त्तत / तां च दृष्ट्वा समुत्पत्तिं यक्षस्याप्सरसां गणाः

அவன் அவளை கந்தர்வர்-அப்சரஸ்களின் நடுவில் அழைத்துச் சென்று மீண்டும் திரும்பினான். அந்த யக்ஷனின் தோற்றத்தைப் பார்த்த அப்சரஸ்களின் கூட்டம் வியந்தது.

Verse 117

यक्षाणां तु जनित्री त्वं इत्यूचुस्तां क्रतुस्थलाम् / जगाम सह पुत्रेण ततो यक्षः स्वमालयम्

அவர்கள் க்ரதுஸ்தலாவிடம்—“நீயே யக்ஷர்களின் தாய்” என்று கூறினர். பின்னர் அந்த யக்ஷன் மகனுடன் தன் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 118

न्यग्रोधो रोहिणो नाम्ना शेरते तत्र गुह्यकाः / तस्मिन्निवासो यक्षाणां न्यग्रोधे रोहिणे स्मृतः

‘ரோஹிண’ எனப் பெயருடைய ஆலமரத்தின் கீழ் அங்கே குஹ்யகர்கள் தங்குகின்றனர். அந்த ரோஹிண-ந்யக்ரோதமே யக்ஷர்களின் வாசஸ்தலமாகச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 119

यक्षो रजतनाभश्च गुह्यकानां पितामहः / अनुह्रादस्य दैत्यस्य भद्रां मणिवरां सुताम्

ரஜதநாபன் என்னும் யக்ஷன் குஹ்யகர்களின் பிதாமகன். அவன் தைத்யன் அனுஹ்ராதனின் மகள் பத்ரா—மணிவரா—வை (திருமணமாக) ஏற்றான்.

Verse 120

उपयेमे ऽनवद्याङ्गीं तस्यां मणिवरो वशी / जज्ञे सा मणिभद्रं च शक्रतुल्यपराक्रममम्

மணிவரன் அந்த குற்றமற்ற அங்கங்களையுடையவளை மணந்தான். அவளிடமிருந்து இந்திரனுக்கு ஒப்பான வீரத்துடன் மணிபத்ரன் பிறந்தான்.

Verse 121

तयोः पत्न्यौ भगिन्यौ च क्रतुस्थस्यात्मजे शुभे / नाम्ना पुण्यजनी चैव तथा देवजनी च या

அவர்களின் இரு மனைவியரும் சகோதரிகள்; அவர்கள் கிரதுஸ்தனின் மங்களமான புதல்விகள்—ஒருத்தி புண்யஜனி, மற்றொருத்தி தேவஜனி எனப் பெயருடையாள்.

Verse 122

विजज्ञे पणिभद्रातु पुत्रान्पुण्यजनी शुभा / सिद्धार्थं सूर्यतेजश्च सुमनं नन्दनं तथा

மங்களமான புண்யஜனி மணிபத்ரனிடமிருந்து புதல்வர்களைப் பெற்றாள்—சித்தார்த்தன், சூர்யதேஜஸ், சுமன், நந்தன்.

Verse 123

मण्डूकं रुचकं चैव मणिमन्तं वसुं तथा / सर्वानुभूतं शङ्खं च पिङ्गाक्षं भीरुमेव च

மண்டூகன், ருசகன், மணிமந்தன், வசு; மேலும் சர்வானுபூதன், சங்கன், பிங்காக்ஷன், பீரு—இவர்களும் (பெயர்கள்).

Verse 124

असोमं दूरसोमं च पद्मं चन्द्रप्रभं तथा / मेघवर्णं सुभद्रं च प्रद्योतं च महाद्युतिम्

அசோமன், தூரசோமன், பத்மன், சந்திரப்ரபன்; மேலும் மேகவರ್ಣன், சுபத்ரன், பிரத்யோதன், மகாத்யுதி—இவையும் (பெயர்கள்).

Verse 125

द्युति मन्तं केतुमन्तं दर्शनीयं सुदर्शनम् / चत्वारो विंशतिश्चैव पुत्राः पुण्यजनीभवाः

த்யுதிமந்தன், கேதுமந்தன், தர்சனீயன், சுதர்சனன்—இவர்கள்; இவ்வாறு புண்யஜனிக்கு இருபத்துநான்கு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்.

Verse 126

जज्ञिरे मणिभद्रस्य सर्वे ते पुण्यलक्षणाः / तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च यक्षाः पुण्यजनाः शुभाः

அவர்கள் அனைவரும் மணிபத்ரனிடமிருந்து பிறந்தவர்கள்; புண்ணிய இலக்கணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள். அவர்களின் மகன்களும் பேரன்களும் நல்வழி புண்யஜன யக்ஷர்களாயினர்.

