Adhyaya 265

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे दिक्पालादिस्नानं नाम चतुःषष्ठ्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः विनायकस्नानं पुष्कर उवाच विनायकोपसृष्टानां स्नानं सर्वकरं वदे विनायकः कर्मविघ्नसिद्ध्यर्थं विनियोजितः

இவ்வாறு ஆக்னேய மகாபுராணத்தில் ‘திக்பாலாதி ஸ்நானம்’ எனும் 264ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது 265ஆம் அதிகாரம்—‘விநாயக ஸ்நானம்’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—விநாயகனால் பாதிக்கப்பட்டோர்க்கு எல்லாப் பயன்களையும் தரும் ஸ்நான விதியை நான் உரைக்கிறேன்; விநாயகர் கர்மங்களில் தடையும், அவற்றின் சித்தி/பரிணாமமும் நிகழ்வதற்காக நியமிக்கப்பட்டவர்.

Verse 2

गणानामाधिपत्ये च केशवेशपितामहैः स्वप्नेवगाहते ऽत्यर्थं जलं मुण्डांश् च पश्यति

கணங்களின் அதிபதித்துவம் கிடைக்கும் போது, மேலும் கேசவ, ஈச, பிதாமஹர் प्रसன்னராகும் போது, மனிதன் கனவில் நீரில் ஆழமாக மூழ்கி, மொட்டையடித்த ஆண்களையும் காண்கிறான்.

Verse 3

विनायकोपसृष्टस्तु क्रव्यादानधिरोहति व्रजमानस् तथात्मानं मन्यते ऽनुगतम्परैः

ஆனால் விநாயகனால் பீடிக்கப்பட்டவன் மாமிசம் உண்ணும் உயிரின் மேல் ஏறுகிறான்; மேலும் நடமாடும் போது தன்னை பிறர் பின்தொடர்கிறார்கள் என்று எண்ணுகிறான்.

Verse 4

विमना विफलारम्भः संसीदत्यनिमित्ततः कन्या वरं न चाप्नोति न चापत्यं वराङ्गना

மனிதன் மனச்சோர்வுடன் பயனற்ற முயற்சிகளைத் தொடங்கி, காரணமின்றியே தளர்ந்து வீழ்கிறான். கன்னிக்கு மணமகன் கிடைக்காது; அழகிய பெண்ணுக்கு சந்ததி உண்டாகாது.

Verse 5

आचार्यत्वं श्रोत्रियश् च न शिष्यो ऽध्ययनं लभेत् धनी न लाभमाप्नोति न कृषिञ्च कृषीबलः

ஆசாரியப் பதவியும் வேதப் பாண்டித்யமும் இருந்தாலும், தகுதியான சீடன் அவரிடமிருந்து உண்மையான கல்வியைப் பெறமாட்டான். அதுபோல செல்வவானும் அவசியமாக லாபம் பெறுவதில்லை; உடல் வலிமை மட்டும் கொண்டவனும் விவசாயத்தில் வெற்றி பெறமாட்டான்.

Verse 6

राजा राज्यं न चाप्नोति स्नपनन्तस्य कारयेत् हस्तपुष्याश्वयुक्सौम्ये वैष्णवे भद्रपीठके

ஸ்நாபன (அபிஷேக ஸ்நானம்) செய்யப்படாவிட்டால் அரசன் அரசாட்சியை உறுதியாக அடையமாட்டான். ஹஸ்த, புஷ்ய, அஷ்வயுஜ் அல்லது சௌம்ய நக்ஷத்திரங்களில், வைஷ்ணவ சுபகாலத்தில், பத்திரபீடத்தில் அதை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

Verse 7

गौरसर्षपकल्केन साज्येनोत्सादितस्य च सर्वौषधैः सर्वगन्धैः प्रलिप्तशिरसस् तथा

மஞ்சள் கடுகுக் கல்கை நெய்யுடன் கலந்து உடலில் தேய்த்தவருக்கும், அதுபோல தலையில் எல்லா மூலிகை மருந்துகளும் எல்லா நறுமணப் பொருட்களும் பூசப்பட்டவருக்கும்.

