
The First Part -- Narada's Bhakti Teachings
नारदपुराणस्य पूर्वभागः (पुस्तकं १) नैमिषारण्ये सत्रे आरभ्यते। तत्र सूतः समागतान् ऋषीन् प्रति पुराणस्य प्रमाण्यं मोक्षप्रदत्वं च प्रतिष्ठापयति, श्रवणकीर्तनयोः महत्त्वं च प्रकाशयति। अनन्तरं संवादपरम्परा प्रवर्तते—सूतो नारदस्य प्रश्नान् सनकाय निवेदयति, सनकश्च विष्णुकेन्द्रितेन अद्वैतदर्शनेन उत्तरं ददाति। नारायणः सर्वव्यापी ब्रह्म, जगतः आधारः; ब्रह्मा-रुद्रादयः कार्यकर्तारो देवाः तस्यैव आश्रितशक्तयः इति तत्त्वं प्रतिपाद्यते। भारतखण्डस्य महिमा, लोकव्यवस्था, तीर्थभावना च धर्ममार्गस्य मानचित्ररूपेण निरूप्यते। एतस्मात् तत्त्वाधारे धर्मस्य प्राणभूता भक्तिः प्रतिपाद्यते—श्रद्धा धर्ममूलम्, भक्तिविहीनानि यज्ञानि दानानि च निष्फलानीति। ततः मार्कण्डेयचरितेन भक्तिधर्मयोः आदर्शः दर्श्यते, अनन्तरं गङ्गामाहात्म्यं भगिरथोपाख्यानं च विस्तरेण प्रवहति। बाहु-सगर-भगिरथवंशपरम्परा, शापाः, शुद्धिः, गङ्गावतरणं च पापक्षयस्य सदाचारस्य च उपदेशाय प्रयुज्यते; विष्णुपादोद्भवत्वेन गङ्गायाः तारकत्वं दृढीकृतम्। धर्मराजस्य (यमस्य) उपदेशभागेषु धर्मशास्त्रवत् विवेचनं दृश्यते—पुण्यभेदाः, अशौचनियमाः, पापवर्गीकरणं, नरकनामानि तत्र यातनाश्च, प्रायश्चित्तस्य मर्यादा-आवश्यकता च। तथापि सर्वोपायेषु क्षीणेषु भक्तिः गङ्गास्पर्शः च परमौषधिरिति निष्कर्षः। अन्ते वैष्णवव्रतसंस्कृतिः कालगणनया सह उपदिश्यते—मासानुसारं द्वादशीव्रतम्, पूर्णिमायां लक्ष्मीनारायणपूजा, ध्वजारोपण-धारण-गोपनविधयः च। सुमति-सत्यमतीप्रभृत्युदाहरणैः एते व्रताः महादानतीर्थफलैः तुल्याः वा श्रेष्ठाः इति प्रतिपाद्य, वार्षिकचक्रे स्थिरभक्तिं पापक्षयं च साधयन्तीति दर्श्यते।
Purva Bhaga contains 4 Padas (quarters).