Adhyaya 33
Uttara BhagaAdhyaya 33153 Verses

Adhyaya 33

Prāyaścitta for Theft, Forbidden Foods, Impurity, and Ritual Lapses; Tīrtha–Vrata Remedies; Pativratā Mahātmyam via Sītā and Agni

उत्तरे भागे धर्मोपदेशं प्रवर्तयन् व्यासः प्रायश्चित्तानां सूक्ष्मं विधानक्रमं निरूपयति—चन्द्रायणं, (महा)सान्तपनम्, (अति)कृच्छ्रं, तप्तकृच्छ्रं, प्राजापत्यं, उपवासविधयः, पञ्चगव्यं, मन्त्रजपश्च। अपहरणादि-चौर्येभ्यः जलादिद्रव्यहरणपर्यन्तं, ततः अशुचिमांसभक्षणं, मलमूत्रस्पर्शः, दूषितजलपानं, निषिद्धान्नं, उच्छिष्टं, चाण्डालसंस्पर्शश्च इत्यादि अशौचानि, तथा सन्ध्यादि नित्यकर्मलोपः, अग्निहोत्रपालनभङ्गः, समिधाधानविधिलङ्घनं, पङ्क्तिवितरणदोषः, व्रात्यत्वं, अपाङ्क्त्यप्रशमनं च क्रमशः कथ्यते। अनन्तरं न्यायविवरणात् भक्तिपरिहारः प्रवर्तते—तीर्थयात्रा, देवपूजा, तिथिव्रतानुष्ठानं, दानं च; शरणागति-नियमिताराधनाभ्यां गुरुपापमपि क्षीयते इति प्रतिपाद्यते। उपसंहारे स्त्रीणां पतिव्रताधर्मेण प्रायश्चित्तमहिमा स्तूयते; सीता–अग्निवृत्तान्तेन (मायासीताप्रतिस्थापनं, अग्निसाक्षित्वं) दृष्टान्तः प्रदर्श्यते। अन्ते व्यासः पुनराह—एष धर्मः ज्ञानयोगेन महेश्वरपूजया च संयुक्तः महादेवस्य प्रत्यक्षदर्शनं ददाति; अनन्तरं ग्रन्थप्रवाहः शुद्धिविधेः परं ज्ञानयोगे जप-श्रवणपरम्परायां च मोक्षसाधनत्वेन प्रवर्तते।

All Adhyayas

Shlokas

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे द्वात्रिशो ऽध्यायः व्यास उवाच मनुष्याणां तु हरणं कृत्वा स्त्रीणां गृहस्य च / वापीकूपजलानां च शुध्येच्चान्द्रायणेन तु

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः। व्यास उवाच—मनुष्याणां स्त्रीणां गृहस्य च हरणं कृत्वा, वापीकूपजलानां च; चान्द्रायणेन शुध्येत्॥

Verse 2

द्रव्याणामल्पसाराणां स्तेयं कृत्वान्यवेश्मतः / चरेत् सांतपनं कृच्छ्रं तन्निर्यात्यात्मशुद्धये

द्रव्याणामल्पसाराणां स्तेयं कृत्वान्यवेश्मतः। चरेत् सांतपनं कृच्छ्रं तन्निर्यात्यात्मशुद्धये॥

Verse 3

धान्यान्नधनचौर्यं तु कृत्वा कामाद् द्विजोत्तमः / स्वजातीयगृहादेव कृच्छ्रार्धेन विशुद्ध्यति

धान्यान्नधनचौर्यं तु कृत्वा कामाद् द्विजोत्तमः। स्वजातीयगृहादेव कृच्छ्रार्धेन विशुद्ध्यति॥

Verse 4

भक्षभोज्यापहरणे यानशय्यासनस्य च / पुष्पमूलफलानां च पञ्चगव्यं विशोधनम्

भक्ष्यभोज्यापहरणे तथा यानशय्यासनापहारे, पुष्पमूलफलापहारे च—पञ्चगव्येन विशुद्धिः विधीयते।

Verse 5

तृणकाष्ठद्रुमाणां च शुष्कान्नस्य गुडस्य च / चैलचर्मामिषाणां च त्रिरात्रं स्यादभोजनम्

तृणकाष्ठद्रुमेषु तथा शुष्कान्ने गुडे च, चैलचर्मामिषेषु च—त्रिरात्रं निराहारत्वं प्रायश्चित्तम्।

Verse 6

मणिमुक्ताप्रवालानां ताम्रस्य रजतस्य च / अयः कांस्योपलानां च द्वादशाहं कणाशनम्

मणिमुक्ताप्रवालानां ताम्ररजतयोस्तथा, अयःकांस्योपलानां च—द्वादशाहं कणाशनं विधीयते।

Verse 7

कार्पासकीटजोर्णानां द्विशफैकशफस्य च / पक्षिगन्धौषधीनां च रज्वाश्चैव त्र्यहं पयः

कार्पासकीटजोर्णेषु द्विशफैकशफयोर्मृते, पक्षिगन्धौषधीरज्जुषु च—त्र्यहं पयसा शुद्धिः।

Verse 8

नरमांसाशनं कृत्वा चान्द्रायणमथाचरेत् / काकं चैव तथा श्वानं जग्ध्वा हस्तिनमेव च / वराहं कुक्कुटं चाथ तप्तकृच्छ्रेण शुध्यति

नरमांसाशनं कृत्वा चान्द्रायणं समाचरेत्। काकश्वानहस्तिवराहकुक्कुटभक्षणे तु तप्तकृच्छ्रेण शुध्यति।

Verse 9

क्रव्यादानां च मांसानि पुरीषं मूत्रमेव च / गोगोमायुकपीनां च तदेव व्रतमाचरेत् / उपोष्य द्वादशाहं तु कूष्माण्डैर्जुहुयाद् घृतम्

क्रव्यादभक्ष्यमांसं पुरीषं मूत्रं वा, गोगोमायुकपीनादिसम्बद्धमशुचि च भुक्त्वा, तदेव प्रायश्चित्तव्रतमाचरेत्। द्वादशाहमुपोष्य कूष्माण्डैर्घृतं जुहुयात्।

Verse 10

नकुलोलूकमार्जारं जग्ध्वा सांतपनं चरेत् / श्वापदोष्ट्रखराञ्जग्ध्वा तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति / व्रतवच्चैव संस्कारं पूर्वेण विधिनैव तु

नकुलोलूकमार्जारं भुक्त्वा सांतपनं चरेत्। श्वापदोष्ट्रखरान् भुक्त्वा तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति। व्रतवत् संस्कारश्च पूर्वोक्तविधिनैव कार्यः।

Verse 11

बकं चैव बलाकं च हंसं कारण्डवं तथा / चक्रवाकं प्लवं जग्घ्वा द्वादशाहमभोजनम्

बकं बलाकं हंसं कारण्डवं चक्रवाकं प्लवं च भुक्त्वा, द्वादशाहमभोजनं प्रायश्चित्तं चरेत्।

Verse 12

कपोतं टिट्टिभं चैव शुकं सारसमेव च / उलूकं जालपादं च जग्ध्वाप्येतद् व्रतं चरेत्

कपोतं टिट्टिभं शुकं सारसं उलूकं जालपादं च भुक्त्वा, अनन्तरं एतद् व्रतं प्रायश्चित्तं चरेत्।

Verse 13

शिशुमारं तथा चाषं मत्स्यमांसं तथैव च / जग्ध्वा चैव कटाहारमेतदेव चरेद् व्रतम्

शिशुमारं चाषं मत्स्यमांसं च भुक्त्वा, कटाहारं भुञ्जानः, एतदेव प्रायश्चित्तव्रतं चरेत्।