Verse 127

विजज्ञे वै देवजनी पुत्रान्मणिवराञ्छुभा / पूर्णभद्रं हैमवन्तं मणिमन्त्रविवर्द्धनौ

தேவஜனியும் நல்வழி மணிவர புதல்வர்களை பெற்றாள்—பூர்ணபத்ரன், ஹைமவந்தன், மேலும் மணி மற்றும் மந்திரவிவர்த்தனன்.

Verse 128

कुसुं चरं पिशङ्गं च स्थूलकर्णं महामुदम् / स्वेतं च विमलं चैव पुष्पदन्तं चयावहम्

குசுஞ்சரன், பிசங்கன், ஸ்தூலகர்ணன், மஹாமுதன்; ச்வேதன், விமலன், புஷ்பதந்தன், சயாவஹன்—இவை புனித நாமங்கள்.

Verse 129

पद्मवर्णं सुचन्द्रं च पक्षञ्च बलकं तथा / कुमुदाक्षं सुकमलं वर्द्धमानं तथा हितम्

பத்மவர்ணன், சுசந்திரன், பக்ஷன், பலகன்; குமுதாக்ஷன், சுகமலன், வர்த்தமானன், ஹிதன்—இவையும் தெய்வ நாமங்கள்.

Verse 130

पद्मनाभं सुगन्धं च सुवीरं विजयं कृतम् / पूर्ममासं हिरण्याक्षं सारणं चैव मानसम्

பத்மநாபன், சுகந்தன், சுவீரன், விஜயக்ருத்; பூர்மமாசன், ஹிரண்யாக்ஷன், சாரணன், மானசன்—இவையும் புனித நாமங்கள்.

Verse 131

पुत्रा मणिवरस्यैते यक्षा वै गुह्यकाः स्मृताः / सुरुपाश्च सुवेषाश्च स्रग्विणः प्रियदर्शनाः

இவர்கள் மணிவரனின் புதல்வர்கள்; இவர்களே யக்ஷர்கள், அதாவது குஹ்யகர்கள் எனப் புகழப்படுவர்—அழகிய உருவம், நன்னடை, மாலையணிந்தோர், இனிய தரிசனத்தோர்.

Verse 132

तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च शतशो ऽथ सहस्रशः / खशायास्त्वपरे पुत्रा राक्षसाः कामरूपिणः

அவர்களின் மகன்களும் பேரன்களும் நூற்றுக்கணக்காகவும் ஆயிரக்கணக்காகவும் உள்ளனர்; மேலும் கஷாயாவின் பிற புதல்வர்கள் விரும்பிய வடிவம் எடுக்கும் ராக்ஷசர்கள்.

Verse 133

तेषां यथा प्रधानान्वै वर्ण्यमा नान्निबोधत / लालाविः क्रथनो भीमः सुमाली मधुरेव च

அவர்களில் முதன்மையோர் யாவரெனில் கேளுங்கள்—லாலாவி, கிரதனன், பீமன், சுமாலி, மதுரனும்.

Verse 134

विस्फूर्जनो बृहज्जिह्वो मातङ्गो धूम्रितस्तथा / चन्द्रार्कभीकरो बुध्नः कपिलोमा प्रहासकः

விஸ்பூர்ஜனன், பெருநாவன், மாதங்கன், தூம்ரிதன்; மேலும் சந்திரார்கபீகரன், புத்நன், கபிலோமா, பிரஹாசகன்.

Verse 135

पीडापरस्त्रिनाभश्च वक्राक्षश्च निशाचरः / त्रिशिराः शतदंष्ट्रश्च तुण्डकोशश्च राक्षसः

பீடாபரன், திரிநாபன், வக்ராக்ஷன் எனும் நிசாசரன்; மேலும் திரிசிரன், சததம்ஷ்ட்ரன், துண்டகோசன் எனும் ராக்ஷசன்.

Verse 136

अश्वश्चाकंपनश्चैव दुर्मुखश्च निशाचरः / इत्येते राक्षसवारा विक्रान्ता गणरूपिमः

அஸ்வன், அகம்பனன், துர்முகன் எனும் நிசாசரன்—இவர்கள் எல்லாம் ராக்ஷச வீரர்கள்; பராக்கிரமம் உடைய, கணரூபம் கொண்டவர்கள்.

Verse 137

सर्वलोकचरास्ते तु त्रिदशानां समक्रमाः / सप्त चान्या दुहितरस्ताः शृणुध्वं यथाक्रमम्

அவர்கள் எல்லா உலகங்களிலும் உலாவுபவர்கள்; தேவர்களுக்கு நிகரானவர்கள். மேலும் ஏழு பிற மகளிரும் இருந்தனர்—அவற்றை வரிசையாகக் கேளுங்கள்.

