Adhyaya 146
Avanti KhandaReva KhandaAdhyaya 146

Adhyaya 146

अध्यायेऽस्मिन् युधिष्ठिरः अस्माहकनाम्नः परमस्य पितृतीर्थस्य माहात्म्यं पप्रच्छ। मार्कण्डेयः पूर्वं ऋषि–देवसभायां कृतं प्रश्नोत्तरं प्रमाणीकृत्य तस्य तीर्थस्य श्रेष्ठतां वर्णयति। अस्माहके एकेनैव पिण्डेनोदकदानैश्च पितरः प्रेतदुःखात् प्रमुच्यन्ते, दीर्घकालं तृप्तिं यान्ति, स्थिरं पुण्यं च लभ्यते इति प्रतिपाद्यते। श्रुति–स्मृत्यनुसारिणी मर्यादा, कर्मफलनियमः, देहिनः वायुवद्गमनं चोक्त्वा स्नान–दान–जप–होम–स्वाध्याय–देवार्चन–अतिथिपूजन–पिण्डोदकप्रदानादीनि नित्यकर्माणि विशेषतः प्रशंस्यन्ते। अमावास्या, व्यतीपातः, मन्वादि–युगादि, अयन–विषुव, सूर्यसंक्रमणादिषु कालेषु तत्र श्राद्धादिकं महाफलप्रदं भवतीति विधिः। देवकृतां ब्रह्मशिलां गजकुम्भनिभां वर्णयति, कलियुगे वैशाख्यामावास्यायां विशेषप्रकाशं च कथयति। स्नानानन्तरं नारायण–केशवस्तुतिमन्त्रैः स्तवनं, ब्राह्मणभोजनं, दर्भ–दक्षिणायुक्तं श्राद्धं, क्षीर–मधु–दधि–शीतोदकाद्यैः विकल्पदानं च पितॄणां प्रत्यक्षपोषणरूपेण निरूप्यते। देवाः पितरः सरितः समुद्राश्च बहवो ऋषयः साक्षिणो निर्दिश्यन्ते। फलश्रुतौ महापातकशुद्धिः, महायज्ञानां तुल्यफलप्राप्तिः, नरकस्थितपितृणामुद्धारः, ऐहिकसमृद्धिश्च प्रतिज्ञायते; ब्रह्मा–विष्णु–महेश्वराणां कार्यैक्यं समन्वयेन दर्श्यते।

Shlokas

Verse 1

। मार्कण्डेय उवाच । अस्माहकं ततो गच्छेत्पितृतीर्थमनुत्तमम् । प्रेतत्वाद्यत्र मुच्यन्ते पिण्डेनैकेन पूर्वजाः

मार्कण्डेय उवाच—ततः परं अस्माहकं गच्छेत्, पितृतीर्थमनुत्तमम्; यत्रैकपिण्डदानेन पूर्वजाः प्रेतत्वादिदुःखात् प्रमुच्यन्ते।

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । अस्माहकस्य माहात्म्यं कथयस्व ममानघ । स्नानदानेन यत्पुण्यं तथा पिण्डोदकेन च

युधिष्ठिर उवाच—अनघ, अस्माहकस्य माहात्म्यं मम कथय; स्नानदानेन यत्पुण्यं, तथा पिण्डोदकप्रदानेन च यत्।

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुरा कल्पे नृपश्रेष्ठ ऋषिदेवसमागमे । प्रश्नः पृष्टो मया तात यथा त्वमनुपृच्छसि

श्रीमार्कण्डेय उवाच—पुरा कल्पे नृपश्रेष्ठ, ऋषिदेवसमागमे, मया तात एष एव प्रश्नः पृष्टः, यथा त्वमिदानीमनुपृच्छसि।

Verse 4

एकत्र सागराः सप्त सप्रयागाः सपुष्कराः । नास्य साम्यं लभन्ते ते नात्र कार्या विचारणा

एकत्र सागराः सप्त सप्रयागाः सपुष्कराः; तेऽपि नास्य साम्यं लभन्ते—नात्र विचारणा कार्या।

Verse 5

सोमनाथं तु विख्यातं यत्सोमेन प्रतिष्ठितम् । तत्र सोमग्रहे पुण्यं तत्पुण्यं लभते नरः

सोमनाथं तु विख्यातं यत्सोमेन प्रतिष्ठितम्; तत्र सोमग्रहे पुण्यं, तत्पुण्यं लभते नरः।

Verse 6

मासान्ते पितरो नृणां वीक्षन्ते सन्ततिं स्वकाम् । कश्चिदस्मत्कुलेऽस्माकं पिण्डमत्र प्रदास्यति

मासान्ते पितरो नृणां वीक्षन्ते सन्ततिं स्वकाम्—कश्चिदस्मत्कुलेऽस्माकं पिण्डमत्र प्रदास्यति इति।

Verse 7

प्रपितामहास्तथादित्याः श्रुतिरेषा सनातनी । एवं ब्रुवन्ति देवाश्च ऋषयः सतपोधनाः

प्रपितामहास्तथादित्याः—श्रुतिरेषा सनातनी; एवं ब्रुवन्ति देवाश्च ऋषयः सतपोधनाः।

Verse 8

सकृत्पिण्डोदकेनैव शृणु पार्थिव यत्फलम् । द्वादशाब्दानि राजेन्द्र योगं भुक्त्वा सुशोभनम्

सकृत्पिण्डोदकदानमात्रेण यत्फलं भवति, तत् शृणु पार्थिव। राजेन्द्र, पितृगणः द्वादशाब्दानि सुशोभनं योगं भुङ्क्ते।

