Adhyaya 267

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे महेश्वरस्नानलक्षकोटिहोमादयो नाम षट्षष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ सप्तषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः नीराजनविधिः पुष्कर उवाच कर्म सांवत्सरं राज्ञां जन्मर्क्षे पूजयेच्च तं मासि मासि च संक्रान्तौ सूर्यसोमादिदेवताः

இவ்வாறு ஸ்ரீமத் ஆக்னேய மகாபுராணத்தில் ‘மஹேஸ்வர ஸ்நானம், லக்ஷ-கோடி ஹோமாதிகள்’ எனும் 266ஆம் அதிகாரம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது 267ஆம் அதிகாரம்—‘நீராஜன விதி’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—அரசர்கள் ஆண்டுதோறும் செய்யவேண்டிய கர்மத்தை நடத்த வேண்டும்; பிறந்த நட்சத்திர நாளில் அதனைப் பூஜிக்க வேண்டும். மேலும் மாதந்தோறும் சங்க்ராந்தியில் சூரியன், சோமன் முதலிய தேவர்களைப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 2

अगस्त्यस्योदये ऽगस्त्यञ्चातुर्मास्यं हरिं यजेत् शयनोत्थापने पञ्चदिनं कुर्यात्समुत्सवम्

அகஸ்தியன் உதயிக்கும் காலத்தில் அகஸ்திய-சம்பந்தமான சாத்துர்மாஸ்ய விரதத்துடன் ஹரியைப் பூஜிக்க வேண்டும். மேலும் (விஷ்ணுவின்) சயன-உத்தாபனத்தில் ஐந்து நாட்கள் மகோৎসவம் நடத்த வேண்டும்.

Verse 3

प्रोष्ठपादे सिते पक्षे प्रतिपत्प्रभृतिक्रमात् शिविरात् पूर्वदिग्भागे शक्रार्थं भवनञ्चरेत्

ப்ரோஷ்டபத மாதத்தின் சுக்லபக்ஷத்தில் பிரதிபதம் முதலாக முறையே, முகாமிலிருந்து கிழக்கு திசைப் பகுதியில் சக்ரன் (இந்திரன்) பொருட்டு வாசஸ்தலம்/மண்டபம் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 4

तत्र शक्रध्वजं स्थाप्य शची शक्रञ्च पूजयेत् अष्टम्यां वाद्यघोषेण तान्तु यष्टिं प्रवेशयेत्

அங்கே சக்ர-த்வஜத்தை நிறுவி, சசீயையும் சக்ரனையும் பூஜிக்க வேண்டும். அஷ்டமி நாளில் வாத்திய ஒலியுடன் தாந்து (கயிறு) இணைந்த யஷ்டி (த்வஜத் தண்டு)யை நுழைத்து/நிறுவ வேண்டும்.

Verse 5

एकादश्यां सोपवासो द्वादश्यां केतुमुत्थितम् यजेद्वस्त्रादिसंवीतं घटस्थं सुरपं शचीं

ஏகாதசி அன்று உபவாசம் இருக்க வேண்டும். த்வாதசி அன்று (உபவாசம் முடித்து) எழுந்து கேதுவை பூஜிக்க வேண்டும்; மேலும் ஆடைகள் முதலியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, கலசத்தில் வாசமென ஆவாஹனம் செய்யப்பட்ட தேவர்களின் அதிபதி (இந்திரன்) இன் பிரியையான சசீயையும் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 6

वर्धस्वेन्द्र जितामित्र वृत्रहन् पाकशासन देव देव महाभाग त्वं हि भूमिष्ठतां गतः

ஓ இந்திரா, பகைவரை வென்றவனே, வ்ருத்ரஹன், பாகனைத் தண்டிப்பவனே—நீ வளர்வாயாக. தேவர்களின் தேவனே, மகாபாக்யவானே, நீ உண்மையிலே பூமியில் நிலைத்த நிலையை அடைந்தாய்.

Verse 7

त्वं प्रभुः शाश्वतश् चैव सर्वभूतहिते रतः अनन्ततेजा वै राजो यशोजयविवर्धनः

நீயே ஆண்டவன், நித்தியன்; எல்லா உயிர்களின் நலனில் எப்போதும் ஈடுபட்டவன். ஓ அரசனே, நீ அளவற்ற ஒளியுடையவன்; புகழும் வெற்றியும் வளர்க்கும் வல்லவன்.