Verse 8

चतुर्भिः कलसैः स्नानन्तेषु सर्वौषाधौ क्षिपेत् अश्वस्थानाद्गजस्थानाद्वल्मीकात् सङ्गमाद्ध्रदात्

குளியல் முடிவில் நான்கு கலசங்களால் ‘சர்வௌஷதி’ நீரை ஊற்ற வேண்டும்—(புனிதப் பொருளை) குதிரைத்தொழுவம், யானைத்தொழுவம், எறும்புப் புற்று, நதிச் சங்கமம், மற்றும் ஏரி ஆகிய இடங்களிலிருந்து எடுத்துக் கொண்டு.

Verse 9

मृत्तिकां रोचनाङ्गन्धङ्गुग्गुलुन्तेषु निक्षिपेत् सहस्राक्षं शतधारमृषिभिः पावनं कृतम्

அந்த (பாத்திரங்களில்) மண், ரோசனா, நறுமணப் பொருட்கள், குக்குலு ஆகியவற்றைச் சேர்க்க வேண்டும். இது ரிஷிகளால் புனிதப்படுத்தப்பட்ட ‘ஸஹஸ்ராக்ஷ’ மற்றும் ‘ஷததார’ எனப்படும் தூய்மைப்படுத்தும் பொருள்.

Verse 10

तेन त्वामभिषिञ्चामि पावमान्यः पुनन्तु ते भगवन्ते वरुणो राजा भगं सूर्यो वृहस्पतिः

அந்த (அபிஷேக நீர்/விதி) கொண்டு நான் உன்னை அபிஷேகம் செய்கிறேன். பாவமான (தூய்மைப்படுத்தும்) மந்திரங்கள் உன்னைத் தூய்மைப்படுத்துக. பகவான் அரசன் வருணன், மேலும் பக, சூரியன், ப்ருஹஸ்பதியும் உன்னைப் புனிதப்படுத்தி ஆசீர்வதிக்கட்டும்.

Verse 11

भगमिन्द्रश् च वायुश् च भगं सप्तर्षयो ददुः यत्ते केशेषु दौर्भाग्यं सीमन्ते यच्च मूर्धनि

இந்திரனும் வாயுவும், மேலும் சப்தரிஷிகளும் உனக்கு ‘பக’ (நல்ல அதிர்ஷ்டம்) அளித்துள்ளனர். உன் கூந்தலில், பிரிவில் (சீமந்தம்) மற்றும் தலைச்சிகரத்தில் உள்ள எந்தத் துரதிர்ஷ்டமும்—அது அனைத்தும் நீங்குக.

Verse 12

ललाटे कर्णयोरक्ष्णोरापस्तद्घ्नन्तु सर्वदा दर्भपिञ्जलिमादाय वामहस्ते ततो गुरुः

நெற்றியில், காதுகளில், கண்களில்—நீர் எப்போதும் அந்தக் குறை/அசுத்தத்தை அகற்றுக. பின்னர் குரு இடது கையில் தர்பைப் புல்லின் கட்டை எடுத்துக் கொண்டு அடுத்த விதியை நடத்துகிறார்.

Verse 13

हस्तपुष्याश्वयुक्सौम्यवैष्णवेषु शुभेषु चेति घ , ञ च साज्येनासादितस्य चेति क , छ च इमा आप इति छ , ञ स्नातस्य सार्षपन्तैलं श्रुवेणौडुम्बरेण च जुहुयान्मूर्धनि कुशान् सव्येन परिगृह्य च

ஹஸ்த, புஷ்ய, அஷ்வயுஜ, சௌம்ய, வைஷ்ணவ முதலிய சுப நக்ஷத்திர/நேரங்களில், நீராடிய பின் ‘இமா ஆபः…’ முதலான குறிக்கப்பட்ட மந்திரங்களை உச்சரித்து, உதும்பர மரத்தால் செய்யப்பட்ட ஸ்ருவா (ஹோமக் கரண்டி) மூலம் கடுகு எண்ணெயை ஆஹுதியாக அளிக்க வேண்டும். மேலும் இடது கையால் தலைமேல் குசப் புல்லைத் தாங்கி விதியை நடத்த வேண்டும்.

