Adhyaya 3

Verse 1

सूत उवाच । प्रस्थितस्तेन मार्गेण प्रविष्टो गगनांतरे । स दृष्टो देवदेवेन सहस्राक्षेण धीमता

सूत उवाच। तेन मार्गेण प्रस्थितो गगनान्तरे प्रविष्टः। स देवदेवेन सहस्राक्षेण धीमता दृष्टः।

Verse 2

उद्यमं तस्य वै ज्ञात्वा चक्रे विघ्नं सुराधिराट् । मेनिकांतामुवाचेदं गच्छ त्वं मम शासनात्

तस्योद्यमं विज्ञाय सुराधिराट् विघ्नं चकार। ततः स मेनिकामुवाच—गच्छ त्वं मम शासनात्।

Verse 3

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे शिवशर्मोपाख्याने तृतीयोऽध्यायः

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखण्डे शिवशर्मोपाख्याने तृतीयोऽध्यायः समाप्तः।

Verse 4

तथा कुरुष्व भद्रं ते यथा नायाति मे गृहम् । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं मेनिका प्रस्थिता त्वरात्

तथा कुरुष्व भद्रं ते यथा नायाति मे गृहम्। एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं मेनिका त्वरया प्रस्थिता॥

Verse 5

सूत उवाच । रूपौदार्यगुणोपेता सर्वालंकारभूषिता । नंदनस्य वनस्यांते दोलायां समुपस्थिता

सूत उवाच। रूपौदार्यगुणोपेता सर्वालंकारभूषिता। नन्दनवनस्यान्ते दोलायां समुपस्थिता॥

Verse 6

सुस्वरेण प्रगायंती गीतं वीणास्वरोपमम् । तेन दृष्टा विशालाक्षी चतुरा चारुलोचना

सुस्वरेण प्रगायन्ती गीतं वीणास्वरोपमम्। तेन दृष्टा विशालाक्षी चतुरा चारुलोचना॥

Verse 7

व्यवसायं ततो ज्ञात्वा तस्या विघ्नमनुत्तमम् । इंद्रेण प्रेषिता चैषा न च भद्रकरा भवेत्

व्यवसायं ततो ज्ञात्वा तस्या विघ्नमनुत्तमम्। इन्द्रेण प्रेषिता चैषा न च भद्रकरा भवेत्॥

Verse 8

एवं ज्ञात्वा जगामाथ सत्वरेण द्विजोत्तमः । तया दृष्टस्तथा पृष्टः क्व यास्यसि महामते

एवं ज्ञात्वा स द्विजोत्तमः सत्वरेण जगाम। तं दृष्ट्वा सा तथैव पृष्टवती— “महामते, क्व यास्यसि?”

Verse 9

विष्णुशर्मा तदोवाच मेनिकां कामचारिणीम् । इंद्रलोकं प्रयास्यामि पितुरर्थे त्वरान्वितः

तदा विष्णुशर्मा मेनिकां कामचारिणीम् उवाच— “पितुरर्थे त्वरान्वितः इन्द्रलोकं प्रयास्यामि।”

Verse 10

मेनिका विष्णुशर्माणं प्रत्युवाच प्रियं पुनः । कामबाणैः प्रभिन्नाहं त्वामद्य शरणं गता

मेनिका पुनः प्रियं विष्णुशर्माणं प्रत्युवाच— “कामबाणैः प्रभिन्नाहं, त्वामद्य शरणं गता।”

Verse 11

रक्षस्व द्विजशार्दूल यदि धर्ममिहेच्छसि । यावद्धि त्वं मया दृष्टः कामाकुलितचेतसा

रक्षस्व द्विजशार्दूल, यदि धर्ममिहेच्छसि। यावद्धि त्वं मया दृष्टः, कामाकुलितचेतसा।

Verse 12

कामानलेन संदग्धा तावदेव न संशयः । संभ्रांता कामसंतप्ता प्रसादसुमुखो भव

कामानलेन संदग्धा तावदेव न संशयः। संभ्रांता कामसंतप्ता, प्रसादसुमुखो भव।

Verse 13

विष्णुशर्मोवाच । चरित्रं देवदेवस्य विदितं मे वरानने । भवत्याश्चप्रजानामिनाहंचैतादृशःशुभे

