Adhyaya 218

Verse 1

वलिङ्गाय नामलिङ्गायेति ख , छ च नमो ऽनागतलिङ्गायेत्यादिः देवानुगतलिङ्गिने इत्य् अन्तः पाठः ज पुस्तके नास्ति परमात्मा परंविभो इति ज अथाष्टादशाधिकद्विशततमो ऽध्यायः राजाभिषेककथनं अग्निर् उवाच पुष्करेण च रामाय राजधर्मं हि पृच्छते यथादौ कथितं तद्वद्वशिष्ट कथयामि ते

[பாடாந்தரங்கள்] ‘வலிங்காய, நாமலிங்காய’—க, ச கைப்பிரதிகளில்; ‘நமோऽநாகதலிங்காய…’ முதலியன. முடிவில் ‘தேவாநுகதலிங்கினே’ என்ற பாடம் ஜ கைப்பிரதியில் இல்லை; ஜ-வில் ‘பரமாத்மா பரம்விபோ’ என உள்ளது. இப்போது 218ஆம் அதிகாரம்—ராஜாபிஷேகக் கூறல். அக்னி கூறினார்: புஷ்கரன் ராமனிடம் ராஜதர்மத்தை கேட்டான்; தொடக்கத்தில் கூறியபடியே, ஓ வசிஷ்டா, நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்।

Verse 2

पुष्कर उवाच राजधर्मं प्रवक्ष्यामि सर्वस्मात् राजधर्मतः राजा भवेत् शत्रुहन्ता प्रजापालः सुदण्डवान्

புஷ்கரன் கூறினார்: எல்லா ராஜதர்மங்களிலும் முதன்மையான ராஜதர்மத்தை நான் விளக்குகிறேன். அரசன் பகைவரை அழிப்பவன், குடிகளைப் பாதுகாப்பவன், தண்டனை (தண்டம்) முறையாகச் செலுத்துபவன் ஆக வேண்டும்।

Verse 3

पालयिष्यति वः सर्वान् धर्मस्थान् व्रतमाचरेत् संवत्सरं स वृणुयात् पुरोहितमथ द्विजं

அவன் உங்கள் எல்லா தர்மஸ்தானங்களையும் (நீதிமன்றங்கள், சமய நிலையங்கள்) காக்க வேண்டும்; விரத ஒழுக்கத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். ஒரு ஆண்டு முழுவதும் இருபிறப்பான பிராமணனைப் புரோகிதனாக நியமிக்க வேண்டும்।

Verse 4

मन्त्रिणश्चाखिलात्मज्ञान्महिषीं धर्मलक्षणां संवत्सरं नृपः काले ससम्भारो ऽभिषेचनं

அனைத்துக் கடமைகளும் உள்ளார்ந்த அரசியல் நெறிகளும் அறிந்த அமைச்சர்களையும், தர்ம இலக்கணங்கள் கொண்ட முதன்மை மகிஷியையும் உடன் கொண்டு, அரசன் உரிய காலத்தில்—ஒரு ஆண்டு தயாரிப்புக்குப் பின்—அனைத்துச் சாமான்களும் சேர்த்து அபிஷேகத்தை நடத்த வேண்டும்।

Verse 5

कुर्यान्मृते नृपे नात्र कालस्य नियमः स्मृतः तिलैः सिद्धार्थकैः स्नानं सांवत्सरपुरोहितौ

அரசன் இறந்தால் இக்கர்மம் செய்யப்பட வேண்டும்; இங்கு காலக் கட்டுப்பாடு என்று எதுவும் சொல்லப்படவில்லை. எள்ளும் ‘சித்தார்த்தக’ (வெள்ளை கடுகு) விதைகளும் கொண்டு ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்; இது சாம்வத்ஸர யாஜகன் மற்றும் புரோகிதன் சார்ந்த விதியாகும்।

Verse 6

घोषयित्वा जयं राज्ञो राजा भद्रासने स्थितः अभयं घोषयेद् दुर्गान्मोचयेद्राज्यपालके

அரசனின் வெற்றியை அறிவித்த பின், அரசன் மங்கள ஆசனத்தில் அமர்ந்து அபயத்தைப் பிரகடனம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் கோட்டைகளில் அடைக்கப்பட்டவர்களை விடுவித்து, நாட்டைக் காக்கும் அதிகாரிகள்/காவலர்களையும் விடுதலை செய்ய வேண்டும்।