Verse 138

यासां च यः प्रजासर्गो येन चोत्पादिता गणाः / आलंबा उत्कचोत्कृष्टा निरृता कपिला शिवा

யாரால் பிரஜா-ஸர்க்கம் நிகழ்ந்ததோ, யாரால் கணங்கள் உற்பத்தி செய்யப்பட்டனவோ—அவர்கள் ஆலம்பா, உத்கசா, உத்கிருஷ்டா, நிர்ருதா, கபிலா, சிவா எனப் பெயர்பெற்றவர்கள்।

Verse 139

केशिनी च महाभागा भगिन्यः सप्त याः स्मृताः / ताभ्यो लोकनिकायस्य हन्तारो युद्धदुर्मदाः

கேசினி எனும் மகாபாக்யவதியுடன் நினைவுகூரப்படும் ஏழு சகோதரிகளிலிருந்து, உலகக் கூட்டத்தைக் கொல்லும், போரில் மதம் கொண்டவர்கள் தோன்றினர்।

Verse 140

उदीर्णा राक्षसगणा इमे चोत्पादिताः शुभाः / आलंबेयो गणः क्रूर औत्कचेयो गणस्तथा

இந்த எழுந்தோங்கிய ராக்ஷசக் கணங்களும் உற்பத்தி செய்யப்பட்டன; ஆலம்பேய கணம் கொடுமையானது, அதுபோலவே அவுத்கசேய கணமும்.

Verse 141

तथौ त्कार्ष्टेयशैवेयौ रक्षसां ह्युत्तमा गणाः / तथैव नैरृतो नाम त्र्यंबकानुचरेण ह

அதேபோல் உத்கார்ஷ்டேய, சைவேய ஆகியவை ராக்ஷசர்களில் சிறந்த கணங்கள்; மேலும் திர்யம்பகன் (சிவன்) அனுசரனால் ‘நைர்ருத’ எனும் கணமும் உண்டாயிற்று।

Verse 142

उत्पादितः प्रजाकर्गे गणेश्वरवरेण तु / विक्रान्ताः शौर्यसंपन्ना नैरृता देवराक्षसाः

பிரஜா-ஸர்க்கத்தின் ஒழுங்கில் கணேஸ்வர-வரனால் ‘நைர்ருத’ உற்பத்தி செய்யப்பட்டனர்; அவர்கள் வீரத்துடன் விளங்கும், சௌரியமிக்க, தேவராக்ஷசர்கள்.

Verse 143

येषामधिपतिर्युक्तो नाम्ना ख्यातो विरूपकः / तेषां गणशतानीका उद्धतानां महात्मनाम्

‘விரூபகன்’ எனப் பெயரால் புகழ்பெற்ற தலைவன் உடைய அவர்களுக்குப், அந்தத் திமிர்கொண்ட மகாத்மர்களின் நூற்றுக்கணக்கான கணத் தளங்கள் இருந்தன.

Verse 144

प्रायेणानुचरन्त्येते शङ्करं जगतः प्रभुम् / दैत्यराजेन कुम्भेन महाकाया महात्मना

இவர்கள் பெரும்பாலும் உலகின் ஆண்டவனான சங்கரனைத் தொடர்ந்து சென்றனர்; மாபெரும் உடலுடைய மகாத்மையான தைத்யராஜன் கும்பனுடன் சேர்ந்து.

Verse 145

उत्पादिता महावीर्या महाबलपराक्रमाः / कापिलेया महावीर्या उदीर्णा दैत्यराक्षसाः

அவர்கள் மாபெரும் வீரியமும், மாபெரும் பலமும், பராக்கிரமமும் உடையவர்களாகப் பிறந்தனர்; ‘காபிலேயர்’ என அழைக்கப்பட்ட அந்த எழுச்சியுற்ற தைத்ய-ராக்ஷசர்கள் மிகுந்த வீரர்.

Verse 146

कपिलेन च यक्षेण केशिन्यां ह्यपरे जनाः / उत्पादिता बलावता उदीर्णा यक्षराक्षसाः

மேலும் கேசினியில் ‘கபில’ எனும் யக்ஷனால் பிறர் பிறந்தனர்; பலமிக்கவர்களாக எழுச்சியுற்ற யக்ஷ-ராக்ஷசர்களாக ஆனார்கள்.

Verse 147

केशिनी दुहिता चैव नीला या श्रुद्रराक्षसी / आलंबेयेन जनिता नैकाः सुरसिकेन हि

கேசினியின் மகளாக ‘நீலா’ என்பவளும் இருந்தாள்; அவள் அச்சமூட்டும் ராக்ஷசி. மேலும் ஆலம்பேயனால், அதுபோல சுரசிகனால் கூட, பலர் பிறந்தனர்.