विष्णुशर्मोवाच—वरानने, देवदेवस्य पावनं चरित्रं मे विदितम्; किंतु शुभे, भवत्याः प्रजानां च वृत्तान्तं नाहं सम्यगवगच्छामि।

Verse 14

भवत्यास्तेजसा रूपैरन्ये मुह्यंति शोभने । विश्वामित्रादयो देवि पुत्रोहं शिवशर्मणः

शोभने, भवत्यास्तेजसा रूपैः अन्ये मुह्यन्ति; देवि, विश्वामित्रादयः अपि मोहिताः—अहं तु शिवशर्मणः पुत्रोऽस्मि।

Verse 15

योगसिद्धिं गतस्यापि तपः सिद्धस्य चाबले । कामादयो महादोषा आदावेव विनिर्जिताः

योगसिद्धिं गतस्यापि तपःसिद्धस्य चाबले, कामादयो महादोषा आदावेव विनिर्जितव्याः।

Verse 16

अन्यं भज विशालाक्षि इंद्रलोकं व्रजाम्यहम् । एवमुक्त्वा जगामाथ त्वरितो द्विजसत्तमः

विशालाक्षि, अन्यं भज; अहम् इन्द्रलोकं व्रजामि—इत्युक्त्वा द्विजसत्तमः त्वरितो जगाम।

Verse 17

निष्फला मेनका जाता पृष्टा देवेन वज्रिणा । विभीषां दर्शयामास नानारूपां पुनः पुनः

वज्रिणा देवेन पृष्टा मेनका निष्फला जाता; सा विभीषां नानारूपां पुनः पुनः दर्शयामास।

Verse 18

यथानलेन संदग्धास्तृणानां संचया द्विजाः । भस्मीभूता भवंत्येव तथा तास्ता विभीषिकाः

यथानलेन संदग्धाः शुष्कतृणसंचयाः द्विजाः भस्मीभूताः भवन्त्येव, तथा तास्ता विभीषिकाः अपि निःशेषं भस्मसात् यान्ति।

Verse 19

विप्रस्य तेजसा तस्य पितृभक्तस्य सत्तमाः । प्रलयं गतास्तु घोरास्ता दारुणा भीषिका द्विजाः

विप्रस्य तस्य पितृभक्तस्य तेजसा, सत्तमाः, घोराः दारुणाः भीषिकाः द्विजाः प्रलयं गताः।

Verse 20

स विघ्नान्दर्शयामास सहस्राक्षः पुनः पुनः । तेजसाऽनाशयद्विप्रः स्वकीयेन महायशाः

सहस्राक्षः पुनः पुनः विघ्नान् दर्शयामास; महायशाः स विप्रः स्वकीयेन तेजसा तान् अनाशयत्।

Verse 21

एवं विघ्नान्बहूंस्तस्य इंद्रस्यापि महात्मनः । नाशयामास मेधावी तपसस्तेजसापि वा

एवं तस्य महात्मनः इन्द्रस्यापि बहून् विघ्नान् मेधावी तपसस्तेजसा नाशयामास।

Verse 22

नष्टेषु तेषु विघ्नेषु दारुणेषु महत्सु च । ज्ञात्वा तस्य कृतान्विघ्नान्दारुणान्भीषणाकृतीन्

तेषु दारुणेषु महत्सु विघ्नेषु नष्टेषु, तस्य कृतान् दारुणान् भीषणाकृतीन् विघ्नान् ज्ञातवन्तः।

Verse 23

अथ क्रुद्धो महातेजा विष्णुशर्मा द्विजोत्तमः । इंद्रं प्रति महाभागो रागरक्तांतलोचनः

अथ क्रुद्धो महातेजा विष्णुशर्मा द्विजोत्तमः । इन्द्रं प्रति महाभागो रागरक्तान्तलोचनः ॥

Verse 24

इंद्र लोकादहं चेंद्रं पातयिष्यामि नान्यथा । निजधर्मे रतस्याद्य यो विघ्नं तु समाचरेत्

इन्द्रलोकादहं चेन्द्रं पातयिष्यामि नान्यथा । निजधर्मे रतस्याद्य यो विघ्नं तु समाचरेत् ॥

Verse 25

तस्य दंडं प्रदास्यामि यो वै हन्यात्स हन्यते । एवमन्यं करिष्यामि देवानां पालकं पुनः

