
Tīrtha-māhātmya and Rudra’s Samanvaya Teaching (Maṅkaṇaka Episode)
ऋषीणां रोमहार्षणं प्रति तीर्थप्रश्नानुवर्तनात् अयं अध्यायः तीर्थमाहात्म्यप्रकरणं प्रवर्तयति। स्नान-जप-होम-श्राद्ध-दानानां पावनशक्तिः कुलानां पीढीपीढ्यन्तरं उद्धारकत्वेन वर्ण्यते। प्रयागस्य स्तुतिः कृत्वा गयां प्रति वचनं प्रवर्तते—सा रहस्या पितृप्रियतीर्था, यत्र पिण्डदानात् पितरः तरन्ति, मोक्षोपकारश्च भवति; समर्थैः सन्तानैः तत्र गमनं कर्तव्यमिति बोध्यते। ततः प्रभास-त्र्यम्बक-सोमेश्वर-विजय-एकाम्र-विरजा-पुरुषोत्तम-गोकर्णोत्तरगोकर्ण-कुब्जाम्र-कोकामुख-शालग्राम-अश्वतीर्थ(हयाशिरस्)-पुष्करादीनि तीर्थानि फलविशेषैः सह निर्दिश्यन्ते—सालोक्य-सारूप्य-सायुज्य-ब्रह्मलोक-विष्णुलोकादि। अनन्तरं सप्तसारस्वते मङ्कणकस्य तपः-अहङ्कारयोः प्रसङ्गे रुद्रस्य निग्रहानुग्रहात्मकं दर्शनं भवति; देवीसहितं भीषणं विश्वरूपं दर्शयित्वा स प्रकृति/माया-पुरुष-ईश्वर-कालानां एकत्वबोधकं समन्वयतत्त्वं उपदिशति, विष्णु-ब्रह्मा-रुद्रत्रयं एकस्मिन् अव्यये ब्रह्मणि प्रतिष्ठितमिति प्रतिपादयति। अन्ते भक्ति-योग एव एतत्सत्यसाक्षात्कारस्य उपाय इति निश्चीयते, तीर्थं च शुद्ध्याधारत्वेन प्रशस्यते।
Verse 1
इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे त्रयस्त्रिशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः तीर्थानि यानि लोके ऽस्मिन् विश्रुतानि माहन्ति च / तानि त्वं कथयास्माकं रोमहर्षण सांप्रतम्
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः। ऋषय ऊचुः— लोकेऽस्मिन् यानि तीर्थानि विश्रुतानि महान्ति च, तानि त्वं रोमहर्षण अस्माकं सांप्रतम् कथय।
Verse 2
रोमहर्षण उवाच शृणुध्वं कथयिष्ये ऽहं तीर्थानि विविधानि च / कथितानि पुराणेषु मुनिभिर्ब्रह्मवादिभिः
रोमहर्षण उवाच— शृणुध्वं, कथयिष्येऽहं तीर्थानि विविधानि च। यानि पुराणेषु मुनिभिर्ब्रह्मवादिभिः कथितानि।
Verse 3
यत्र स्नानं जपो होमः श्राद्धदानादिकं कृतम् / एकैकशो मुनिश्रेष्ठाः पुनात्यासप्तमं कुलम्
यत्र स्नानं जपो होमः श्राद्धदानादिकं कृतम्। एकैकशोऽपि मुनिश्रेष्ठाः पुनात्यासप्तमं कुलम्॥
Verse 4
पञ्चयोजनविस्तीर्णं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः / प्रयागं प्रथितं तीर्थं तस्य माहात्म्यमीरितम्
पञ्चयोजनविस्तीर्णं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः। प्रयागं प्रथितं तीर्थं तस्य माहात्म्यमीरितम्॥
Verse 5
अन्यच्च तीर्थप्रवरं कुरूणां देववन्दितम् / ऋषीणामाश्रमैर्जुष्टं सर्वपापविशोधनम्