Verse 9

युगे युगे महाराज अस्माहके पितामहाः । सर्वदा ह्यवलोकन्त आगच्छन्तं स्वगोत्रजम्

युगे युगे महाराज, अस्माकं पितामहाः सर्वदा स्वगोत्रजमागच्छन्तं ह्यवलोकयन्ति।

Verse 10

भविष्यति किमस्माकममावास्याप्यमाहके । स्नानं दानं च ये कुर्युः पितॄणां तिलतर्पणम्

अमावास्यायामपि माघेऽपि अस्माकं किं भविष्यतीति चिन्तयन्ति। ये स्नानं दानं च कुर्वन्ति, पितॄणां तिलतर्पणं च, तेऽस्मानुपकुर्वन्ति।

Verse 11

ते सर्वपापनिर्मुक्ताः सर्वान्कामांल्लभति वै । जलमध्येऽत्र भूपाल अग्नितीर्थं च तिष्ठति

ते सर्वपापनिर्मुक्ताः सर्वान्कामान् लभन्ते वै। अत्र जलमध्ये, भूपाल, अग्नितीर्थं च तिष्ठति।

Verse 12

दर्शनात्तस्य तीर्थस्य पापराशिर्विलीयते । स्नानमात्रेण राजेन्द्र ब्रह्महत्यां व्यपोहति

तस्य तीर्थस्य दर्शनमात्रेण पापराशिर्विलीयते। स्नानमात्रेण राजेन्द्र ब्रह्महत्यापि व्यपोह्यते।

Verse 13

शुक्लाम्बरधरो नित्यं नियतः स जितेन्द्रियः । एककालं तु भुञ्जानो मासं तीर्थस्य सन्निधौ

शुक्लाम्बरधरो नित्यं नियमवान् जितेन्द्रियः। एककालं भुञ्जानो मासं तीर्थसन्निधौ वसेत्॥

Verse 14

सुवर्णालंकृतानां तु कन्यानां शतदानजम् । फलमाप्नोति सम्पूर्णं पितृलोके महीयते

सुवर्णालङ्कृतकन्याशतदानसमं फलम्। सम्पूर्णमाप्नुयात् साधुः पितृलोके च पूज्यते॥

Verse 15

पृथिव्यामासमुद्रायां महाभोगपतिर्भवेत् । धनधान्यसमायुक्तो दाता भवति धार्मिकः

पृथिव्यां सागरान्तायां महाभोगपतिर्भवेत्। धनधान्यसमोपेतो दाता धर्मपरायणः॥

Verse 16

उपवासी शुचिर्भूत्वा ब्रह्मलोकमवाप्नुयात् । अस्माहकं समासाद्य यस्तु प्राणान् परित्यजेत्

उपवासी शुचिर्भूत्वा ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्। अस्माकं तीर्थमासाद्य यः प्राणान् परित्यजेत्॥

Verse 17

कोटिवर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्मा दिवश्च्युतः

कोटिवर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते। ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्मा दिवश्च्युतः॥

Verse 18

सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये कुले जायेत रूपवान् । कृत्वाभिषेकविधिना हयमेधफलं लभेत्

सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये कुले पुनर्जन्म लभते, रूपसम्पन्नो भवति। अभिषेकविधिना स्नात्वा हयमेधयज्ञस्य फलं प्राप्नोति॥

Verse 19

धनाढ्यो रूपवान्दक्षो दाता भवति धार्मिकः । चतुर्वेदेषु यत्पुण्यं सत्यवादिषु यत्फलम्

धनाढ्यो रूपवान् दक्षो दानशीलो धार्मिकश्च भवति। चतुर्वेदेषु यत्पुण्यं सत्यवादिषु यत्फलम्॥

Verse 20

तत्फलं लभते नूनं तत्र तीर्थेऽभिषेचनात् । तीर्थानां परमं तीर्थं निर्मितं शम्भुना पुरा

तत्फलं नूनं लभते तत्र तीर्थेऽभिषेचनात्। तीर्थानां परमं तीर्थं शम्भुना पुरा निर्मितम्॥

Verse 21

हृदयेशः स्वयं विष्णुर्जपेद्देवं महेश्वरम् । गन्धर्वाप्सरसश्चैव मरुतो मारुतास्तथा

हृदयेशः स्वयं विष्णुः महेश्वरं देवं जपति। गन्धर्वाप्सरसश्चैव मरुतो मारुतास्तथा॥

Verse 22

विश्वेदेवाश्च पितरः सचन्द्राः सदिवाकराः । मरीचिरत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः

विश्वेदेवाः पितरश्च सचन्द्राः सदिवाकराः। मरीचिरत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः॥

Verse 23

प्रचेताश्च वसिष्ठश्च भृगुर्नारद एव च । च्यवनो गालवश्चैव वामदेवो महामुनिः

प्रचेताश्च वसिष्ठश्च भृगुर्नारद एव च । च्यवनो गालवश्चैव वामदेवो महामुनिः ॥

Verse 24

वालखिल्याश्च गन्धारास्तृणबिन्दुश्च जाजलिः । उद्दालकश्चर्ष्यशृङ्गो वसिष्ठश्च सनन्दनः

वालखिल्याश्च गन्धारास्तृणबिन्दुश्च जाजलिः । उद्दालकश्चर्ष्यशृङ्गो वसिष्ठश्च सनन्दनः ॥

Verse 25

शुक्रश्चैव भरद्वाजो वात्स्यो वात्स्यायनस्तथा । अगस्तिर्मित्रावरुणौ विश्वामित्रो मुनीश्वरः

शुक्रश्चैव भरद्वाजो वात्स्यो वात्स्यायनस्तथा । अगस्तिर्मित्रावरुणौ विश्वामित्रो मुनीश्वरः ॥

