एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । तच्छ्रुत्वा सा विशालाक्षी त्रपयाऽधो मुखी तथा । आसीत्तूष्णीं तदा देवी श्रुत्वा वाक्यं च तादृशम्
etatte sarvamākhyātaṃ yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi | tacchrutvā sā viśālākṣī trapayā'dho mukhī tathā | āsīttūṣṇīṃ tadā devī śrutvā vākyaṃ ca tādṛśam
यन्मां त्वं परिपृच्छसि तदेतत् सर्वं ते मया आख्यातम्। तच्छ्रुत्वा सा विशालाक्षी त्रपया अधोमुखी अभवत्; तादृशं वाक्यं श्रुत्वा देवी तदा तूष्णीम् आसीत्।
Ṛṣi (unnamed narrator within the Prabhāsakṣetra-māhātmya dialogue)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: The wide-eyed queen lowers her face in shame after the sage finishes explaining; the court becomes still, emphasizing her silence and inward resolve.
Truthful spiritual counsel prompts humility; shame here signals awakening of conscience and readiness for dharmic change.
The broader narrative belongs to Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, though this verse is a dialogue reaction.
None in this verse.