Adhyaya 31

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये मण्डलादिवर्णनं नाम त्रिंशो ऽध्यायः अथ एकत्रिंशो ऽध्यायः मार्जनविधानं अग्निर् उवाच रक्षां स्वस्य परेषाञ्च वक्ष्ये तां मार्जनाह्वयां यया विमुच्यते दुःखैः सुखञ्च प्राप्नुयान्नरः

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான அக்னிபுராணத்தில் ‘மண்டலாதி-வர்ணனம்’ எனும் முப்பதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது ‘மார்ஜனவிதானம்’ எனும் முப்பத்தொன்றாம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—தனக்கும் பிறருக்கும் பாதுகாப்பாகிய ‘மார்ஜனம்’ எனப்படும் முறையை நான் உரைப்பேன்; அதனால் மனிதன் துயரங்களில் இருந்து விடுபட்டு இன்பம் அடைவான்।

Verse 2

ॐ नमः परमार्थाय पुरुषाय महात्मने अरूपबहुरूपाय व्यापिने परमात्मने

ஓம்—பரமார்த்தமான பரமபுருஷன், மகாத்மாவிற்கு வணக்கம்; உருவமற்றவராய் இருந்தும் பல உருவங்கள் எடுக்கும், எங்கும் நிறைந்த பரமாத்மாவிற்கு நமஸ்காரம்।

Verse 3

निष्कल्मषाय शुद्धाय ध्यानयोगरताय च नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत् तत्सिध्यतु मे वचः

களங்கமற்ற, தூய, தியானயோகத்தில் நிலைத்த இறைவனை வணங்கி நான் உரைக்கிறேன்; அந்த அருளால் என் சொற்கள் நிறைவேறட்டும்.

Verse 4

वराहाय नृसिंहाय वामनाय महामुने नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः

மகாமுனியே! வராஹ, நரசிம்ஹ, வாமனருக்கு வணங்கி நான் உரைக்கிறேன்; அதனால் என் சொற்கள் நிறைவேறட்டும்.

Verse 5

मन्त्रजं फलमश्नुते इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सुखं ब्रह्माप्नुयान्नरः इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः त्रिविक्रमाय रामाय वैकुण्ठाय नराय च नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत् सिध्यतु मे वचः

“மந்திரத்தால் உண்டான பலனை அனுபவிக்கிறான்”—இது ‘க’ குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதி வாசகம். “மனிதன் இன்பத்தையும் பிரம்மத்தையும் அடையட்டும்”—இதுவும் ‘க’ வாசகம். திரிவிக்ரமன், ராமன், வைகுண்டன், நரன் ஆகியோருக்கு வணங்கி இப்போது உரைக்கிறேன்—அந்த உபதேசம் நிறைவேறுக; என் சொற்கள் பலிக்கட்டும்।

Verse 6

वराह नरसिंहेश वामनेश त्रिविक्रम हरग्रीवेश सर्वेश हृषीकेश हराशुभम्

வராக-நரசிம்ம ரூப ஆண்டவனே, வாமனனே, திரிவிக்ரமனே; ஹயக்ரீவனே, சர்வேச்வரனே, ஹ்ருஷீகேசனே—அமங்கலத்தை அகற்றுவாயாக।

Verse 7

अपराजितचक्राद्यैश् चतुर्भिः परमायुधैः अखण्डितानुभावैस्त्वं सर्वदुष्टहरो भव

அஜேய சக்கரம் முதலிய நான்கு உத்தம ஆயுதங்களால்—அவற்றின் ஆற்றல் இடையறாதது—நீர் எல்லா தீமையும் துஷ்ட சக்திகளையும் அகற்றுபவராக இருப்பீராக।

Verse 8

हरामुकस्य दुरितं सर्वञ्च कुशलं कुरु मृत्युबन्धार्तभयदं दुरितस्य च यत् फलम्

ஹராமுகனுடைய துரிதத்தை அகற்றி, முழுமையான நலத்தை ஏற்படுத்துவாயாக. மேலும் மரணம், பந்தம், துன்பம் ஆகியவற்றால் பயம் தருவதை—பாவத்தால் விளையும் எந்தப் பலனையும் உட்பட—அகற்றுவாயாக।