Verse 26

गौतमश्च पुलस्त्यश्च पौलस्त्यः पुलहः क्रतुः । सनातनस्तु कपिलो वाह्निः पञ्चशिखस्तथा

गौतमश्च पुलस्त्यश्च पौलस्त्यः पुलहः क्रतुः । सनातनस्तु कपिलो वाह्निः पञ्चशिखस्तथा ॥

Verse 27

अन्येऽपि बहवस्तत्र मुनयः शंसितव्रताः । क्रीडन्ति देवताः सर्व ऋषयः सतपोधनाः

अन्येऽपि बहवस्तत्र मुनयः शंसितव्रताः । क्रीडन्ति देवताः सर्व ऋषयः सतपोधनाः ॥

Verse 28

मनुष्याश्चैव योगीन्द्राः पितरः सपितामहाः । अस्माहकेऽत्र तिष्ठन्ति सर्व एव न संशयः

अत्र मनुष्याश्च योगीन्द्राश्च पितरः सपितामहाः च निवसन्ति। अस्माकं हितार्थं सर्वेऽपि तिष्ठन्ति, नात्र संशयः॥

Verse 29

पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः । येषां दत्तमुपस्थायि सुकृतं वापि दुष्कृतम्

पितरः पितामहाः प्रपितामहाश्च येषां पुरतः दत्तं समुपतिष्ठति, तेषां सुकृतं वा दुष्कृतं वा कर्मापि साक्षात् भवति॥

Verse 30

अक्षयं तत्र तत्सर्वं यत्कृतं योधनीपुरे । मातरं पितरं त्यक्त्वा सर्वबन्धुसुहृज्जनान्

योधनीपुरे यत्कृतं तत्सर्वम् अक्षयं भवति। मातरं पितरं त्यक्त्वा सर्वबन्धुसुहृज्जनानपि यः करोति, तस्यापि तत् नश्यति न॥

Verse 31

धनं धान्यं प्रियान्पुत्रांस्तथा देहं नृपोत्तम । गच्छते वायुभूतस्तु शुभाशुभसमन्वितः

धनं धान्यं प्रियपुत्रांश्च देहं च, नृपोत्तम, सर्वं परित्यज्य गच्छति। वायुभूत इव जीवः शुभाशुभकर्मसमन्वितो निर्गच्छति॥

Verse 32

अदृश्यः सर्वभूतानां परमात्मा महत्तरः । शुभाशुभगतिं प्राप्तः कर्मणा स्वेन पार्थिव

सर्वभूतानामदृश्यः परमात्मा महत्तरः। पार्थिव, स्वकर्मणा शुभाशुभगतिं प्राप्नोति इति॥

Verse 33

युधिष्ठिर उवाच । शुभाशुभं न बन्धूनां जायते केन हेतुना । एकः प्रसूयते जन्तुरेक एव प्रलीयते

युधिष्ठिर उवाच—बन्धूनां शुभाशुभं केन हेतुनाऽन्यत्र न गच्छति? एक एव जन्तुः प्रसूयते, एक एव नूनं प्रलीयते।

Verse 34

एको हि भुङ्क्ते सुकृतमेक एव हि दुष्कृतम्

एको हि सुकृतस्य फलं भुङ्क्ते, एक एव दुष्कृतस्यापि फलमश्नुते।

Verse 35

मार्कण्डेय उवाच । एष त्वयोक्तो नृपते महाप्रश्नः स्मृतो मया

मार्कण्डेय उवाच—एष त्वयोक्तो नृपते महाप्रश्नः स्मृतो मया।

Verse 36

पितामहमुखोद्गीतं श्रुतं ते कथयाम्यहम् । यन्मे पितामहात्पूर्वं विज्ञातमृषिसंसदि

पितामहमुखोद्गीतं यत् श्रुतं तत्ते कथयाम्यहम्; यन्मे पितामहात् पूर्वं ऋषिसंसदि विज्ञातम्।

Verse 37

न माता न पिता बन्धुः कस्यचिन्न सुहृत्क्वचित् । कस्य न ज्ञायते रूपं वायुभूतस्य देहिनः

न माता न पिता बन्धुः कस्यचिन्न सुहृत्क्वचित्; वायुभूतस्य देहिनः कस्य न ज्ञायते रूपम्।

Verse 38

यद्येवं न भवेत्तात लोकस्य तु नरेश्वर । अमर्यादं भवेन्नूनं विनश्यति चराचरम्

यदि एवं न स्यात् तात, नरेश्वर, तर्हि लोकः खलु अमर्यादो भवेत्; नूनं चराचरं सर्वं विनश्येत्।

Verse 39

एवं ज्ञात्वा पूरा राजन्समस्तैर्लोककर्तृभिः । मर्यादा स्थापिता लोके यथा धर्मो न नश्यति

एवं ज्ञात्वा पुरा राजन्, समस्तैर्लोककर्तृभिः लोके मर्यादा स्थापिता, यथा धर्मो न नश्यति।

Verse 40

धर्मे नष्टे मनुष्याणामधर्मोऽभिभवेत्पुनः । ततः स्वधर्मचलनान्नरके गमनं ध्रुवम्

धर्मे नष्टे मनुष्याणाम् अधर्मोऽभिभवेत् पुनः; ततः स्वधर्मचलनात् नरके गमनं ध्रुवम्।

Verse 41

लोको निरङ्कुशः सर्वो मर्यादालङ्घने रतः । मर्यादा स्थापिता तेन शास्त्रं वीक्ष्य महर्षिभिः

