Adhyaya 39

Verse 1

ययातिरुवाच । यत्त्वया कीर्तितं ब्रह्मन्पूर्वं देवैः प्रसादितः । लिंगं संस्थापयामास स्थिररूपो महेश्वरः

ययातिरुवाच—ब्रह्मन्, यत्त्वया पूर्वं कीर्तितं यथा देवैः प्रसादितः स्थिररूपो महेश्वरो लिङ्गं संस्थापयामास।

Verse 2

कस्मात्तत्पातितं लिंगं वालखिल्यैर्महात्मभिः । कस्मात्तत्राचलो जातो देवदेवो महेश्वरः

कस्मात् तद् लिङ्गं महात्मभिर्वालखिल्यैः पातितम्? कस्माच्च तत्र देवदेवो महेश्वरोऽचलोऽभवत्?

Verse 3

एतन्मे कौतुकं सर्वं यथावद्वक्तुमर्हसि । तस्मिन्दृष्टे च किं पुण्यं नराणां तत्र जायते

एतत् सर्वं मे कौतुकं यथावद् वक्तुमर्हसि। तस्मिन् दृष्टे च किं पुण्यं नराणां तत्र जायते?

Verse 4

पुलस्त्य उवाच । महेश्वरस्य माहात्म्यं शृणु पार्थिवसत्तम । अत्र ते कीर्तयिष्यामि पूर्ववृत्तं कथांतरम्

पुलस्त्य उवाच—महेश्वरस्य माहात्म्यं शृणु पार्थिवसत्तम। अत्र ते कीर्तयिष्यामि पूर्ववृत्तं कथान्तरम्॥

Verse 5

यदा पञ्चत्वमापन्ना सती सत्यपराक्रमा । अपमानेन दक्षस्य यज्ञे न च निमंत्रिता

यदा पञ्चत्वमापन्ना सती सत्यपराक्रमा। दक्षस्यापमानेन यज्ञे च न निमन्त्रिता॥

Verse 6

तदा कामो द्रुतं गृह्य पुष्पचापं तमभ्यगात् । कन्दर्प्पं सहसा दृष्ट्वा सन्धितेषुं सुदुर्जयम्

तदा कामो द्रुतं गृह्य पुष्पचापं तमभ्यगात्। कन्दर्पं सहसा दृष्ट्वा सन्धितेषुं सुदुर्जयम्॥

Verse 7

आपतन्तं भयात्तस्य प्रणष्टस्त्रिपुरांतकः । स तदा भ्रममाणश्च इतश्चेतश्च पार्थिव

तं भयात् आपतन्तं दृष्ट्वा त्रिपुरान्तकः शङ्करः प्रणष्टः। ततः स पार्थिव, इतश्चेतश्च भ्रमन् विचचार।

Verse 8

वालखिल्याश्रमं प्राप्तः पुण्यं सद्वृक्षशोभितम् । स तत्र भगवांस्तेषां दारैर्दृष्टः सुरूपवान्

वालखिल्याश्रमं पुण्यं सद्वृक्षशोभितं स प्राप्तः। तत्र तेषां दारैः स भगवान् सुरूपवान् दृष्टः।

Verse 9

दिग्वासाः सुप्रियालापस्ततस्ताः काममोहिताः । त्यक्त्वा पुत्रगृहाद्यं च सर्वास्तत्पृष्ठसंस्थिताः । बभूवुश्चानिशं राजन्मां भजस्वेति चाब्रुवन्

दिग्वासाः सुप्रियालापः सन् ताः काममोहिताः। पुत्रगृहादिकं त्यक्त्वा सर्वास्तत्पृष्ठसंस्थिताः॥ अनिशं राजन् ‘मां भजस्व’ इति चाब्रुवन्।

Verse 10

चक्रुरालिंगनं काश्चिच्चुम्बनं च तथापराः । अन्यास्तस्य हि लिंगं तत्स्पृशंति च मुहुर्मुहुः

काश्चिदालिङ्गनं चक्रुः काश्चिच्चुम्बनमपरे। अन्यास्तस्य लिङ्गं तु मुहुर्मुहुः स्पृशन्ति स्म।

Verse 11

स चापि भगवाञ्छम्भुर्निष्कामः परमेश्वरः । जगद्व्याप्तिं समाश्रित्य सर्वप्राणिषु वर्तते