Verse 148

नैला इति समाख्याता दुर्जया घोरविक्रमाः / चरन्ति पृथिवीं कृत्स्नां तत्र ते देवलौकिकाः

அவர்கள் ‘நைலா’ எனப் புகழ்பெற்றோர்; வெல்ல இயலாதோர், கொடிய வீரத்தினர். அவர்கள் முழு பூமியையும் சுற்றித் திரிவர்; அங்கே அவர்கள் தேவலோகத்தார்போல் தெய்வீகர்கள்.

Verse 149

बहुत्वाच्चैवसर्गस्य तेषां वक्तुं न शक्यते / तस्यास्त्वपि च नीलाया विकचा नाम राक्षसी

படைத்தலில் அவர்கள் மிகப் பலராதலால் அவர்களைச் சொல்லி முடிக்க இயலாது. மேலும் அந்த நைலாவுக்கு ‘விகசா’ என்னும் ஒரு ராட்சசி இருந்தாள்.

Verse 150

दुहिता सुताश्च विकया महा सत्त्वपराक्रमाः / विरूपकेन तस्यां वै नैरृतेन इह प्रजाः

விகசாவின் மகளும் மகன்களும் பெரும் வலமும் வீரமும் உடையவர்கள். அவளிடத்தில் இங்கே ‘விரூபக’ எனும் நைர்ருத ராட்சசனால் சந்ததி உண்டாயிற்று.

Verse 151

उत्पादिताः सुघोराश्च शृणु तास्त्वनुपूर्वशः / दंष्ट्राकराला विकृता महाकर्णा महोदराः

அவர்கள் மிகக் கொடியவர்களாகப் பிறந்தனர்; வரிசையாகக் கேள்—தம்ஷ்ட்ராகரால, விக்ருத, மகாகர்ண, மகோதர.

Verse 152

हारका भीषकाश्चैव तथैव क्लामकाः परे / रेरवाकाः पिशाचाश्च वाहकास्त्रासकाः परे

மேலும் ஹாரக, பீஷக, அதுபோல மற்ற கிளாமக; ரேரவாக பிசாசுகள், மேலும் வாஹக மற்றும் த்ராசக எனும் பிறரும்.

Verse 153

भूमिराक्षसका ह्येते मन्दाः परुपविक्रमाः / चरन्त्यदृष्टपूर्वास्तु नानाकारा ह्यनेकशः

இவர்கள் பூமிராக்ஷசர்கள்; அறிவில் மந்தர், ஆனால் வீரத்தில் கடுமையுடையோர். முன்பு காணாதவாறு, பல வடிவங்களில், பலவிதமாகச் சுற்றித் திரிகின்றனர்.

Verse 154

उत्कृष्टबलसत्त्वा ये तेषां वैखेचराः स्मृताः / लक्षमात्रेण चाकाशं स्वल्पात्स्वल्पं चरन्ति वै

பலமும் சத்துவமும் சிறந்தவர்கள் ‘வைகேசரர்’ எனக் கூறப்படுவர். அவர்கள் ஆகாயத்தில் இலட்ச அளவுவரை, சிறிது சிறிதாகச் சென்று உலாவுவர்.

Verse 155

एतैर्व्याप्तमिदं विश्वं शतशो ऽथ सहस्रशः / भूमिराक्षसकैः सर्वैरनेकैः क्षुद्रराक्षसैः

இவர்களால் இந்த உலகம் நூறுகளாகவும் ஆயிரங்களாகவும் நிரம்பியுள்ளது—எண்ணற்ற சிறுசிறு பூமிராக்ஷசர்கள் எங்கும் பரவி உள்ளனர்.

Verse 156

नानाप्रकारैराक्रान्ता नाना देशाः समन्ततः / समासाभिहिताश्चैवह्यष्टौ राक्षसमातरः

பல வகைகளால் பல தேசங்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் சுருக்கமாக ‘ராக்ஷசமாதர்கள்’ எனப்படும் எட்டு (வகைகளும்) கூறப்பட்டுள்ளன.

Verse 157

अष्टौ विभागा ह्येषां हि व्याख्याता अनुपूर्वशः / भद्रका निकराः केचिदज्ञनिष्पत्तिहेतुकाः

இவர்களின் எட்டு பிரிவுகள் வரிசையாக விளக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் சில ‘பத்ரக’ எனப்படும் கூட்டங்கள்; அவை அறியாமை உண்டாகும் காரணமாகக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 158

सहस्रशतसंख्याता मर्त्य लोकविचारिणः / पूतरा मातृसामान्यास्तथा भूतभयङ्कराः

அவர்கள் ஆயிரம் நூறு எண்ணிக்கையாய் மর্ত்யலோகத்தில் உலாவுகின்றனர்—பூதனா முதலியோர், தாய்மையொத்தவர்கள், மேலும் பூதம்போல் அச்சமூட்டுவோர்।