अन्यच्च तीर्थप्रवरं कुरूणां देववन्दितम्। ऋषीणामाश्रमैर्जुष्टं सर्वपापविशोधनम्॥
Verse 6
तत्र स्नात्वा विशुद्धात्मा दम्भमात्सर्यवर्जितः / ददाति यत्किञ्चिदपि पुनात्युभयतः कुलम्
तत्र स्नात्वा विशुद्धात्मा दम्भमात्सर्यवर्जितः। ददाति यत्किञ्चिदपि दानं, पुनात्युभयतः कुलम्॥
Verse 7
गयातीर्थं परं गुह्यं पितॄणां चाति वल्लभम् / कृत्वा पिण्डप्रदानं तु न भूयो जायते नरः
गयातीर्थं परं गुह्यं पितॄणां चातिवल्लभम्। कृत्वा पिण्डप्रदानं तु न भूयो जायते नरः॥
Verse 8
सकृद् गयाभिगमनं कृत्वा पिण्डं ददाति यः / तारिताः पितरस्तेन यास्यन्ति परमां गतिम्
सकृद् गयाभिगमनं कृत्वा पिण्डं ददाति यः। तारिताः पितरस्तेन यास्यन्ति परमां गतिम्॥
Verse 9
तत्र लोकहितार्थाय रुद्रेण परमात्मना / शिलातले पदं न्यस्तं तत्र पितॄन् प्रसादयेत्
तत्र लोकहितार्थाय रुद्रेण परमात्मना। शिलातले पदं न्यस्तं तत्र पितॄन् प्रसादयेत्॥
Verse 10
गयाभिगमनं कर्तुं यः शक्तो नाभिगच्छति / शोचन्ति पितरस्तं वै वृथा तस्य परिश्रमः
गयाभिगमनं कर्तुं यः शक्तो नाभिगच्छति। शोचन्ति पितरस्तं वै वृथा तस्य परिश्रमः॥
Verse 11
गायन्ति पितरो गाथाः कीर्तयन्ति महर्षयः / गयांयास्यतियः कश्चित् सो ऽस्मान् संतारयिष्यति
गायन्ति पितरो गाथाः कीर्तयन्ति महर्षयः। गयां यास्यति यः कश्चित् सोऽस्मान् संतारयिष्यति॥
Verse 12
यदि स्यात् पातकोपेतः स्वधर्मरतिवर्जितः / गयां यास्यति वंश्यो यः सो ऽस्मान् संतारयिष्यति
यदि स्यात् पातकोपेतः स्वधर्मरतिवर्जितः। गयां यास्यति वंश्यो यः सोऽस्मान् संतारयिष्यति॥
Verse 13
एष्टव्या बहवः पुत्राः शीलवन्तो गुणान्विताः / तेषां तु समवेतानां यद्येको ऽपि गयां व्रजेत्
एष्टव्या बहवः पुत्राः शीलवन्तो गुणान्विताः। तेषां तु समवेतानां यद्येकोऽपि गयां व्रजेत्॥
Verse 14
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन ब्राह्मणस्तु विशेषतः / प्रदद्याद् विधिवत् पिण्डान् गयां गत्वा समाहितः
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन ब्राह्मणस्तु विशेषतः। प्रदद्याद् विधिवत् पिण्डान् गयां गत्वा समाहितः॥
Verse 15
धन्यास्तु खलु ते मर्त्या गयायां पिण्डदायिनः / कुलान्युभयतः सप्त समुद्धृत्याप्नुयात् परम्
धन्यास्तु खलु ते मर्त्या गयायां पिण्डदायिनः। कुलान्युभयतः सप्त समुद्धृत्याप्नुयात् परम्॥
Verse 16
अन्यच्च तीर्थप्रवरं सिद्धावासमुदाहृतम् / प्रभासमिति विख्यातं यत्रास्ते भगवान् भवः