Verse 14

कोकिलं चैव मत्स्यांश्च मण्डुकं भुजगं तथा / गोमूत्रयावकाहारो मासेनैकेन शुद्ध्यति

कोकिलं मत्स्यांश्च मण्डुकं भुजगं वा जग्ध्वा, गोमूत्रयुक्तयवकान्नेन मासमेकं यावत् उपवासेन शुद्ध्यति।

Verse 15

जलेचरांश्च जलजान् प्रत्तुदान्नखविष्किरान् / रक्तपादांस्तथा जग्ध्वा सप्ताहं चैतदाचरेत्

जलेचरान् जलजान् प्रत्तुदान् नखविष्किरान् रक्तपादांश्च जग्ध्वा, एतत् प्रायश्चित्तं सप्ताहं यावत् आचरेत्।

Verse 16

शुनो मांसं शुष्कमांसमात्मार्थं च तथा कृतम् / भुक्त्वा मासं चरेदेतत् तत्पापस्यापनुत्तये

शुनो मांसं शुष्कमांसं स्वार्थकृतं मांसं वा भुक्त्वा, तत्पापापनुत्तये मासमेतद्व्रतमाचरेत्।

Verse 17

वार्ताकं भुस्तृणं शिग्रुं खुखुण्डं करकं तथा / प्राजापत्यं चरेज्जग्ध्वा शङ्खं कुम्भीकमेव च

वार्ताकं भुस्तृणं शिग्रुं खुखुण्डं करकं तथा, शङ्खं कुम्भीकमेव च जग्ध्वा प्राजापत्यं चरेत्।

Verse 18

पलाण्डुं लशुनं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् / नालिकां तण्डुलीयं च प्राजापत्येन शुद्ध्यति

पलाण्डुं लशुनं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत्; नालिकां तण्डुलीयं च भुक्त्वा प्राजापत्येन शुद्ध्यति।

Verse 19

अश्मान्तकं तथा पोतं तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति / प्राजापत्येन शुद्धिः स्यात् कक्कुभाण्डस्य भक्षणे

अश्मान्तकं तथा पोतं भुक्त्वा तप्तकृच्छ्रव्रतेन शुद्ध्यति। कक्कुभाण्डस्य भक्षणे तु प्राजापत्यव्रतेन शुद्धिः स्यात्॥

Verse 20

अलाबुं किंशुकं चैव भुक्त्वा चैतद् व्रतं चरेत् / उदुम्बरं च कामेन तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति

अलाबुं किंशुकं चैव भुक्त्वा एतद् व्रतं चरेत्। उदुम्बरं तु कामेन भुक्त्वा तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति॥

Verse 21

वृथा कृसरसंयावं पायसापूपसंकुलम् / भुक्त्वा चैवं विधं त्वन्नं त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति

वृथा कृसरसंयावं पायसापूपसंकुलम्। भुक्त्वा तादृशमन्नं तु त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति॥

Verse 22

पीत्वा क्षीराण्यपेयानि ब्रह्मचारी समाहितः / गोमूत्रयावकाहारो मासेनैकेन शुद्ध्यति

पीत्वा क्षीराण्यपेयानि ब्रह्मचारी समाहितः। गोमूत्रयावकाहारो मासेनैकेन शुद्ध्यति॥

Verse 23

अनिर्दशाहं गोक्षीरं माहिषं चाजमेव च / संधिन्याश्च विवत्सायाः पिबन् क्षीरमिदं चरेत्

अनिर्दशाहं गोक्षीरं माहिषं चाजमेव च। संधिन्याश्च विवत्सायाः पिबन् क्षीरमिदं चरेत्॥

Verse 24

एतेषां च विकाराणि पीत्वा मोहेन मानवः / गोमूत्रयावकाहारः सप्तरात्रेण शुद्ध्यति

एतेषां च विकाराणि मोहेन यः पिबेन्मनुजः। गोमूत्रयावकाहारः स सप्तरात्रेण शुद्ध्यति॥

Verse 25

भुक्त्वा चैव नवश्राद्धे मृतके सूतके तथा / चान्द्रायणेन शुद्ध्येत ब्राह्मणस्तु समाहितः

नवश्राद्धे मृतके सूतके वा भुक्त्वा यदि द्विजोत्तमः। समाहितो ब्राह्मणः शुद्ध्येच्चान्द्रायणेन निश्चयात्॥

Verse 26

यस्याग्नौ हूयते नित्यं न यस्याग्रं न दीयते / चान्द्रायणं चरेत् सम्यक् तस्यान्नप्राशने द्विजः

यस्याग्नौ हूयते नित्यं न चाग्रं यस्य दीयते। तस्यान्नं न प्राश्नीयाद् द्विजः; भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत्॥

Verse 27

अभोज्यानां तु सर्वेषां भुक्त्वा चान्नमुपस्कृतम् / अन्तावसायिनां चैव तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति

अभोज्यानां तु सर्वेषां भुक्त्वा चान्नमुपस्कृतम्। अन्तावसायिसंबन्धि तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति॥

Verse 28

चाण्डालान्नं द्विजो भुक्त्वा सम्यक् चान्द्रायणं चरेत् / बुद्धिपूर्वं तु कृच्छ्राब्दं पुनः संस्कारमेव च

चाण्डालान्नं द्विजो भुक्त्वा सम्यक् चान्द्रायणं चरेत्। बुद्धिपूर्वं तु कृच्छ्राब्दं पुनः संस्कारमेव च॥

Verse 29

असुरामद्यपानेन कुर्याच्चान्द्रायणव्रतम् / अभोज्यान्नं तु भुक्त्वा च प्राजापत्येन शुद्ध्यति

असुरामद्यपानेन चान्द्रायणव्रतं कुर्यात्। अभोज्यान्नं तु भुक्त्वा च प्राजापत्येन शुद्ध्यति॥

Verse 30

विण्मूत्रपाशनं कृत्वा रेतसश्चैतदाचरेत् / अनादिष्टेषु चैकाहं सर्वत्र तु यथार्थतः

विण्मूत्रपाशनं कृत्वा रेतसश्च विसर्जने। एतदेवाचरेन्नित्यं; अनादिष्टेषु चैकाहं सर्वत्र यथार्थतः॥

Verse 31

विड्वराहखरोष्ट्राणां गोमायोः कपिकाकयोः / प्राश्य मूत्रपुरीषाणि द्विजश्चान्द्रायणं चरेत्

विड्वराहखरोष्ट्राणां गोमायोः कपिकाकयोः। मूत्रपुरीषे प्राश्य द्विजश्चान्द्रायणं चरेत्॥

Verse 32

अज्ञानात् प्राश्य विण्मूत्रं सुरासंस्पृष्टमेव च / पुनः संस्कारमर्हन्ति त्रयो वर्णा द्विजातयः

अज्ञानात् प्राश्य विण्मूत्रं सुरासंस्पृष्टमेव वा। पुनः संस्कारमर्हन्ति त्रयो वर्णा द्विजातयः॥

Verse 33

क्रव्यादां पक्षिणां चैव प्राश्य मूत्रपुरीषकम् / महासांतपनं मोहात् तथा कुर्याद् द्विजोत्तमः / भासमण्डूककुररे विष्किरे कृच्छ्रमाचरेत्

क्रव्यादपक्षिणां मूत्रपुरीषं प्राश्य मोहात् द्विजोत्तमः। महासांतपनं कुर्यात्; भासमण्डूककुररे विष्किरे कृच्छ्रमाचरेत्॥

Verse 34

प्राजापत्येन शुद्ध्येत ब्राहामणोच्छिष्टभोजने / क्षत्रिये तप्तकृच्छ्रं स्याद् वैश्ये चैवातिकृच्छ्रकम् / शूद्रोच्छिष्टं द्विजो भुक्त्वा कुर्याच्चान्द्रायणव्रतम्

प्राजापत्येन शुद्ध्येत ब्राहामणोच्छिष्टभोजने / क्षत्रिये तप्तकृच्छ्रं स्याद् वैश्ये चैवातिकृच्छ्रकम् / शूद्रोच्छिष्टं द्विजो भुक्त्वा कुर्याच्चान्द्रायणव्रतम्