तस्य दण्डं प्रदास्यामि यो वै हन्यात्स हन्यते । एवमन्यं करिष्यामि देवानां पालकं पुनः ॥

Verse 26

एवं समुद्यतो विप्र इंद्रनाशाय सत्तमः । तावदेव समायातो देवेंद्रः पाकशासनः

एवं समुद्यतो विप्र इन्द्रनाशाय सत्तमः । तावदेव समायातो देवेन्द्रः पाकशासनः ॥

Verse 27

भो भो विप्र महाप्राज्ञ तपसा नियमेन च । दमेन सत्यशौचाभ्यां त्वत्समो नास्ति चापरः

भो भो विप्र महाप्राज्ञ तपसा नियमेन च । दमेन सत्यशौचाभ्यां त्वत्समो नास्ति चापरः ॥

Verse 28

अनया पितृभक्त्या ते जितोहं दैवतैः सह । ममापराधं त्वं सर्वं क्षंतुमर्हसि सत्तम

अनया पितृभक्त्या ते दैवतैः सहाहं जितः। सत्तम, मम सर्वमपराधं त्वं क्षन्तुमर्हसि॥

Verse 29

वरं वरय भद्रं ते दुर्लभं च ददाम्यहम् । विष्णुशर्मा तदोवाच देवराजं तथागतम्

वरं वरय, भद्रं ते; दुर्लभमपि ददाम्यहम्। इति देवराजे तथागते विष्णुशर्मा तदोवाच॥

Verse 30

विप्रतेजो महेंद्रेद्रं असह्यं देवदैवतैः । पितृभक्तस्य देवेश दुःसहं सर्वथा विभो

विप्रतेजो महेन्द्राद्यैर्देवदैवतैरसह्यम्। पितृभक्तस्य देवेश सर्वथा दुःसहं विभो॥

Verse 31

तेजोभंगो न कर्त्तव्यो ब्राह्मणानां महात्मनाम् । पुत्रपौत्रैः समस्तैस्तु ब्रह्मविष्णुहरान्पुनः

ब्राह्मणानां महात्मनां तेजोभङ्गो न कर्तव्यः। पुत्रपौत्रैः समस्तैश्च ब्रह्मविष्णुहरान् पुनः पुनः पूजयेत्॥

Verse 32

नाशयंते न संदेहो यदि रुष्टा द्विजोत्तमाः । नागच्छेद्यद्भवानद्य तदा राज्यमनुत्तमम्

नाशयन्ते न सन्देहो यदि रुष्टा द्विजोत्तमाः। यदि भवानद्य नागच्छेत् तदा राज्यमनुत्तमं भवेत्॥

Verse 33

आत्मतपः प्रभावेण अन्यस्मै त्वं महात्मने । दातुकामस्तु संजातो रोषपूर्णेन चक्षुषा

आत्मतपःप्रभावेण त्वमन्यस्मै महात्मने दातुकामः समभूः, रोषपूर्णेन चक्षुषा।

Verse 34

भवानद्य समायातो वरं दातुमिहेच्छसि । अमृतं देहि देवेंद्र पितृभक्तिं तथाचलाम्

भवानद्य समायातो वरं दातुमिहेच्छसि; अमृतं देहि देवेंद्र, पितृभक्तिं तथाचलाम्।

Verse 35

एवंविधं वरं देहि यदि तुष्टोसि शत्रुहन् । एवं ददामि पुण्यं ते वरं चामृतसंयुतम्

एवंविधं वरं देहि यदि तुष्टोसि शत्रुहन्; इत्युक्तः स ददौ पुण्यं वरं चामृतसंयुतम्।

Verse 36

एवमाभाष्य तं विप्रममृतं दत्तवान्स्वयम् । सकुंभं दत्तवांस्तस्मै प्रीयमाणेन चात्मना

एवमाभाष्य तं विप्रममृतं दत्तवान्स्वयम्; सकुंभं दत्तवांस्तस्मै प्रीयमाणेन चात्मना।

Verse 37

अचला ते भवेद्विप्र भक्तिः पितरि सर्वदा । एवमाभाष्य तं विप्रं विसृज्य च सहस्रदृक्

अचला ते भवेद्विप्र भक्तिः पितरि सर्वदा; एवमाभाष्य तं विप्रं विसृज्य च सहस्रदृक्।

Verse 38

प्रसन्नोभूच्च तद्दृष्ट्वा विप्रतेजः सुदुःसहम् । विष्णुशर्मा ततो गत्वा पितरं वाक्यमब्रवीत्

