Sukta 132
यं विश्वे देवाः स्मरमसिञ्चन्नप्स्व१न्तः शोशुचानं सहाध्या। तं ते तपामि वरुणस्य धर्मणा
yáṃ víśve devā́ḥ smaráṃ ásiñcann apsv àntáḥ śóśucānam sahā́dhyā | táṃ te tapāmi váruṇasya dhármaṇā ||
Whom all the Gods poured in as Smara, within the waters, burning therewithin, together and over all—him I scorch for thee by Varuṇa’s ordinance.
அனைத்து தேவர்களும் ‘ஸ்மர’ என நீர்களுக்குள் ஊற்றியவனை—உள்ளே உள்ளே எரிந்து தகிக்கும், ஒன்றாகவும் எங்கும் பரவியவனாகிய அவனை—வருணனின் தர்மம் (விதி) படி உனக்காக நான் தகைத்து/சுட்டழிக்கிறேன்.
Rishi: Atharvanic tradition (unspecified in excerpt)
Devata: Smara; Varuṇa; All Gods; Waters
Chandas: Mixed/irregular (not securely determinable from excerpt alone)
{"primary_rasa":"raudra","secondary_rasa":"shringara","emotional_arc":"From total divine endorsement → internal burning → coercive sealing.","listener_experience":"A sense of being surrounded by authority; desire as fate.","intensity":8}