Verse 35

सुराभाण्डोदरे वारि पीत्वा चान्द्रायणं चरेत् / शुनोच्छिष्टं द्विजो भुक्त्वा त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति / गोमूत्रयावकाहारः पीतशेषं च रागवान्

सुराभाण्डोदरे वारि पीत्वा चान्द्रायणं चरेत् / शुनोच्छिष्टं द्विजो भुक्त्वा त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति / गोमूत्रयावकाहारः पीतशेषं च रागवान्

Verse 36

अपो मूत्रपुरीषाद्यैर्दूषिताः प्राशयेद् यदा / तदा सांतपनं प्रोक्तं व्रतं पापविशोधनम्

अपो मूत्रपुरीषाद्यैर्दूषिताः प्राशयेद् यदा / तदा सांतपनं प्रोक्तं व्रतं पापविशोधनम्

Verse 37

चाण्डालकूपभाण्डेषु यदि ज्ञानात् पिबेज्जलम् / चरेत् सांतपनं कृच्छ्रं ब्राह्मणः पापशोधनम्

चाण्डालकूपभाण्डेषु यदि ज्ञानात् पिबेज्जलम् / चरेत् सांतपनं कृच्छ्रं ब्राह्मणः पापशोधनम्

Verse 38

चाण्डालेन तु संस्पृष्टं पीत्वा वारि द्विजोत्तमः / त्रिरात्रेण विशुद्ध्येत पञ्चगव्येन चैव हि

चाण्डालेन तु संस्पृष्टं पीत्वा वारि द्विजोत्तमः / त्रिरात्रेण विशुद्ध्येत पञ्चगव्येन चैव हि

Verse 39

महापातकिसंस्पर्शे भुङ्क्ते ऽस्नात्वा द्विजो यदि / बुद्धिपूर्वं तु मूढात्मा तप्तकृच्छ्रं समाचरेत्

महापातकिना संस्पृष्टेऽनन्तरं स्नानं विना यदि द्विजो भुङ्क्ते, स चेत् बुद्धिपूर्वं मूढात्मा कृतवान्, तदा तप्तकृच्छ्रं प्रायश्चित्तं समाचरेत्।

Verse 40

स्पृष्ट्वा महापातकिनं चाण्डालं वा रजस्वलाम् / प्रमादाद् भोजनं कृत्वा त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति

महापातकिनं चाण्डालं वा रजस्वलां वा प्रमादात् स्पृष्ट्वा, ततः भोजनं कृत्वा, त्रिरात्रेणैव विशुद्ध्यति।

Verse 41

स्नानार्हे यदि भुञ्जीत अहोरात्रेण शुद्ध्यति / बुद्धिपूर्वं तु कृच्छ्रेण भगवानाह पद्मजः

स्नानार्हे काले यदि भुञ्जीत, अहोरात्रेण शुद्ध्यति; बुद्धिपूर्वं तु कृते कृच्छ्रेणैव शुद्धिः—इति भगवान् पद्मजः प्राह।

Verse 42

शुष्कपर्युषितादीनि गवादिप्रतिदूषितम् / भुक्त्वोपवासं कुर्वोत कृच्छ्रपादमथापि वा

शुष्कपर्युषितादीनि गवादिप्रतिदूषितं वा अन्नं भुक्त्वा, उपवासं कुर्यात्; अथवा कृच्छ्रपादं प्रायश्चित्तमपि समाचरेत्।

Verse 43

संवत्सरान्ते कृच्छ्रं तु चरेद् विप्रः पुनः पुनः / अज्ञातभुक्तशुद्ध्यर्थं ज्ञातस्य तु विशेषतः

संवत्सरान्ते विप्रः पुनः पुनः कृच्छ्रं चरेत्, अज्ञातभुक्तस्य शुद्ध्यर्थं; ज्ञातदोषे तु विशेषतः।

Verse 44

व्रात्यानां यजनं कृत्वा परेषामन्त्यकर्म च / अभिचारमहीनं च त्रिभिः कृच्छ्रैर्विशुद्ध्यति

व्रात्यानां यजनं कृत्वा परेषामन्त्यकर्म च। अभिचारमहीनं च त्रिभिः कृच्छ्रैर्विशुद्ध्यति॥

Verse 45

ब्राह्मणादिहतानां तु कृत्वा दाहादिकाः क्रियाः / गोमूत्रयावकाहारः प्राजापत्येन शुद्ध्यति

ब्राह्मणादिहतानां तु कृत्वा दाहादिकाः क्रियाः। गोमूत्रयावकाहारः प्राजापत्येन शुद्ध्यति॥

Verse 46

तैलाभ्यक्तो ऽथवा कुर्याद् यदि मूत्रपुरीषके / अहोरात्रेण शुद्ध्येत श्मश्रुकर्म च मैथुनम्

तैलाभ्यक्तोऽथवा कुर्याद् यदि मूत्रपुरीषके। अहोरात्रेण शुद्ध्येत श्मश्रुकर्म च मैथुनम्॥

Verse 47

एकाहेन विवाहाग्निं परिहार्य द्विजोत्तमः / त्रिरात्रेण विशद्ध्येत त्रिरात्रात् षडहं पुनः

एकाहेन विवाहाग्निं परिहार्य द्विजोत्तमः। त्रिरात्रेण विशुद्ध्येत त्रिरात्रात् षडहं पुनः॥

Verse 48

दशाहं द्वादशाहं वा परिहार्य प्रमादतः / कृच्छ्रं चान्द्रायणं कुर्यात् तत्पापस्यापनुत्तये

दशाहं द्वादशाहं वा परिहार्य प्रमादतः। कृच्छ्रं चान्द्रायणं कुर्यात् तत्पापस्यापनुत्तये॥

Verse 49

पतिताद् द्रव्यमादाय तदुत्सर्गेण शुद्ध्यति / चरेत् सांतपनं कृच्छ्रमित्याह भगवान् प्रभुः

पतिताद् द्रव्यमादाय तदुत्सर्गेण शुद्ध्यति। सान्तपनं कृच्छ्रं चरेदित्याह भगवान् प्रभुः॥

Verse 50

अनाशकनिवृत्तास्तु प्रव्रज्यावसितास्तथा / चरेयुस्त्रीणि कृच्छ्राणि त्रीणि चान्द्रायणानि च

अनाशकनिवृत्तास्तु प्रव्रज्यावसितास्तथा। चरेयुस्त्रीणि कृच्छ्राणि त्रीणि चान्द्रायणानि च॥

Verse 51

पुनश्च जातकर्मादिसंकारैः संस्कृता द्विजाः / शुद्ध्येयुस्तद् व्रतं सम्यक् चरेयुर्धर्मवर्धनाः

पुनश्च जातकर्मादिसंस्कारैः संस्कृता द्विजाः। शुद्ध्येयुस्तद् व्रतं सम्यक् चरेयुर्धर्मवर्धनाः॥

Verse 52

अनुपासितसंध्यस्तु तदहर्यापको वसेत् / अनश्नन् संयतमना रात्रौ चेद् रात्रिमेव हि

अनुपासितसन्ध्यस्तु तदहर्यापको वसेत्। अनश्नन् संयतमना रात्रौ चेद् रात्रिमेव हि॥

Verse 53

अकृत्वा समिदाधानं शुचिः स्नात्वा समाहितः / गायत्र्यष्टसहस्रस्य जप्यं कुर्याद् विशुद्धये

अकृत्वा समिदाधानं शुचिः स्नात्वा समाहितः। गायत्र्यष्टसहस्रस्य जप्यं कुर्याद् विशुद्धये॥

Verse 54

उपासीत न चेत् संध्यां गृहस्थो ऽपि प्रमादतः / स्नात्वा विशुद्ध्यते सद्यः परिश्रान्तस्तु संयमात्