तद्विप्रतेजः सुदुःसहं दृष्ट्वा स प्रसन्नोऽभवत् । ततः विष्णुशर्मा गत्वा पितरं प्रति वाक्यमब्रवीत् ॥

Verse 39

तात इंद्रात्समानीतममृतं व्याधिनाशनम् । अनेनापि महाभाग नीरुजो भव सर्वदा

तात, इन्द्रात् समानीतमिदममृतं व्याधिनाशनम् । अनेनापि महाभाग नीरुजो भव सर्वदा ॥

Verse 40

अमृतेन त्वमद्यैव परां तृप्तिमवाप्नुहि । एतद्वाक्यं महच्छ्रुत्वा शिवशर्मा सुतस्य हि

अमृतेन त्वमद्यैव परां तृप्तिमवाप्नुहि । एतन्महद्वचः श्रुत्वा शिवशर्मा सुतस्य हि ॥

Verse 41

सुतान्सर्वान्समाहूय प्रीयमाणेन चेतसा । पितृभक्ताः सुता यूयं मद्वाक्यपरिपालकाः

सुतान् सर्वान् समाहूय प्रीयमाणेन चेतसा । उवाच—पितृभक्ताः सुता यूयं मद्वाक्यपरिपालकाः ॥

Verse 42

वरं वृणुध्वं सुप्रीताः पुत्रका दुर्लभं भुवि । एवमाभाषितं तस्य शुश्रुवुः सर्वसंमताः

वरं वृणुध्वं सुप्रीताः पुत्रका दुर्लभं भुवि । एवमाभाषितं तस्य शुश्रुवुः सर्वसंमताः ॥

Verse 43

ते सर्वे तु समालोच्य पितरं प्रत्यथाब्रुवन् । अस्माकं जीवताम्माता गता या यममंदिरम्

ते सर्वे परस्परं समालोच्य पितरं प्रत्यब्रुवन्— “अस्माकं जीवतामेव माता या यममन्दिरं गता।”

Verse 44

नीरुजा भवनाद्देवी प्रसादात्तव सुव्रता । भवान्पिता इयं माता जन्मजन्मांतरे पितः

तव प्रसादाद् देवि सुव्रता सा भवनाद् नीरुजा जाता। भवान् पिताऽस्याः, इयं माता; जन्मजन्मान्तरेष्वपि भवान् पितैव।

Verse 45

वयं सुता भवेमेति सर्वे पुण्यकृतस्तथा । शिवशर्मोवाच । अद्यैवापि मृता माता भवतां पुत्रवत्सला

“वयं सुता भवेमेति”— इति सर्वे पुण्यकृतोऽब्रुवन्। शिवशर्मोवाच— “अद्यैवापि भवतां पुत्रवत्सला माता मृता।”

Verse 46

जीवमाना सुहृष्टा सा एष्यते नात्र संशयः । एवमुक्ते शुभे वाक्ये ऋषिणा शिवशर्मणा

“जीवमाना सा सुहृष्टा पुनरेष्यति, नात्र संशयः”— इति ऋषिणा शिवशर्मणा शुभं वाक्यमुक्तम्।

Verse 47

तेषां माता समायाता प्रहृष्टा वाक्यमब्रवीत् । एतदर्थं समुत्पन्नं सुवीर्यं तनयं सुतम्

तेषां माता प्रहृष्टा समायाता वाक्यमब्रवीत्— “एतदर्थमेव सुवीर्यः सुतोऽयं मम तनयः समुत्पन्नः।”

Verse 48

नराः सत्पुत्रमिच्छंति कुलवंशप्रभावकम् । स्त्रियो लोके महाभागाः सुपुण्याः पुण्यवत्सलाः

नराः सत्पुत्रमिच्छन्ति कुलवंशप्रभावकम्। स्त्रियो लोके महाभागाः सुपुण्याः पुण्यवत्सलाः॥

Verse 49

सुतमिच्छंति सर्वत्र पुण्यांगं पुण्यसाधकम् । कुक्षिं यस्या गतो गर्भः सुपुण्यः परिवर्त्तते