अन्यच्च तीर्थप्रवरं सिद्धावासमुदाहृतम् । प्रभासमिति विख्यातं यत्रास्ते भगवान् भवः ॥
Verse 17
तत्र स्नानं तपः श्राद्धं ब्राह्मणानां च पूजनम् / कृत्वा लोकमवाप्नोति ब्रह्मणो ऽक्षय्यमुत्तमम्
तत्र स्नानं तपः श्राद्धं ब्राह्मणानां च पूजनम् । कृत्वा लोकमवाप्नोति ब्रह्मणोऽक्षय्यमुत्तमम् ॥
Verse 18
तीर्थं त्रैयम्बकं नाम सर्वदेवनमस्कृतम् / पूजयित्वा तत्र रुद्रं ज्योतिष्टोमफलं लभेत्
तीर्थं त्रैयम्बकं नाम सर्वदेवनमस्कृतम् । पूजयित्वा तत्र रुद्रं ज्योतिष्टोमफलं लभेत् ॥
Verse 19
सुवर्णाक्षं महादेवं समभ्यर्च्य कपर्दिनम् / ब्राह्मणान् पूजयित्वा तु गाणपत्यं लभेद् ध्रुवम्
सुवर्णाक्षं महादेवं समभ्यर्च्य कपर्दिनम् । ब्राह्मणान् पूजयित्वा तु गाणपत्यं लभेद् ध्रुवम् ॥
Verse 20
सोमेश्वरं तीर्थवरं रुद्रस्य परमेष्ठिनः / सर्वव्याधिहरं पुण्यं रुद्रसालोक्यकारणम्
सोमेश्वरं तीर्थवरं रुद्रस्य परमेष्ठिनः । सर्वव्याधिहरं पुण्यं रुद्रसालोक्यकारणम् ॥
Verse 21
तीर्थानां परमं तीर्थं विजयं नाम शोभनम् / तत्र लिङ्गं महेशस्य विजयं नाम विश्रुतम्
तीर्थेषु सर्वेषु परं तीर्थं विजयनामकं शुभम्। तत्र महेशस्य लिङ्गं ‘विजय’ इति लोके विश्रुतम्॥
Verse 22
षण्मासान् नियताहारो ब्रह्मचारी समाहितः / उषित्वा तत्र विप्रेन्द्रा यास्यन्ति परमं पदम्
षण्मासान् तत्र नियताहारो ब्रह्मचारी समाहितः। उषित्वा विप्रेन्द्राः सर्वे यास्यन्ति परमं पदम्॥
Verse 23
अन्यच्च तीर्थप्रवरं पूर्वदेशे सुशोभनम् / एकाम्रं देवदेवस्य गाणपत्यफलप्रदम्
अन्यच्च तीर्थप्रवरं पूर्वदेशे सुशोभनम्। एकाम्रं देवदेवस्य गाणपत्यफलप्रदम्॥
Verse 24
दत्त्वात्र शिवभक्तानां किञ्चिच्छश्वन्महीं शुभाम् / सार्वभौमो भवेद् राजा मुमुक्षुर्मोक्षमाप्नुयात्
दत्त्वात्र शिवभक्तानां किञ्चित् शश्वन्महीं शुभाम्। सार्वभौमो भवेद् राजा मुमुक्षुर्मोक्षमाप्नुयात्॥
Verse 25
महानदीजलं पुण्यं सर्वपापविनाशनम् / ग्रहणे समुपस्पृश्य मुच्यते सर्वपातकैः
महानदीजलम् पुण्यं सर्वपापविनाशनम्। ग्रहणे समुपस्पृश्य मुच्यते सर्वपातकैः॥
Verse 26
अन्या च विरजा नाम नदी त्रैलोक्यविश्रुता / तस्यां स्नात्वा नरो विप्रा ब्रह्मलोके महीयते
अन्या च विरजा नाम नदी त्रैलोक्यविश्रुता। तस्यां स्नात्वा नरो विप्रा ब्रह्मलोके महीयते॥
Verse 27
तीर्थं नारायणस्यान्यन्नाम्ना तु पुरुषोत्तमम् / तत्र नारायणः श्रीमानास्ते परमपूरुषः
तीर्थं नारायणस्यान्यन्नाम्ना तु पुरुषोत्तमम्। तत्र नारायणः श्रीमानास्ते परमपूरुषः॥
Verse 28