यदि गृहस्थोऽपि प्रमादतः सन्ध्योपासनां न कुर्यात्, तर्हि स्नात्वा सद्य एव विशुद्ध्यति; संयमात् परिश्रान्तस्तु स्थैर्यं लब्ध्वा तत् कुर्यात्।

Verse 55

वेदोदितानि नित्यानि कर्माणि च विलोप्य तु / स्नातकव्रतलोपं तु कृत्वा चोपवसेद् दिनम्

वेदोदितानि नित्यानि कर्माणि विलोप्य, स्नातकव्रतलोपं च कृत्वा, स दिनमेकं उपवासं कुर्यात्।

Verse 56

संवत्सरं चरेत् कृच्छ्रमग्न्युत्सादी द्विजोत्तमः / चान्द्रायणं चरेद् व्रात्यो गोप्रदानेन शुद्ध्यति

अग्न्युत्सादी द्विजोत्तमः संवत्सरं कृच्छ्रं चरेत्; व्रात्यस्तु चान्द्रायणं चरेत्, गोप्रदानेन शुद्ध्यति।

Verse 57

नास्तिक्यं यदि कुर्वोत प्राजापत्यं चरेद् द्विजः / देवद्रोहं गुरुद्रोहं तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति

यदि द्विजो नास्तिक्यं कुर्यात्, प्राजापत्यं चरेत्; देवद्रोहं गुरुद्रोहं च तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति।

Verse 58

उष्ट्रयानं समारुह्य खरयानं च कामतः / त्रिरात्रेण विशुद्ध्येत् तु नग्नो वा प्रविशेज्जलम्

कामतोऽष्ट्रयानं खरयानं च समारुह्य, त्रिरात्रेण विशुद्ध्येत; अथवा नग्नो जलं प्रविश्य शुद्धिं लभेत्।

Verse 59

षष्ठान्नकालतामासं संहिताजप एव च / होमाश्च शाकला नित्यमपाङ्क्तानां विशोधनम्

अपाङ्क्तानां जनानां शुद्ध्यर्थं मासमेकं षष्ठान्नकालव्रतपालनं, संहिताजपः, तथा नित्यं शाकलहोमाः—एते विशोधनहेतवः स्मृताः।

Verse 60

नीलं रक्तं वसित्वा च ब्राह्मणो वस्त्रमेव हि / अहोरात्रोषितः स्नातः पञ्चगव्येन शुद्ध्यति

नीलरक्तवस्त्रधारणेन ब्राह्मणः यदि दूष्येत, स अहोरात्रं नियमेनोषित्वा स्नात्वा च पञ्चगव्येन शुद्धिं प्राप्नोति।

Verse 61

वेदधर्मपुराणानां चण्डालस्य तु भाषणे / चान्द्रायणेन शुद्धिः स्यान्न ह्यन्या तस्य निष्कृतिः

वेदधर्मपुराणानां चण्डालस्य तु भाषणे, चान्द्रायणेनैव शुद्धिः स्यात्; तस्य ह्यन्या निष्कृतिः न विद्यते।

Verse 62

उद्बन्धनादिनिहतं संस्पृश्य ब्राह्मणः क्वचित् / चान्द्रायणेन शुद्धिः स्यात् प्राजापत्येन वा पुनः

उद्बन्धनादिना निहतं जनं संस्पृश्य ब्राह्मणः कदाचित्, चान्द्रायणेन शुद्धिं याति, अथवा पुनः प्राजापत्येन।

Verse 63

उच्छिष्टो यद्यनाचान्तश्चाण्डालादीन् स्पृशेद् द्विजः / प्रमादाद् वै जपेत् स्नात्वा गायत्र्यष्टसहस्रकम्

उच्छिष्टोऽनाचान्तश्च द्विजः प्रमादात् चाण्डालादीन् स्पृशेत् यदि, स स्नात्वा गायत्र्याः अष्टसहस्रं जपेत् प्रायश्चित्तार्थम्।

Verse 64

द्रुपदानां शतं वापि ब्रह्मचारी समाहितः / त्रिरात्रोपोषितः सम्यक् पञ्चगव्येन शुद्ध्यति

द्रुपदापराधशतं कृत्वापि ब्रह्मचारी समाहितचित्तः। त्रिरात्रोपवासं सम्यक् कृत्वा पञ्चगव्येन शुद्धिमाप्नोति॥

Verse 65

चण्डालपतितादींस्तु कामाद् यः संस्पृशेद् द्विजः / उच्छिष्टस्तत्र कुर्वोत प्राजापत्यं विशुद्धये

कामात् चण्डालपतितादीन् संस्पृशेद् यो द्विजः। ततोऽशुचिर्भवेत् तत्र प्राजापत्यं समाचरेत् शुद्धये॥

Verse 66

चाण्डालसूतकशवांस्तथा नारीं रजस्वलाम् / स्पृष्ट्वा स्नायाद् विशुद्ध्यर्थं तत्स्पृष्टं पतितिं तथा

चाण्डालं सूतकयुक्तं शवञ्च तथा रजस्वलां नारीम्। स्पृष्ट्वा स्नानं कुर्याद् विशुद्ध्यर्थं, तद्-स्पृष्टं च शुद्धयेत् तथा॥

Verse 67

चाण्डालसूतकशवैः संस्पृष्टं संस्पृशेद् यदि / प्रमादात् तत आचम्य जपं कुर्यात् समाहितः

चाण्डालसूतकशवैः संस्पृष्टं यद्यप्रमादात् संस्पृशेत्। ततः आचम्य समाहितः शुद्ध्यर्थं जपं कुर्यात्॥

Verse 68

तत् स्पृष्टस्पर्शिनं स्पृष्ट्वा बुद्धिपूर्वं द्विजोत्तमः / आचमेत् तद् विशुद्ध्यर्थं प्राह देवः पितामहः

तत्स्पृष्टस्पर्शिनं स्पृष्ट्वा बुद्धिपूर्वं द्विजोत्तमः। विशुद्ध्यर्थं आचमेत्—इति देवः पितामहः प्राह॥

Verse 69

भुञ्जानस्य तु विप्रस्य कदाचित् संस्त्रवेद् गुदम् / कृत्वा शौचं ततः स्नायादुपोष्य जुहुयाद् घृतम्

भुञ्जानस्य तु विप्रस्य कदाचित् गुदात् संस्त्रावो जायेत् चेत्। शौचं कृत्वा ततः स्नायाद्, उपोष्य पश्चादग्नौ घृतं जुहुयात्॥

Verse 70

चाण्डालान्त्यशवं स्पृष्ट्वा कृच्छ्रं कुर्याद् विशुद्धये / स्पृष्ट्वाभ्यक्तस्त्वसंस्पृश्यमहोरात्रेण शुद्ध्यति

चाण्डालान्त्यशवं स्पृष्ट्वा विशुद्धये कृच्छ्रं समाचरेत्। अभ्यक्तः स्नात्वा तु असंस्पृश्यं स्पृष्ट्वा अहोरात्रेण शुद्ध्यति॥

Verse 71

सुरां स्पृष्ट्वा द्विजः कुर्यात् प्राणायामत्रयं शुचिः / पलाण्डुं लशुनं चैव घृतं प्राश्य ततः शुचिः

सुरां स्पृष्ट्वा द्विजः शुचिः प्राणायामत्रयं कुर्यात्। पलाण्डुं लशुनं भुक्त्वा घृतं प्राश्य ततः शुचिः॥

Verse 72

ब्राह्मणस्तु शुना दष्टस्त्र्यहं सायं पयः पिबेत् / नाभेरूर्ध्वं तु दष्टस्य तदेव द्विगुणं भवेत्

ब्राह्मणः शुना दष्टः सायं त्र्यहं पयः पिबेत्। नाभेरूर्ध्वं तु दष्टस्य तदेव द्विगुणं भवेत्॥