सुतमिच्छन्ति सर्वत्र पुण्याङ्गं पुण्यसाधकम्। कुक्षिं यस्या गतो गर्भः सुपुण्यः परिवर्तते॥

Verse 50

पुण्यान्पुत्रान्प्रसूयेत सा नारी पुण्यभागिनी । कुलाचारं कुलाधारं पितृमातृप्रतारकम्

पुण्यान्पुत्रान्प्रसूयेत सा नारी पुण्यभागिनी। कुलाचारं कुलाधारं पितृमातृप्रतारकम्॥

Verse 51

विना पुण्यैः कथं नारी संप्राप्नोति सुतोत्तमम् । न जाने कीदृशैः पुण्यैरेष भर्ता सुपुण्यभाक्

विना पुण्यैः कथं नारी संप्राप्नोति सुतोत्तमम्। न जाने कीदृशैः पुण्यैरेष भर्ता सुपुण्यभाक्॥

Verse 52

संजातो धर्मवीर्योपि धर्मात्मा धर्मवत्सलः । यस्य वीर्यान्मया प्राप्ता यूयं पुत्रास्ततोधिकाः

संजातो धर्मवीर्योऽपि धर्मात्मा धर्मवत्सलः। यस्य वीर्यान्मया प्राप्ता यूयं पुत्रास्ततोऽधिकाः॥

Verse 53

एवं पुण्यप्रभावोयं भवंतः पुण्यवत्सलाः । मम पुत्रास्तु संजाताः पितृभक्तिपरायणाः

एवं पुण्यस्य प्रभावोऽयं; यूयं सर्वे पुण्यवत्सलाः। मम पुत्रास्तु संजाताः पितृभक्तिपरायणाः॥

Verse 54

अहो लोकेषु पुण्यैश्च सुपुत्रः परिलभ्यते । एकैकशोधिकाः पंच मया प्राप्ता महाशयाः

अहो लोकेषु पुण्यैश्च सुपुत्रः परिलभ्यते। एकैकशोधिकाः पञ्च मया प्राप्ता महाशयाः॥

Verse 55

यज्वानः पुण्यशीलाश्च तपस्तेजः पराक्रमाः । एवं संवर्धितास्ते तु तया मात्रा पुनः पुनः

यज्वानः पुण्यशीलाश्च तपस्तेजःपराक्रमाः। एवं संवर्धितास्ते तु तया मात्रा पुनः पुनः॥

Verse 56

हर्षेण महताविष्टाः प्रणेमुर्मातरं सुताः । पुत्रा ऊचुः । सुपुण्यैः प्राप्यते माता सन्माता सुपिता किल

हर्षेण महताविष्टाः प्रणेमुर्मातरं सुताः। पुत्रा ऊचुः—सुपुण्यैः प्राप्यते माता; सन्माता सुपिता किल॥

Verse 57

भवती पुण्यकृन्माता नो भाग्यैस्तु प्रवर्तिता । यस्या गर्भोदरं प्राप्य सुपुण्यैश्च प्रवर्द्धिताः

भवती पुण्यकृन्माता नो भाग्यैस्तु प्रवर्तिता। यस्या गर्भोदरं प्राप्य सुपुण्यैश्च प्रवर्द्धिताः॥

Verse 58

जन्मजन्मनि त्वं माता पिता चैव भविष्यथः । पितोवाच । शृणुध्वं मामकाः पुत्राः सुवरं पुण्यदायकम्

जन्मजन्मनि त्वं नूनं माता पिता च भविष्यथः। पितोवाच—शृणुध्वं ममकाः पुत्राः, सुवरं पुण्यदायकं वचः॥

Verse 59

मयि तुष्टे सुता भोगा ननु भुंजंतु चाक्षयान् । पुत्रा ऊचुः । यदि तात प्रसन्नोसि वरं दातुमिहेच्छसि

मयि तुष्टे सुता भोगान् ननु भुञ्जन्तु चाक्षयान्। पुत्रा ऊचुः—यदि तात प्रसन्नोऽसि वरं दातुमिहेच्छसि॥

Verse 60

अस्मान्प्रेषय गोलोकं वैष्णवं दाहवर्जितम् । पितोवाच । गच्छध्वं वैष्णवं लोकं यूयं विगतकल्मषाः

अस्मान् प्रेषय गोलोकं वैष्णवं दाहवर्जितम्। पितोवाच—गच्छध्वं वैष्णवं लोकं यूयं विगतकल्मषाः॥

