
अध्यायेऽस्मिन् सूतः विष्णुपदनाम तीर्थं परमपुण्यं सर्वपापप्रणाशनं च वर्णयति। दक्षिणोत्तरायणसन्धिषु यः श्रद्धया एकाग्रचित्तः विष्णोः पादचिह्नं पूजयित्वा आत्मनिवेदनं करोति, स विष्णोः परमं पदं प्राप्नोतीति प्रतिज्ञायते। ऋषयः तस्योत्पत्तिं दर्शन-स्पर्शन-स्नानादिफलानि च पृच्छन्ति। ततः त्रिविक्रमकथां सूतः कथयति—विष्णुना बलिर्बद्धः, त्रिभिः पादविक्षेपैः त्रैलोक्यं व्याप्यते; तदा दिव्यजलप्रवाहः पतति, स एव गङ्गा विष्णुपदीति प्रसिद्धः, देशं पावयति। विधिवत्स्नानानन्तरं पादचिह्नस्पर्शः परमगत्यै, तत्र श्राद्धं गयाफलप्रदं, माघस्नानं प्रयागफलसमं, दीर्घसेवा अस्थिविसर्जनं च मोक्षसाधकं इति फलश्रुतिः। नारदप्रोक्तया गाथया समर्थितं वाक्यं—विष्णुपदीजले एकवारं स्नानं बहुतीर्थफल-दान-तपसां समुच्चयफलसमं भवतीति। अन्ते अयनव्रते मन्त्रः प्रदीयते—षड्मासान्तरे मरणेऽपि विष्णुपादः शरणं भवत्विति प्रार्थना; ततः ब्राह्मणपूजा सहभोजनं च विधेः नैतिकपरिसमाप्तिरूपेण निर्दिश्यते।
Verse 1
। सूत उवाच । तत्र विष्णुपदं नाम तीर्थं तीर्थे शुभे स्थितम् । अपरं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्
सूत उवाच—तत्र विष्णुपदं नाम तीर्थं शुभे तीर्थे स्थितम्। अपरं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्॥
Verse 2
अयने दक्षिणे प्राप्ते यस्तत्पूज्य समाहितः । निवेदयेत्तथात्मानं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः
अयने दक्षिणे प्राप्ते यस्तत् पूज्य समाहितः। निवेदयेत्तथात्मानं सम्यक् श्रद्धासमन्वितः॥
Verse 3
स मृतोऽप्ययने याम्ये तद्विष्णोः परमं पदम् । प्राप्नोति नात्र संदेहस्तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः
स मृतोऽप्ययने याम्ये तद्विष्णोः परमं पदम्। प्राप्नोति नात्र संदेहस्तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः॥
Verse 4
तथा चैवोत्तरे प्राप्ते पूजयित्वा यथाविधि । सम्यङ्निवेदयेद्भक्त्या आत्मानं यः समाहितः । सोऽपि विष्णोः पदं पुण्यं प्राप्य संजायते सुखी
तथा चैवोत्तरे प्राप्ते पूजयित्वा यथाविधि। सम्यङ्निवेदयेद्भक्त्या आत्मानं यः समाहितः। सोऽपि विष्णोः पदं पुण्यं प्राप्य संजायते सुखी॥
Verse 5
ऋषय ऊचुः । कथं तत्र पदं जातं विष्णोरव्यक्तजन्मनः । कथं निवेद्यते तत्र सम्यगात्माऽ यनद्वये
ऋषय ऊचुः—अव्यक्तजन्मनः विष्णोः तत्र पादपदं कथं जातम्? तथा अयनद्वये तत्र सम्यगात्मा कथं निवेद्यते?