स च भगवान् शम्भुः परमेश्वरो निष्काम एव। जगद्व्याप्तिं समाश्रित्य सर्वप्राणिषु वर्तते।

Verse 12

स चापि भगवाच्छंभुस्तासां सरति प्राङ्मुखः । भ्रांतस्तत्राश्रमे तेषां दारान्कामेन पीडयन्

स चापि भगवान् शम्भुः तासां पुरतः प्राङ्मुखः सञ्चचार। तत्र तेषामाश्रमे भ्रान्त्वा कामेन पीडयन् दारान् व्याकुलीचकार॥

Verse 13

अथ ते मुनयो दृष्ट्वा विकृतिं दारसंभवाम् । अजानन्तो महादेवं रुष्टास्तस्य महात्मनः

अथ ते मुनयो दृष्ट्वा दारसम्भवां विकृतिम्। महादेवं न विज्ञाय तस्मिन् महात्मनि रुष्टाः॥

Verse 14

ददुः शापं सुसंतप्ताः कलत्रार्थे परंतप । पततां पततां लिङ्गमेतत्ते पापकृत्तम

ददुः शापं सुसन्तप्ताः कलत्रार्थे परन्तप। ‘पततां पततां लिङ्गम् एतत्ते पापकृत्तम’॥

Verse 15

विडम्बयसि नो दारानजस्रं चास्य दर्शनात् । ततश्चैवापतल्लिंगं तत्क्षणात्तत्पुरद्विषः

‘विडम्बयसि नो दारान् अजस्रं चास्य दर्शनात्।’ इति वाक्ये तत्क्षणात् त्रिपुरद्विषो लिङ्गम् अपतत्॥

Verse 16

ब्रह्मवाक्येन राजर्षे चकम्पे वसुधा ततः । शीर्णानि गिरिशृंगाणि चुक्षुभुर्मकरालयाः

ब्रह्मवाक्येन राजर्षे चकम्पे वसुधा ततः। शीर्णानि गिरिशृङ्गाणि चुक्षुभुर्मकरालयाः॥

Verse 17

ततो देवगणाः सर्वे भयत्रस्ता नराधिप । अकाले प्रलयं मत्वा त्रैलोक्ये पर्यवस्थितम्

ततो देवगणाः सर्वे भयत्रस्ता नराधिप । अकाले प्रलयं मत्वा त्रैलोक्ये पर्यवस्थितम् ॥

Verse 18

तत पितामहं जग्मु स्तस्मै सर्वं न्यवेदयन् । प्रलयस्येव चिह्नानि दृश्यन्ते परमेश्वर

तत पितामहं जग्मुस्तस्मै सर्वं न्यवेदयन् । प्रलयस्येव चिह्नानि दृश्यन्ते परमेश्वर ॥

Verse 19

किं निमित्तं सुरश्रेष्ठ न जानीमो वयं प्रभो । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा पितामहः

किं निमित्तं सुरश्रेष्ठ न जानीमो वयं प्रभो । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा पितामहः ॥

Verse 20

अब्रवीत्पातितं लिंगं वालखिल्यैः पिनाकिनः । तेनैते दारुणोत्पाताः संजाता भयसूचकाः

अब्रवीत्पातितं लिंगं वालखिल्यैः पिनाकिनः । तेनैते दारुणोत्पाताः संजाता भयसूचकाः ॥

Verse 21

तस्मान्मया समायुक्ताः सर्वे तत्र दिवौकसः । व्रजंतु येन तल्लिंगं स्थाने संस्थापयेच्छिवः

तस्मान्मया समायुक्ताः सर्वे तत्र दिवौकसः । व्रजंतु येन तल्लिंगं स्थाने संस्थापयेच्छिवः ॥

Verse 22

यावन्नो जायते लोके प्रलयोऽ कालसंभवः । एवं संमंत्र्य ते सर्वे ततोऽर्बुदमुपाययुः

यथा लोकेऽकालसम्भवः प्रलयो न जायेत—इति संमन्त्र्य ते सर्वे ततः प्रस्थिताः, अर्बुदं समुपाययुः।

Verse 23

वालखिल्याश्रमे यत्र तल्लिंगं निपपात ह । तुष्टुवुर्विविधैः सूक्तैर्वेदोक्तैर्विनयान्विताः