Verse 8

तेजस्ते वर्धयन्त्वेते देवाः शक्रः सुवृष्टिकृत् ब्रह्मविष्णुमहेशाश् च कार्त्तिकेयो विनायकः

இத்தெய்வங்கள் உன் தேஜஸை வளர்ப்பாராக—சுபமழை அளிக்கும் சக்ரன் (இந்திரன்); மேலும் பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேசன்; கார்த்திகேயன், விநாயகன் (கணேசன்) ஆகியோரும்.

Verse 9

आदित्या वसवो रुद्राः साध्याश् च भृगवो दिशः मरुद्गुणा लोकपाला ग्रहा यक्षाद्रिनिम्नगाः

ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், சாத்யர்கள்; ப்ருகுக்கள்; திசைகள்; மருதர்கள் மற்றும் அவர்களின் கூட்டங்கள்; லோகபாலர்கள்; கிரகங்கள்; யக்ஷர்கள்; மலைகள் மற்றும் அவற்றிலிருந்து இறங்கிவரும் நதிகள்—இவை அனைத்தும் இங்கு எண்ணப்பட்ட தெய்வக் குழுக்கள் ஆகும்.

Verse 10

समुद्रा श्रीर्मही गौरी चण्डिका च सरस्वती प्रवर्तयन्तु ते तेजो जय शक्र शचीपते

சமுத்ரா, ஸ்ரீ, மஹீ, கௌரீ, சண்டிகா, சரஸ்வதீ—இவர்கள் உன் தேஜஸை இயக்கி வளர்ப்பாராக. வெற்றி உனக்கே, ஓ சக்ரா, சசீபதியே!

Verse 11

तव चापि जयान्नित्यं मम सम्पठ्यतां शुभं प्रसीद राज्ञां विप्राणां प्रजानामपि सर्वशः

உமது வெற்றியும் எப்போதும் நிலைத்திருக்கட்டும். என் இந்த மங்கள வாக்கியம் முழுமையாகப் பாராயணம் செய்யப்படுக; அரசர்கள், பிராமண முனிவர்கள், மற்றும் எல்லாப் பிரஜைகளிடமும் அனைத்துவிதமாக அருள்புரிவீராக.

Verse 12

भवत्प्रसादात् पृथिवी नित्यं शस्यवती भवेत् शिवं भवतु निर्विघ्नं शाम्यन्तामीतयो भृशं

உமது அருளால் பூமி எப்போதும் பயிர்ச் செழிப்புடன் விளங்குக. மங்களம் உண்டாகுக; அனைத்தும் தடையின்றி நடைபெறுக; பேரிடர்களும் நோய்த் துன்பங்களும் முற்றிலும் அடங்குக.

Verse 13

पटस्थमिति क , ग , छ , ज , ट च मन्त्रेणेन्द्रं समभ्यर्च्य जितभूः स्वर्गमाप्नुयात् भद्रकालीं पटे लिख्य पूजयेदाश्विने जये

“படஸ்தம்” எனத் தொடங்கும், க-க-ச-ஜ-ட எழுத்துகள் இணைந்த மந்திரத்தால் இந்திரனை முறையாக அர்ச்சித்தால், பூமியை வென்றவனாய் ஸ்வர்கத்தை அடைவான். துணிப் படத்தில் பத்ரகாளியை வரைந்து, ஆஷ்வின மாதத்தில் வெற்றிக்காக வழிபட வேண்டும்.

Verse 14

शुक्लपक्षे तथाष्टम्यामायुधं कार्मुकं ध्वजम् छत्रञ्च राजलिङ्गानि शस्त्राद्यं कुसुमादिभिः

அதேபோல் சுக்லபக்ஷத்தின் அஷ்டமியில் ஆயுதங்களை—சிறப்பாக வில்லை—கொடி, குடை, அரசச் சின்னங்கள், மேலும் ஆயுதச் சாதனங்களை மலர் முதலியவற்றால் வழிபட வேண்டும்.

Verse 15

जाग्रन्निशि बलिन्दद्याद्द्वितीये ऽह्नि पुनर्यजेत् भद्रकालि महाकालि दुर्गे दुर्गार्तिहारिणि

இரவில் விழித்திருந்து பலி (நிவேதனம்) அளிக்க வேண்டும். இரண்டாம் நாளில் மீண்டும் வழிபட வேண்டும்—“ஓ பத்ரகாளி, ஓ மகாகாளி, ஓ துர்கையே, துன்புற்றோரின் வேதனையை நீக்கும் தாயே.”