Verse 7

पुरोधसाभिषेकात् प्राक् कार्यैन्द्री शान्तिरेव च उपवास्यभिषेकाहे वेद्यग्नौ जुहुयान्मनून्

புரோஹிதர் செய்யும் அபிஷேகத்திற்கு முன் ஐந்த்ரீ-சாந்தி நிச்சயமாக நடத்தப்பட வேண்டும். உபவாசம் இருந்து, அபிஷேக நாளில் வேதியக்னியில் மந்திரங்களை அழைத்து ஆஹுதிகளைச் செலுத்த வேண்டும்।

Verse 8

राजा हरिति छ , ख , घ , ज , ञ , ट च पुरोहितमथर्त्विजमिति ख , घ , छ , ज , ट च जुहुयादमूनिति ङ वैष्णवानैन्द्रमन्त्रांस्तु सावित्रीन् वैश्वदैवतान् सौम्यान् स्वस्त्ययनं शर्मायुष्याभयदान्मनून्

அரசன் புரோஹிதனையும் ருத்விஜ் யாஜகனையும் நியமித்து, பின்னர் அந்த மந்திரங்களால் ஆஹுதிகளைச் செலுத்த வேண்டும்—வைஷ்ணவமும் ஐந்த்ரமும், சாவித்ரீ, வைஶ்வதேவ, சௌம்ய மந்திரங்கள் மற்றும் ஸ்வஸ்த்யயன சூத்திரங்கள்—இவை நலன் (சர்ம), ஆயுள், அபயம் அளிப்பவை।

Verse 9

अपराजिताञ्च कलसं वह्नेर्दक्षिणपार्श्वगं सम्पातवन्तं हैमञ्च पूजयेद्गन्धपुष्पकैः

அக்னியின் தெற்கு பக்கத்தில் வைக்கப்பட்ட அபராஜிதா கலசத்தையும், சம்பாதத்திற்கு ஏற்ற பொன் பாத்திரத்தையும் நறுமணங்களாலும் மலர்களாலும் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 10

प्रदक्षिणावर्तशिखस्तप्तजाम्बूनदप्रभः रथौघमेघनिर्घोषो विधूमश् च हुताशनः

ஹுதாசன அக்னியின் சிகை வலப்புறச் சுழலுடன் உள்ளது; அது காய்ந்த ஜாம்பூநதப் பொன்னைப் போல ஒளிர்கிறது; அதன் முழக்கம் ரதக் கூட்டங்களின் இடிமுரசும் மேக இடியுமென ஒத்தது; அது புகையற்றது।

Verse 11

अनुलोमः सुगन्धश् च स्वस्तिकाकारसन्निभः प्रसन्नार्चिर्महाज्वालः स्फुलिङ्गरहितो हितः

யாகஅக்னியின் ஜ்வாலை வலப்புறமாகச் சென்று, நறுமணமுடன், ஸ்வஸ்திக வடிவத்தை ஒத்ததாகத் தோன்றி, தெளிவான மகிழ்வான ஒளியுடன், பேர்ஜ்வாலையாகப் பிரகாசித்து, சினுக்குகள் இன்றி, யாகத்திற்கு நன்மை தருவதாக இருந்தால்—அது மங்களமான அக்னி ஆகும்.

Verse 12

न व्रजेयुश् च मध्येन मार्जारमृगपक्षिणः पर्वताग्रमृदा तावन्मूर्धानं शोधयेन्नृपः

அரண்மனை/அரசசபையின் நடுவழியாகப் பூனை, காட்டு மிருகங்கள், பறவைகள் செல்லக் கூடாது. அதுவரை அரசன் மலைச்சிகரத்தின் மண்ணால் தன் தலைப்பகுதியைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 13

