Adhyaya 11

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये रामायणे युद्धकाण्डवर्णनं नाम दशमो ऽध्यायः अथ एकादशो ऽध्यायः श्रीरामावतारवर्णनं नारद उवाच राज्यस्थं राघवं जग्मुर् अगस्त्याद्याः सुपूजिताः धन्यस्त्वं विजयी यस्माद् इन्द्रजिद्विनिपातितः

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான அக்னிபுராணத்தின் ராமாயணப் பகுதியில் ‘யுத்தகாண்ட வர்ணனம்’ எனும் பத்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது। இப்போது ‘ஸ்ரீராமாவதார வர்ணனம்’ எனும் பதினொன்றாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது। நாரதர் கூறினார்—அரசில் நிலைபெற்ற ராகவனிடம் அகஸ்திய முதலிய முனிவர்கள், முறையாகப் போற்றப்பட்டு, வந்தனர்। வெற்றியாளனே, நீ பாக்கியவன்; ஏனெனில் இந்திரஜித் வீழ்த்தப்பட்டான்।

Verse 2

ब्रह्मात्मजः पुलस्त्योभूत् विश्रवास्तस्य नैकषी पुष्पोत्कटाभूत् प्रथमा तत्पुत्रोभूद्धनेश्वरः

பிரம்மாவின் மனப்புத்திரர் புலஸ்த்யர்; அவருக்கு விஸ்ரவா என்ற மகன் இருந்தான். விஸ்ரவாவின் மனைவி நைகாஷீ; மேலும் அவனுடைய முதல் துணை/மனைவி புஷ்போத்கடா. அவளிடமிருந்து தனேஸ்வரன் (குபேரன்) பிறந்தான்।

Verse 3

नैकष्यां रावणो जज्ञे विंशद्बाहुर्दशाननः स्वर्गमार्गेण वै गत इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः तपसा ब्रह्मदत्तेन वरेण जितदैवतः

நைகஷாவில் ராவணன் பிறந்தான்—இருபது கரங்களும் பத்து முகங்களும் உடையவன். (குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதி வாசகத்தில் ‘அவன் வானுலகப் பாதையில் சென்றான்’ என்றும் உள்ளது.) தவத்தால், பிரம்மா அளித்த வரத்தினால், தேவர்களை வென்றவனானான்.

Verse 4

कुम्भकर्णः सनिद्रो ऽभूद् धर्मिष्ठो ऽभूद्विभीषणः स्वसा शूर्पणखा तेषां रावणान्मेघनादकः

கும்பகர்ணன் எப்போதும் நித்திரைக்குட்பட்டவனாய் இருந்தான்; விபீஷணன் தர்மநிஷ்டனாய் இருந்தான்; அவர்களின் சகோதரி சூர்ப்பணகை; ராவணனிடமிருந்து மேகநாதன் பிறந்தான்.

Verse 5

इन्द्रं जित्वेन्द्रजिच्चाभूद् रावणादधिको बली हतस्त्वया लक्ष्मणेन देवादेः क्षेममिच्छता

இந்திரனை வென்று அவன் ‘இந்திரஜித்’ எனப் புகழ்பெற்றான்; ராவணனைவிடவும் மிகுந்த வலிமை உடைய வீரன். ஆனால் தேவர்களின் முதல்வன் (இந்திரன்) நலமும் பாதுகாப்பும் வேண்டிய நீ லக்ஷ்மணன் அவனை வதைத்தாய்.

Verse 6

इत्युक्त्वा ते गता विप्रा अगस्त्याद्या नमस्कृताः देवप्रार्थितरामोक्तः शत्रुघ्नो लवणार्दनः

இவ்வாறு கூறி அகஸ்தியர் முதலிய பிராமண முனிவர்கள் உரிய வணக்கத்தை ஏற்று புறப்பட்டனர். பின்னர் தேவர்களின் வேண்டுதலின்பேரில் ராமன் ஆணையிட்டபடி லவணனை அழித்த சத்ருக்னன் புறப்பட்டான்.