Verse 16

त्रैलोक्यविजये चण्डि मम शान्तौ जये भव नीराजनविधिं वक्ष्ये ऐशान्यान्मन्दिरं चरेत्

ஹே சண்டீ, மும்முலக வெற்றியாளினி! என் சாந்திக்கும் என் வெற்றிக்கும் அருள்புரிவாயாக. இப்போது நீராஜன விதியை உரைக்கிறேன்; ஈசான (வடகிழக்கு) திசையிலிருந்து தொடங்கி ஆலயத்தை வலம் வர வேண்டும்.

Verse 17

तोरणत्रितयं तत्र गृहे देवान्यजेत् सदा चित्रान्त्यक्त्वा यदा स्वातिं सविता प्रतिपद्यते

அங்கே மூன்று தோரணங்களை அமைத்து, வீட்டில் தேவதைகளை எப்போதும் வழிபட வேண்டும்; சூரியன் சித்ரா நக்ஷத்திரத்தின் முடிவைத் தாண்டி ஸ்வாதி நக்ஷத்திரத்தில் புகும் போது (அவ்வழிபாடு செய்ய வேண்டும்).

Verse 18

ततः प्रभृति कर्तव्यं यावत् स्वातौ रविः स्थितः ब्रह्मा विष्णुश् च शम्भुश् च शक्रश् चैवानलानिलौ

அதன்பின் சூரியன் ஸ்வாதியில் நிலைத்திருக்கும் வரையில் இக்கிரியை செய்ய வேண்டும்—பிரம்மா, விஷ்ணு, சம்பு, சக்ரன் (இந்திரன்) மேலும் அக்னி, வாயு ஆகியோரைக் நினைத்து/ஆவாஹனம் செய்து.

Verse 19

विनायकः कुमारश् च वरुणो धनदो यमः विश्वेदेवा वैश्रवसो गजाश्चाष्टौ च तान्यजेत्

விநாயகர், குமாரர், வருணன், தனதன், யமன், விஸ்வேதேவர்கள், வைஷ்ரவணன் மற்றும் எட்டு யானைகள்—இவர்களை வழிபட வேண்டும்.

Verse 20

कुमुदैरावणौ पद्मः पुष्पदन्तश् च वामनः सुप्रतीको ऽञ्जनो नीलः पूजा कार्या गृहादिके

குமுத, ஐராவண, பத்ம, புஷ்பதந்த, வாமன, சுப்ரதீக, அஞ்சன, நீல—இவர்களை இல்லம் முதலிய இடங்களில் வழிபட வேண்டும்.

Verse 21

पुरोधा जुहुयादाज्यं समित्सिद्धार्थकं तिलाः कुम्भा अष्टौ पूजिताश् च तैः स्नाप्याश्वगजोत्तमाः

அரசப் புரோகிதன் அக்னியில் நெய் ஆஹுதி செலுத்த வேண்டும்; சமித்து, சித்தார்த்தகம் (வெள்ளை கடுகு) மற்றும் எள்ளும் சேர்த்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும். எட்டு கும்பங்கள் முறையாகப் பூஜிக்கப்பட வேண்டும்; அவற்றின் நீரால் சிறந்த குதிரைகளும் யானைகளும் விதிப்படி நீராட்டப்பட வேண்டும்.

Verse 22

अश्वाः स्नाप्या ददेत् पिण्डान् ततो हि प्रथमं गजान् निष्क्रामयेत्तोरणैस्तु गोपुरादि न लङ्घयेत्

குதிரைகளை நீராட்டிய பின் அவற்றுக்கு பிண்டங்கள் (உணவுக் கோள்கள்) அளிக்க வேண்டும். அதன் பின் முதலில் யானைகளை வெளியே அழைத்துச் செல்ல வேண்டும். தோரணங்கள், கோபுரம் முதலியவற்றைத் தாண்டக் கூடாது.