पूजयित्वा परं विष्णुं स्नात्वा तत्र द्विजोत्तमः / ब्राह्मणान् पूजयित्वा तु विष्णुलोकमवाप्नुयात्
पूजयित्वा परं विष्णुं स्नात्वा तत्र द्विजोत्तमः। ब्राह्मणान् पूजयित्वा तु विष्णुलोकमवाप्नुयात्॥
Verse 29
तीर्थानां परमं तीर्थं गोकर्णं नाम विश्रुतम् / सर्वपापहरं शंभोर्निवासः परमेष्ठिनः
तीर्थानां परमं तीर्थं गोकर्णं नाम विश्रुतम्। सर्वपापहरं शंभोर्निवासः परमेष्ठिनः॥
Verse 30
दृष्ट्वा लिंङ्गं तु देवस्य गोकर्णेश्वरमुत्तमम् / ईप्सितांल्लभते कामान् रुद्रस्य दयितो भवेत्
दृष्ट्वा लिंङ्गं तु देवस्य गोकर्णेश्वरमुत्तमम्। ईप्सितांल्लभते कामान् रुद्रस्य दयितो भवेत्॥
Verse 31
उत्तरं चापि गोकर्णं लिङ्गं देवस्य शूलिनः / महादेवस्यार्चयित्वा शिवसायुज्यमाप्नुयात्
उत्तरगोकर्णेऽपि देवस्य शूलिनो लिङ्गं प्रतिष्ठितम्। तत्र महादेवं समर्च्य शिवेन सह सायुज्यं प्राप्नुयात्॥
Verse 32
तत्र देवो महादेवः स्थाणुरित्यभिविश्रुतः / तं दृष्ट्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते तत्क्षणान्नरः
तत्र देवो महादेवः स्थाणुरिति प्रसिद्धः। तं दर्शनमात्रेण नरः तत्क्षणात् सर्वपापैः प्रमुच्यते॥
Verse 33
अन्यत् कुब्जाम्रमतुलं स्थानं विष्णोर्महात्मनः / संपूज्य पुरुषं विष्णुं श्वेतद्वीपे महीयते
अन्यच्च कुब्जाम्रमिति ख्यातं विष्णोर्महात्मनः अतुलं स्थानम्। तत्र पुरुषं विष्णुं सम्यक् संपूज्य श्वेतद्वीपे महीयते॥
Verse 34
यत्र नारायणो देवो रुद्रेण त्रिपुरारिणा / कृत्वा यज्ञस्य मथनं दक्षस्य तु विसर्जितः
यत्र नारायणो देवो रुद्रेण त्रिपुरारिणा सह। दक्षयज्ञस्य मथनं कृत्वा ततः स यज्ञं विसर्जितवान्॥
Verse 35
समन्ताद् योजनं क्षेत्रं सिद्धर्षिगणवन्दितम् / पुण्यमायतनं विष्णोस्तत्रास्ते पुरुषोत्तमः
समन्ताद् योजनपर्यन्तं क्षेत्रं सिद्धर्षिगणवन्दितम्। पुण्यमायतनं विष्णोः तत्रास्ते पुरुषोत्तमः॥
Verse 36
अन्यत् कोकामुखं विष्णोस्तीर्थमद्भुतकर्मणः / मृतो ऽत्र पातकैर्मुक्तो विष्णुसारूप्यमाप्नुयात्
अन्यदपि विष्णोः कोकामुखं नाम तीर्थमस्ति, अद्भुतकर्मणः प्रसिद्धम्। यः तत्र म्रियते स पातकैर्मुक्तो विष्णुसारूप्यमाप्नुयात्।
Verse 37
शालग्रामं महातीर्थं विष्णोः प्रीतिविवर्धनम् / प्राणांस्तत्र नरस्त्यक्त्वा हृषीकेषं प्रपश्यति
शालग्रामं महातीर्थं विष्णोः प्रीतिविवर्धनम्। यस्तत्र प्राणान् त्यजति स हृषीकेशं प्रत्यक्षं प्रपश्यति।
Verse 38
अश्वतीर्थमिति ख्यातं सिद्धावासं सुपावनम् / आस्ते हयशिरा नित्यं तत्र नारायणः स्वयम्
अश्वतीर्थमिति ख्यातं सिद्धावासं सुपावनम्। तत्र हयशिरा रूपेण नारायणः स्वयं नित्यमास्ते।
