Adhyaya 1

Verse 1

स्वच्छं चंद्रावदातं करिकरमकरक्षोभसंजातफेनं । ब्रह्मोद्भूतिप्रसक्तैर्व्रतनियमपरैः सेवितं विप्रमुख्यैः । कारालंकृतेन त्रिभुवनगुरुणा ब्रह्मणा दृष्टिपूतं । संभोगाभोगरम्यं जलमशुभहरं पौष्करं वः पुनातु

स्वच्छं चन्द्रावदातं करिकरमकरक्षोभजनितफेनं, व्रतनियमपरैर्विप्रमुख्यैर्ब्रह्मोद्भूतिप्रसक्तैः सेवितम्। त्रिभुवनगुरुणा ब्रह्मणा कारालङ्कृतेन दृष्टिपूतं, संभोगाभोगरम्यं जलमशुभहरं पौष्करं वः पुनातु॥

Verse 2

सूतमेकांतमासीनं व्यासशिष्यं महामतिः । लोमहर्षणनामा वा उग्रश्रवसमाह तत्

सूतं एकान्तमासीनं व्यासशिष्यं महामतिः। लोमहर्षणनामानं वा उग्रश्रवसमाह तत्॥

Verse 3

ऋषीणामाश्रमांस्तात गत्वा धर्मान्समासतः । पृच्छतां विस्तराद्ब्रूहि यन्मत्तः श्रुतवानसि

ऋषीणामाश्रमांस्तात गत्वा धर्मान् समासतः। पृच्छतां विस्तराद् ब्रूहि यन्मत्तः श्रुतवानसि॥

Verse 4

वेदव्यासान्मया पुत्र पुराणान्यखिलानि च । तवाख्यातानि प्राप्तानि मुनिभ्यो वद विस्तरात्

वेदव्यासान्मया पुत्र पुराणान्यखिलानि च। तवाख्यातानि प्राप्तानि मुनिभ्यो वद विस्तरात्॥

Verse 5

प्रयागे मुनिवर्यैश्च यथापृष्टः स्वयं प्रभुः । पृष्टेन चानुशिष्टास्ते मुनयो धर्मकांक्षिणः

प्रयागे मुनिवर्यैश्च यथापृष्टः स्वयं प्रभुः। पृष्टेन चानुशिष्टास्ते मुनयो धर्मकाङ्क्षिणः॥

Verse 6

देशं पुण्यमभीप्संतो विभुना च हितैषिणा । सुनाभं दिव्यरूपं च सत्यगं शुभविक्रमं

पुण्यदेशमभीप्सन्तो विभुना हितैषिणा सह । दिव्यरूपं सुनाभं च सत्यगं शुभविक्रमम् ॥

Verse 7

अनौपम्यमिदं चक्रं वर्तमानमतंद्रिताः । पृष्टतो यातनियमात्पदं प्राप्स्यथ यद्धितम्

अनौपम्यं इदं चक्रं प्रवर्ततेऽतन्द्रिताः । पृष्ठतो यातनियमात् पदं प्राप्स्यथ यद्धितम् ॥

Verse 8

गच्छतो धर्मचक्रस्य यत्र नेमिर्विशीर्यते । पुण्यः स देशो मंतव्य इत्युवाच स्वयं प्रभुः

गच्छतो धर्मचक्रस्य यत्र नेमिर्विशीर्यते । पुण्यः स देशो मन्तव्य इत्युवाच स्वयं प्रभुः ॥

Verse 9

उक्त्वा चैवमृषीन्सर्वानदृश्यत्वमगात्पुनः । गंगावर्तसमाहारो नेमिर्यत्र व्यशीर्यत

उक्त्वैवं सर्वऋषीन् स पुनरदृश्यतामगात् । गङ्गावर्तसमाहारो यत्र नेमिर्व्यशीर्यत ॥

Verse 10

ईजिरे दीर्घसत्रेण ऋषयो नैमिषे तदा । तत्र गत्वा तु तान्ब्रूहि पृच्छतो धर्मसंशयान्

ईजिरे दीर्घसत्रेण ऋषयो नैमिषे तदा । तत्र गत्वा तु तान् ब्रूहि पृच्छतो धर्मसंशयान् ॥

Verse 11

उग्रश्रवास्ततो गत्वा ज्ञानविन्मुनिपुंगवान् । अभिगम्योपसंगृह्य नमस्कृत्वा कृतांजलिः