Verse 6
तस्मिन्दृष्टेऽथवा स्पृष्टे यत्फलं लभ्यते नरैः । तत्सर्वं सूतज ब्रूहि परं कौतृहलं हि नः
तस्मिन् दृष्टेऽथवा स्पृष्टे नरैः यत्फलं लभ्यते, तत्सर्वं सूतज ब्रूहि; परं कौतूहलं हि नः।
Verse 7
सूत उवाच । बलिर्बद्धो यदा तेन विष्णुना प्रभविष्णुना । तदा क्रमैस्त्रिभिर्व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्
सूत उवाच—यदा स प्रभविष्णुना विष्णुना बलिर्बद्धः, तदा त्रिभिः क्रमैः त्रैलोक्यं सचराचरं व्याप्तम्।
Verse 8
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे संन्यस्तः प्रथमः क्रमः । महर्लोके द्विती यस्तु तदा तेन महात्मना
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे प्रथमः क्रमः संन्यस्तः; द्वितीयस्तु तदा तेन महात्मना महर्लोके न्यस्तः।
Verse 9
तृतीयस्य समुद्योगं यदा चक्रे स चक्रधृक् । तदा भिन्नं द्विजश्रेष्ठा ब्रह्मांडं लघुतां गतम्
यदा स चक्रधृक् तृतीयस्य क्रमस्य समुद्योगं चकार, तदा द्विजश्रेष्ठाः ब्रह्माण्डं भिन्नं लघुतां गतमिवाभवत्।
Verse 10
पादाग्रेणाथ संभिन्ने ब्रह्मांडे निर्मलं जलम् । अंगुष्ठाग्रेण संप्राप्तं क्रमेण धरणीतले
पादाग्रेणाथ संभिन्ने ब्रह्माण्डे निर्मलं जलम् । अङ्गुष्ठाग्रेण संप्राप्तं क्रमेण धरणीतले ॥
Verse 11
ब्रह्मलोकं तदा कृत्स्नं प्लावयित्वा जलं हि तत् । शुद्धस्फटिकसंकाशं कुन्देन्दुसदृशद्युति । मत्स्यकच्छपसंकीर्णं ग्राहयूथैः समाकुलम्
ब्रह्मलोकं तदा कृत्स्नं प्लावयित्वा जलं हि तत् । शुद्धस्फटिकसंकाशं कुन्देन्दुसदृशद्युति । मत्स्यकच्छपसंकीर्णं ग्राहयूथैः समाकुलम् ॥
Verse 12
ततः प्रभृति सा लोके गंगा विष्णुपदी स्मृता । पवित्रमपि तत्क्षेत्रं नयन्ती सा पवित्रताम्
ततः प्रभृति सा लोके गङ्गा विष्णुपदी स्मृता । पवित्रमपि तत्क्षेत्रं नयन्ती सा पवित्रताम् ॥
Verse 13
एवं विष्णोः पदं तत्र संजातं मुनिसत्तमाः । सर्वपापहरं पुंसां तदा विष्णुपदी स्मृता
एवं विष्णोः पदं तत्र संजातं मुनिसत्तमाः । सर्वपापहरं पुंसां तदा विष्णुपदी स्मृता ॥
Verse 14
यस्तस्यां श्रद्धया युक्तः स्नानं कृत्वा यथोदितम् । स्पर्शयेत्तत्पदं विष्णोः स याति परमं पदम्
यस्तस्यां श्रद्धया युक्तः स्नानं कृत्वा यथोदितम् । स्पर्शयेत्तत्पदं विष्णोः स याति परमं पदम् ॥
Verse 15
यस्तत्रकुरुते श्राद्धं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । स्नात्वा विष्णुपदीतोये गयाश्राद्धफलं लभेत्
यस्तत्र श्रद्धया सम्यक् श्राद्धं करोति मानवः। विष्णुपदीतोये स्नात्वा स गयाश्राद्धफलं लभेत्॥
Verse 16
माघमासे नरः स्नानं प्रातरुत्थाय तत्र यः । करोति सततं मर्त्यः स प्रयागफलं लभेत्
माघमासे नरः प्रातः समुत्थाय यस्ततः। तत्र स्नानं सदा कुर्यात् स प्रयागफलं लभेत्॥
Verse 17
अथवा वत्सरं यावत्क्षणं कृत्वात्र भक्तितः । तत्र स्नानं च यः कुर्यात्स मुक्तिं लभते नरः
अथवा क्षणमात्रं वा वत्सरं यावदेव वा। भक्त्या तत्र स्नानं कुर्यात् स नरः मुक्तिमाप्नुयात्॥
Verse 18
यस्यास्थीनि जले तत्र क्षिप्यंते मनुजस्य च । अपि पाप समाचारः स प्राप्नोति परां गतिम्
यस्यास्थीनि जले तत्र क्षिप्यन्ते मनुजस्य च। पापाचारोऽपि स जनः प्राप्नुयात् परमां गतिम्॥
Verse 19
अपि पक्षिपतंगा ये पशवः कृमयो मृगाः । प्रविष्टाः सलिले तस्मिंस्तृषार्ता भक्तिवर्जिताः
अपि पक्षिपतङ्गा ये पशवः कृमयो मृगाः। तस्मिन् सलिले प्रविष्टास्तृषार्ता भक्तिवर्जिताः॥
Verse 20
तेऽपि पापविनिर्मुक्ता देहांते चातिदुर्लभम् । चक्रिणस्तत्पदं यांति जरामरणवर्जितम्
तेऽपि पापविनिर्मुक्ता देहान्ते चातिदुर्लभं चक्रिणः परमं पदं यान्ति जरामरणवर्जितम्।
Verse 21
किं पुनः श्रद्धयोपेताः पर्वकाल उपस्थिते । दत्त्वा दानं द्विजेन्द्राणां नरा वेदविदां द्विजाः
किं पुनः श्रद्धयोपेताः पर्वकाले समुपस्थिते दत्त्वा दानं द्विजेन्द्रेभ्यो वेदविद्भ्यो द्विजोत्तमेभ्यः।