Verse 39
तीर्थं त्रैलोक्यविख्यातं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः / पुष्करं सर्वपापघ्नं मृतानां ब्रह्मलोकदम्
त्रैलोक्यविख्यातं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः तीर्थं पुष्करं नाम। तत् सर्वपापघ्नं, तत्र मृतानां ब्रह्मलोकप्रदं भवति।
Verse 40
मनसा संस्मरेद् यस्तु पुष्करं वै द्विजोत्तमः / पूयते पातकैः सर्वैः शक्रेण सह मोदते
हे द्विजोत्तम, यस्तु मनसा पुष्करं संस्मरति स सर्वपातकैः पूयते, शक्रेण सह मोदते च।
Verse 41
तत्र देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः / उपासते सिद्धसङ्घा ब्रह्मणं पद्मसंभवम्
तत्र देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः सिद्धसङ्घाश्च समेता ब्रह्माणं पद्मसंभवं विधातारं भक्त्या समुपासते।
Verse 42
तत्र स्त्रात्वा भवेच्छुद्धो ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् / पूजयित्वा द्विजवरान् ब्रह्माणं संप्रपष्यति
तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा ब्रह्माणं परमेष्ठिनम्। पूजयित्वा द्विजश्रेष्ठान् ब्रह्माणं साक्षाद् पश्यति॥
Verse 43
तत्राभिगम्य देवेशं पुरुहूतमनिन्दितम् / सुरूपो जायते मर्त्यः सर्वान् कामानवाप्नुयात्
तत्राभिगम्य देवेशं पुरुहूतमनिन्दितम्। सुरूपो जायते मर्त्यः सर्वान् कामानवाप्नुयात्॥
Verse 44
सप्तसारस्वतं तीर्थं ब्रह्माद्यैः सेवितं परम् / पूजयित्वा तत्र रुद्रमश्वमेधफलं लभेत्
सप्तसारस्वतं तीर्थं ब्रह्माद्यैः सेवितं परम्। तत्र रुद्रं समभ्यर्च्य अश्वमेधफलं लभेत्॥
Verse 45
यत्र मङ्कणको रुद्रं प्रपन्नः परमेश्वरम् / आराधयामास हरं पञ्चक्षरपरायणः
यत्र मङ्कणको रुद्रं प्रपन्नः परमेश्वरम्। आराधयामास हरं पञ्चाक्षरपरायणः॥
Verse 46
नमः शिवायेति मुनिः जपन् पञ्चाक्षरं परम् / आराधयामास शिवं तपसा गोवृषध्वजम्
मुनिः “नमः शिवाय” इति परं पञ्चाक्षरं जपन्, तपसा गोवृषध्वजं शिवं सम्यग् आराधयामास।
Verse 47
प्रजज्वालाथ तपसा मुनिर्मङ्कणकस्तदा / ननर्त हर्षवेगेन ज्ञात्वा रुद्रं समागतम्
तदा मङ्कणको मुनिस्तपसा प्रजज्वाल; रुद्रं समागतमिति ज्ञात्वा हर्षवेगेन ननर्त।
Verse 48
तं प्राह भगवान् रुद्रः किमर्थं नर्तितं त्वया / दृष्ट्वापि देवमीशानं नृत्यति स्म पुनः पुनः
तं प्रति भगवान् रुद्रः प्राह—“किमर्थं त्वया नर्तितम्? ईशानं देवं दृष्ट्वापि पुनः पुनर्नृत्यसि।”
Verse 49
सो ऽन्वीक्ष्य भगवानीशः सगर्वं गर्वशान्तये / स्वकं देहं विदार्यास्मै भस्मराशिमदर्शयत्