ततः उग्रश्रवाः ज्ञानसमृद्धान् मुनिपुङ्गवान् गत्वा, तान् अभिगम्योपसंगृह्य, कृताञ्जलिर्नमस्कृत्वा प्रणनाम।

Verse 12

तोषयामास मेधावी प्रणिपातेन तानृषीन् । ते चापि सत्रिणः प्रीताः ससदस्या महात्मने

मेधावी स प्रणिपातेन तानृषीन् तोषयामास; तेऽपि सत्रिणः ससदस्याः महात्मने प्रीताः अभवन्।

Verse 13

तस्मै समेत्य पूजां च यथावत्प्रतिपेदिरे । ऋषय ऊचुः । कुतस्त्वमागतः सूत कस्माद्देशादिहागतः

तस्मै समेत्य ते पूजां यथावत् प्रतिपेदिरे। ऋषय ऊचुः— कुतस्त्वमागतः सूत, कस्माद्देशादिहागतः?

Verse 14

कारणं चागमे ब्रूहि वृंदारकसमद्युते । सूत उवाच । पित्राहं तु समादिष्टो व्यासशिष्येण धीमता

कारणं चागमे ब्रूहि वृन्दारकसमद्युते। सूत उवाच— पित्राहं तु समादिष्टो व्यासशिष्येण धीमता।

Verse 15

शुश्रूषस्व मुनीन्गत्वा यत्ते पृच्छंति तद्वद । वदंतु भगवंतो मां कथयामि कथां तु यां

शुश्रूषस्व मुनीन् गत्वा यत्ते पृच्छन्ति तद्वद। वदन्तु भगवन्तो मां, कथयामि कथां तु याम्।

Verse 16

पुराणं चेतिहासं वा धर्मानथ पृथग्विधान् । तां गिरं मधुरां तस्य शुश्रुवुरृषिसत्तमाः

पुराणमितिहासं वा नानाविधधर्मविषयम् । तस्य मधुरां गिरं श्रुत्वा ऋषिसत्तमा हृष्टाः शुश्रुवुः ॥

Verse 17

अथ तेषां पुराणस्य शुश्रूषा समपद्यत । दृष्ट्वा तमतिविश्वस्तं विद्वांसं लौमहर्षणिं

अथ तेषां पुराणश्रवणे शुश्रूषा समपद्यत । लौमहर्षणिपुत्रं तं विद्वांसं विश्वसनीयमवेक्ष्य ॥

Verse 18

तस्मिन्सत्रे कुलपतिस्सर्वशास्त्राविशारदः । शौनको नाम मेधावी विज्ञानारण्यके गुरुः

तस्मिन्सत्रे कुलपतिः सर्वशास्त्राविशारदः । शौनको नाम मेधावी विज्ञानारण्यके गुरुः ॥

Verse 19

इत्थं तद्भावमालंब्य धर्माञ्छुश्रूषुराह तम् । त्वया सूत महाबुद्धे भगवान्ब्रह्मवित्तमः

इत्थं तद्भावमालम्ब्य धर्मान् श्रोतुमिच्छया । स सूतं महाबुद्धिं तमुवाच ब्रह्मवित्तमः ॥

Verse 20

इतिहासपुराणार्थं व्यासः सम्यगुपासितः । दुदोहिथमतिं तस्य त्वं पुराणाश्रयां शुभां

इतिहासपुराणार्थे व्यासः सम्यगुपासितः । दुदोहिथ मतिं तस्य त्वं पुराणाश्रयां शुभाम् ॥

Verse 21

अमीषां विप्रमुख्यानां पुराणं प्रति सम्प्रति । शुश्रूषाऽस्ते महाबुद्धे तछ्रावयितुमर्हसि

अधुना, महाबुद्धे, विप्रमुख्यैः समुपदिष्टं पुराणमिदं श्रोतुमहं समुत्सुकः; अतस्त्वं तद् आख्यातुमर्हसि।

Verse 22

सर्वे हीमे महात्मानो नानागोत्राः समागताः । स्वान्स्वानंशान्पुराणोक्ताञ्छृण्वन्तु ब्रह्मवादिनः

इमे सर्वे महात्मानो नानागोत्रसमुद्भवाः समागताः; ब्रह्मवादिनोऽमी स्वस्वभागान् पुराणोक्तान् शृण्वन्तु।