Verse 9

पराभिध्यानसहितैः प्रयुक्तञ्चाभिचारकम् गदस्पर्शमहारोगप्रयोगं जरया जर

பராபித்யானம் (பகைமையுடன் கூடிய மனக்காட்சித் தியானம்) உடன் பயன்படுத்தினால் அபிசாரச் செயல் நிகழும்—தொடுதலால் ‘கத’ (உடல் உறைதல்/அங்கவிகாரம்) உண்டாக்குதல், கடும் நோயை ஏவுதல், மேலும் ‘ஜரா’ மூலம் ஜராவை அளித்தல்; அதாவது ஜரிக்க வேண்டியவனை முதுமையால் ஜரிக்கச் செய்தல்।

Verse 10

ॐ नमो वासुदेवाय नमः कृष्णाय खड्गिने नमः पुष्करनेत्राय केशवायादिचक्रिणे

ஓம் வாசுதேவருக்கு வணக்கம்; வாளேந்திய கிருஷ்ணருக்கு வணக்கம்; தாமரைநேத்திரனாகிய இறைவனுக்கு வணக்கம்; ஆதிச் சக்கரதாரி கேசவருக்கு வணக்கம்।

Verse 11

नमः कमलकिञ्जल्कपीतनिर्मलवाससे महाहररिपुस्कन्धसृष्टचक्राय चक्रिणे

தாமரைக் கேசரம்போல் மஞ்சள் நிறத் தூய ஆடை அணிந்தவரும், மகா-ஹரன் பகைவனின் தோள்தொகுதிக்கு எதிராகச் சுழலச் செய்த சுதர்சனச் சக்கரத்தை வெளிப்படுத்திய சக்கரதாரி இறைவனுக்கும் வணக்கம்।

Verse 12

द्ंष्ट्रोद्धृतक्षितिभृते त्रयीमूर्तिमते नमः महायज्ञवराहाय शेषभोगाङ्कशायिने

தன் தந்தத்தில் உயர்த்திய பூமியைத் தாங்குபவரும், மூன்று வேதங்களின் வடிவமாயிருப்பவரும் ஆகிய இறைவனுக்கு வணக்கம்; சேஷநாகத்தின் பாம்புக்கோளின் மடியில் சயனிக்கும் மகாயஜ்ஞ வராஹருக்கும் வணக்கம்।

Verse 13

तप्तहाटककेशाग्रज्वलत्पावकलोचन वज्राधिकनखस्पर्शं दिव्यसिंह नमोस्तु ते

காய்ந்த பொன்னெனத் தீப்பொறிபோல் ஜ்வலிக்கும் முடிநுனிகளும், அக்கினிபோல் எரியும் கண்களும், இடியைவிடக் கடினமான நகத் தொடுதலும் உடைய தெய்வீக சிங்கமே—உமக்கு வணக்கம்।

Verse 14

काश्यपायातिह्रस्वाय ऋग्यजुःसामभूषित तुभ्यं वामनरूपायाक्रमते गां नमो नमः

காச்யபரின் புதல்வனாய் மிகக் குறுநிலையனும், ரிக்-யஜுர்-சாம வேதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனும், வாமன வடிவில் பூமியை அடியால் அளந்த இறைவனுக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்।

Verse 15

वराहाशेषदुष्टानि सर्वपापफलानि वै मर्द मर्द महादंष्ट्र मर्द मर्द च तत्फलम्

ஏ வராஹ அவதாரமே! மீதமுள்ள எல்லாத் தீமைகளையும் நசுக்குவாயாக; உண்மையாக எல்லாப் பாவங்களின் பலன்களையும் நசுக்குவாயாக. ஏ மகாதந்த்ரமே! நசுக்கு, நசுக்கு; அவற்றின் விளைவுகளையும் நசுக்குவாயாக.

Verse 16

अखण्डितात्मभावैस्त्वमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दंष्ट्रोद्धृतभूमिभर्त्रे इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सृजते गामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः नरसिंह करालाख्य दन्तप्रान्तानलोज्ज्वल भञ्ज भञ्ज निनादेन दुष्टान्यस्यार्तिनाशन

(சில கைப்பிரதிகளில் பாடவேறுபாடுகள் உள்ளன: ‘நீ அఖண்ட ஆத்மஸ்வரூபன்’; ‘தந்தத்தால் உயர்த்தப்பட்ட பூமியைத் தாங்குபவனுக்கு’; ‘(அவன்) பூமியைப் படைக்கிறான்’.) ஏ நரசிம்ஹா, கராள-நாமத்தோனே! தீப்போல் ஒளிரும் பற்களின் முனைகளுடன்—நொறு, நொறு. உன் பேரொலியால் தீயோரை அழி; இந்த பக்தனின் துயரை நீக்குபவன் நீயே.