तं सगर्वं निरीक्ष्य भगवान् ईशः गर्वशान्तये स्वकं देहं विदार्य तस्मै भस्मराशिं प्रदर्शयामास।
Verse 50
पश्येमं मच्छरीरोत्थं भस्मराशिं द्विजोत्तम / माहात्म्यमेतत् तपसस्त्वादृशो ऽन्यो ऽपि विद्यते
द्विजोत्तम, पश्य मच्छरीरोत्थं भस्मराशिम्; तपसो माहात्म्यमेतत्—त्वादृशोऽन्योऽपि विद्यते।
Verse 51
यत् सगर्वं हि भवता नर्तितं मुनिपुङ्गव / न युक्तं तापसस्यैतत् त्वत्तोप्यत्राधिको ह्यहम्
हे मुनिपुङ्गव, भवता यदत्र सगर्वं नर्तितं तत् तापसस्य न युक्तम्। अस्मिन् विषये त्वत्तोऽप्यहमेवाधिकः।
Verse 52
इत्याभाष्य मुनिश्रेष्ठं स रुद्रः किल विश्वदृक् / आस्थाय परमं भावं ननर्त जगतो हरः
इत्युक्त्वा मुनिश्रेष्ठं स रुद्रो विश्वदृक् किल। परमं भावमास्थाय जगतो हरिर्ननर्त ह॥
Verse 53
सहस्रशीर्षा भूत्वा सहस्राक्षः सहस्रपात् / दंष्ट्राकरालवदनो ज्वालामाली भयङ्करः
सहस्रशीर्षा भूत्वा सहस्राक्षः सहस्रपात्। दंष्ट्राकरालवदनो ज्वालामाली भयङ्करः॥
Verse 54
सो ऽन्वपश्यदशेषस्य पार्श्वे तस्य त्रिशूलिनः / विशाललोचनमेकां देवीं चारुविलासिनीम् / सूर्यायुतसमप्रख्यां प्रसन्नवदनां शिवाम्
सोऽन्वपश्यदशेषस्य पार्श्वे तस्य त्रिशूलिनः। विशाललोचनामेकां देवीं चारुविलासिनीम्। सूर्यायुतसमप्रख्यां प्रसन्नवदनां शिवाम्॥
Verse 55
सस्मितं प्रेक्ष्य विश्वेशं तिष्ठन्तीममितद्युतिम् / दृष्ट्वा संत्रस्तहृदयो वेपमानो मुनीश्वरः / ननाम शिरसा रुद्रं रुद्राध्यायं जपन् वशी
सस्मितं प्रेक्ष्य विश्वेशं तिष्ठन्तीममितद्युतिम्। दृष्ट्वा संत्रस्तहृदयो वेपमानो मुनीश्वरः। ननाम शिरसा रुद्रं रुद्राध्यायं जपन् वशी॥
Verse 56
प्रसन्नो भगवानीशस्त्र्यम्बको भक्तवत्सलः / पूर्ववेषं स जग्राह देवी चान्तर्हिताभवत्
प्रसन्नो भगवानीशस्त्र्यम्बको भक्तवत्सलः । पूर्ववेषं स जग्राह देवी चान्तर्हिताभवत् ॥
Verse 57
आलिङ्ग्य भक्तं प्रणतं देवदेवः स्वयंशिवः / न भेतव्यं त्वया वत्स प्राह किं ते ददाम्यहम्
आलिङ्ग्य भक्तं प्रणतं देवदेवः स्वयंशिवः । न भेतव्यं त्वया वत्स प्राह किं ते ददाम्यहम् ॥
Verse 58
प्रणम्य मूर्ध्ना गिरिशं हरं त्रिपुरसूदनम् / विज्ञापयामास तदा हृष्टः प्रष्टुमना मुनिः
प्रणम्य मूर्ध्ना गिरिशं हरं त्रिपुरसूदनम् । विज्ञापयामास तदा हृष्टः प्रष्टुमना मुनिः ॥
Verse 59
नमो ऽस्तु ते महादेव महेश्वर नमो ऽस्तु ते / किमेतद् भगवद्रूपं सुघोरं विश्वतोमुखम्
नमोऽस्तु ते महादेव महेश्वर नमोऽस्तु ते । किमेतद् भगवद्रूपं सुघोरं विश्वतोमुखम् ॥
Verse 60