Verse 22
तत्र गाथा पुरा गीता नारदेन महर्षिणा । विष्णुपद्याः समालोक्य प्रभावं पापनाशनम्
तत्र गाथा पुरा गीता नारदेन महर्षिणा विष्णुपद्याः प्रभावं पापनाशनं समालोक्य।
Verse 23
किं व्रतैर्नियमैर्वापि तपोभिर्विविधैर्मखैः । कृतैर्विष्णुपदीतोये संस्थिते धरणीतले
किं व्रतैर्नियमैर्वापि तपोभिर्विविधैर्मखैः, विष्णुपदीतोये धरणीतले संस्थिते कृतैः।
Verse 24
एकः सर्वेषु तीर्थेषु स्नानं मर्त्यः समाचरेत् । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्
एकः सर्वेषु तीर्थेषु स्नानं मर्त्यः समाचरेत्; एको विष्णुपदीतोये स्नानं द्वाभ्यां समं फलम्।
Verse 25
एको दानानि सर्वाणि ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं हि तत्
यः सर्वदानानि ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति, तस्य यत् पुण्यफलम्; विष्णुपदीतीर्थतोये एकवारं स्नातस्य तेन समं फलम्।
Verse 26
पञ्चाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशमाश्रितः । जलाश्रयश्च हेमंत एकः स्यात्पुरुषः क्षितौ
ग्रीष्मे पञ्चाग्निसाधनं कुर्यात्, वर्षासु आकाशाश्रयी स्यात्, हेमन्ते जलाश्रयश्च—एवं ऋतुषु तीव्रतपः कुर्वन् एकः पुरुषः क्षितौ भवेत्।
Verse 27
अन्यो विष्णुपदीतोये स्नात्वा विष्णुपदं स्पृशेत् । तावुभावपि निर्दिष्टौ समौ पुरुषसत्तमौ
अन्यः विष्णुपदीतोये स्नात्वा विष्णोः पदचिह्नं स्पृशेत्; तौ उभौ अपि निर्दिष्टौ समौ—पुरुषसत्तमौ।
Verse 28
एकांतरोपवासी य एकः स्याज्जीवितावधि । एकोविष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्
यः एकान्तरं उपवासी स्यात् जीवितावधि, तस्य यत् फलम्; विष्णुपदीतोये एकवारं स्नानस्य तेन द्वाभ्यां समं फलम्।
Verse 29
त्रिरात्रोपोषितस्त्वेको यावद्वर्षशतं नरः । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्
यः नरः वर्षशतं यावत् त्रिरात्रोपोषितः स्यात्, तस्य यत् फलम्; विष्णुपदीतोये एकवारं स्नानस्य तेन द्वाभ्यां समं फलम्।
Verse 30
सूत उवाच । एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो द्विजसत्तमाः । विरराम मुनीनां स बहूनां पुरतोऽसकृत्
सूत उवाच—एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो द्विजसत्तमानाम् । बहूनां मुनीनां पुरतोऽसकृद् विरराम सः ॥
Verse 31
तस्मात्सर्व प्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत । संस्पृशेच्च पदं विष्णोर्य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत् । य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः स विष्णोः पदं संस्पृशेत् ॥
Verse 32
ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तमात्मानं विनिवेदयेत् । विष्णोः पदस्य संप्राप्ते अयने दक्षिणोत्तरे
ऋषय ऊचुः—यदेतद्भवता प्रोक्तम् आत्मानं विनिवेदयेत् । विष्णोः पदस्य संप्राप्ते अयने दक्षिणोत्तरे ॥
Verse 33
तत्केन विधिना सूत मन्त्रैश्च वद सत्वरम् । वयं येन च तत्कुर्मः सर्वं भक्तिसमन्विताः
तत् केन विधिना सूत मन्त्रैश्च वद सत्वरम् । वयं येन च तत्कुर्मः सर्वं भक्तिसमन्विताः ॥
Verse 34
सूत उवाच । दक्षिणे चोत्तरे चापि संप्राप्ते चायनद्वये । पूजयित्वा पदं विष्णोरिमं मन्त्रमुदीरयेत्
सूत उवाच—दक्षिणे चोत्तरे चापि संप्राप्ते चायनद्वये । पूजयित्वा पदं विष्णोरिमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥
Verse 35
षण्मासाभ्यंतरे मृत्युर्यद्यकस्माद्भवेन्मम । तत्ते पदं गतिर्मे स्यादहं ते भृत्यतां गतः
षण्मासाभ्यन्तरे यदि मम अकस्माद् मृत्युः स्यात्, तदा तव तत्पदमेव मम शरणं गतिश्च भवेत्; अहं तव भृत्यभावं गतः।
Verse 36
एवं प्रोच्य हरिं पश्चात्पूजयेद्ब्राह्मणांस्ततः । अथ तैः सममश्नीयात्ततः प्राप्नोति सद्गतिम्
एवं हरिं प्रोच्य पश्चाद् ब्राह्मणान् पूजयेत्; ततः तैः सममश्नीयात्—एवं स सद्गतिं प्राप्नोति।