Verse 17

ऋग्यजुःसामगर्भाभिर्वाग्भिर्वामनरूपधृक् प्रशमं सर्वदुःखानि नयत्त्वस्य जनार्दनः

ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களால் நிறைந்த வாக்குகளால் வாமன ரூபம் தாங்கிய ஜனார்தனன் இவனுடைய எல்லாத் துயரங்களையும் தணித்து அமைதிக்குக் கொண்டு செல்லட்டும்.

Verse 18

ऐकाहिकं द्व्याहिकञ्च तथा त्रिदिवसं ज्वरम् चातुर्थकन्तथात्युग्रन्तथैव सततज्वरम्

ஜ்வரத்தின் வகைகள்—ஒருநாள் ஜ்வரம், இருநாள் ஜ்வரம், மூன்றுநாள் ஜ்வரம், நான்காம் நாள் வரும் சதுர்த்தக ஜ்வரம், மிகக் கடுமையான ஜ்வரம், மேலும் தொடர்ச்சியான ஜ்வரம்.

Verse 19

दोषोत्थं सन्निपातोत्थं तथैवागन्तुकं ज्वरम् शमं नयाशु गोविन्द च्छिन्धि च्छिन्ध्यस्य वेदनाम्

ஏ கோவிந்தா! தோஷங்களால் உண்டானதும், சன்னிபாதத்தால் உண்டானதும், வெளிப்புறக் காரணங்களால் வந்ததும் ஆகிய ஜ்வரத்தை விரைவில் தணிப்பாயாக; மேலும் இந்த வேதனையை வெட்டு, வெட்டு.

Verse 20

नेत्रदुःखं शिरोदुःखं दुःखञ्चोदरसम्भवम् अन्तःश्वासमतिश्वासं परितापं सवेपथुम्

கண் வலி, தலை வலி, மேலும் வயிற்றில் உண்டாகும் வேதனை; கஷ்டமான உள்ளிழுப்பு, மிகுதியான மூச்சு, எரிச்சலுடனான காய்ச்சல் வெப்பு மற்றும் நடுக்கம்—இவையே கூறப்பட்ட அறிகுறிகள்.

Verse 21

गुदघ्राणाङ्घ्रिरोगांश् च कुष्ठरोगांस् तथा क्षयं कामलादींस् तथा रोगान् प्रमेहांश्चातिदारुणान्

குதம், மூக்கு, பாதம் ஆகியவற்றின் நோய்கள்; மேலும் குஷ்டநோய், க்ஷயம், காமலை முதலிய நோய்கள், மற்றும் மிகக் கடுமையான பிரமேஹ நோய்கள்—(இவையும் இதில் அடங்கும்).

Verse 22

भगन्दरातिसारांश् च मुखरोगांश् च वल्गुलीम् अश्मरीं मूत्रकृच्छ्रांश् च रोगानन्यांश् च दारुणान्

பகந்தரம், அதிசாரம், வாய்நோய்கள், வல்குலீ; அஷ்மரி, மூத்திரக்ருச்சிரம் மற்றும் பிற கடுமையான நோய்கள்—(இவையும் தணியும்).

Verse 23

ये वातप्रभवा रोगा ये च पित्तसमुद्भवाः कफोद्भवाश् च ये केचित् ये चान्ये सान्निपातिकाः

வாதத்தால் உண்டாகும் நோய்கள், பித்தத்தால் தோன்றும் நோய்கள், கபத்தால் உண்டாகும் எந்நோய்களும்; மேலும் பிற சாந்நிபாதிக (மூன்று தோஷங்களின் சேர்க்கை) நோய்களும்.

Verse 24

आगन्तुकाश् च ये रोगा लूता विस्फोटकादयः ते सर्वे प्रशमं यान्तु वासुदेवापमार्जिताः

வெளிப்புற காரணங்களால் உண்டாகும் ஆகந்துக நோய்கள்—லூதா, விஸ்போடக முதலியவை—அனைத்தும் வாசுதேவனால் அகற்றப்பட்டு அமைதியடையட்டும்.