Verse 159

बालानां मानुषे लोके ग्रहा मरणहेतुकाः / स्कन्दग्रहादयो हास्या आपकास्त्रासकादयः

மனித உலகில் குழந்தைகளுக்குப் இக் கிரகங்கள் மரணக் காரணமாகின்றன—ஸ்கந்தகிரகம் முதலியவை, ஹாஸ்ய, ஆபக, த்ராஸக முதலியவை।

Verse 160

कौमारास्ते तु विज्ञेया बालानां गृहवृत्तयः / स्कन्दग्रहविशेषाणां मायिकानां तथैव च

குழந்தைகளின் கிரஹச் செயல்கள் ‘கௌமார’ என அறியப்பட வேண்டும்; அதுபோல ஸ்கந்தகிரஹத்தின் விசேஷமான மாயிக வடிவங்களும் அப்படியே உணரப்பட வேண்டும்।

Verse 161

पूतना नाम भूतानां ये च लोकविनायकाः / एवं गणसहस्राणि चरन्ति पृथिवीमिमाम्

பூதங்களில் ‘பூதனா’ எனப் பெயருடையோரும், ‘லோக விநாயகர்’ என அழைக்கப்படுவோரும்—இவ்வாறு கணங்களின் ஆயிரக்கணக்கான கூட்டங்கள் இப்பூமியில் உலாவுகின்றன।

Verse 162

यक्षाः पुण्यजना नामपूर्णभद्राश्च ये स्मृताः / यक्षाणां राक्षसानां च पौलस्त्यागस्तयश्च ये

‘புண்யஜன’ எனப் புகழ்பெற்ற யக்ஷர்கள், மேலும் ‘பூர்ணபத்ர’ என நினைவுகூரப்படுவோர்; அதுபோல யக்ஷர் மற்றும் ராக்ஷசர் வரிசையில் பௌலஸ்த்ய வம்சத்தார் (பௌலஸ்த்யாகஸ்த்ய) ஆகியோரும்.

Verse 163

नैरृतानां च सर्वेषां राजभूदलकाधिपः / यक्षादृष्ट्या पिबन्तीह नॄणां मांसमसृग्वसे

அலகாபுரியின் அதிபதி அனைத்து நிருதர்களுக்கும் அரசனானார். யட்சர்கள் தங்கள் பார்வையாலேயே மனிதர்களின் சதை, இரத்தம் மற்றும் கொழுப்பை அருந்துகிறார்கள்.

Verse 164

रक्षांस्यनुप्रवेशेन पिशाचैः परिपीडनैः / सर्वलक्षणसंपन्नाः समामैश्चापि दैवतैः

அரக்கர்கள் உடலில் நுழைந்தும், பிசாசுகள் துன்புறுத்தியும் துயரப்படுத்துகின்றனர். அவர்கள் அனைத்து இலக்கணங்களும் பொருந்தியவர்கள் மற்றும் கொடிய தேவதைகளுடன் இருப்பவர்கள்.

Verse 165

भास्वरा बलवन्तश्च ईश्वराः कामरूपिणः / अनाभिभाव्या विक्रान्ताः सर्वलोकनमस्कृताः

அவர்கள் ஒளிமிக்கவர்கள், வலிமையானவர்கள், ஈஸ்வரத்தன்மை கொண்டவர்கள், விரும்பிய வடிவம் எடுப்பவர்கள், வெல்ல முடியாதவர்கள், வீரம் மிக்கவர்கள் மற்றும் அனைத்து உலகங்களாலும் வணங்கப்படுபவர்கள்.

Verse 166

सूक्ष्माश्चौजस्विनोमेध्या वरदा याज्ञिकाश्च वै / देवानां लक्षणं ह्येतदसुराणां तथैव च

அவர்கள் நுட்பமானவர்கள், ஆற்றல் மிக்கவர்கள், தூய்மையானவர்கள், வரம் அளிப்பவர்கள் மற்றும் வேள்வி செய்பவர்கள். இது தேவர்களின் இலக்கணமாகும்; அசுரர்களுக்கும் அவ்வாறே.

Verse 167

हीना देवैस्त्रिभिः पादैर्गन्धर्वाप्सरसः स्मृताः / गन्धर्वेभ्यस्त्रिभिः पादैर्हीना गुह्यकराक्षसाः

கந்தர்வர்களும் அப்சரசுகளும் தேவர்களை விட மூன்று பங்கு குறைந்தவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். குஹ்யகர்களும் அரக்கர்களும் கந்தர்வர்களை விட மூன்று பங்கு குறைந்தவர்கள்.