वल्मीकाग्रमृदा कर्णौ वदनं केशवालयात् इन्द्रालयमृदा ग्रीवां हृदयन्तु नृपाजिरात्

எறும்புப் புற்றின் உச்சிமண்ணால் காதுகளைத் தடவ வேண்டும்; கேசவ (விஷ்ணு) ஆலயத்தின் மண்ணால் முகத்தை; இந்திர ஆலயத்தின் மண்ணால் கழுத்தை; அரசன் முற்றத்தின் மண்ணால் இதயப் பகுதியைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 14

करिदन्तोद्धृतमृदा दक्षिणन्तु तथा भुजं वृषशृङ्गोद्धृतमृदा वामञ्चैव तथा भुजं

யானையின் தந்தத்தால் எடுக்கப்பட்ட மண்ணால் வலது கை/புஜத்தைத் (தூய்மை/தடவல்) செய்ய வேண்டும்; காளையின் கொம்பால் எடுக்கப்பட்ட மண்ணால் இடது கை/புஜத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 15

सरोमृदा तथा पृष्ठमुदरं सङ्गमान् मृदा नदीतटद्वयमृदा पार्श्वे संशोधयेत्तथा

ஏரியின் மண்ணால் (உடலை)த் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்; நதிச் சங்கமத்தின் மண்ணால் முதுகும் வயிறும்; நதியின் இரு கரைகளின் மண்ணால் இரு பக்கங்களும்—இவ்வாறு சுத்திகரிக்க வேண்டும்.

Verse 16

वेश्याद्वारमृदा राज्ञः कटिशौचं विधीयते यज्ञस्थानात्तथैवोरू गोस्थानाज्जानुनी तथा

அரசனுக்குக் கட்டிப் பகுதியின் சுத்திகரிப்பு வेश्यையின் இல்லத் திண்ணை/வாசல் மண்ணால் விதிக்கப்படுகிறது. தொடைகள் யாகஸ்தல மண்ணால், முழங்கால்கள் கோசாலை மண்ணால் சுத்தம் செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 17

अश्वस्थानात्तथा जङ्घे रथचक्रमृदाङ्घ्रिके मूर्धानं पञ्चगव्येन भद्रासनगतं नृपं

பின்பு கால்-முட்டுக்குக் கீழ் (ஜங்கா) பகுதியிற்கு குதிரைத்தொழுவத்தின் மண்ணையும், பாதங்களுக்கு ரதச் சக்கரம் தொட்ட மண்ணையும் பாதம் தொட்ட மண்ணையும் எடுத்து, பத்திராசனத்தில் அமர்ந்த அரசனின் தலை மீது பஞ்சகவ்யத்தால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 18

अभिषिञ्चेदमात्यानां चतुष्टयमथो घटैः चन्द्रालयमृदेति ज सरोमृदेत्यादिः संशोधयेत्तथेत्यन्तः पाठः ज पुस्तके नास्ति पूर्वतो हेमकुम्भेन घृतपूर्णेन ब्राहणः

பின்னர் கலசங்களின் மூலம் நான்கு அமைச்சர்களின் தொகுதியை அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். (பாடபரம்பரையில் ‘சந்திராலய-ம்ருத்’, ‘சரோ-ம்ருத்’ முதலிய வாசகங்கள் திருத்தப்பட வேண்டியவை; ‘ததா…’ என முடியும் பகுதி ‘ஜ’ கைப்பிரதியில் இல்லை.) தொடக்கத்தில் நெய் நிரம்பிய பொற்கலசத்துடன் பிராமணன் முன்னெழ வேண்டும்.

Verse 19

रूप्यकुम्भेन याम्ये च क्षीरपूर्णेन क्षत्रियः दध्ना च ताम्रकुम्भेन वैश्यः पश्चिमगेन च

தெற்கு திசையில் க்ஷத்திரியன் பால் நிரம்பிய வெள்ளிக் கலசத்தால் (விதியை) செய்ய வேண்டும். மேலும் மேற்கு திசையில் வைசியன் தயிர் நிரம்பிய செம்புக் கலசத்தால் (விதியை) செய்ய வேண்டும்.