Verse 23

संपूर्णे दीर्घसत्रेस्मिंस्तांस्त्वं श्रावय वै मुनीन् । पाद्मं पुराणं सर्वेषां कथयस्व महामते

अस्मिन् दीर्घसत्रे संपूर्णे त्वं तान् मुनीन् निश्चयेन श्रावय; महामते, सर्वेषां हिताय पाद्मपुराणं कथय।

Verse 24

कथं पद्मं समुद्भूतं ब्रह्म तत्र कथं न्वभूत् । प्रोद्भूतेन कथं सृष्टिः कृता तां तु तथा वद

पद्मं कथं समुद्भूतं, तत्र ब्रह्मा कथं न्वभवत्? प्रोद्भूतेन तेन कथं सृष्टिः कृता—तत् यथावृत्तं मे वद।

Verse 25

एवं पृष्टस्ततस्तांस्तु प्रत्युवाच शुभां गिरम् । सूक्ष्मं च न्यायसंयुक्तं प्राब्रवीद्रौमहर्षणिः

एवं पृष्टः स तदा तान् प्रति शुभां गिरं प्रत्युवाच; सूक्ष्मं न्यायसमन्वितं च वचनं रौमहर्षणिः प्राब्रवीत्।

Verse 26

प्रीतोस्म्यनुगृहीतोस्मि भवद्भिरिह चोदनात् । पुराणार्थं पुराणज्ञैः सर्वधर्मपरायणैः

प्रीतोऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि भवद्भिरिह चोदनात्। पुराणार्थं पुराणज्ञैः सर्वधर्मपरायणैः प्रेरितः प्रवक्ष्यामि॥

Verse 27

यथाश्रुतं सुविख्यातं तत्सर्वं कथयामि वः । धर्म एष तु सूतस्य सद्भिर्दृष्टः सनातनः

यथाश्रुतं सुविख्यातं तत्सर्वं कथयामि वः। एष सूतस्य सनातनो धर्मः सद्भिर्निरीक्षितः॥

Verse 28

देवतानामृषीणां च राज्ञां चामिततेजसाम् । वंशानां धारणं कार्यं स्तुतीनां च महात्मनाम्

देवतानामृषीणां च राज्ञां चामिततेजसाम्। वंशानां धारणं कार्यं स्तुतीनां च महात्मनाम्॥

Verse 29

इतिहासपुराणेषु दृष्टा ये ब्रह्मवादिनः । न हि वेदेष्वधीकारः कश्चित्सूतस्य दृश्यते

इतिहासपुराणेषु दृष्टा ये ब्रह्मवादिनः। न हि वेदेष्वधीकारः कश्चित्सूतस्य दृश्यते॥

Verse 30

वैन्यस्य हि पृथोर्यज्ञे वर्त्तमाने महात्मनः । मागधश्चैव सूतश्च तमस्तौतां नरेश्वरम्

वैन्यस्य हि पृथोर्यज्ञे वर्तमाने महात्मनः। मागधश्चैव सूतश्च तमस्तौतां नरेश्वरम्॥

Verse 31

तुष्टेनाथ तयोर्द्दत्तो वरो राज्ञा महात्मना । सूताय सूतविषयो मगधो मागधाय च

अथ तयोः तुष्टः स महात्मा राजा वरं ददौ—सूताय सूतविषयं दत्तवान्, मागधाय च मगधदेशम् अपि।

Verse 32

तत्र सूत्यां समुत्पन्नः सूतो नामेह जायते । ऐन्द्रे सत्रे प्रवृत्ते तु ग्रहयुक्ते बृहस्पतौ

तत्र सूत्यां समुत्पन्नः कश्चित् सूतो नामेहाभवत्; ऐन्द्रे सत्रे प्रवृत्ते, ग्रहयुक्ते च बृहस्पतौ।

Verse 33

तमेवेंद्रं बार्हस्पत्ये तत्र सूतो व्यजायत । शिष्यहस्तेन यत्पृक्तमभिभूतं गुरोर्हविः

तत्र बार्हस्पत्ये कर्मणि स एव इन्द्रः सूतं व्यजायत; शिष्यहस्तेन मिश्रितं गुरोर्हविः अभिभूतं यतः।