Verse 168

ऐश्वर्यहीना रक्षोभ्यः पिशाचास्त्रिगुणां पुनः / एवन्धनेन रूपेण आयुषा च बलेन च

ஐஸ்வரியமற்ற பிசாசுகள் ராட்சசர்களைவிட மீண்டும் மூன்றுமடங்கு; செல்வம், உருவம், ஆயுள், வலிமை ஆகியவற்றிலும் அப்படியே।

Verse 169

धर्मैश्वर्येण बुद्ध्या च तपःश्रुतपराक्रमैः / देवासुरेभ्यो हीयन्ते त्रींस्त्रीन्पादान्परस्परम्

தர்மம், ஐஸ்வரியம், புத்தி, தவம், வேதஞானம், வீரியம் ஆகியவற்றால் அவர்கள் தேவர்களும் அசுரர்களும் விட பரஸ்பரம் மூன்று மூன்று பங்குகளால் குறைகின்றனர்।

Verse 170

गन्धर्वाद्याः पिशाचान्ताश्चतस्रो देवयोनयः / अतः शृणुत भद्रं वः प्रजाः क्रोधवशान्वयाः

கந்தர்வர் முதலியோர் முதல் பிசாசுகள் வரை—இவை தேவயோனியின் நான்கு வகைகள்; ஆகவே, கோபவச வம்சத்துப் பிரஜைகளே, உங்கள் நலனுக்காகக் கேளுங்கள்।

Verse 171

क्रोधायाः कन्यका जज्ञे द्वादशैवात्मसंभवाः / ता भार्या पुलहस्यासन्नामतो मे निबोधत

க்ரோதாவின் தன்னிலிருந்து பிறந்த பன்னிரண்டு கன்னியர் தோன்றினர்; அவர்கள் புலஹரின் மனைவியரானார்கள்—அவர்களின் பெயர்களை என்னிடமிருந்து அறிக।

Verse 172

मृगी च मृगमन्दा च हरिभद्रा त्विरावती / भूता च कपिशा दंष्ट्रा ऋषा तिर्या तथैव च

மிருகீ, மிருகமந்தா, ஹரிபத்ரா, இராவதீ, பூதா, கபிஷா, தம்ஷ்ட்ரா, ரிஷா, திர்யா—மேலும் அதுபோன்ற பிறரும்।

Verse 173

श्वेता च सरमा चैव सुरसा चेति विश्रुता / मृग्यास्तु हरिगाः पुत्रा मृगश्चान्ये शशास्तथा

ச்வேதா, சரமா, சுரசா எனப் புகழ்பெற்றவர்கள். மிருக்யாவின் புதல்வர் ஹரிகா; பிற மிருகங்களும் சசங்கள் (முயல்கள்)வும் தோன்றின.

Verse 174

न्यङ्कवःशरभा ये च रुरवः पृषताश्च ये / ऋक्षाश्च मृगमन्दाया गवयाश्चापरे तथा

ந்யங்க, சரப, ருரு, ப்ருஷத; மேலும் ரிக்ஷ, மிருகமந்த மற்றும் பிற கவயங்களும் தோன்றின.

Verse 175

महिषोष्ट्रवराहश्च खड्गा गौरमुखास्तथा / हर्य्या स्तु हरयः पुत्रा गोलाङ्गूलास्तरक्षवः

மகிஷம், ஒட்டகம், வராகம், காண்டாமிருகம் (கட்க) மற்றும் கௌரமுகமும் தோன்றின. ஹர்யாவின் புதல்வர் ‘ஹரய’ என அழைக்கப்பட்டனர்; கோலாங்கூலமும் தரக்ஷுவும் பிறந்தன.

Verse 176

वानराः किन्नराश्चैव मायुः किंपुरुषास्तथा / सिंहाव्याघ्राश्च नीलाश्चद्वीपिनः क्रोधिताधराः

வானரர், கின்னரர், மாயூ, கிம்புருஷரும் தோன்றினர்; சிங்கம், புலி, நீலமும், தீபினம் (புள்ளிப்புலி) ஆகியவை கோபமுற்ற உதடுகளுடன் பிறந்தன.

Verse 177

सर्पाश्चाजगरा ग्राहा मार्जारा मूषिकाः परे / मण्डूका नकुलाश्चैव वल्कका वनगोचराः

பாம்புகள், அஜகரங்கள், கிராஹங்கள்; மேலும் மார்ஜாரங்கள் (பூனைகள்) மற்றும் பிற மூஷிகங்கள் (எலிகள்) தோன்றின. மண்டூகங்கள் (தவளைகள்), நகுலங்கள் மற்றும் வனத்தில் உலவும் வல்ககங்களும் பிறந்தன.

Verse 178

हंसं तु प्रथमं जज्ञे पुलहस्य वरं शुभा / रणचन्द्रं शतमुखं दरीमुखमथापि च

முதலில் புலஹரின் மங்கள வரத்தால் ‘ஹம்சன்’ பிறந்தான்; பின்னர் ரணசந்திரன், சதமுகன், தரீமுகனும் தோன்றினர்.