लोको निरङ्कुशः सर्वो मर्यादालङ्घने रतः; तेन महर्षिभिः शास्त्रं वीक्ष्य मर्यादा स्थापिता।

Verse 42

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । पिण्डोदकप्रदानं च तथैवातिथिपूजनम्

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम्; पिण्डोदकप्रदानं च तथैवातिथिपूजनम्।

Verse 43

पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः । त्रयो देवाः स्मृतास्तात ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

पितरः पितामहाश्चैव प्रपितामहास्तथैव च । त्रयो देवाः स्मृतास्तात ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः ॥

Verse 44

पूजितैः पूजिताः सर्वे तथा मातामहास्त्रयः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्रुतिस्मृत्यर्थनोदितान्

पूजितैः पूजिताः सर्वे मातामहास्त्रयस्तथा । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्रुतिस्मृत्यर्थमाचरेत् ॥

Verse 45

धर्मं समाचरन्नित्यं पापांशेन न लिप्यते । श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं मनसापि न लङ्घयेत्

धर्मं समाचरन्नित्यं पापांशेन न लिप्यते । श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं मनसापि न लङ्घयेत् ॥

Verse 46

इह लोके परे चैव यदीच्छेच्छ्रेय आत्मनः । पितापुत्रौ सदाप्येकौ बिम्बाद्बिम्बमिवोद्धृतौ

इह लोके परे चैव श्रेय आत्मन इच्छतः । पितापुत्रौ सदैकौ स्तो बिम्बाद्बिम्बमिवोद्भवौ ॥

Verse 47

विभक्तौ वाविभक्तौ वा श्रुतिस्मृत्यर्थतस्तथा । उद्धरेदात्मनात्मानमात्मानमवसादयेत्

विभक्तौ वाविभक्तौ वा श्रुतिस्मृत्यर्थतोऽचरेत् । उद्धरेदात्मनात्मानं नात्मानमवसादयेत् ॥

Verse 48

पिण्डोदकप्रदानाभ्यामृते पार्थ न संशयः । एवं ज्ञात्वा प्रयत्नेन पिण्डोदकप्रदो भवेत्

पिण्डोदकप्रदानाभ्यामृते पार्थ न संशयः; एवं ज्ञात्वा प्रयत्नेन पिण्डोदकप्रदो भवेत्।

Verse 49

आयुर्धर्मो यशस्तेजः सन्ततिश्चैव वर्धते । पृथिव्यां सागरान्तायां पितृक्षेत्राणि यानि च

आयुर्धर्मो यशस्तेजः सन्ततिश्चैव वर्धते; पृथिव्यां सागरान्तायां पितृक्षेत्राणि यानि च।

Verse 50

तानि ते सम्प्रवक्ष्यामि येषु दत्तं महाफलम् । गयायां पुष्करे ज्येष्ठे प्रयागे नैमिषे तथा

तानि ते सम्प्रवक्ष्यामि येषु दत्तं महाफलम्; गयायां पुष्करे ज्येष्ठे प्रयागे नैमिषे तथा।

Verse 51

संनिहत्यां कुरुक्षेत्रे प्रभासे कुरुनन्दन । पिण्डोदकप्रदानेन यत्फलं कथितं बुधैः

संनिहत्यां कुरुक्षेत्रे प्रभासे कुरुनन्दन; पिण्डोदकप्रदानेन यत्फलं कथितं बुधैः।

Verse 52

अस्माहके तदाप्नोति नर्मदायां न संशयः । तत्र ब्रह्मा मुरारिश्च रुद्रश्च उमया सह

अस्माहके तदाप्नोति नर्मदायां न संशयः; तत्र ब्रह्मा मुरारिश्च रुद्रश्च उमया सह।

Verse 53

इन्द्राद्या देवताः सर्वे पितरो मुनयस्तथा । सागराः सरितश्चैव पर्वताश्च बलाहकाः

इन्द्रादयः सर्वे देवाः पितरश्च मुनयस्तथा । सागराः सरितश्चैव पर्वताः बलाहकाः अपि तत्र सन्निहिताः ॥

Verse 54

तिष्ठन्ति पितरः सर्वे सर्वतीर्थाधिकं ततः । स्थिता ब्रह्मशिला तत्र गजकुम्भनिभा नृप

तत्र सर्वे पितरः तिष्ठन्ति, तेन तत् सर्वतीर्थाधिकम् । तत्र ब्रह्मशिला स्थिता, हे नृप, गजकुम्भनिभा ॥

Verse 55

कलौ न दृश्या भवति प्रधानं यद्गयाशिरः । वैशाखे मासि सम्प्राप्तेऽमावास्यां नृपोत्तम

कलौ प्रधानं यद् गयाशिरः, तत् न दृश्यमेव भवति । वैशाखमासे सम्प्राप्तेऽमावास्यायां, हे नृपोत्तम, तत् प्रकटते ॥

Verse 56

व्याप्य सा तिष्ठते तीर्थं गजकुम्भनिभा शिला । तच्च गव्यूतिमात्रं हि तीर्थं ततः प्रवक्षते

गजकुम्भनिभा सा शिला तीर्थं व्याप्य तत्र तिष्ठति । तत् तीर्थं गव्यूतिमात्रं हि इति तस्य प्रमाणं प्रवक्ष्यते ॥

Verse 57

तस्मिन्दिने तत्र गत्वा यस्तु श्राद्धप्रदो भवेत् । पितॄणामक्षया तृप्तिर्जायते शतवार्षिकी

तस्मिन् दिने तत्र गत्वा यः श्राद्धं प्रददाति । पितॄणामक्षया तृप्तिः जायते शतवार्षिकी ॥