Verse 34

अधरोत्तरधारेण जज्ञे तद्वर्णसंकरम् । येत्र क्षत्रात्समभवन्ब्राह्मण्याश्चैव योनितः

अधरोत्तरधारेण तद्वर्णसंकरं जज्ञे; यत्र केचित् क्षत्रात् समभवन् ब्राह्मण्याश्चैव योनितः।

Verse 35

पूर्वेणैव तु साधर्म्याद्वैधर्मास्ते प्रकीर्तिताः । मध्यमो ह्येष सूतस्य धर्मः क्षेत्रोपजीविनः

पूर्वेणैव तु साधर्म्याद् वैधर्म्यास्ते प्रकीर्तिताः; मध्यमो ह्येष सूतस्य धर्मः क्षेत्रोपजीविनः।

Verse 36

पुराणेष्वधिकारो मे विहितो ब्राह्मणैरिह । दृष्ट्वा धर्ममहं पृष्टो भवद्भिर्ब्रह्मवादिभिः

पुराणेष्वधिकारो मे ब्राह्मणैरिह विनिर्दिष्टः। धर्मनिष्ठां मम दृष्ट्वा भवद्भिर्ब्रह्मवादिभिः पृष्टोऽहम्॥

Verse 37

तस्मात्सम्यग्भुवि ब्रूयां पुराणमृषिपूजितम् । पितॄणां मानसी कन्या वासवं समपद्यत

तस्मात्सम्यगिह लोके ब्रूयां पुराणमृषिपूजितम्। पितॄणां मानसी कन्या वासवं समपद्यत॥

Verse 38

अपध्याता च पितृभिर्मत्स्यगर्भे बभूव सा । अरणीव हुताशस्य निमित्तं पुण्यजन्मनः

अपध्याता च पितृभिः सा मत्स्यगर्भे बभूव ह। अरणीव हुताशस्य निमित्तं पुण्यजन्मनः॥

Verse 39

तस्यां बभूव पूतात्मा महर्षिस्तु पराशरात् । तस्मै भगवते कृत्वा नमः सत्याय वेधसे

तस्यां बभूव पूतात्मा महर्षिः पराशरात्। तस्मै भगवते कृत्वा नमः सत्याय वेधसे॥

Verse 40

पुरुषाय पुराणाय ब्रह्मवाक्यानुवर्तिने । मानवच्छद्मरूपाय विष्णवे शंसितात्मने

पुरुषाय पुराणाय ब्रह्मवाक्यानुवर्तिने। मानवच्छद्मरूपाय विष्णवे शंसितात्मने नमः॥

Verse 41

जातमात्रं च यं वेद उपतस्थे ससंग्रहः । मतिमंथानमाविध्य येनासौ श्रुतिसागरात्

जातमात्रे तस्मिन् वेदः ससंग्रहः समुपस्थितः। स मतिमन्थानमाविध्य श्रुतिसागरात् ज्ञानं समुद्धृतवान्॥

Verse 42

प्रकाशो जनितो लोके महाभारत चंद्रमाः । भारतं भानुमान्विष्णुर्यदि न स्युरमी त्रयः

लोके प्रकाशः प्रादुर्भूतः—महाभारतं चन्द्रमाः। भारतं भानुमान् विष्णुः; एते त्रयो न स्युः चेत् प्रकाशो न स्यात्॥

Verse 43

ततोऽज्ञानतमोंधस्य कावस्था जगतो भवेत् । कृष्णद्वैपायनं व्यासं विद्धि नारायणं प्रभुम्

अन्यथा अज्ञानतमोऽन्धस्य जगतः का अवस्था भवेत्? कृष्णद्वैपायनं व्यासं नारायणं प्रभुं विद्धि॥

Verse 44

को ह्यन्यः पुंडरीकाक्षान्महाभारतकृद्भवेत् । तस्मादहमुपाश्रौषं पुराणं ब्रह्मवादिनः

पुण्डरीकाक्षात् परं कोऽन्यो महाभारतकृत् भवेत्? तस्मादहं ब्रह्मवादिभिः प्रोक्तं पुराणमिदं सम्यगश्रौषम्॥

Verse 45

सर्वज्ञात्सर्वलोकेषु पूजिताद्दीप्ततेजसः । पुराणं सर्वशास्त्राणां प्रथमं ब्रह्मणा स्मृतम्