Verse 179

हरितं हरिवर्माणं भीषणं शुभलक्षणम् / प्रथितं मथितं चैव हरिणं लाङ्गलिं तथा

பின்னர் ஹரிதன், ஹரிவர்மன், பயங்கரன் (மங்கள இலக்கணமுடையவன்), மேலும் பிரதி்தன், மதி்தன், ஹரிணன், லாங்கலியும் பிறந்தனர்.

Verse 180

श्वेताया जज्ञिरे वीरा दश वानरपुङ्गवाः / ऊर्द्ध्वदृष्टिः कृताहारः सुव्रतो विनतो बुधः

ச்வேதையிலிருந்து பத்து வீர வானரத் தலைவர்கள் பிறந்தனர்—ஊர்த்வத்ருஷ்டி, க்ருதாஹார, ஸுவ்ரத, வினத, புத்தன்.

Verse 181

पारिजातः सुजातश्च हरिदासो गुणाकरः / क्षेममूर्तिश्च बलवान् राजानः सर्व एव ते

பாரிஜாதன், ஸுஜாதன், ஹரிதாசன், குணாகரன், க்ஷேமமூர்த்தி, பலவான்—அவர்கள் அனைவரும் அரசர்களே.

Verse 182

तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च बलवन्तः सुदुःसहाः / अशक्याः समरेजेतुं देवदानवमानवैः

அவர்களின் மகன்களும் பேரன்களும் மிக வலிமைமிக்க, அடக்கமுடியாதவர்கள்; தேவர்கள், தானவர்கள், மனிதர்கள் யுத்தத்தில் அவர்களை வெல்ல இயலாது.

Verse 183

यक्षभूतपिशाचैश्च राक्षसैः सुभुजङ्गमैः / नाग्निशस्त्रविषैरन्यैर्मृत्युरेषां विधीयते

யக்ஷர், பூதர், பிசாசர், ராட்சசர் மற்றும் கொடிய பாம்புகளுக்கு—அக்னி, ஆயுதம், விஷம் முதலியவற்றால் அல்ல—மரணமே விதிக்கப்படுகிறது.

Verse 184

असंगगतयः सर्वे पृथिव्यां व्योम्नि चैव हि / पाताले च जले वायौ ह्यविनाशिन एव ते

அவர்கள் அனைவரும் பற்றற்ற இயக்கமுடையோர்; பூமியில், ஆகாயத்தில், பாதாளத்தில், நீரில், காற்றிலும் அவர்கள் உண்மையிலே அழிவற்றவர்களே.

Verse 185

दशकोटिसहस्राणि दशार्बुदशतानि च / महापद्मसहस्राणि महापद्मशतानि च

பத்து கோடி ஆயிரங்கள், பத்து அர்புத நூறுகள்; மேலும் மகாபத்ம ஆயிரங்கள் மற்றும் மகாபத்ம நூறுகள்.

Verse 186

दशार्बुदानि कोटीनां सहस्राणां शतं शतम् / नियुतानां सहस्राणि निखर्वाणां तथै व च

கோடிகளின் பத்து அர்புதங்கள்; ஆயிரங்களின் நூறு-நூறு; நியுதங்களின் ஆயிரங்கள், நிகர்வங்களினதும் அதுபோலவே.

Verse 187

दशार्बुदानि कोटीनां षष्टिकोटिस्तथैव च / अर्बुदानां च लक्षं तु कोटीशतमथापरम्

கோடிகளின் பத்து அர்புதங்கள், அதுபோல அறுபது கோடி; அர்புதங்களின் ஒரு லட்சம், மேலும் இன்னொரு கோடி-நூறு.

Verse 188

दश पद्मानि चान्यानि महापद्मानि वै नव / संख्यातानि कुलीनानां वानराणां तरस्विनाम्

மேலும் பத்து பத்மமும், ஒன்பது மகாபத்மமும்—இவை குலீனமும் வீரமும் உடைய வானரர்களின் எண்ணிக்கையாகக் கூறப்பட்டது.

Verse 189

सर्वे तेजस्विनः शूराः कामरूपा महा बलाः / दिव्याभरणवेषाश्च ब्रह्मण्याश्चाहितग्नयः

அவர்கள் அனைவரும் ஒளிமிகு வீரர்கள், விருப்பம்போல் உருவமெடுப்போர், மாபெரும் பலமுடையோர்; தெய்வீக ஆபரண-வேடத்தினர், பிராமணபக்தர், அக்னிஹோத்திரம் நிலைநிறுத்தியோர்.

Verse 190

यष्टारः सर्वयज्ञानां सहस्रशतदक्षिणाः / मुकुटैः कुण्डलैर्हारैः केयूरैः समलङ्कृताः

அவர்கள் எல்லா யாகங்களையும் நடத்துவோர்; ஆயிரம்-நூறு தக்ஷிணைகளால் நிறைந்தோர்; மகுடம், குண்டலம், மாலை, கேயூரம் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டோர்.