Verse 58

अन्यस्यामप्यमावास्यां यः स्नात्वा विजितेन्द्रियः । करोति मनुजः श्राद्धं विधिवन्मन्त्रसंयुतम्

अन्यस्यामप्यमावास्यायां यः स्नात्वा जितेन्द्रियः। मनुजः श्राद्धं विधिवन्मन्त्रसंयुतं करोति॥

Verse 59

तस्य पुण्यफलं यत्स्यात्तच्छृणुष्व नराधिप । अग्निष्टोमाश्वमेधाभ्यां वाजपेयस्य यत्फलम्

तस्य पुण्यफलं यत्स्यात्तच्छृणुष्व नराधिप। अग्निष्टोमाश्वमेधाभ्यां वाजपेयस्य यत्फलम्॥

Verse 60

तत्फलं समवाप्नोति यथा मे शङ्करोऽब्रवीत् । रौरवादिषु सर्वेषु नरकेषु व्यवस्थिताः

तत्फलं समवाप्नोति यथा मे शङ्करोऽब्रवीत्। रौरवादिषु सर्वेषु नरकेषु व्यवस्थिताः॥

Verse 61

पिता पितामहाद्याश्च पितृके मातृके तथा । पिण्डोदकेन चैकेन तर्पणेन विशेषतः

पिता पितामहाद्याश्च पितृके मातृके तथा। पिण्डोदकेन चैकेन तर्पणेन विशेषतः॥

Verse 62

क्रीडन्ति पितृलोकस्था यावदाभूतसम्प्लवम् । ये कर्मस्था विकर्मस्था ये जाताः प्रेतकल्मषाः

क्रीडन्ति पितृलोकस्था यावदाभूतसम्प्लवम्। ये कर्मस्था विकर्मस्था ये जाताः प्रेतकल्मषाः॥

Verse 63

पिण्डेनैकेन मुच्यन्ते तेऽपि तत्र न संशयः । अस्माहके शिला दिव्या तिष्ठते गजसन्निभा

एकेनैव पिण्डदानेन तेऽपि तत्र विमुच्यन्ते—नात्र संशयः। अस्माकं देशे दिव्या शिला गजसन्निभा तिष्ठति।

Verse 64

ब्रह्मणा निर्मिता पूर्वं सर्वपापक्षयंकरी । उपर्यस्या यथान्यायं पितॄनुद्दिश्य भारत

ब्रह्मणा पूर्वं निर्मिता सा सर्वपापक्षयंकरी। तस्यामुपरि यथान्यायं पितॄनुद्दिश्य, हे भारत, कर्माणि कुर्यात्।

Verse 65

दक्षिणाग्रेषु दर्भेषु दद्यात्पिण्डान्विचक्षणः । भूमौ चान्नेन सिद्धेन श्राद्धं कृत्वा यथाविधि

दक्षिणाग्रेषु दर्भेषु विचक्षणः पिण्डान् दद्यात्। भूमौ च सिद्धान्नेन यथाविधि श्राद्धं कृत्वा।

Verse 66

श्राद्धिभ्यो वस्त्रयुग्मानि छत्रोपानत्कमण्डलु । दक्षिणा विविधा देया पितॄनुद्दिश्य भारत

श्राद्धिभ्यः वस्त्रयुग्मानि छत्रोपानत्कमण्डलून्। पितॄनुद्दिश्य, हे भारत, दक्षिणा विविधा देया।

Verse 67

यो ददाति द्विजश्रेष्ठ तस्य पुण्यफलं शृणु । तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति न संशयः

यो ददाति, हे द्विजश्रेष्ठ, तस्य पुण्यफलं शृणु। तस्य पितरः द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति—न संशयः।

Verse 68

अस्माहके महाराज पितरश्च पितामहाः । वायुभूता निरीक्षन्ते आगच्छन्तं स्वगोत्रजम्

अस्माकं महाराज पितरः पितामहाश्च वायुसूक्ष्मभावं गताः स्वगोत्रजस्य आगमनं प्रतीक्ष्य निरीक्षन्ते।

Verse 69

अत्र तीर्थे सुतोऽभ्येत्य स्नात्वा तोयं प्रदास्यति । श्राद्धं वा पिण्डदानं वा तेन यास्याम सद्गतिम्

अत्र तीर्थे सुतोऽभ्येत्य स्नात्वा तोयं प्रदास्यति; श्राद्धं वा पिण्डदानं वा कृत्वा तेन वयं सद्गतिं यास्यामः।

Verse 70

स्नाने कृते तु ये केचिज्जायन्ते वस्त्रविप्लुषः । प्रीणयेन्नरकस्थांस्तु तैः पितॄन्नात्र संशयः

स्नाने कृते यानि वस्त्रात् पतन्ति विप्लुषो जलस्य, तैरेव नरकस्थाः पितरः प्रीयन्ते—नात्र संशयः।

Verse 71

केशोदबिन्दवस्तस्य ये चान्ये लेपभाजिनः । तृप्यन्त्यनग्निनसंस्कारा यं मृताः स्युः स्वगोत्रजाः

केशोदबिन्दवस्तस्य ये चान्ये देहलेपभाजिनः; तैः स्वगोत्रजा मृताः, येऽनग्निसंस्काराः, तेऽपि तृप्यन्ति।

Verse 72

तत्र तीर्थे तु ये केचिच्छ्राद्धं कृत्वा विधानतः । नरकादुद्धरन्त्याशु जपन्तः पितृसंहिताम्

तत्र तीर्थे ये केचिद्विधानतः श्राद्धं कृत्वा पितृसंहितां जपन्तः, ते नरकादाशु पितॄन् उद्धरन्ति।