Verse 73

स्यादेतत् त्रिगुणं बाह्वोर्मूर्ध्नि च स्याच्चतुर्गुणम् / स्नात्वा जपेद् वा सावित्रीं श्वभिर्दष्टो द्विजोत्तमः

बाह्वोर्दष्टे तदेतत् त्रिगुणं स्यात्, मूर्ध्नि चतुर्गुणं भवेत्। श्वभिर्दष्टो द्विजोत्तमः स्नात्वा वा सावित्रीं जपेत्॥

Verse 74

अनिर्वर्त्य महायज्ञान् यो भुङ्क्ते तु द्विजोत्तमः / अनातुरः सति धने कृच्छ्रार्धेन स शुद्ध्यति

यो द्विजोत्तमो महायज्ञान् अनिर्वर्त्यापि भुङ्क्ते, सति धने अनातुरः सन् कृच्छ्रार्धेन शुद्ध्यति।

Verse 75

आहिताग्निरुपस्थानं न कुर्याद् यस्तु पर्वणि / ऋतौ न गच्छेद् भार्यां वा सो ऽपि कृच्छ्रार्धमाचरेत्

य आहिताग्निः पर्वणि अग्न्युपस्थानं न कुर्यात्, ऋतौ वा भार्यां न गच्छेत्, सोऽपि कृच्छ्रार्धमाचरेत्।

Verse 76

विनाद्भिरप्सु नाप्यार्तः शरीरं सन्निवेश्य च / सचैलो जलमाप्लुत्य गामालभ्य विशुद्ध्यति

यदि आपः विहाय नाप्यशक्नोति आर्तः, शरीरं सन्निवेश्य सचैलो जले निमज्ज्य, गामालभ्य विशुद्ध्यति।

Verse 77

बुद्धिपूर्वं त्वभ्युदितो जपेदन्तर्जले द्विजः / गायत्र्यष्टसहस्रं तु त्र्यहं चोपवसेद् व्रती

बुद्धिपूर्वं प्रातःसमये अभ्युदितो द्विजोऽन्तर्जले स्थित्वा जपेत्; व्रती गायत्र्यष्टसहस्रं जपित्वा त्र्यहं चोपवसेत्।

Verse 78

अनुगम्येच्छया शूद्रं प्रेतीभूतं द्विजोत्तमः / गायत्र्यष्टसहस्रं च जप्यं कुर्यान्नदीषु च

यदि शूद्रोऽनुगम्येच्छया प्रेतीभूतं द्विजोत्तममनुगच्छेत्, तदा द्विजोत्तमो नदीषु स्थित्वा गायत्र्यष्टसहस्रं जप्यं कुर्यात्।

Verse 79

कृत्वा तु शपथं विप्रो विप्रस्य वधसंयुतम् / मृषैव यावकान्नेन कुर्याच्चान्द्रायणं व्रतम्

विप्रो यदि विप्रवधसम्बद्धं शपथं कृत्वा मृषा वदति, स यावकान्नभोजी सन् चान्द्रायणं प्रायश्चित्तव्रतं कुर्यात्।

Verse 80

पङ्क्त्यां विषमदानं तु कृत्वा कृच्छ्रेण शुद्ध्यति / छायां श्वपाकस्यारुह्य स्नात्वा संप्राशयेद् घृतम्

पङ्क्त्यां विषमदानं कृत्वा कृच्छ्रेण शुद्ध्यति। श्वपाकस्य छायामारुह्य स्नात्वा घृतं संप्राशयेत्।

Verse 81

ईक्षेदादित्यमशुचिर्दृष्ट्वाग्निं चन्द्रमेव वा / मानुषं चास्थि संस्पृश्य स्नानं कृत्वा विशुद्ध्यति

अशुचिर्आदित्यम् ईक्षेत, अग्निं चन्द्रमेव वा दृष्ट्वा, मानुषमस्थि संस्पृश्य वा; स्नानं कृत्वा विशुद्ध्यति।

Verse 82

कृत्वा तु मिथ्याध्ययनं चरेद् भैक्षं तु वत्सरम् / कृतघ्नो ब्राह्मणगृहे पञ्च संवत्सरं व्रती

मिथ्याध्ययनं कृत्वा वत्सरं भैक्षं चरेत्। कृतघ्नो ब्राह्मणगृहे व्रती पञ्च संवत्सरान् वसेत्।

Verse 83

हुङ्कारं ब्राह्मणस्योक्त्वा त्वङ्कारं च गरीयसः / स्नात्वानश्नन्नहः शेषं प्रणिपत्य प्रसादयेत्

ब्राह्मणं प्रति हुङ्कारं उक्‍त्वा, गरीयसि त्वङ्कारं च कृत्वा, स्नात्वा अहःशेषं अनश्नन् प्रणिपत्य प्रसादयेत्।

Verse 84

ताडयित्वा तृणेनापि कण्ठं बद्ध्वापि वाससा / विवादे वापि निर्जित्य प्रणिपत्य प्रसादयेत्

तृणेनापि ताडिते, वाससा कण्ठं बद्धेऽपि, विवादेऽपि निर्जिते—तथापि स प्रणिपत्य तं प्रसादयेत्।

Verse 85

अवगूर्य चरेत् कृच्छ्रमतिकृच्छ्रं निपातने / कृच्छ्रातिकृच्छ्रौ कुर्वोत विप्रस्योत्पाद्य शोणितम्

ब्राह्मणं निहत्य कृच्छ्रमतिकृच्छ्रं चरेत्; ब्राह्मणस्य शोणितमुत्पाद्य तु कृच्छ्रातिकृच्छ्रौ उभौ कुर्यात्।

Verse 86

गुरोराक्रोशमनृतं कृत्वा कुर्याद् विशोधनम् / एकरात्रं त्रिरात्रं वा तत्पापस्यापनुत्तये

गुरुमाक्रोश्य अनृतवाक्यं कृत्वा, तस्य पापस्यापनुत्तये एकरात्रं त्रिरात्रं वा उपवासरूपं विशोधनं कुर्यात्।

Verse 87

देवर्षोणामभिमुखं ष्ठीवनाक्रोशने कृते / उल्मुकेन दहेज्जिह्वां दातव्यं च हिरण्यकम्

देवर्षीणामभिमुखे ष्ठीवनाक्रोशने कृते, उल्मुकेन जिह्वां दहेत् (लाञ्छनरूपेण) तथा हिरण्यकं दद्यात्।

Verse 88

देवोद्याने तु यः कुर्यान्मूत्रोच्चारं सकृद् द्विजः / छिन्द्याच्छिश्नं तु शुद्ध्यर्थं चरेच्चान्द्रायणं तु वा

देवोद्याने द्विजो यः सकृन्मूत्रोच्चारं कुर्यात्, शुद्ध्यर्थं शिश्नं छिन्द्यात् अथवा चान्द्रायणं प्रायश्चित्तं चरेत्।

Verse 89

देवतायतने मूत्रं कृत्वा मोहाद् द्विजोत्तमः / शिश्नस्योत्कर्तनं कृत्वा चान्द्रायणमथाचरेत्

देवतायतने मोहाद् मूत्रं कृत्वा द्विजोत्तमः । शिश्नस्योत्कर्तनप्रायश्चित्तं कृत्वा ततः चान्द्रायणं समाचरेत् ॥

Verse 90

देवतानामृषीणां च देवानां चैव कुत्सनम् / कृत्वा सम्यक् प्रकुर्वोत प्राजापत्यं द्विजोत्तमः

देवतार्षिदेवकुत्सनं कृत्वा यथाविधि निष्कृतिं सम्यक् कृत्वा । ततः प्राजापत्यं प्रायश्चित्तं द्विजोत्तमः समाचरेत् ॥