यत्र वालखिल्याश्रमे तल्लिङ्गं निपपात ह; ते च विनयान्विताः वेदोक्तैर्विविधैः सूक्तैः तं तुष्टुवुः।

Verse 24

देवा ऊचुः । नमस्ते देवदेवेश भक्तानां चाभयंकर । नमस्ते सर्ववासाय सर्वयज्ञमयाय च

देवा ऊचुः— नमस्ते देवदेवेश भक्तानां चाभयङ्कर। नमस्ते सर्ववासाय सर्वयज्ञमयाय च॥

Verse 25

सर्वेश्वराय देवाय परमज्योतिषे नमः । नमः स्फुटतर ज्ञानगम्याय वेधसे

सर्वेश्वराय देवाय परमज्योतिषे नमः। नमः स्फुटतरज्ञानगम्याय वेधसे॥

Verse 26

त्र्यंबकाय च भीमाय पिनाकवरपाणये । त्वयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव

त्र्यम्बकाय च भीमाय पिनाकवरपाणये। त्वयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव॥

Verse 27

संसारे विबुधश्रेष्ठ जगत्स्थावरजंगमम् । न तदस्ति त्रिलोकेऽस्मिन्सुसूक्ष्ममपि शंकर । यत्त्वया न प्रभो व्याप्तं सृष्टिसंहारकारणात्

हे विबुधश्रेष्ठ शंकर! संसारे स्थावरजङ्गमात्मकं यत्किञ्चिज्जगत्, त्रिलोकेऽस्मिन् सुसूक्ष्ममपि नास्ति यत्त्वया प्रभो न व्याप्तम्; त्वमेव सृष्टिसंहारयोः कारणम्।

Verse 28

पृथिव्यादीनि भूतानि त्वया सृष्टानि कामतः । यास्यंति तानि भूयोऽपि तव काये जगत्पते

पृथिव्यादीनि भूतानि त्वया कामतः सृष्टानि; तानि भूयोऽपि जगत्पते तव एव काये लीयन्ते।

Verse 29

प्रसीद भगवंस्तस्माल्लिंगमेतत्सुरेश्वर । स्थाने स्थापय भद्रं ते यावन्न स्यात्प्रजाक्षयः

तस्मात् प्रसीद भगवन् सुरेश्वर! एतल्लिङ्गं स्वस्थाने स्थापय; भद्रं ते, यावत् प्रजाक्षयो न भवेत्।

Verse 30

श्रीभगवानुवाच । निर्विकारस्य मल्लिंगं वालखिल्यैः प्रपातितम् । कथं भूयः प्रगृह्णामि यावच्छुद्धिर्न जायते

श्रीभगवानुवाच—निर्विकारं मम लिङ्गं वालखिल्यैः प्रपातितम्; यावत् शुद्धिर्न जायते तावत् कथं भूयः प्रगृह्णामि?

Verse 31

शक्तोऽहं वालखिल्यानां निग्रहं कर्त्तुमञ्जसा । किन्तु मे ब्राह्मणा मान्याः पूज्याश्च सुरसत्तमाः

शक्तोऽहं वालखिल्यानां निग्रहं कर्तुमञ्जसा; किन्तु मे ब्राह्मणा मान्याः पूज्याश्च, हे सुरसत्तम!

Verse 32

अचलं लिंगमेतद्धि नोद्धर्त्तुं शक्यते विभो । एक एवात्र निर्दिष्ट उपायो नापरः स्मृतः

अचलं लिङ्गमेतद्धि; न उद्धर्तुं शक्यते विभो। अत्रैक एव निर्दिष्ट उपायो, नापरः स्मृतः॥

Verse 33

यदि मे त्वं पुरा लिंगं पूजयेथाः पितामह । ततो देवगणाः सर्वे ततो विप्रास्ततोऽपरे

यदि त्वं मे पुरा लिङ्गं पूजयेथाः पितामह। ततः सर्वे देवगणाः, ततः विप्रास्ततोऽपरे॥

Verse 34

ततो नौ शांतिमागच्छेज्जगत्स्थावरजंगमम्

ततो नौ शान्तिमागच्छेत् जगत्स्थावरजङ्गमम्॥

Verse 35

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्तः स भगवाञ्छंकरेण नृपोत्तम । ततस्तं पूजयामास ब्रह्मा पूर्वं सुभक्तितः