Verse 20

मृण्मयेन जलेनोदक् शूद्रामात्यो ऽभिषिचयेत् ततो ऽभिषेकं नृपतेर्बह्वृचप्रवरो द्विजः

மண் பாத்திரத்தில் வைத்த நீரால் சூத்ர அமைச்சர் அரசன் மீது தெளிக்க வேண்டும். அதன் பின் பஹ்வ்ருசர்களில் சிறந்த பிராமணன் அரசனின் அபிஷேகத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 21

कुर्वीत मधुना विप्रश्छन्दोगश् च कुशोदकैः सम्पातवन्तं कलशं तथा गत्वा पुरोहितः

பிராமணன் தேனினால் இச்சடங்கைச் செய்ய வேண்டும்; சாந்தோகப் புரோகிதன் குசா கலந்த நீரால் செய்ய வேண்டும். அதுபோலப் புரோகிதன் விதி-இடத்திற்குச் சென்று ‘சம்பாத’ சக்தியூட்டலுடன் கூடிய கலசத்தைத் தயாரிக்க வேண்டும்.

Verse 22

विधाय वह्निरक्षान्तु सदस्येषु यथाविधि राजश्रियाभिषेके च ये मन्त्राः परिकीर्तिताः

சடங்கை நிறைவேற்றிய பின், விதிப்படி சபையினர்/ரித்விக்களுக்காக அக்னி-ரட்சை செய்யப்பட வேண்டும்; மேலும் ராஜஸ்ரீ-அபிஷேகத்திற்காக அறிவிக்கப்பட்ட மந்திரங்கள் ஜபிக்க/பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

Verse 23

तैस्तु दद्यान्महाभाग ब्राह्मणानां स्वनैस् तथा ततः पुरोहितो गच्छेद्वेदिमूलन्तदेव तु

மகாபாகனே! அந்த (தக்ஷிணை/உபஹாரம்) மூலம் பிராமணர்களுக்கு முறையாக அளிக்க வேண்டும்; பின்னர் புரோகிதன் அளவான அடிகளுடன் வேதியின் அடிப்பகுதிக்குச் செல்ல வேண்டும்—அதுவே விதி.

Verse 24

शतच्छिद्रेण पात्रेण सौवर्णेनाभिषेचयेत् या ओषधीत्योषधीभीरथेत्युक्त्वेति गन्धकैः

நூறு துளைகள் கொண்ட பொன் பாத்திரத்தால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; ‘யா ஓஷதீḥ’, ‘ஓஷதீபிḥ’, ‘ரதே…’ முதலிய மந்திரங்களைச் சொல்லி நறுமணப் பொருட்களுடன் நீரைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 25

पुष्पैः पुष्पवतीत्येव ब्राह्मणेति च वीजकैः रत्नैर् आशुः शिशानश् च ये देवाश् च कुशोदकैः

மலர்களால் ‘புஷ்பவதீ’ என்று, விதைகள்/தானியங்களால் ‘பிராஹ்மணே’ என்று; ரத்தினங்களால் ‘ஆஷு’ மற்றும் ‘ஷிஷானஷ்’ என்று; மேலும் குசா-நீரால் தேவதைகளை ஆவாஹனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 26

यजुर्वेद्यथर्ववेदी गन्धद्वारेति संस्पृशेत् शिरः कण्ठं रोचनया सर्वतीर्थोदकैर् द्विजाः

யஜுர்வேதியும் அதர்வவேதியும் ‘கந்தத்வார’ மந்திரத்தை உச்சரித்து உடலைத் தொட வேண்டும். ரோசனையால் தலை மற்றும் தொண்டையைத் தொட்ந்து, எல்லாத் தீர்த்தங்களின் நீரெனக் கருதப்படும் புனித நீரால் சுத்தி செய்ய வேண்டும், ஓ இருமுறை பிறந்தோரே.

Verse 27

गीतवाद्यादिनिर्घोषैश्चामरव्यजनादिभिः सर्वौषधिमयं कुम्भं धारयेयुर्नृपाग्रतः

பாடலும் வாத்தியங்களின் முழக்கமும் நடுவே, சாமரம், விசிறி முதலிய மரியாதைகளுடன், எல்லா மூலிகைகளும் கலந்த அபிஷேகக் குடத்தை அரசன் முன்னே எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 28

तं पश्येद्दर्पणं राजा घृतं वै मङ्गलादिकं अभ्यर्च्य विष्णुं ब्रह्माणमिन्द्रादींश् च ग्रहेश्वरान्

விஷ்ணு, பிரம்மா, இந்திரன் முதலியவர்களையும் கிரகாதிபதிகளையும் முறையாக வழிபட்ட பின், அரசன் அந்தக் கண்ணாடியையும் நெய் முதலிய மங்களப் பொருட்களையும் நோக்க வேண்டும்.