Verse 91

तैस्तु संभाषणं कृत्वा स्नात्वा देवान् समर्चयेत् / दृष्ट्वा वीक्षेत भास्वन्तं स्म्वत्वा विशेश्वरं स्मरेत्

तैः सह संभाषणं कृत्वा स्नात्वा देवान् समर्चयेत् । भास्वन्तं दृष्ट्वा तं वीक्षेत, विशेश्वरं स्मृत्वा सदा स्मरेत् ॥

Verse 92

यः सर्वभूताधिपतिं विश्वेशानं विनिन्दति / न तस्य निष्कृतिः शक्या कर्तुं वर्षशतैरपि

यः सर्वभूताधिपतिं विश्वेशानं विनिन्दति । तस्य निष्कृतिः कर्तुं न शक्या वर्षशतैरपि ॥

Verse 93

चान्द्रायणं चरेत् पूर्वं कृच्छ्रं चैवातिकृच्छ्रकम् / प्रपन्नः शरणं देवं तस्मात् पापाद् विमुच्यते

पूर्वं चान्द्रायणं चरेत्, कृच्छ्रमतिकृच्छ्रकं च । प्रपन्नः शरणं देवं तस्मात् पापाद् विमुच्यते ॥

Verse 94

सर्वस्वदानं विधिवत् सर्वपापविशोधनम् / चान्द्रायणं चविधिना कृच्छ्रं चैवातिकृच्छ्रकम्

सर्वस्वस्य विधिवद्दानं सर्वपापविशोधनम्। तथा विधिना कृतं चान्द्रायणं कृच्छ्रमतिकृच्छ्रकं च पापक्षयकरम्॥

Verse 95

पुण्यक्षेत्राभिगमनं सर्वपापविनाशनम् / देवताभ्यर्चनं नॄणामशेषाघविनाशनम्

पुण्यक्षेत्राभिगमनं सर्वपापविनाशनम्। नॄणां देवताभ्यर्चनं चाशेषाघविनाशनम्॥

Verse 96

अमावस्यां तिथिं प्राप्य यः समाराधयेच्छिवम् / ब्राह्मणान् भोजयित्वा तु सर्वपापैः प्रमुच्यते

अमावस्यातिथिं प्राप्य यः समाराधयेच्छिवम्। ब्राह्मणान् भोजयित्वा तु सर्वपापैः प्रमुच्यते॥

Verse 97

कृष्णाष्टम्यां महादेवं तथा कृष्णचतुर्दशीम् / संपूज्य ब्राह्मणमुखे सर्वपापैः प्रमुच्यते

कृष्णाष्टम्यां महादेवं तथा कृष्णचतुर्दशीम्। संपूज्य ब्राह्मणमुखे सर्वपापैः प्रमुच्यते॥

Verse 98

त्रयोदश्यां तथा रात्रौ सोपहारं त्रिलोचनम् / दृष्ट्वेशं प्रथमे यामे मुच्यते सर्वपातकैः

त्रयोदश्यां तथा रात्रौ सोपहारं त्रिलोचनम्। ईशं प्रथमे यामे दृष्ट्वा मुच्यते सर्वपातकैः॥

Verse 99

उपोषितश्चतुर्दश्यां कृष्णपक्षे समाहितः / यमाच धर्मराजाय मृत्यवे चान्तकाय च

कृष्णपक्षस्य चतुर्दश्यां समाहितः उपोष्य, यमं धर्मराजं मृत्युमन्तकं च विधिवदर्चयेत्।

Verse 100

वैवस्वताय कालाय सर्वभूतक्षयाय च / प्रत्येकं तिलसंयुक्तान् दद्यात् सप्तोदकाञ्जलीन् / स्नात्वा नद्यां तु पूर्वाह्ने मुच्यते सर्वपातकैः

वैवस्वताय कालाय सर्वभूतक्षयाय च, प्रत्येकं तिलसंयुक्तान् सप्तोदकाञ्जलीन् दद्यात्। पूर्वाह्ने नद्यां स्नात्वा सर्वपातकैर्मुच्यते।

Verse 101

ब्रह्मचर्यमधः शय्यामुपवासं द्विजार्चनम् / व्रतेष्वेतेषु कुर्वोत शान्तः संयतमानसः

ब्रह्मचर्यं भूमिशय्यां उपवासं द्विजार्चनं च कुर्यात्। एतेषु व्रतेषु शान्तः संयतमानसः स्यात्।

Verse 102

अमावस्यायां ब्रह्माणं समुद्दिश्य पितामहम् / ब्राह्मणांस्त्रीन् समभ्यर्च्य मुच्यते सर्वपातकैः

अमावस्यायां पितामहं ब्रह्माणं समुद्दिश्य, त्रीन् ब्राह्मणान् समभ्यर्च्य सर्वपातकैर्मुच्यते।

Verse 103

षष्ठ्यामुपोषितो देवं शुक्लपक्षे समाहितः / सप्तम्यामर्चयेद् भानुं मुच्यते सर्वपातकैः

शुक्लपक्षस्य षष्ठ्यां समाहितः उपोष्य, सप्तम्यां भानुमर्चयेत्; तेन सर्वपातकैर्मुच्यते।

Verse 104

भरण्यां च चतुर्थ्यां च शनैश्चरदिने यमम् / पूजयेत् सप्तजन्मोत्थैर्मुच्यते पातकैर्नरः

भरण्यां च चतुर्थ्यां च शनैश्चरदिने यमम् पूजयेत्; सप्तजन्मोत्थैः पातकैर्नरः प्रमुच्यते।

Verse 105

एकादश्यां निराहारः समभ्यर्च्य जनार्दनम् / द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य महापापैः प्रमुच्यते

एकादश्यां निराहारः समभ्यर्च्य जनार्दनम्; शुक्लपक्षद्वादश्यां महापापैः प्रमुच्यते।

Verse 106

तपो जपस्तीर्थसेवा देवब्राह्मणपूजनम् / ग्रहणादिषु कालेषु महापातकशोधनम्

तपो जपस्तीर्थसेवा देवब्राह्मणपूजनम्; ग्रहणादिषु कालेषु महापातकशोधनम्।

Verse 107

यः सर्वपापयुक्तो ऽपि पुण्यतीर्थेषु मानवः / नियमेन त्यजेत् प्राणान् स मुच्येत् सर्वपातकैः

यः सर्वपापयुक्तोऽपि पुण्यतीर्थेषु मानवः; नियमेन त्यजेत् प्राणान् स मुच्येत् सर्वपातकैः।

Verse 108

ब्रह्मघ्नं वा कृतघ्नं वा महापातकदूषितम् / भर्तारमुद्धरेन्नारी प्रविष्टा सह पावकम्

ब्रह्मघ्नं वा कृतघ्नं वा महापातकदूषितम्; भर्तारमुद्धरेन्नारी प्रविष्टा सह पावकम्।

Verse 109

एतदेव परं स्त्रीणां प्रायश्चित्तं विदुर्बुधाः / सर्वपापसमुद्भूतौ नात्र कार्या विचारणा

एतदेव स्त्रीणां परं प्रायश्चित्तं बुधैर्विदितम्। सर्वपापप्रशमनहेतुत्वान्नात्र विचारणा कार्या॥

Verse 110

पतिव्रता तु या नारी भर्तृशुश्रूषणोत्सुका / न तस्या विद्यते पापमिह लोके परत्र च

पतिव्रता या नारी भर्तृशुश्रूषणोत्सुका। न तस्या विद्यते पापमिह लोके परत्र च॥

Verse 111

पतिव्रता धर्मरता रुद्राण्येव न संशयः / नास्याः पराभवं कर्तुं शक्नोतीह जनः क्वचित्

पतिव्रता धर्मरता रुद्राण्येव न संशयः। नास्याः पराभवं कर्तुं शक्नोतीह जनः क्वचित्॥

Verse 112

यथा रामस्य सुभगा सीता त्रैलोक्यविश्रुता / पत्नी दाशरथेर्देवी विजिग्ये राक्षसेश्वरम्