Verse 73

वनस्पतिगते सोमे यदा सोमदिनं भवेत् । अक्षयाल्लभते लोकान्पिण्डेनैकेन मानवः

वनस्पतिनक्षत्रगते सोमे सोमवासरे यदा भवति, तदा मानवः पिण्डमेकमपि दत्त्वा अक्षयान् लोकान् लभते।

Verse 74

अक्षयं तत्र वै सर्वं जायते नात्र संशयः । नरकादुद्धरन्त्याशु जपन्ते पितृसंहिताम्

तत्र वै सर्वमक्षयं जायते, नात्र संशयः; पितृसंहितां जपन्तः नरकाद् आशु पितॄन् उद्धरन्ति।

Verse 75

तस्मिंस्तीर्थे त्वमावास्यां पितॄनुद्दिश्य भारत । नीलं सर्वाङ्गसम्पूर्णं योऽभिषिच्य समुत्सृजेत्

तस्मिंस्तीर्थे त्वमावास्यां पितॄनुद्दिश्य भारत, नीलं सर्वाङ्गसम्पूर्णं वृषभं योऽभिषिच्य समुत्सृजेत्।

Verse 76

तस्य पुण्यफलं वक्तुं न तु वाचस्पतिः क्षमः । अस्माहके वृषोत्सर्गाद्यत्पुण्यं समवाप्यते

तस्य पुण्यफलं वक्तुं न वाचस्पतिरपि क्षमः; अस्मिन् वृषोत्सर्गात् यत् पुण्यं समवाप्यते तत् महत्।

Verse 77

तव शुश्रूषणात्सर्वं तत्प्रवक्ष्यामि भारत । रौरवादिषु ये किंचित्पच्यन्ते तस्य पूर्वजाः

तव शुश्रूषणात् सर्वं तत् प्रवक्ष्यामि भारत; रौरवादिषु ये केचित् पच्यन्ते तस्य पूर्वजाः।

Verse 78

वृषोत्सर्गेण तान्सर्वांस्तारयेदेकविंशतिम् । लोहितो यस्तु वर्णेन मुखे पुच्छे च पाण्डुरः

वृषोत्सर्गविधिना तान् सर्वान् एकविंशतिं पितॄन् तारयेत्। यो वृषः लोहितवर्णः, मुखे पुच्छे च पाण्डुरः स प्रशस्यः।

Verse 79

पिङ्गः खुरविषाणाभ्यां स नीलो वृष उच्यते । यस्तु सर्वाङ्गपिङ्गश्च श्वेतः पुच्छखुरेषु च

खुरविषाणयोः पिङ्गवर्णो यः स वृषो ‘नीलः’ इति कथ्यते। यस्तु सर्वाङ्गपिङ्गः, पुच्छखुरेषु च श्वेतः स विशेषतः प्रशस्यः।

Verse 80

स पिङ्गो वृष इत्याहुः पितॄणां प्रीतिवर्धनः । पारावतसवर्णश्च ललाटे तिलको भवेत्

स एव ‘पिङ्गो वृषः’ इति प्रोक्तः, पितॄणां प्रीतिवर्धनः। पारावतसवर्णश्च स्यात्, ललाटे तिलकचिह्नं धारयेत्।

Verse 81

तं वृषं बभ्रुमित्याहुः पूर्णं सर्वाङ्गशोभनम् । सर्वाङ्गेष्वेकवर्णो यः पिङ्गः पुच्छखुरेषु च

तं वृषं ‘बभ्रुः’ इति वदन्ति, पूर्णं सर्वाङ्गशोभनम्। यः सर्वाङ्गेषु एकवर्णः, पुच्छखुरेषु च पिङ्गः स प्रशस्यः।

Verse 82

खुरपिङ्गं तमित्याहुः पितॄणां सद्गतिप्रदम् । नीलं सर्वशरीरेण स्वारक्तनयनं दृढम्

खुरपिङ्गं तमाहुः, पितॄणां सद्गतिप्रदम्। अपरं नीलं सर्वशरीरेण, स्वारक्तनयनं दृढं च प्रशस्यते।

Verse 83

तमेव नीलमित्याहुर्नीलः पञ्चविधः स्मृतः । यस्तु वैश्यगृहे जातः स वै नीलो विशिष्यते

तमेव ‘नील’ इति प्राहुः; नीलः पञ्चविधः स्मृतः। तेषु वैश्यगृहे जातो नीलः श्रेष्ठतरो मतः॥

Verse 84

न वाहयेद्गृहे जातं वत्सकं तु कदाचन । तेनैव च वृषोत्सर्गे पितॄणामनृणो भवेत्

स्वगृहे जातं वत्सकं कदाचन न वाहयेत्। तेनैव वृषोत्सर्गे पितॄणामनृणो भवेत्॥

Verse 85

जातं तु स्वगृहे वत्सं द्विजन्मा यस्तु वाहयेत् । पतन्ति पितरस्तस्य ब्रह्मकोकगता अपि

स्वगृहे जातं वत्सं द्विजन्मा यो वाहयेत्। पतन्ति पितरस्तस्य ब्रह्मलोकगता अपि॥

Verse 86

यथायथा हि पिबति पीत्वा धूनाति मस्तकम् । पिबन्पितॄन् प्रीणयति नरकादुद्धरेद्धुनन्

यथायथा हि पिबति पीत्वा धूनाति मस्तकम्। पिबन् पितॄन् प्रीणयति धूनन् नरकादुद्धरेत्॥

Verse 87

यथा पुच्छाभिघातेन स्कन्धं गच्छन्ति बिन्दवः । नरकादुद्धरन्त्याशु पतितान् गोत्रिणस्तथा