पुलस्त्य उवाच। एवमुक्तः स भगवाञ्छङ्करेण नृपोत्तम। ततस्तं पूजयामास ब्रह्मा पूर्वं सुभक्तितः॥

Verse 36

ब्रह्मणोऽनन्तरं विष्णुस्ततः शक्र स्ततोऽपरे । वालखिल्यादयो विप्रा मन्त्रैश्च शतरुद्रियैः

ब्रह्मणोऽनन्तरं विष्णुः, ततः शक्रस्ततोऽपरे। वालखिल्यादयो विप्रा मन्त्रैश्च शतरुद्रियैः॥

Verse 37

ततस्ते दारुणोत्पाता उपशांताश्च तत्क्षणात् । अभवत्सुमुखो लोको वृत्तो गन्धवहो मृदुः

ततः ते दारुणोत्पाताः तत्क्षणादेवोपशान्ताः। लोकः सुमुखोऽभवत्, मृदुः गन्धवहः पवनश्च प्रववौ॥

Verse 38

अथोवाच महादेवः सर्वांस्तांस्त्रिदशालयान् । वृणुध्वं सुवरं सर्वे मत्तो यन्मनसीप्सितम्

अथ महादेवः तान् सर्वान् त्रिदशालयान् उवाच— सर्वे मत्तः सुवरं वृणुध्वं, यन्मनसीप्सितं तत्॥

Verse 39

देवा ऊचुः । तव लिंगस्य संस्पर्शादपि पापकृतो नराः । स्वर्गं यास्यंति देवेश नाशं यास्यति किल्बिषम् । व्रतदानानि सर्वाणि तीर्थयात्रायुतानि च

देवा ऊचुः— तव लिङ्गस्य संस्पर्शादपि पापकृतो नराः। स्वर्गं यास्यन्ति देवेश, किल्बिषं नश्यति ध्रुवम्॥ व्रतदानानि सर्वाणि तीर्थयात्रायुतानि च तत्रैव समवस्थितानि॥

Verse 40

तस्माद्वज्रेण देवेन्द्रस्तवैतल्लिंगमुत्तमम् । छादयिष्यति सर्वत्र यदि त्वं मन्यसे प्रभो

तस्मात्, प्रभो, यदि त्वं मन्यसे, देवेन्द्रः वज्रेण तवैतत् उत्तमं लिङ्गं सर्वत्र छादयिष्यति॥

Verse 41

श्रीभगवानुवाच । अभिप्रायो ममाप्येष वर्तते हृदि पद्मज । एवं करोतु देवेन्द्रः सर्वधर्मविवृद्धये

श्रीभगवानुवाच— पद्मज, ममापि हृदि एष एवाभिप्रायः। देवेन्द्रः एवं करोतु, सर्वधर्मविवृद्धये॥

Verse 42

पुलस्त्य उवाच । ततः संछादयामास वज्रेण त्रिदशाधिपः । तल्लिंगं सर्वमर्त्यानां यथाऽदृश्यं व्यजायत

पुलस्त्य उवाच—ततः त्रिदशाधिपः शक्रो वज्रेण तल्लिङ्गं संछादयामास; तच्च लिङ्गं सर्वमर्त्यानां यथाऽदृश्यं व्यजायत।

Verse 43

अद्यापि वज्रसंस्पर्शात्तत्सान्निध्यं गतो नरः । आजन्ममरणात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

अद्यापि वज्रसंस्पर्शात् तत्सान्निध्यं गतो नरः आजन्ममरणात् पापान् मुच्यते—नात्र संशयः।

Verse 44

माहात्म्यं कीर्तितं यस्मात्तल्लिंगे शंकरेण तु । वस्त्रेणाच्छादितं चैव शक्रेणैव धरातले

यस्मात् तल्लिङ्गे शङ्करेण तु माहात्म्यं कीर्तितम्; तस्माच्छक्रेणैव धरातले वस्त्रेणाच्छादितं चैव।

Verse 45

ततःप्रभृति लिंगस्य मर्त्त्ये पूजा व्यजायत । पुरासीच्छंकरः पूज्यो यथान्ये त्रिदशालयाः

ततःप्रभृति लिङ्गस्य मर्त्ये पूजा व्यजायत; पुरासीच्छङ्करः पूज्यो यथाऽन्ये त्रिदशालयाः।

Verse 46

एवमेतत्पुरावृत्तमर्बुदे पर्वतोत्तमे । लिंगस्य पतनात्पूजां यन्मां त्वं परि पृच्छसि