यथा रामस्य सुभगा सीता त्रैलोक्यविश्रुता। पत्नी दाशरथेर्देवी विजिग्ये राक्षसेश्वरम्॥

Verse 113

रामस्य भार्यां विमलां रावणो राक्षसेश्वरः / सीतां विशालनयनां चकमे कालचोदितः

रामस्य भार्यां विमलां रावणो राक्षसेश्वरः। सीतां विशालनयनां चकमे कालचोदितः॥

Verse 114

गृहीत्वा मायया वेषं चरन्तीं विजने वने / समाहर्तुं मतिं चक्रे तापसः किल कामिनीम्

सा मायया वेषं गृहीत्वा विजने वने विचचार; तां कामिनीं समाहर्तुं तापसः किल मनसि मतिं चक्रे।

Verse 115

विज्ञाय सा च तद्भावं स्मृत्वा दाशरथिं पतिम् / जगाम शरणं वह्निमावसथ्यं शुचिस्मिता

तद्भावं विज्ञाय सा दाशरथिं पतिं स्मृत्वा शुचिस्मिता आवसथ्यं वह्निं शरणं जगाम।

Verse 116

उपतस्थे महायोगं सर्वदोषविनाशनम् / कृताञ्जली रामपत्नी शाक्षात् पतिमिवाच्युतम्

रामपत्नी कृताञ्जलिः महायोगं सर्वदोषविनाशनं उपतस्थे; अच्युतं शाक्षात् पतिमिव समुपासाञ्चकार।

Verse 117

नमस्यामि महायोगं कृतान्तं गहनं परम् / दाहकं सर्वभूतानामीशानं कालरूपिणम्

महायोगं नमस्यामि कृतान्तं गहनं परम्; दाहकं सर्वभूतानाम् ईशानं कालरूपिणम्।

Verse 118

नमस्ये पावकं देवं साक्षिणं विश्वतोमुखम् / आत्मानं दीप्तवपुषं सर्वभूतहृदी स्थितम्

पावकं देवं नमस्ये साक्षिणं विश्वतोमुखम्; आत्मानं दीप्तवपुषं सर्वभूतहृदि स्थितम्।

Verse 119

प्रपद्ये शरणं वह्निं ब्रह्मण्यं ब्रह्मरूपिणम् / भूतेशं कृत्तिवसनं शरण्यं परमं पदम्

अहं वह्निं शरणं प्रपद्ये—ब्रह्मण्यं ब्रह्मरूपिणम्। भूतेशं कृत्तिवसनं शरण्यं परमं पदम्॥

Verse 120

ॐ प्रपद्ये जगन्मूर्तिं प्रभवं सर्वतेजसाम् / महायोगेश्वरं वह्निमादित्यं परमेष्ठिनम्

ॐ अहं जगन्मूर्तिं सर्वतेजसां प्रभवं महायोगेश्वरं वह्निमादित्यं परमेष्ठिनं शरणं प्रपद्ये॥

Verse 121

प्रपद्ये शरणं रुद्रं महाग्रासं त्रिशूलिनम् / कालाग्निं योगिनामीशं भोगमोक्षफलप्रदम्

अहं रुद्रं शरणं प्रपद्ये—महाग्रासं त्रिशूलिनम्। कालाग्निं योगिनामीशं भोगमोक्षफलप्रदम्॥

Verse 122

प्रपद्ये त्वां विरूपाक्षं भुर्भुवः स्वः स्वरूपिणम् / हिरण्यमये गृहे गुप्तं महान्तममितौजसम्

अहं त्वां शरणं प्रपद्ये विरूपाक्षं भुर्भुवःस्वःस्वरूपिणम्। हिरण्यमये गृहे गुप्तं महान्तममितौजसम्॥

Verse 123

वैश्वानरं प्रपद्ये ऽहं सर्वभूतेष्ववस्थितम् / हव्यकव्यवहं देवं प्रपद्ये वह्निमीश्वरम्

अहं वैश्वानरं शरणं प्रपद्ये सर्वभूतेष्ववस्थितम्। हव्यकव्यवहं देवं वह्निमीश्वरं शरणं प्रपद्ये॥

Verse 124

प्रपद्ये तत्परं तत्त्वं वरेण्यं सवितुः स्वयम् / भर्गमग्निपरं ज्योती रक्ष मां हव्यवाहन

प्रपद्ये तत्परं तत्त्वं वरेण्यं सवितुः स्वयम्। भर्गमग्निपरं ज्योतिः रक्ष मां हव्यवाहन॥

Verse 125

इति वह्न्यष्टकं जप्त्वा रामपत्नी यशस्विनी / ध्यायन्ती मनसा तस्थौ राममुन्मीलितेक्षणा

इति वह्न्यष्टकं जप्त्वा रामपत्नी यशस्विनी। ध्यायन्ती मनसा तस्थौ राममुन्मीलितेक्षणा॥

Verse 126

अथावसथ्याद् भगवान् हव्यवाहो महेश्वरः / आविरासीत् सुदीप्तात्मा तेजसा प्रदहन्निव

अथावसथ्याद् भगवान् हव्यवाहो महेश्वरः। आविरासीत् सुदीप्तात्मा तेजसा प्रदहन्निव॥

Verse 127

स्वष्ट्वा मायामयीं सीतां स रावणवधेप्सया / सीतामादाय धर्मिष्ठां पावको ऽन्तरधीयत

स्वष्ट्वा मायामयीं सीतां स रावणवधेप्सया। सीतामादाय धर्मिष्ठां पावको ऽन्तरधीयत॥

Verse 128

तां दृष्ट्वा तादृशीं सीतां रावणो राक्षसेश्वरः / समादाय ययौ लङ्कां सागरान्तरसंस्थिताम्

तां दृष्ट्वा तादृशीं सीतां रावणो राक्षसेश्वरः। समादाय ययौ लङ्कां सागरान्तरसंस्थिताम्॥

Verse 129

कृत्वाथ रावणवधं रामो लक्ष्मणसंयुतः / मसादायाभवत् सीतां शङ्काकुलितमानसः

ततः रावणवधं कृत्वा रामो लक्ष्मणसंयुतः । सीतामुपससर्पाथ शङ्काकुलितमानसः ॥

Verse 130

सा प्रत्ययाय भूतानां सीता मायामीय पुनः / विवेश पावकं दीप्तं ददाह ज्वलनो ऽपि ताम्

सा प्रत्ययाय भूतानां सीता मायामयी पुनः । विवेश पावकं दीप्तं ददाह ज्वलनोऽपि ताम् ॥

Verse 131

दग्ध्वा मायामयीं सीतां भगवानुग्रदीधितिः / रामायादर्शयत् सीतां पावको ऽभूत् सुरप्रियः

दग्ध्वा मायामयीं सीतां भगवानुग्रदीधितिः । रामायादर्शयत् सीतां पावकोऽभूत् सुरप्रियः ॥

Verse 132

प्रगृह्य भर्तुश्चरणौ कराभ्यां सा सुमध्यमा / चकार प्रणतिं भूमौ रामाय जनकात्मजा

प्रगृह्य भर्तुश्चरणौ कराभ्यां सा सुमध्यमा । चकार प्रणतिं भूमौ रामाय जनकात्मजा ॥

Verse 133

दृष्ट्वा हृष्टमना रामो विस्मयाकुललोचनः / ननाम वह्निं सिरसा तोषयामास राघवः

दृष्ट्वा हृष्टमना रामो विस्मयाकुललोचनः । ननाम वह्निं शिरसा तोषयामास राघवः ॥

Verse 134

उवाच वह्नेर्भगवान् किमेषा वरवर्णिनी / दग्धा भगवता पूर्वं दृष्टा मत्पार्श्वमागता

अग्निं प्रति भगवानुवाच—कासौ वरवर्णिनी रमणीया? या पूर्वं भगवता दग्धा, सा मया दृष्टा इदानीं मत्पार्श्वमागता।