सर्वज्ञेन ज्ञातं सर्वलोकेषु पूजितं दीप्ततेजसम्। पुराणं सर्वशास्त्राणां प्रथमं ब्रह्मणा स्मृतम्॥

Verse 46

उत्तमं सर्वलोकानां सर्वज्ञानोपपादकम् । त्रिवर्गसाधनं पुण्यं शतकोटिप्रविस्तरम्

एतत् सर्वलोकानामुत्तमं सर्वज्ञानप्रदं, त्रिवर्गसाधनं पुण्यं, शतकोटिप्रमाणविस्तरं महदिति।

Verse 47

निःशेषेषु च लोकेषु वाजिरूपेण केशवः । ब्रह्मणस्तु समादेशाद्वेदानाहृतवानसौ

निःशेषेषु लोकेषु वाजिरूपेण केशवः, ब्रह्मणः समादेशात् वेदान् आहृतवान्।

Verse 48

अंगानि चतुरो वेदान्पुराणन्यायविस्तरम् । असुरेणाखिलं शास्त्रमपहृत्यात्मसात्कृतम्

वेदाङ्गानि चतुरो वेदाः पुराणानि न्यायविस्तरश्च—अखिलं शास्त्रमसुरेणापहृत्यात्मसात्कृतम्।

Verse 49

मत्स्यरूपेणाजहार कल्पादावुदकार्णवे । अशेषमेतदवददुदकांतर्गतो विभुः

मत्स्यरूपेण विभुः कल्पादौ उदकार्णवे तत् सर्वमाजहार; उदकान्तर्गतोऽपि समग्रमेवैतदवदत्।

Verse 50

श्रुत्वा जगाद च मुनीन्प्रतिवेदांश्चतुर्मुखः । प्रवृत्तिस्सर्वशास्त्राणां पुराणस्याभवत्तदा

श्रुत्वा चतुर्मुखो ब्रह्मा मुनीन् प्रतिवेदविदश्च जगाद; तदा सर्वशास्त्राणां विशेषतः पुराणस्य प्रवृत्तिरभवत्।

Verse 51

कालेनाग्रहणं दृष्ट्वा पुराणस्य तदा विभुः । व्यासरूपस्तदा ब्रह्मा संग्रहार्थं युगे युगे

कालेन पुराणस्याग्रहणं दृष्ट्वा तदा विभुः । व्यासरूपं समास्थाय ब्रह्मा संग्रहमाचरत् युगे युगे ॥

Verse 52

चतुर्लक्षप्रमाणेन द्वापरे द्वापरे जगौ । तदाष्टादशधा कृत्वा भूलोकेस्मिन्प्रकाशितं

चतुर्लक्षप्रमाणेन द्वापरे द्वापरे जगौ । तदष्टादशधा कृत्वा भूलोकेऽस्मिन् प्रकाशितम् ॥

Verse 53

अद्यापि देवलोकेषु शतकोटिप्रविस्तरम् । तदेवात्र चतुर्लक्षं संक्षेपेण निवेशितम्

अद्यापि देवलोकेषु शतकोटिप्रविस्तरम् । तदेवात्र चतुर्लक्षं संक्षेपेण निवेशितम् ॥

Verse 54

प्रवक्ष्यामि महापुण्यं पुराणं पाद्मसञ्ज्ञितम् । सहस्रं पञ्चपञ्चाशत्पंचखण्डैस्समन्वितम्

प्रवक्ष्यामि महापुण्यं पुराणं पाद्मसञ्ज्ञितम् । पञ्चपञ्चाशत्सहस्रं पञ्चखण्डैः समन्वितम् ॥

Verse 55

तत्रादौ सृष्टिखण्डं स्याद्भूमिखण्डं ततः परम् । स्वर्गखण्डं ततः पश्चात्ततः पातालखण्डकम्

तत्रादौ सृष्टिखण्डं स्याद् भूमिखण्डं ततः परम् । स्वर्गखण्डं ततः पश्चात् ततः पातालखण्डकम् ॥

Verse 56

पञ्चमं च ततः ख्यातमुत्तरं खण्डमुत्तमम् । एतदेव महापद्ममुद्भूतं यन्मयं जगत्

ततः पञ्चमं ख्यातमुत्तराखण्डमुत्तमम् । एतस्मादेव महापद्मादुद्भूतं जगदिदं तन्मयम् ॥