Verse 61

मत्प्रसादात्तपोभिश्च पितृभक्त्यानया स्वया । एवमुक्ते तु तेनापि सुवाक्ये ऋषिणा ततः

मत्प्रसादात् तपोभिश्च पितृभक्त्या च युष्माकम्। एवमुक्ते तु तेनापि सुवाक्ये ऋषिणा ततः॥

Verse 62

शंखचक्रगदापाणिर्गरुडारूढ आगतः । सपुत्रं शिवशर्माणमित्युवाच पुनः पुनः

शङ्खचक्रगदापाणिर्गरुडारूढ आगतः। सपुत्रं शिवशर्माणं इत्युवाच पुनः पुनः॥

Verse 63

सपुत्रेण त्वयाद्यैव जितो भक्त्यास्मि वै द्विज । पुत्रैः सार्द्धं समागच्छ चतुर्भिः पुण्यकारिभिः

अद्य त्वया सपुत्रेण भक्त्या अहं नूनं जितोऽस्मि, हे द्विज। चतुर्भिः पुण्यकारिभिः पुत्रैः सार्धं समागच्छ।

Verse 64

अनया भार्यया सार्द्धं पुण्यया पतिकाम्यया । शिवशर्मोवाच । अमी गच्छंतु पुत्रा मे वैष्णवं लोकमुत्तमम्

एतया पुण्यया पतिकाम्यया भार्यया सार्धं—शिवशर्मोवाच—अमी मम पुत्रा वैष्णवं लोकमुत्तमं गच्छन्तु।

Verse 65

कंचित्कालं तु नेष्यामि भूमौ वै भार्यया सह । अनेनापि सुपुत्रेण अंत्येन सोमशर्मणा

कञ्चित्कालं तु भूमौ भार्यया सह नेष्यामि; अनेनापि सुपुत्रेण अन्त्येन सोमशर्मणा सह।

Verse 66

एवमुक्ते शुभे वाक्ये ऋषिणा सत्यभाषिणा । तानुवाचाथ देवेशः सुपुत्राञ्छिवशर्मणः

एवं सत्यभाषिणा ऋषिणा शुभे वाक्ये उक्ते, देवेशः तान् शिवशर्मणः सुपुत्रान् अथ उवाच।

Verse 67

गच्छंतु मोक्षदं लोकं दाहप्रलयवर्जितम् । एवमुक्ते ततो विप्राश्चत्वारः सत्यचेतसः

मोक्षदं लोकं गच्छन्तु, दाहप्रलयवर्जितम्। इत्युक्ते ततः सत्यचेतसः चत्वारो विप्राः (प्रययुः)।

Verse 68

विष्णुरूपधराः सर्वे बभूवुस्तत्क्षणादपि । इंद्रनीलसमावर्णैः शंखचक्रगदाधराः

तत्क्षणादेव सर्वे विष्णुरूपधराः समभवन्—इन्द्रनीलसमवर्णाः शङ्खचक्रगदाधराः।

Verse 69

सर्वाभरणसौभाग्या विष्णुरूपा महौजसः । हारकंकणशोभाढ्या रत्नमालाभिशोभिताः

सर्वाभरणसौभाग्याः विष्णुरूपा महौजसः। हारकङ्कणशोभाढ्या रत्नमालाभिरर्चिताः॥

Verse 70

सूर्यतेजःप्रतीकाशास्तेजोज्वालाभिरावृताः । प्रविष्टा वैष्णवं कायं पश्यतः शिवशर्मणः

सूर्यतेजःप्रतीकाशाः तेजोज्वालाभिरावृताः। प्रविष्टा वैष्णवं कायं पश्यतः शिवशर्मणः॥

Verse 71

दीपं दीपा यथा यांति तद्वल्लीना महामते । गतास्ते वैष्णवं धाम पितृभक्त्या द्विजोत्तमाः

दीपं दीपा यथा यान्ति तद्वद् वल्लीना महामते। गतास्ते वैष्णवं धाम पितृभक्त्या द्विजोत्तमाः॥

Verse 72

प्रभावं तु प्रवक्ष्यामि सुसत्यं सोमशर्मणः

प्रभावं तु प्रवक्ष्यामि सुसत्यं सोमशर्मणः।