Verse 135

तमाह देवो लोकानां दाहको हव्यवाहनः / यथावृत्तं दाशरथिं भूतानामेव सन्निधौ

ततः हव्यवाहनो देवो लोकानां दाहकः, दाशरथिं प्रति भूतानामेव सन्निधौ यथावृत्तं सम्यगाचख्यौ।

Verse 136

इयं सा मिथिलेशेन पार्वतीं रुद्रवल्लभाम् / आराध्य लब्धा तपसा देव्याश्चात्यन्तवल्लभा

इयं सा मिथिलेशेन तपसा पार्वतीं रुद्रवल्लभामाराध्य लब्धा; देव्याश्चात्यन्तवल्लभा बभूव।

Verse 137

भर्तुः शुश्रूषणोपेता सुशीलेयं पतिव्रता / भवानीपार्श्वमानीता मया रावणकामिता

भर्तुः शुश्रूषणोपेता सुशीला पतिव्रता चेयं; मया तु रावणेन कामितया भवानीपार्श्वमानीता।

Verse 138

या नीता राक्षसेशेन सीता भगवताहृता / मया मायामयी सृष्टा रावणस्य वधाय सा

या सीता राक्षसेशेन नीता, सा तु भगवताहृता; मया च मायामयी सीता सृष्टा रावणवधाय सा।

Verse 139

तदर्थं भवता दुष्टो रावणो राक्षसेश्वरः / मयोपसंहृता चैव हतो लोकविनाशनः

तदर्थमेव मया दुष्टो रावणो राक्षसेश्वरः । उपसंहृत्य निहतः स लोकविनाशकः ॥

Verse 140

गृहाण विमलामेनां जानकीं वचनान्मम / पश्य नारायणं देवं स्वात्मानं प्रभवाव्ययम्

गृहाण विमलामेनां जानकीं मम वचनात् । पश्य नारायणं देवं स्वात्मानं प्रभवाव्ययम् ॥

Verse 141

इत्युक्त्वा भगवांश्चण्डो विश्चार्चिर्विश्वतोमुखः / मानितो राघवेणाग्निर्भूतैश्चान्तरधीयत

इत्युक्त्वा भगवानग्निश्चण्डो विश्चार्चिर्विश्वतोमुखः । राघवेणार्चितो भूतेरन्तर्धानं जगाम ह ॥

Verse 142

एतते पतिव्रतानां वैं माहात्म्यं कथितं मया / स्त्रीणां सर्वाघशमनं प्रायश्चित्तमिदं स्मृतम्

एतत् पतिव्रतानां वै माहात्म्यं कथितं मया । स्त्रीणां सर्वाघशमनं प्रायश्चित्तमिदं स्मृतम् ॥

Verse 143

अशेषपापयुक्तस्तु पुरुषो ऽपि सुसंयतः / स्वदेहं पुण्यतीर्थेषु त्यक्त्वा मुच्येत किल्बिषात्

अशेषपापयुक्तोऽपि पुरुषः सुसंयतः । पुण्यतीर्थेषु देहं त्यक्त्वा मुच्येत किल्बिषात् ॥

Verse 144

पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु स्नात्वा पुण्येषु वा द्विजः / मुच्यते पातकैः सर्वैः समस्तैरपि पूरुषः

पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु स्नात्वा पुण्येषु वा द्विजः । मुच्यते पातकैः सर्वैः समस्तैरपि पूरुषः ॥

Verse 145

व्यास उवाच इत्येष मानवो धर्मो युष्माकं कथितो मया / महेशाराधनार्थाय ज्ञानयोगं च शाश्वतम्

व्यास उवाच—इत्येष मानवो धर्मो युष्माकं कथितो मया । महेशाराधनार्थाय ज्ञानयोगं च शाश्वतम् ॥

Verse 146

यो ऽनेन विधिना युक्तं ज्ञानयोगं समाचरेत् / स पश्यति महादेवं नान्यः कल्पशतैरपि

योऽनेन विधिना युक्तं ज्ञानयोगं समाचरेत् । स पश्यति महादेवं नान्यः कल्पशतैरपि ॥

Verse 147

स्थापयेद् यः परं धर्मं ज्ञानं तत्पारमेश्वरम् / न तस्मादधिको लोके स योगी परमो मतः

स्थापयेद्यः परं धर्मं ज्ञानं तत्पारमेश्वरम् । न तस्मादधिको लोके स योगी परमो मतः ॥

Verse 148

य संस्थापयितुं शक्तो न कुर्यान्मोहितो जनः / स योगयुक्तो ऽपि मुनिर्नात्यर्थं भगवत्प्रियः

यः संस्थापयितुं शक्तो न कुर्यान्मोहितो जनः । स योगयुक्तोऽपि मुनिर्नात्यर्थं भगवत्प्रियः ॥

Verse 149

तस्मात् सदैव दातव्यं ब्राह्मणेषु विशेषतः / धर्मयुक्तेषु शान्तेषु श्रद्धया चान्वितेषु वै

तस्मात् सदैव दातव्यं, विशेषतः ब्राह्मणेषु—धर्मनिष्ठेषु शान्तेषु श्रद्धासमन्वितेषु च।

Verse 150

यः पठेद् भवतां नित्यं संवादं मम चैव हि / सर्वपापविनिर्मुक्तो गच्छेत परमां गतिम्

यः भवतां हिताय ममैतं संवादं नित्यं पठेत्, स सर्वपापविनिर्मुक्तः परमां गतिं गच्छेत्।

Verse 151

श्राद्धे वा दैविके कार्ये ब्राह्मणानां च सन्निधौ / पठेत नित्यं सुमनाः श्रोतव्यं च द्विजातिभिः

श्राद्धे वा दैविके कार्ये ब्राह्मणसन्निधौ, सुमनाः नित्यं पठेत; द्विजातिभिश्च श्रोतव्यं।

Verse 152

योर्ऽथं विचार्य युक्तात्मा श्रावयेद् ब्राह्मणान् शुचीन् / स दोषकञ्चुकं त्यक्त्वा याति देवं महेश्वरम्

अर्थं विचार्य युक्तात्मा शुचीन् ब्राह्मणान् श्रावयेत्; स दोषकञ्चुकं त्यक्त्वा देवं महेश्वरं याति।

Verse 153

एतावदुक्त्वा भगवान् व्यासः सत्यवतीसुतः / समाश्वास्य मुनीन् सूतं जगाम च यथागतम्

एतावदुक्त्वा भगवान् व्यासः सत्यवतीसुतः, मुनीन् समाश्वास्य सूतं च उपदिश्य, यथागतम् जगाम।

← Adhyaya 32Adhyaya 34

Frequently Asked Questions

It uses a graded mapping: lighter faults receive pañcagavya, short fasts, or three-night restraints; heavier dietary/contact violations prescribe Sāṃtapana/Taptakṛcchra; major breaches (e.g., knowingly eating caṇḍāla food, severe impurities) escalate to Cāndrāyaṇa or year-long Kṛcchra, often paired with re-sanctification and mantra-japa.

Japa functions as a compensatory purifier when ritual conditions are compromised—most explicitly via repeated prescriptions of 8,000 Gāyatrī recitations (often with bathing/standing in water), restoring ritual fitness alongside bodily disciplines like fasting.

It pivots from rule-based expiation to a devotional-ethical exemplar: pativratā-dharma is presented as a uniquely potent purifier for women, and Sītā’s fire-witness episode dramatizes purity, divine protection, and the salvific power of steadfast dharma—integrating ethics, myth, and soteriology.

Dharma and expiation are framed as preparatory purification that enables stable practice of the ‘eternal yoga of knowledge’ directed to Maheśvara; the chapter’s closing verses explicitly link disciplined observance and recitation to direct vision of Mahādeva.