Verse 25

विलयं यान्तु ते सर्वे विष्णोरुच्चारणेन च क्षयं गछ्हन्तु चाशेषास्ते चक्राभिहता हरेः

விஷ்ணுவின் நாம உச்சாரணம் மட்டுமே கொண்டு அந்தப் பகைச் சக்திகள் அனைத்தும் லயமடையட்டும்; ஹரியின் சுதர்சனச் சக்கரத்தால் தாக்கப்பட்டு அவை அனைத்தும் மீதமின்றி அழியட்டும்.

Verse 26

छिन्द छिन्दास्य वेदनामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अनिश्वासमतिश्वासमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः तथैव च इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ये रोगाः पित्तसम्भवा इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः वासुदेवपराजिता इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अच्युतानन्तगोविन्दनामोच्चारणभीषिताः नश्यन्ति सकला रोगाः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

‘இந்த வேதனையை வெட்டு, வெட்டு’—என்று ஒரு குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதியில் வாசகம்; ‘மூச்சுத் திணறல் மற்றும் மிகை மூச்சு’—என்றும்; ‘அதேபோல்’—என்றும்; ‘பித்தத்திலிருந்து தோன்றும் நோய்கள்’—என்றும்; ‘வாசுதேவனால் வெல்லப்பட்டவை’—என்றும் மற்றொரு வாசகம். அச்யுத, அனந்த, கோவிந்த நாம உச்சாரணத்தால் அஞ்சிய எல்லா நோய்களும் அழிகின்றன; இது உண்மை—உண்மை, நான் கூறுகிறேன்.

Verse 27

स्थावरं जङ्गमं वापि कृत्रिमं चापि यद्विषम् दन्तोद्भवं नखभवमाकाशप्रभवं विषम्

விஷம் மூன்று வகை: நிலைமூலமானது, நகரும் உயிரினமூலமானது, மேலும் செயற்கையாகத் தயாரிக்கப்பட்டது. மேலும் பற்களிலிருந்து தோன்றுவது, நகங்கள்/கொம்புகளிலிருந்து தோன்றுவது, ‘ஆகாசப் பிறவி’ (காற்றில் பரவும்) விஷம் என்றும் கூறப்படுகிறது.

Verse 28

लूतादिप्रभवं यच्च विषमन्यत्तु दुःखदं शमं नयतु तत् सर्वं कीर्तितोस्य जनार्दनः

சிலந்தி முதலியவற்றிலிருந்து தோன்றும் விஷமும், வேறு துன்பம் தரும் விஷமும்—அவை அனைத்தும் அடங்கட்டும்; ஏனெனில் அவனால் ஜனார்தனன் (விஷ்ணு) போற்றப்பட்டுள்ளார்.

Verse 29

ग्रहान् प्रेतग्रहांश्चापि तथा वै डाकिनीग्रहान् वेतालांश् च पिशाचांश् च गन्धर्वान् यक्षराक्षसान्

(இந்த ஜபம்/விதி) கிரஹங்கள், பிரேத-கிரஹங்கள், டாகினி-கிரஹங்கள்; மேலும் வேதாளங்கள், பிசாசுகள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷசர்கள் ஆகியவற்றை (விலக்குகிறது).

Verse 30

शकुनीपूतनाद्यांश् च तथा वैनायकान् ग्रहान् मुखमण्डीं तथा क्रूरां रेवतीं वृद्धरेवतीम्

சகுனி, பூதனா முதலியவற்றையும், அதுபோல வினாயக வகை கிரகங்களையும்; முகமண்டீ, கொடூரா, ரேவதி, விருத்த-ரேவதியையும் (சாந்தப்படுத்தி/நீக்க வேண்டும்).

Verse 31

वृद्धकाख्यान् ग्रहांश्चोग्रांस् तथा मातृग्रहानपि बालस्य विष्णोश् चरितं हन्तु बालग्रहानिमान्

‘விருத்தகா’ எனப்படும் கிரகங்களும், உக்கிர கிரகங்களும், மாத்ரு-கிரகங்களும் ஆகிய இப் பாலகிராகிகளை, பாலரक्षक விஷ்ணுவின் சரிதம்/லீலை அழிக்கட்டும்.