यथा पुच्छाभिघातेन स्कन्धं गच्छन्ति बिन्दवः। तथा गोत्रिणः पतितान् नरकादाशु उद्धरन्ति॥

Verse 88

गर्जन्प्रावृषि काले तु विषाणाभ्यां भुवं लिखन् । खुरेभ्यो या मृदुद्भूता तया संप्रीणयेदृषीन्

गर्जन् प्रावृषि काले तु विषाणाभ्यां भुवं लिखन् । खुरेभ्यो या मृदुद्भूता तया संप्रीणयेदृषीन् ॥

Verse 89

पिबन्पितॄन् प्रीणयते खादनोल्लेखने सुरान् । गर्जन्नृषिमनुष्यांश्च धर्मरूपो हि धर्मज

पिबन् पितॄन् प्रीणयते खादनोल्लेखने सुरान् । गर्जन् ऋषिमनुष्यांश्च धर्मरूपो हि धर्मज ॥

Verse 90

भूतैर्वापि पिशाचैर्वा चातुर्थिकज्वरेण वा । गृहीतोऽस्माहकं गच्छेत्सर्वेषामाधिनाशनम्

भूतैर्वापि पिशाचैर्वा चातुर्थिकज्वरेण वा । गृहीतोऽस्माहकं गच्छेत् सर्वेषामाधिनाशनम् ॥

Verse 91

स्नात्वा तु विमले तोये दर्भग्रन्थिं निबन्धयेत् । मस्तके बाहुमूले वा नाभ्यां वा गलकेऽपि वा

स्नात्वा तु विमले तोये दर्भग्रन्थिं निबन्धयेत् । मस्तके बाहुमूले वा नाभ्यां वा गलकेऽपि वा ॥

Verse 92

गत्वा देवसमीपं च प्रादक्षिण्येन केशवम् । ततः समुच्चरन्मन्त्रं गायत्र्या वाथ वैष्णवम्

गत्वा देवसमीपं च प्रादक्षिण्येन केशवम् । ततः समुच्चरन् मन्त्रं गायत्र्या वाथ वैष्णवम् ॥

Verse 93

नारायणं शरण्येशं सर्वदेवनमस्कृतम् । नमो यज्ञाङ्गसम्भूत सर्वव्यापिन्नमोऽस्तु ते

नारायणं शरण्येशं सर्वदेवनमस्कृतम् । यज्ञाङ्गसम्भूतं सर्वव्यापिनं त्वां नमोऽस्तु ते ॥

Verse 94

नमो नमस्ते देवेश पद्मगर्भ सनातन । दामोदर जयानन्त रक्ष मां शरणागतम्

नमो नमस्ते देवेश पद्मगर्भ सनातन । दामोदर जयानन्त रक्ष मां शरणागतम् ॥

Verse 95

त्वं कर्ता त्वं च हर्ता च जगत्यस्मिंश्चराचरे । त्वं पालयसि भूतानि भुवनं त्वं बिभर्षि च

त्वमेव कर्ता त्वमेव हर्ता जगत्यस्मिंश्चराचरे । त्वमेव पालयसि भूतानि भुवनं त्वं बिभर्षि च ॥

Verse 96

प्रसीद देवदेवेश सुप्तमङ्गं प्रबोधय । त्वद्ध्याननिरतो नित्यं त्वद्भक्तिपरमो हरे

प्रसीद देवदेवेश सुप्तमङ्गं प्रबोधय । त्वद्ध्याननिरतो नित्यं त्वद्भक्तिपरमो हरे ॥

Verse 97

इति स्तुतो मया देव प्रसादं कुरु मेऽच्युत । मां रक्ष रक्ष पापेभ्यस्त्रायस्व शरणागतम्

इति स्तुतो मया देव प्रसादं कुरु मेऽच्युत । मां रक्ष रक्ष पापेभ्यस्त्रायस्व शरणागतम् ॥

Verse 98

एवं स्तुत्वा च देवेशं दानवान्तकरं हरिम् । पुनरुक्तेन वै स्नात्वा ततो विप्रांस्तु भोजयेत्

एवं देवेशं दानवान्तकरं हरिं स्तुत्वा, पुनरुक्तमन्त्रेण पुनः स्नात्वा, ततः विप्रान् भोजयेत्।

Verse 99

वेदोक्तेन विधानेन स्नानं कृत्वा यथाविधि । पिण्डनिर्वपणं कृत्वा वाचयेत्स्वस्तिकं ततः

वेदोक्तेन विधानेन यथाविधि स्नानं कृत्वा, पिण्डनिर्वपणं कृत्वा, ततः स्वस्तिकं वाचयेत्।

Verse 100

एवं स्तुत्वा च देवेशं दानवान्तकरं हरिम् । पुनरुक्तेन वै स्नात्वा ततो विप्रांस्तु भोजयेत्

एवं देवेशं दानवान्तकरं हरिं स्तुत्वा, पुनरुक्तमन्त्रेण पुनः स्नात्वा, ततः विप्रान् भोजयेत्।

Verse 101

वेदोक्तेन विधानेन स्नानं कृत्वा यथाविधि । एवं तान्वाचयित्वा तु ततो विप्रान्विसर्जयेत्

वेदोक्तेन विधानेन यथाविधि स्नानं कृत्वा, एवं तान् वाचयित्वा, ततः विप्रान् विसर्जयेत्।

Verse 102

यत्तत्रोच्चरितं किंचित्तद्विप्रेभ्यो निवेदयेत् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा नारी वा भक्तितत्परा । शक्तितो दक्षिणां दद्यात्कृत्वा श्राद्धं यथाविधि