एवमेतत् पुरावृत्तम् अर्बुदे पर्वतोत्तमे; लिङ्गस्य पतनात् पूजां यन्मां त्वं परिपृच्छसि।

Verse 47

फाल्गुनान्तचतुर्द्दश्यां नैवेद्यं नूतनैर्यवैः । यो ददात्यचलेशाय स भूयो नेह जायते

फाल्गुनान्ते चतुर्दश्यां नूतनैः यवैः कृतं नैवेद्यं योऽचलेशाय ददाति, स पुनरिह जन्म न लभते।

Verse 48

ब्राह्मणान्भोजयेद्यस्तु भक्त्या तस्मिन्नवैर्यवैः । यवसंख्याप्रमाणानि युगानि दिवि मोदते

यस्तु तत्र भक्त्या नूतनैर्यवैः ब्राह्मणान् भोजयति, स यवसंख्याप्रमाणानि युगानि दिवि मोदते।

Verse 49

तत्र दानं प्रशंसन्ति सक्तूनां मुनिसत्तमाः । नूतनानां महाराज यतः प्रोक्तं पुरारिणा

तत्र नूतनसक्तूनां दानं मुनिसत्तमाः प्रशंसन्ति, महाराज; यतः तत् पुरारिणा शिवेन पुरा प्रोक्तम्।

Verse 50

किं दानैर्विविधैर्दत्तैः किं यज्ञैश्च सुविस्तरैः । किं तीर्थैर्विविधैहोमैस्तपोभिः किं च कष्टदैः

किं दानैर्विविधैर्दत्तैः, किं च सुविस्तरैः यज्ञैः? किं तीर्थैर्विविधैः होमैः, किं वा कष्टकरैस्तपोभिः?

Verse 51

फाल्गुनान्तचतुर्द्दश्यां सुमहेश्वरसन्निधौ । धर्माण्येतानि सर्वाणि कलां नार्हंति षोडशीम्

फाल्गुनान्तचतुर्दश्यां सुमहेश्वरसन्निधौ, एतानि सर्वधर्मकर्माणि षोडशीं कलामपि न अर्हन्ति।

Verse 52

शृणु राजन्पुरा वृत्तं तत्राश्चर्यं यदुत्तमम् । कश्चित्पापसमाचारः कुष्ठी क्षामतनुर्नरः

शृणु राजन् पुरावृत्तं तत्र जातमद्भुतोत्तमम्। कश्चित् पापसमाचारः कुष्ठी क्षामतनुर्नरः आसीत्॥

Verse 53

भिक्षार्थमागतस्तत्र लोकैरन्यैः समन्वितः । तेन भिक्षार्जितं तत्र सक्तूनां कुडवं नृप

भिक्षार्थमागतस्तत्र लोकैरन्यैः समन्वितः। तेन भिक्षार्जितं तत्र सक्तूनां कुडवं नृप॥

Verse 54

ततो रोग परिक्लेशाद्भोजनं न चकार सः । दाघार्दितो जले तस्मिन्स्नातो भक्तिविवर्जितः । सक्तून्कृत्वोपधाने तान्स च सुप्तो निशागमे

ततो रोगपरिक्लेशाद् भोजनं न चकार सः। दाघार्दितो जले तस्मिन् स्नातो भक्तिविवर्जितः॥ सक्तून्कृत्वोपधाने तान् स च सुप्तो निशागमे॥

Verse 55

ततो निद्राभिभूतस्य सारमेयो जहार च । भक्षयामास युक्तोऽन्यैः सारमेयैर्बुभुक्षितः

ततो निद्राभिभूतस्य सारमेयो जहार च। भक्षयामास युक्तोऽन्यैः सारमेयैर्बुभुक्षितः॥

Verse 56

अथासौ विस्मयाद्राजन्पंचत्वं समुपस्थितः । ततो जातिस्मरो जातो विदर्भाधिपतेर्गृहे

अथासौ विस्मयाद् राजन् पञ्चत्वं समुपस्थितः। ततो जातिस्मरो जातो विदर्भाधिपतेर्गृहे॥

Verse 57

भीमोनाम नृपश्रेष्ठ दमयन्तीपिता हि यः । तं प्रभावं हि विज्ञाय सक्तूनां तत्र पर्वते