का च सा भगवत्पार्श्वे राजमाना व्यवस्थिता / अन्तर्हितेव सहसा सर्वमिच्छामि वेदितुम्
का च सा भगवत्पार्श्वे राजमाना व्यवस्थिता । अन्तर्हितेव सहसा सर्वमिच्छामि वेदितुम् ॥
Verse 61
इत्युक्ते व्याजहारमं तथा मङ्कणकं हरः / महेशः स्वात्मनो योगं देवीं च त्रिपुरानलः
इत्युक्ते हरः महेशः त्रिपुरानलः मङ्कणकं प्रति व्याजहार; स्वात्मयोगं देवीं च सम्यगुपदिदेश।
Verse 62
अहं सहस्रनयनः सर्वात्मा सर्वतोमुखः / दाहकः सर्वपापानां कालः कालकरो हरः
अहं सहस्रनयनः सर्वात्मा सर्वतोमुखः; सर्वपापप्रदाहकः कालः कालकरो हरः।
Verse 63
मयैव प्रेर्यते कृत्स्नं चेतनाचेतनात्मकम् / सो ऽन्तर्यामी स पुरुषो ह्यहं वै पुरुषोत्तमः
मयैव प्रेर्यते कृत्स्नं चेतनाचेतनात्मकम्; सोऽन्तर्यामी स पुरुषो ह्यहं वै पुरुषोत्तमः।
Verse 64
तस्य सा परमा माया प्रकृतिस्त्रिगुणात्मिका / प्रोच्यते मुनिर्भिशक्तिर्जगद्योनिः सनातनी
तस्य सा परमा माया प्रकृतिस्त्रिगुणात्मिका; मुनिभिः प्रोच्यते शक्तिर्जगद्योनिः सनातनी।
Verse 65
स एष मायया विश्वं व्यामोहयति विश्ववित् / नारायणः परो ऽव्यक्तो मायारूप इति श्रुतिः
स एष मायया विश्वं व्यामोहयति विश्ववित्; नारायणः परोऽव्यक्तो मायारूप इति श्रुतिः।
Verse 66
एवमेतज्जगत् सर्वं सर्वदा स्थापयाम्यहम् / योजयामि प्रकृत्याहं पुरुषं पञ्चविंशकम्
एवं एतज्जगत् सर्वं सर्वदा अहमेव स्थापयामि; प्रकृत्या च पुरुषं पञ्चविंशकं योजयामि।
Verse 67
तथा वै संगतो देवः कूटस्थः सर्वगो ऽमलः / सृजत्यशेषमेवेदं स्वमूर्तेः प्रकृतेरजः
तथा वै संगतो देवः कूटस्थः सर्वगोऽमलः; अजः स्वमूर्तेः प्रकृतेरशेषमिदं जगत् सृजति।
Verse 68
स देवो भगवान् ब्रह्मा विश्वरूपः पितामहः / तवैतत् कथितं सम्यक् स्त्रष्ट्वत्वं परमात्मनः
स एव देवो भगवान् ब्रह्मा विश्वरूपः पितामहः; तवैव सम्यक् कथितं परमत्मनः स्रष्टृत्वं।
Verse 69
एको ऽहं भगवान् कलो ह्यनादिश्चान्तकृद् विभुः / समास्थाय परं भावं प्रोक्तो रुद्रो मनीषिभिः
एकोऽहं भगवान् कालो ह्यनादिश्चान्तकृद् विभुः; समास्थाय परं भावं रुद्रोऽहं मनीषिभिः प्रोक्तः।
Verse 70
मम वै सापरा शक्तिर्देवी विद्येति विश्रुता / दृष्टा हि भवता नूनं विद्यादेहस्त्वहं ततः
मम वै सापरा शक्तिर्देवी विद्येति विश्रुता; दृष्टा हि भवता नूनं, ततोऽहं विद्यादेह एव।
Verse 71
एवमेतानि तत्त्वानि प्रधानपुरुषेश्वराः / विष्णुर्ब्रह्मा च भगवान् रुद्रः काल इति श्रुतिः
एवं ह्येतानि तत्त्वानि—प्रधानं पुरुषश्चेश्वरः—प्रोक्तानि। तथा श्रुतिरपि विष्णुं ब्रह्माणं च भगवन्तं रुद्रं कालं चेति वर्णयति।