Verse 29

वेदिमूलन्तथैव तु इरि ख दीपकैर् इति ङ यजुर्वेद्यथ ऋग्वेदी इति ङ ग्रहादिकानिति ख , ग , घ च व्याघ्रचर्मोत्तरां शय्यामुपविष्टः पुरोहितः मधुपर्कादिकं दत्त्वा पट्टबन्धं प्रकारयेत्

அதேபோல் வேதியின் அடிப்பகுதியில் விதிப்படி விளக்குகளை அமைக்க வேண்டும். பின்னர் புலிச்சர்மம் விரித்த படுக்கையில் அமர்ந்த புரோகிதர் மதுபர்க்கம் முதலியவற்றை அளித்து, பட்டபந்தம் (தலைப்பட்டி கட்டுதல்) சடங்கை நடத்த வேண்டும்.

Verse 30

राज्ञोमुकुटबन्धञ्च पञ्चचर्मोत्तरं ददेत् ध्रुवाद्यैर् इति च विशेद् वृषजं वृषदंशजं

அரசனுக்கு முடிச் சங்கிலி கட்டுதலையும், ஐந்து தோல்களால் ஆன மேலாடையையும் அளிக்க வேண்டும். பின்னர் த்ருவா முதலிய மந்திரங்களை ஜபித்து, வ்ருஷஜம் மற்றும் வ்ருஷதம்ஷஜத்தை ஆவாஹனம் செய்து, சடங்கில் நுழைய வேண்டும்.

Verse 31

द्वीपिजं सिंहजं व्याघ्रजातञ्चर्म तदासने अमात्यसचिवादींश् च प्रतीहारः प्रदर्शयेत्

அந்த ஆசனத்தில் சிறுத்தை, சிங்கம் அல்லது புலியின் தோலை விரிக்க வேண்டும்; பிரதீஹாரன் (வாயில் காவலன்) அமைச்சர்கள், செயலர்கள் முதலியவர்களை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 32

गोजाविगृहदानाद्यैः सांवत्सरपुरोहितौ पूजयित्वा द्विजान् प्रार्च्य ह्य् अन्यभूगोन्नमुख्यकैः

மாடுகள், ஆடுகள், வீடுகள் முதலிய தானங்களால் ஆண்டுப் புரோகிதர்களை மதித்து, த்விஜர்களை முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்; மேலும் நிலம், தானியம் முதலிய பிற காணிக்கைகளாலும் அவர்களைப் போற்ற வேண்டும்.

Verse 33

वह्निं प्रदक्षिणीकृत्य गुरुं नत्वाथ पृष्ठतः वृषमालभ्य गां वत्सां पूजयित्वाथ मन्त्रितं

புனித அக்னியை வலம்வந்து, குருவை வணங்கி; பின்னர் பின்புறத்திலிருந்து காளையைப் பிடித்து, பசுவையும் கன்றையும் பூஜித்து, மந்திர விதிப்படி சடங்கை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 34

अश्वमारुह्य नागञ्च पूजयेत्तं समारुहेत् परिभ्रमेद्राजमार्गे बलयुक्तः प्रदक्षिणं

குதிரையில் ஏறி யானையைப் பூஜிக்க வேண்டும்; பின்னர் அதில் ஏறி, வலிமையுடன் அரசவீதியில் வலம்வந்து சுற்றிச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 35

पुरं विशेच्च दानाद्यैः प्रार्च्य सर्वान् विसर्जयेत्

நகரத்தில் நுழைந்து, தானம் முதலியவற்றால் அனைவரையும் முறையாகச் சிறப்பித்து; பின்னர் அனைவரையும் மரியாதையுடன் விடைபெறச் செய்ய வேண்டும்.