भीमो नाम नृपश्रेष्ठो दमयन्त्याः पिता हि यः। स तत्र पर्वते सक्तूनां प्रभावं विज्ञाय तदनुष्ठानपरः अभवत्॥

Verse 58

फाल्गुनांतचतुर्दश्यां वर्षे वर्षे जगाम सः । कृत्वा चैवोपवासं तु रात्रौ जागरणं तथा

फाल्गुनान्तचतुर्दश्यां वर्षे वर्षे स तत्र जगाम। उपवासं कृत्वा रात्रौ जागरणं चकार च॥

Verse 59

अचलेश्वरसान्निध्ये ददौ सक्तूंस्ततो बहून् । सहिरण्यान्द्विजेन्द्राणां पशुपक्षिमृगेषु च

अचलेश्वरसान्निध्ये स बहून् सक्तून् ददौ ततः। सहिरण्यान् द्विजेन्द्रेभ्यः पशुपक्षिमृगेषु च॥

Verse 60

अथ ते मुनयः सर्वे गालवप्रमुखा नृप । पप्रच्छुः कौतुकाविष्टाः सक्तुदानकृते नृपम्

अथ ते मुनयः सर्वे गालवप्रमुखा नृपम्। कौतुकाविष्टाः पप्रच्छुः सक्तुदानस्य कारणम्॥

Verse 61

ऋषय ऊचुः । हस्त्वश्वरथदानानां शक्तिरस्ति तवाद्भुता । कस्मात्सक्तून्प्रमुक्त्वा त्वं नान्यद्दातुमिहेच्छसि

ऋषय ऊचुः—हस्त्यश्वरथदानानां शक्तिस्तेऽद्भुता नृप। कस्मात् सक्तून् विमुच्य त्वं नान्यद् दातुमिहेच्छसि॥

Verse 62

पुलस्त्य उवाच । अथाऽसौ कथयामास पूर्वमेतत्समुद्भवम् । सक्तुदानस्य माहात्म्यं मुनीनां भावितात्मनाम्

पुलस्त्य उवाच—ततः स मुनिभ्यः भावितात्मभ्यः पूर्ववृत्तान्तसमुद्भवं कथामास, सक्तुदानस्य च माहात्म्यं प्राकाशयत्।

Verse 63

पूर्वं भक्त्या विहीनस्य शुना वै सक्तवो हृताः । तत्प्रभावादियं प्राप्तिर्मम जाता द्विजोत्तमाः

पूर्वं भक्तिविहीनस्य मम सक्तवो वै शुना हृताः; तस्यैव प्रभावात्, हे द्विजोत्तमाः, ममायं प्राप्तिरभवत्।

Verse 64

सांप्रतं भक्तिद त्तानां किं स्याज्जानामि नो फलम् । एतस्मात्कारणाद्दानं सक्तूनां प्रकरोम्यहम् । तीर्थेऽस्मिन्भक्तिसंयुक्तः सत्येनात्मानमालभे

सांप्रतम् भक्तिदत्तानां फलं किं स्यादिति न जानामि; तस्मात् कारणात् अहं सक्तूनां दानं करिष्यामि। अस्मिन् तीर्थे भक्तिसंयुक्तः सत्येनात्मानमालभे।

Verse 65

पुलस्त्य उवाच । ततस्ते मुनयो हृष्टाः साधुसाध्विति चाब्रुवन् । चक्रुश्चैवात्मशक्त्या ते सक्तूनां दानमुत्तमम्

पुलस्त्य उवाच—ततः ते मुनयो हृष्टाः ‘साधु साधु’ इति चाब्रुवन्; ते चात्मशक्त्या सक्तूनां दानमुत्तमं चक्रुः।

Verse 66

एष प्रभावो राजर्षे सक्तुदानस्य कीर्त्तितः । महेश्वरस्य माहात्म्यं सत्यं चापि प्रकीर्त्तितम्

एष प्रभावो राजर्षे सक्तुदानस्य कीर्तितः; महेश्वरस्य माहात्म्यं सत्यं चापि प्रकीर्तितम्।

Verse 67

यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या कथ्यमानं द्विजाननात् । अहोरात्र कृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

यः कश्चिदेतत् भक्त्या द्विजमुखात् कथ्यमानं शृणोति, स अहोरात्रकृतैः पापैः प्रमुच्यते—नात्र संशयः।