Verse 72
त्रयमेतदनाद्यन्तं ब्रह्मण्येव व्यवस्थितम् / तदात्मकं तदव्यक्तं तदक्षरमिति श्रुतिः
त्रयमेतदनाद्यन्तं ब्रह्मण्येव प्रतिष्ठितम्। तदात्मकं तदव्यक्तं तदक्षरमिति श्रुतिः।
Verse 73
आत्मानन्दपरं तत्त्वं चिन्मात्रं परमं पदम् / आकाशं निष्कलं ब्रह्म तस्मादन्यन्न विद्यते
आत्मानन्दपरं तत्त्वं चिन्मात्रं परमं पदम्। आकाशवत् निष्कलं ब्रह्म तस्मादन्यन्न विद्यते।
Verse 74
एवं विज्ञाय भवता भक्तियोगाश्रयेण तु / संपूज्यो वन्दनीयो ऽहं ततस्तं पश्य शाश्वतम्
एवं विज्ञाय भक्तियोगाश्रयेण त्वं मां संपूज्य वन्दस्व। ततः शाश्वतं तं पश्य।
Verse 75
एतावदुक्त्वा भगवाञ्जगामादर्शनं हरः / तत्रैव भक्तियोगेन रुद्रामाराधयन्मुनिः
एतावदुक्त्वा भगवान् हरः पुनरदर्शनं जगाम। तत्रैव मुनिर्भक्तियोगेन रुद्रमाराधयामास।
Verse 76
एतत् पवित्रमतुलं तीर्थं ब्रह्मर्षिसेवितम् / संसेव्य ब्राह्मणो विद्वान् मुच्यते सर्वपातकैः
एतत् तीर्थं पवित्रमतुलं ब्रह्मर्षिभिः सेवितम्। अस्य सम्यक् सेवनात् विद्वान् ब्राह्मणः सर्वपातकैः प्रमुच्यते॥
The chapter praises sites such as Prayāga and Gayā (ancestral deliverance through piṇḍadāna), Prabhāsa/Tryambaka/Someshvara/Vijaya/Ekāmra (Śaiva merit and states like Gaṇapatya affiliation and Rudra-sālokya), Puruṣottama and other Viṣṇu-tīrthas like Kokāmukha and Śālagrāma (Viṣṇuloka, sārūpya), and Puṣkara (Brahmaloka), presenting a spectrum of bhukti–mukti results.
It places Viṣṇu, Rudra/Śiva, and Brahmā tīrthas in one salvific map and culminates in Rudra’s teaching that the triad and kāla rest in one imperishable Brahman, while also acknowledging Devī as Vidyā-Śakti—thus aligning bhakti, ritual, and Vedānta.
Rudra describes the supreme as partless, all-pervading pure consciousness (Brahman) and frames the manifest universe as moved through māyā/prakṛti; liberation is oriented toward realizing/“beholding” the Eternal through refuge in bhakti-yoga, implying non-dual grounding with devotional access.
It integrates both: tīrtha acts (bathing, śrāddha, dāna) are praised for purification and lineage welfare, while the Maṅkaṇaka episode explicitly elevates inner transformation—humility, devotion, and knowledge of tattvas—as essential to final realization.