Verse 7

अभूत् पूर्मथुरा काचित् रामोक्तो भरतो ऽवधीत् कोटित्रयञ्च शैलूष- पुत्राणां निशितैः शरैः

முன்னொரு காலத்தில் ‘மதுரா’ எனும் ஒரு நகரம்/குடியிருப்பு இருந்தது. ராமன் ஆணையின்படி பரதன் கூர்மையான அம்புகளால் சைலூஷனின் புதல்வர்களில் மூன்று கோடி (முப்பது மில்லியன்) பேரை வதைத்தான்.

Verse 8

शैलूषं दुष्टगन्धर्वं सिन्धुतीरनिवासिनम् तक्षञ्च पुष्करं पुत्रं स्थापयित्वाथ देशयोः

சிந்து நதிக்கரையில் வாழ்ந்த தீய கந்தர்வன் சைலூஷனைவும், தக்ஷன் மற்றும் புஷ்கரன் எனும் புதல்வர்களையும் தத்தம் நாடுகளில் நிறுவி, அவர் மேலும் முன்னே சென்றார்.

Verse 9

भरतोगात्सशत्रुघ्नो राघवं पूजयन् स्थितः रामो दुष्टान्निहत्याजौ शिष्टान् सम्पाल्य मानवः

பரதன் சத்ருக்னனுடன் முன்னே சென்றான்; ராகவனை (ராமனை) வணங்கி உறுதியாக நிலைத்தான். தர்மமிகு ராமன் போரில் தீயவர்களை அழித்து, சிஷ்டரும் நற்குணமுடையவர்களையும் காத்தான்.

Verse 10

पुत्रौ कुशलवौ जातौ वाल्मीकेराश्रमे वरौ लोकापवादात्त्यक्तायां ज्ञातौ सुचरितश्रवात्

வால்மீகியின் ஆசிரமத்தில் குசன், லவன் எனும் இரு சிறந்த புதல்வர்கள் பிறந்தனர். உலகாபவாதத்தால் கைவிடப்பட்ட (சீதையின்) அவர்கள், அவளது நற்குணச் செயல்களின் செய்தி கேட்கப்பட்டபின் பின்னர் அறியப்பட்டனர்.

Verse 11

राज्येभिषिच्य ब्रह्माहम् अस्मीति ध्यानतत्परः दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च

அரசாபிஷேகம் பெற்ற பின் ‘நான் பிரம்மம்’ என்ற எண்ணத்தில் தியானத்தில் ஈடுபட்டு இருக்க வேண்டும்; பத்தாயிரம் ஆண்டுகளும், மேலும் பத்து நூறு ஆண்டுகளும்.

Verse 12

राज्यं कृत्वा क्रतून् कृत्वा स्वर्गं देवार्चितो ययौ सपौरः सानुजः सीता- पुत्रो जनपदान्वितः

அரசாட்சியை நடத்தி, யாகாதி கிரதுக்களை நிறைவேற்றி, தேவர்களால் போற்றப்பட்ட அவர் சொர்க்கத்திற்குச் சென்றார்—நகரமக்களுடன், இளைய சகோதரர்களுடன், சீதையின் புதல்வர்களுடன், தன் நாட்டுமக்களுடனும் சேர்ந்து.

Verse 13

अग्निर् उवाच वाल्मीकिर् नारदाच्छ्रुत्वा रामायणमकारयत् सविस्तरं यदेतच्च शृणुयात्स दिवं व्रजेत्

அக்னி கூறினார்—நாரதரிடமிருந்து கேட்ட வால்மீகி ராமாயணத்தை விரிவாக இயற்றினார். இதை பக்தியுடன் கேட்பவன் திவ்யமான ஸ்வர்கலோகத்தை அடைவான்.