Verse 32

वृद्धाश् च ये ग्रहाः केचिद्ये च बालग्रहाः क्वचित् नरसिंहस्य ते दृष्ट्या दग्धा ये चापि यौवने

எந்த ‘விருத்த’ கிரகங்களாக இருந்தாலும், எப்போதாவது வரும் பாலகிரகங்களாக இருந்தாலும், இளமையிலும் துன்புறுத்துவனாக இருந்தாலும்—அவை அனைத்தும் நரசிம்மரின் பார்வைமட்டும் கொண்டு எரிந்து அழியட்டும்.

Verse 33

सदा करालवदनो नरसिंहो महाबलः ग्रहानशेषान्निःशेषान् करोतु जगतो हितः

எப்போதும் பயங்கர முகத்தையுடைய மகாபல நரசிம்மர்—உலக நலனுக்காக—எல்லாக் கிரகங்களையும் முற்றிலும் சாந்தமாகவும் தீங்கற்றதாகவும் ஆக்கட்டும்.

Verse 34

नरसिंह महासिंह ज्वालामालोज्ज्वलानन ग्रहानशेषान् सर्वेश खाद खादाग्निलोचन

நரசிம்மா, மகாசிங்கமே, ஜ்வாலாமாலையால் ஒளிரும் முகத்தவனே! சர்வேசா, அக்னிலோசனனே! எஞ்சாமல் எல்லாக் கிரகங்களையும் விழுங்கு, விழுங்கு.

Verse 35

ये रोगा ये महोत्पाता यद्विषं ये महाग्रहाः यानि च क्रूरभृतानि ग्रहपीडाश् च दारुणाः

எத்தகைய நோய்கள் இருந்தாலும், எத்தகைய பெரும் உற்பாதங்களும் அசுப நிமித்தங்களும் இருந்தாலும், எத்தகைய விஷமாயினும், எத்தகைய மகாகிரகங்களாயினும், மேலும் கொடிய பூதங்களும் கிரகங்களால் உண்டாகும் பயங்கரப் பீடைகளும்—அவை அனைத்தும் நீங்குக।

Verse 36

शस्त्रक्षतेषु ये दोषा ज्वालागर्दभकादयः तानि सर्वाणि सर्वात्मा परमात्मा जनार्दनः

ஆயுதக் காயங்களில் உண்டாகும் ‘ஜ்வாலா’, ‘கர்தபக’ முதலிய எல்லா குறைகளையும், அனைத்தின் ஆத்மாவான பரமாத்மா ஜனார்தனன் முழுவதும் அகற்றுவானாக।

Verse 37

तथा वेतालिकान् ग्रहानिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः गन्धर्वान् राक्ससानपि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शटा इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः किञ्चिद्रूपं समास्याय वासुदेवास्य नाशय

அவ்வாறே ‘வேதாலிகர்’ மற்றும் ‘கிரகங்கள்’—என்று ஒரு குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதி வாசகம்; ‘கந்தர்வர்’ மற்றும் ‘ராக்ஷசர்’ கூட—என்று மற்றொரு வாசகம்; ‘சடா’—என்று இரண்டு குறியிடப்பட்ட வாசகங்கள். எத்தகைய வடிவமாயினும் ஏற்று, ஓ வாசுதேவா, இவர்களை அழித்தருள்வாயாக।

Verse 38

क्षिप्त्वा सुदर्शनञ् चक्रं ज्वालामालातिभीषणम् सर्वदुष्टोपशमनं कुरु देववराच्युत

அக்கினி மாலையால் மிகப் பயங்கரமான சுதர்சனச் சக்கரத்தை எறிந்து, ஓ அச்யுதா, தேவர்களில் சிறந்தவனே, எல்லா தீய சக்திகளையும் அடக்கி அமைதிப்படுத்துவாயாக।

Verse 39

सुदर्शन महाज्वाल च्छिन्धि च्छिन्धि महारव सर्वदुष्टानि रक्षांसि क्षयं यान्तु विभीषण

மகா ஜ்வாலையால் திகழும் சுதர்சனனே! வெட்டு, வெட்டு. பெரும் கர்ஜனையுடையவனே! பயமூட்டுவோனே (விபீஷண)! எல்லா தீய ராக்ஷசரும் அழிவை அடையட்டும்।