Verse 14

मितश् च सम्मितश् चैव तथा शालककण्टकौ कुष्माण्डो राजपुत्रश् च एतैः स्वाहासमन्वितैः

‘மித’ ‘ஸம்மித’, மேலும் ‘சாலக’ ‘கண்டக’, அதுபோல ‘குஷ்மாண்ட’ ‘ராஜபுத்ர’—இந்நாமங்களை ‘ஸ்வாஹா’ உடன் இணைத்து உச்சரித்து ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்.

Verse 15

नामभिर्बलिमन्त्रैश् च नमस्कारसमन्वितैः दद्याच्चतुष्पथे शूर्पे कुशानास्तीर्य सर्वतः

உகந்த நாமங்களும் பலி-மந்திரங்களும், வணக்கத்துடன் கூடி, நான்கு வழிச் சந்திப்பில் சூர்ப்பத்தில் சுற்றிலும் குசை புல் பரப்பி பலியை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 16

कृताकृतांस्तण्डुलांश् च पललौदनमेव च मत्स्यान्पङ्कांस्तथैवामान् पुष्पं चित्रं सुरां त्रिधा

சமைத்ததும் சமைக்காததும் ஆகிய அரிசித் துகள்கள், மேலும் மாமிசம் கலந்த ஓதனம் (பலல-ஓதனம்); அதுபோல மீன், சேறு/அசுத்தப் பொருட்கள், பச்சைப் பொருட்கள்; பல்வண்ண மலர்கள்; மூன்று வகை சுரா (மதுபானம்) அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 17

मूलकं पूरिकां पूपांस्तथैवैण्डविकास्रजः दध्यन्नं पायसं पिष्टं मोदकं गुडमर्पयेत्

முள்ளங்கி, பூரிகா, பூபம் (வறுத்த இனிப்பு/பண்டம்), மேலும் ஐண்டவிகா இனிப்புகளின் மாலைகள்; அதுபோல தயிர்சாதம், பாயசம், பிஷ்டம், மோதகம், வெல்லம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 18

विनायकस्य जननीमुपतिष्ठेत्ततो ऽम्बिकां दूर्वासर्षपपुष्पाणां दत्वार्घ्यं पूर्णमञ्जलिं

பின்னர் விநாயகனின் தாயை பக்தியுடன் அணுகி வழிபட வேண்டும்; அதன் பின் அம்பிகையைப் பூஜித்து, தூர்வா புல், கடுகு, மலர்கள் நிறைந்த முழு அஞ்சலியால் அர்க்யம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 19

रूपं देहि यशो देहि सौभाग्यं सुभगे मम पुत्रं देहि धनं देहि सर्वान् कामांश् च देहि मे

எனக்கு அழகைத் தாராய், புகழைத் தாராய், நல்வாழ்வைத் தாராய். ஓ மங்களமானவளே! எனக்கு மகனைத் தாராய், செல்வத்தைத் தாராய், என் எல்லா விருப்பங்களையும் அருள்வாயாக।

Verse 20

भोजयेद्ब्राह्मणान्दद्याद्वस्त्रयुग्मं गुरोरपि विनायकं ग्रहान्प्रार्च्य श्रियं कर्मफलं लभेत्

பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்து, குருவிற்கு ஆடைகளின் ஒரு ஜோடியைத் தானம் செய்ய வேண்டும். விநாயகரையும் கிரகத் தெய்வங்களையும் முறையாகப் பூஜித்தால் செல்வமும் கர்மபலனும் கிடைக்கும்.