Verse 57

तद्वृत्तान्ताश्रयं यस्मात्पाद्ममित्युच्यते ततः । एतत्पुराणममलं विष्णुमाहात्म्यनिर्मलम्

तद्वृत्तान्ताश्रयत्वात् पाद्ममित्यभिधीयते । एतत्पुराणममलं विष्णुमाहात्म्यनिर्मलम् ॥

Verse 58

देवदेवो हरिर्यद्वै ब्रह्मणे प्रोक्तवान्पुरा । ब्रह्मणाभिहितं पूर्वं यावन्मात्रं मरीचये

देवदेवो हरिः पूर्वं ब्रह्मणे यदुदीरितवान् । तदेव ब्रह्मणा पूर्वं यावन्मात्रं मरीचये ॥

Verse 59

एतदेव च वै ब्रह्मा पाद्मं लोके जगाद वै । सर्वभूताश्रयं तच्च पाद्ममित्युच्यते बुधैः

एतदेव च वै ब्रह्मा लोके पाद्ममिति जगाद । सर्वभूताश्रयत्वाच्च पाद्ममित्याह बुधजनः ॥

Verse 60

पाद्मं तत्पंचपंचाशत्सहस्राणीह पठ्यते । पंचभिः पर्वभिः प्रोक्तं संक्षेपाद्व्यासकारितात्

पाद्मं तत् पञ्चपञ्चाशत्सहस्रश्लोकसंयुतम् । पञ्चभिः पर्वभिः प्रोक्तं व्यासेन संक्षेपतः कृतम् ॥

Verse 61

पौष्करं प्रथमं पर्व यत्रोत्पन्नः स्वयं विराट् । द्वितीयं तीर्थपर्व स्यात्सर्वग्रहगणाश्रयम्

पौष्करं प्रथमं पर्व, यत्र स्वयं विराट् प्रादुरभवत्। द्वितीयं तीर्थपर्व प्रोक्तं, यत् सर्वग्रहगणानां आश्रय-आधारभूतम्॥

Verse 62

तृतीयपर्वग्रहणा राजानो भूरिदक्षिणाः । वंशानुचरितं चैव चतुर्थे परिकीर्तितम्

तृतीयपर्वणि व्रतग्रहणशीलाः राजानो भूरिदक्षिणाः वर्ण्यन्ते। चतुर्थे तु वंशानुचरितं इतिहासश्च परिकीर्त्यते॥

Verse 63

पंचमे मोक्षतत्वं च सर्वतत्वं निगद्यते । पौष्करे नवधा सृष्टिः सर्वेषां ब्रह्मकारिता

पञ्चमे मोक्षतत्त्वं च सर्वतत्त्वं च निगद्यते। पौष्करे नवधा सृष्टिः सर्वेषां ब्रह्मणा कृता वर्ण्यते॥

Verse 64

देवतानां मुनीनां च पितृसर्गस्तथापरः । द्वितीये पर्वताश्चैव द्वीपाः सप्त ससागराः

देवतासर्गो मुनीनां च पितृसर्गस्तथापरः कथ्यते। द्वितीयपर्वणि पर्वताश्चैव सप्तद्वीपाः ससागराः वर्ण्यन्ते॥

Verse 65

तृतीये रुद्रसर्गस्तु दक्षशापस्तथैव च । चतुर्थे संभवो राज्ञां सर्ववंशानुकीर्त्तनम्

तृतीयपर्वणि रुद्रसर्गः, दक्षशापश्च तथैव कथ्यते। चतुर्थे राज्ञां संभवः सर्ववंशानुकीर्तनं च॥

Verse 66

अन्त्येपवर्गसंस्थानं मोक्षशास्त्रानुकीर्त्तनम् । सर्वमेतत्पुराणेऽस्मित्कथयिष्यामि वो द्विजाः

अन्त्येऽपवर्गस्य संस्थानं मोक्षशास्त्रानुकीर्तनं च—एतत्सर्वं पुराणेऽस्मिन् वो द्विजाः कथयिष्यामि।

Verse 67

इदं पवित्रं यशसो निधानमिदं पितॄणामतिवल्लभं स्यात् इदं च देवस्य सुखाय नित्यमिदं महापातकभिच्च पुंसाम्

इदं पवित्रं यशसो निधानम्; इदं पितॄणामतिवल्लभं भवेत्। इदं च देवस्य नित्यं सुखाय; महापातकनाशनं च पुंसाम्॥