Verse 40

प्राच्यां प्रतीच्यां च दिशि दक्षिणोत्तरतस् तथा रक्षाङ्करोतु सर्वात्मा नरसिंहः सुगर्जितः

கிழக்கு, மேற்கு திசைகளிலும், அதுபோல தெற்கு மற்றும் வடக்கிலிருந்தும், அனைத்தின் அந்தராத்மாவான, மங்களகரமான பேர்கர்ஜனை உடைய நரசிம்மன் காவல் அருள்வானாக।

Verse 41

दिवि भुव्यन्तरीक्षे च पृष्ठतः पार्श्वतोग्रतः रक्षाङ्करोतु भगवान् बहुरूपी जनार्दनः

வானில், பூமியில், அந்தரிக்ஷத்திலும்; பின்னால், பக்கங்களில், முன்னால்—பலரூபம் தரிக்கும் பகவான் ஜனார்தனன் எனைக் காக்கட்டும்।

Verse 42

यथा विष्णुर्जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषं तेन सत्येन दुष्टानि शममस्य व्रजन्तु वै

தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் உட்பட முழு உலகையும் விஷ்ணு வியாபித்திருப்பதுபோல, அந்தச் சத்தியத்தின் வலிமையால் இவனை/இவ்விடத்தைத் தாக்கும் தீய சக்திகள் நிச்சயமாக அமைதியடையட்டும்।

Verse 43

यथा विष्णौ स्मृते सद्यः सङ्क्षयं यान्ति पातकाः सत्येन तेन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु

விஷ்ணுவை நினைத்தவுடனே பாவங்கள் உடனடியாக அழிவதுபோல, அந்தச் சத்தியத்தின் வலிமையால் இவனைப் பீடிக்கும் எல்லாத் தீமையும் முழுமையாகத் தணியட்டும்।

Verse 44

परमात्मा यथा विष्णुर्वेदान्तेषु च गीयते तेन सत्येन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु

வேதாந்தங்களில் விஷ்ணு பரமாத்மாவெனப் பாடப்படுவதுபோல, அந்தச் சத்தியத்தின் வலிமையால் இவனில் உள்ள எல்லா அசுபமும் முழுமையாகத் தணியட்டும்।

Verse 45

यथा यज्ञेश्वरो विष्णुर्देवेष्वपि हि गीयते सत्येन तेन सकलं यन्मयोक्तं तथास्तु तत्

தேவர்களிடையிலும் விஷ்ணு ‘யஜ்ஞேஸ்வரன்’ எனப் பாடப்படுவது போல, அந்தச் சத்தியத்தின் வலிமையால் நான் கூறிய அனைத்தும் அப்படியே நிறைவேறுக.

Verse 46

शान्तिरस्तु शिवञ्चास्तु दुष्टमस्य प्रशाम्यतु वासुदेवशरीरोत्थैः कुशैर् निर्मथितं मया

அமைதி உண்டாகுக; சிவமெனும் மங்களம் உண்டாகுக. இதில் உள்ள தீமை அடங்குக—வாசுதேவனின் உடலிலிருந்து தோன்றியதாகச் சொல்லப்படும் குசப்புல்லால் நான் இதை உரசி அடக்கினேன்.

Verse 47

अपमार्जतु गोविन्दो नरो नारायणस् तथा तथास्तु सर्वदुःखानां प्रशमो जपनाद्धरेः

கோவிந்தன் (அவற்றை) அகற்றுவானாக; அதுபோல நரனும் நாராயணனும். ததாஸ்து—ஹரியின் நாமஜபத்தால் எல்லாத் துயரங்களும் தணிகின்றன.

Verse 48

महाबल इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वर्गर्जितैर् इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रयान्तु वै इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः कुशैर् निर्णाशितमिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अपमार्जनकं शस्त्रं सर्वरोगादिवारणम् अयं हरिः कुशो विष्णुर्हता रोगा मया तव

இந்த அபமார்ஜனகம் (சுத்திகரிப்பு கருவி) எல்லா நோய்களையும் முதலியவற்றையும் தடுக்கும் ‘ஆயுதம்’. இந்தக் குசப்புல்லே ஹரி, விஷ்ணு; உன் நோய்கள் என் மூலம் அழிக்கப்பட்டன.