यत्तत्रोच्चरितं किंचित् तद्विप्रेभ्यो निवेदयेत्। तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा नारी वा भक्तितत्परा, शक्तितो दक्षिणां दद्यात्, कृत्वा श्राद्धं यथाविधि।

Verse 103

तत्र तीर्थे नरो यावत्स्नापयेद्विधिपूर्वकम् । क्षीरेण मधुना वापि दध्ना वा शीतवारिणा

तत्र तीर्थे नरो यावद्विधिपूर्वकं स्नानं समाचरेत्—क्षीरेण वा मधुना वा दध्ना वा शीतवारिणा वा—तावदेव पुण्यं प्रवर्धते।

Verse 104

तावत्पुष्करपात्रेषु पिबन्ति पितरो जलम् । अयने विषुवे चैव युगादौ सूर्यसंक्रमे

तावदेव पुष्करपात्रेषु पितरः जलं पिबन्ति—अयने विषुवे च, युगादौ, तथा सूर्यसंक्रमकाले विशेषतः।

Verse 105

पुष्पैः सम्पूज्य देवेशं नैवेद्यं यः प्रदापयेत् । सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति पुष्कलम्

यः पुष्पैः देवेशं सम्पूज्य नैवेद्यं च निवेदयति, स पुष्कलं फलम् आप्नोति—अश्वमेधयज्ञस्येव महत्फलम्।

Verse 106

तत्र तीर्थे तु यो राजन् सूर्यग्रहणमाचरेत् । सूर्यतेजोनिभैर्यानैर्विष्णुलोके महीयते

तत्र तीर्थे यो राजन् सूर्यग्रहणं समाचरेत्, स सूर्यतेजोनिभैः दिव्ययानैः नीतः विष्णुलोके महीयते।

Verse 107

तत्र तीर्थे तु यः श्राद्धं पितृभ्यः सम्प्रयच्छति । सत्पुत्रेण च तेनैव सम्प्राप्तं जन्मनः फलम्

तत्र तीर्थे यः पितृभ्यः श्राद्धं विधिवत् सम्प्रयच्छति, तेनैव सत्पुत्रप्राप्तिवत् जन्मनः फलम् अवाप्नोति।

Verse 108

इति श्रुत्वा ततो देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः । ब्रह्मविष्णुमहेशाश्च स्थापयांचक्रुरीश्वरम्

इति श्रुत्वा ततः सर्वे देवाः शक्रपुरोगमाः । ब्रह्मविष्णुमहेशाश्च तत्रैवेश्वरमस्थापयन् ॥

Verse 109

सर्वरोगोपशमनं सर्वपातकनाशनम् । यस्तु संवत्सरं पूर्णममावास्यां तु भावितः

सर्वरोगोपशमनं सर्वपातकनाशनम् । यः संवत्सरपूर्णं तु अमावास्याव्रते स्थितः ॥

Verse 110

पितृभ्यः पिण्डदानं च कुर्यादस्माहके नृप । त्रिपुष्करे गयायां च प्रभासे नैमिषे तथा

पितृभ्यः पिण्डदानं च कुर्यादस्माहके नृप । त्रिपुष्करे गयायां च प्रभासे नैमिषे तथा ॥

Verse 111

यत्पुण्यं श्राद्धकर्तॄणां तदिहैव भवेद्ध्रुवम् । तिलोदकं कुशैर्मिश्रं यो दद्याद्दक्षिणामुखः

यत्पुण्यं श्राद्धकर्तॄणां तदिहैव भवेद्ध्रुवम् । तिलोदकं कुशैर्मिश्रं यो दद्याद्दक्षिणामुखः ॥

Verse 112

मन्वादौ च युगादौ च व्यतीपाते दिनक्षये । यो दद्यात्पितृमातृभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

मन्वादौ च युगादौ च व्यतीपाते दिनक्षये । यो दद्यात्पितृमातृभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत् ॥

Verse 113

अस्माहके नरो यस्तु स्नात्वा सम्पूजयेद्धरिम् । ब्रह्माणं शङ्करं भक्त्या कुर्याज्जागरणक्रियाम्

अस्माहके यः पुरुषः स्नात्वा विधिवत् हरिं सम्पूजयेत्, भक्त्या ब्रह्माणं शङ्करं च सत्कुर्यात्, स च जागरणक्रियां कुर्यात्।

Verse 114

सर्वपापविनिर्मुक्तः शक्रातिथ्यमवाप्नुयात् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा यः पश्यति जनार्दनम्

सर्वपापविनिर्मुक्तः शक्रस्यातिथ्यं प्राप्नुयात्। तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा यो जनार्दनं पश्यति, स एतत्फलं लभते।

Verse 115

विशेषविधिनाभ्यर्च्य प्रणम्य च पुनःपुनः । सपुत्रेण च तेनैव पितॄणां विहिता गतिः

विशेषविधिना समभ्यर्च्य पुनःपुनः प्रणम्य च, स एव नरः सपुत्रः पितॄणां विहितां गतिं साधयति।

Verse 116

एकमूर्तिस्त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सत्कार्यकारणोपेताः सुसूक्ष्माः सुमहाफलाः

एकमूर्तय एव त्रयो देवाः—ब्रह्मा विष्णुर्महेश्वरश्च। सत्कार्यकारणोपेताः परमसूक्ष्माः, सुमहाफलप्रदाः।

Verse 117

एतत्ते कथितं राजन्महापातकनाशनम् । अस्माहकस्य माहात्म्यं किमन्यत्परिपृच्छसि

एतत्ते कथितं राजन् महापातकनाशनम्। अस्माहकस्य माहात्म्यं मया प्रोक्तं; किमन्यत् परिपृच्छसि?