Adhyaya 122
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः देवीं प्रति प्राभासक्षेत्रे स्थितस्य चित्राङ्गदेश्वरनाम्नः लिङ्गस्य माहात्म्यं संक्षेपेण कथयति। तस्य स्थानं दक्षिणपश्चिमदिशि धनुर्विंशतिप्रमाणदूरे इति मार्गनिर्देशरूपेण निर्दिश्यते। अस्य देवालयस्य प्रतिष्ठा गन्धर्वराजेन चित्राङ्गदेन कृता; स क्षेत्रस्य पावनत्वं ज्ञात्वा तीव्रतपसा महेश्वरं तोषयित्वा लिङ्गं संस्थापितवान्। भावपूर्वकं यः पूजयति स गन्धर्वलोकं प्राप्नोति गन्धर्वैः सह सख्यं च लभते। शुक्लत्रयोदश्यां विधिपूर्वकं शिवस्नापनं कृत्वा क्रमशः पुष्पैः गन्धानुलेपनैः धूपैश्च पूजनं कर्तव्यम्। एवं विधिभावसमन्वितया पूजया सर्वेष्टसिद्धिः फलरूपेण प्रतिज्ञायते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं चित्रांगदेश्वरम् । तस्यैव नैरृते भागे धनुर्विंशतिभिः स्थितम्
ईश्वर उवाच—ततो हे महादेवि, चित्राङ्गदेश्वरनाम लिङ्गं गच्छेत्। तस्यैव नैरृतभागे धनुर्विंशतिमात्रे स्थितम्।
Verse 2
चित्रांगदेन देवेशि गंधर्वपतिना प्रिये । क्षेत्रं पवित्रं ज्ञात्वा वै लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम् । कृत्वा तपो महाघोरं समाराध्य महेश्वरम्
हे देवेशि प्रिये, गन्धर्वपतिः चित्राङ्गदः क्षेत्रस्य पवित्रतां ज्ञात्वा तत्र लिङ्गं प्रतिष्ठापयामास। महाघोरं तपः कृत्वा महेश्वरं सम्यग् आराधयत्।
Verse 3
अथ यो भावसंयुक्तस्तल्लिगं संप्रपूजयेत् । गांधर्वलोकमाप्नोति गन्धर्वैः सह मोदते
अथ यः भावसंयुक्तः तल्लिङ्गं सम्यक् प्रपूजयेत्, स गान्धर्वलोकं प्राप्नोति, गन्धर्वैः सह तत्र मोदते।
Verse 4
तत्र शुक्लत्रयोदश्यां संस्नाप्य विधिना शिवम् । पूजयेद्विविधैः पुष्पैर्गंधधूपैरनु क्रमात् । स प्राप्नोत्यखिलं कामं मनसा यद्यदीप्सितम्
तत्र शुक्लत्रयोदश्यां विधिना शिवं संस्नाप्य, विविधैः पुष्पैः गन्धैः धूपैश्च अनुक्रमात् पूजयेत्। स मनसा यद्यद् ईप्सितं तदखिलं कामं प्राप्नोति।
Verse 122
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रांगदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, ‘चित्राङ्गदेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम द्वाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।