Verse 23

विक्रमेयुस्ततः सर्वे राजलिङ्गं गृहे यजेत् शेखरादीति क वारुणे वरुणं प्रार्च्य रात्रौ भूतबलिं ददेत्

பின்னர் அனைவரும் முன்னே செல்ல வேண்டும். இல்லத்தில் அரச லிங்கத்தை வழிபட வேண்டும். வாருண விதியில் வருணனை முறையாக அர்ச்சித்து, இரவில் பூதபலி (உயிர்கள்/ஆவிகளுக்கான உணவுப் படைப்பு) அளிக்க வேண்டும்.

Verse 24

विशाखायां गते सूर्ये आश्रमे निवसेन्नृपः अलङ्कुर्याद्दिने तस्मिन् वाहनन्तु विशेषतः

சூரியன் விசாகத்தில் புகுந்தபோது அரசன் ஆசிரமத்தில் தங்க வேண்டும். அந்த நாளில் குறிப்பாகத் தன் வாகனத்தை அலங்கரிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 25

पूजिता राजलिङ्गाश् च कर्तव्या नरहस्तगाः हस्तिनन्तुरगं छत्रं खड्गं चापञ्च दुन्दुभिम्

அரசச் சின்னங்கள் முறையாகப் போற்றப்பட வேண்டும்; அவை பணியாளர்களின் கைகளால் ஏந்தப்பட வேண்டும். (அவை:) யானை, குதிரை, அரசக் குடை, வாள், வில், மற்றும் துந்துபி (போர்முரசு).

Verse 26

ध्वजं पताकां धर्मज्ञ कालज्ञस्त्वभिमन्त्रयेत् अभिमन्त्र्य ततः सर्वान् कुर्यात् कुञ्जरधूर्गतान्

தர்மத்தை அறிந்தும் காலத்தை அறிந்தும் உள்ளவன், கொடியையும் பதாகையையும் மந்திரங்களால் விதிப்படி அபிமந்திரணம் செய்ய வேண்டும். அவ்வாறு செய்த பின் அனைவரையும் யானைப் படையின் நிர்ணயிக்கப்பட்ட அணிகளில் நிறுத்த வேண்டும்.

Verse 27

कुञ्जरोपरिगौ स्यातां सांवत्सरपुरोहितौ मन्त्रितांश् च समारुह्य तोरणेन विनिर्गमेत्

ஆண்டுப் புரோகிதரும் இல்லப் புரோகிதரும் இருவரும் யானையின் மேல் ஏறியிருக்க வேண்டும். அபிமந்திரிக்கப்பட்ட காவல் சடங்குகள் செய்யப்பட்ட பின், முறையாக ஏறி, தோரண வாயிலின் வழியே வெளியே செல்ல வேண்டும்.

Verse 28

निष्क्रम्य नागमारुह्य तोरणेनाथ निर्गमेत् बलिं विभज्य विधिवद्राजा कुञ्जरधूर्गतः

அரண்மனையிலிருந்து வெளியே வந்து யானை மீது ஏறி, அரசன் தோரண வாயிலின் வழியே புறப்பட வேண்டும். விதிப்படி பலி வழங்கலைப் பகிர்ந்து, யானையின் அம்பாரியில் அமர்ந்து முன்னே செல்ல வேண்டும்.

Verse 29

उन्मूकानान्तु निचयमादीपितदिगन्तरं राजा प्रदक्षिणं कुर्यात्त्रीन् वारान् सुसमाहितः

திசைகள் தொலை எல்லை வரை ஒளிருமாறு செய்து, ஊமையரும் மௌனமுமுள்ளோர் குழுவை வலப்புறம் வைத்துக் கொண்டு, அரசன் மனம் ஒருமித்தவனாய் மூன்று முறை பிரதட்சிணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 30

चतुरङ्गबलोपेतः सर्वसैन्येन नादयन् एवं कृत्वा गृहं गच्छेद्विसर्जितजलाञ्जलिः

நான்கு அங்கங்களுடைய படையுடன் கூடி, முழுப் படையையும் முழங்கச் செய்து—இவ்வாறு செய்து முடித்து—நீரஞ்சலியை விடுத்து, அவர் இல்லத்திற்குத் திரும்ப வேண்டும்.

Verse 31

शान्तिर् नीराजनाख्येयं वृद्धये रिपुमर्दनी

இந்த சாந்தி-விதி ‘நீராஜனம்’ என அறியப்படும்; இது செழிப்பு, வளர்ச்சியை அளித்து பகைவர்களை அடக்குகிறது।