Verse 191

वेदवेदाङ्गविद्वांसो नीतिशास्त्रविचक्षणाः / अस्त्राणां मोचने चापि तथा संहारकर्मणि

அவர்கள் வேதமும் வேதாங்கமும் அறிந்தோர், நீதிசாஸ்திரத்தில் தேர்ந்தோர்; அஸ்திரங்களை விடுதல்-பயன்படுத்துதல் மற்றும் சம்ஹாரச் செயலில் கூட வல்லோர்.

Verse 192

दिव्यमं त्रपुरस्कारा दिव्यमन्त्रपुरस्कृताः / समर्था बलिनः शूराः सर्वशस्त्रप्रहारिणः

அவர்கள் தெய்வீக மந்திரங்களால் முன்னெடுக்கப்பட்டோர், தெய்வீக மந்திரங்களால் புனிதப்படுத்தப்பட்டோர்; திறமையுடையோர், வலிமையுடையோர், வீரர்கள், எல்லா ஆயுதங்களாலும் தாக்குவோர்.

Verse 193

दिव्यरूपधराः सौम्या जरामरणवर्जिताः / कुलानां च सहस्राणि दश तेषां महात्मनाम्

அவர்கள் தெய்வீக ரூபம் தரித்த சாந்தர்கள்; முதுமையும் மரணமும் அற்றவர்கள்; அந்த மகாத்மர்களின் குலங்கள் பத்தாயிரம்.

Verse 194

चतुर्षु मेरुपार्श्वेषु हेमकूटे हिमाह्वये / नीले श्वेतनगे चैव निषधे गन्धमादने

மேருவின் நான்கு பக்கங்களிலும்—ஹேமகூடம், ஹிமாலயம் என அழைக்கப்படுவது, நீலம், ச்வேத மலை, மேலும் நிஷதம், கந்தமாதனம்.

Verse 195

द्वीपेषु सप्तसु तथा या गुहा ते च पर्वताः / निलयास्तेषु ते प्रोक्ता विश्वकर्मकृता स्वयम्

ஏழு தீவுகளிலும் உள்ள அந்தக் குகைகளும் மலைகளும் அவர்களின் வாசஸ்தலங்களாகச் சொல்லப்பட்டன; அவை தானே விஸ்வகர்மா செய்தவை.

Verse 196

पुरैश्च विविधाकारैः प्रकारैश्च विभूषिताः / सर्वर्तुरमणीयास्ते ह्युद्यानानि च सर्वशः

அவர்கள் பல வடிவ நகரங்களாலும் மதில்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளனர்; மேலும் எங்கும் எல்லா பருவங்களிலும் இனிமை தரும் தோட்டங்கள் உள்ளன.

Verse 197

गृहभूमिषु शय्यासु पुष्पगन्धसुखोदिताः / आलेपनैश्च विविधैर्दिव्यभक्तिकृतैस्तथा

வீட்டுத் தரைகளிலும் படுக்கைகளிலும் மலர்மணத்தால் எழும் இன்பம் நிறைந்துள்ளது; மேலும் பக்தியால் செய்யப்பட்ட பலவகை தெய்வீக பூச்சுகளும் உள்ளன.

Verse 198

सर्वरत्नसमाकीर्णा मानसीं सिद्धिमास्थिताः / वानरा वानरीभिस्ते दिव्याभरणभूषिताः

அந்த வானரரும் வானரியரும் எல்லா ரத்தினங்களாலும் நிறைந்தவர்களாய், மனசித்தியை அடைந்தவர்களாய், தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தனர்.

Verse 199

पिबन्तो मधु माध्वीकं सुधाभक्षानुमिश्रितम् / क्रियामयाः समुदिता दिवि देवगणा इव

அவர்கள் மதுவும் மாத்வீகமும் அருந்தினர்; அது அமுதுண்ணலுடன் கலந்ததுபோல் இருந்தது. அவர்கள் செயல்வீரியத்துடன் எழுந்து, விண்ணில் தேவர்கணம்போல் தோன்றினர்.

Verse 200

देवगन्धर्वमुख्यानां पुत्रास्ते वै सुखे रताः / धार्मिकाश्च वरोत्सिक्ता युद्धशैण्डा महाबलाः

அவர்கள் தேவர்களும் முதன்மை கந்தர்வர்களும் பெற்ற புதல்வர்கள்; இன்பத்தில் திளைத்தவர்கள். தர்மநெறியினர், சிறப்பால் உற்சாகமுற்றவர்கள், போரில் தேர்ந்தவர்கள், மாபெரும் பலமுடையவர்கள்.