Adhyaya 62
Anushanga PadaAdhyaya 6244 Verses

Adhyaya 62

गान्धर्वमूर्छनालक्षणवर्णनम् (Description of Gandharva Mūrchanā Characteristics)

अस्मिन्नध्याये गान्धर्वसङ्गीतस्य तान्त्रिकं निरूपणं पूर्वाचार्यमतानुसारं प्रदर्श्यते। वर्णभेदानां स्थानविन्यासेन सह अलङ्कारप्रयोगः, तथा वाक्यार्थ-पदयोजनया अलङ्कारैश्च गीतकस्य परिपूर्णता कथ्यते। कण्ठ-शिरोदेशादिषु क्रियास्थानभेदाः सूच्यन्ते। चत्वारो मूलवर्णाः मानुषप्रयोगभेदैः पृथक्, देवप्रणालीषु च अष्टधा षोडशधा च विस्तारः वर्ण्यते। सञ्चार-अवरोहण-आरोहणरूपा गतयः परिभाष्यन्ते, तथा स्थापन्यादयः क్రమरेजन-प्रमाद-अप्रमादाख्याश्च चत्वारो मुख्यालङ्काराः तेषां लक्षणैः सह निरूप्यन्ते। समग्रतः शास्त्रीयस्वरक्रमं शुद्धवर्गीकरणेन संयोजयन् परम्परारक्षणाय सांस्कृतिकविद्यां संहितारूपेण स्थापयति।

Shlokas

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमाभागे तृतीय उपोद्धातपादे गान्धर्वमूर्छनालक्षणवर्णनं नामैकषष्टितमो ऽध्यायः // ६१// पूर्वाचार्यमतं बुद्ध्वा प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः / विख्यातान्वै अलङ्कारांस्तन्मे निगदतः श्रुणु

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमाभागे तृतीय उपोद्धातपादे गान्धर्वमूर्छनालक्षणवर्णनं नामैकषष्टितमोऽध्यायः ॥६१॥ पूर्वाचार्यमतं बुद्ध्वा प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः । विख्यातान्वै अलङ्कारांस्तन्मे निगदतः शृणु ॥

Verse 2

अलङ्कारास्तु वक्तव्याः स्वैः स्वैर्वर्णैः प्रहेतवः / संस्था नयोगैश्च तथा सदा नाढ्याद्यवेक्षया

अलङ्कारास्तु वक्तव्याः स्वैः स्वैर्वर्णैः प्रहेतवः । संस्था नयोगैश्च तथा सदा नाढ्याद्यवेक्षया ॥

Verse 3

वाक्यार्थपदयोगार्थैरलङ्कारैश्च पूरणम् / पदानि गीतकस्याहुः पुरस्तात्पृष्ठतो ऽथ वा

वाक्यार्थपदयोगार्थैरलङ्कारैश्च पूरणम् । पदानि गीतकस्याहुः पुरस्तात्पृष्ठतोऽथ वा ॥

Verse 4

स्थातोनित्रीनरो नीड्डीमनःकण्ठशिरस्थया / एतेषु त्रिषु स्थानेषु प्रवृत्तो विधिरुत्तमः

स्थातो नित्रीनरो नीड्डी मनःकण्ठशिरःस्थया । एतेषु त्रिषु स्थानेषु प्रवृत्तो विधिरुत्तमः ॥

Verse 5

चत्त्वारः प्रकृतौ वर्णाः प्रविचारस्य नुर्विधा / विकल्पमष्टधा चैव देवाः षोडशधा विदुः

प्रकृतौ चत्वारो वर्णाः प्रविचारस्य नुर्विधा; विकल्पोऽष्टधा प्रोक्तः, देवैः षोडशधा विदितः।

Verse 6

सृष्टो वर्मः प्रसंचारी तृतीयमवरोहणम् / आरोहणं चतुर्थं तु वर्णं वर्मविदो विदुः

सृष्टो वर्मः प्रसंचारी, तृतीयमवरोहणम्; आरोहणं चतुर्थं तु वर्णं वर्मविदो विदुः।

Verse 7

तत्रैकः संचरस्थायी संचरस्तु चरो ऽभवत् / अवरोहणवर्णानामवरोहं विनिर्दिशेत्

तत्रैकः संचरस्थायी, संचरस्तु चरोऽभवत्; अवरोहणवर्णानामवरोहं विनिर्दिशेत्।

Verse 8

आरोहणेन वारोहान्वर्णान्वर्णविदो विदुः / एतेषामेव वर्णानामलङ्कारन्निबोधत

आरोहणेन वारोहान् वर्णान् वर्णविदो विदुः; एतेषामेव वर्णानामलङ्कारं निबोधत।

Verse 9

अलङ्कारास्तु चत्वारस्थापनी क्रमरेजनः / प्रमादस्याप्रमादश्च तेषां वक्ष्यामि लक्षणम्

अलङ्कारास्तु चत्वारः—स्थापनी क्रमरेजनः; प्रमादस्याप्रमादश्च, तेषां वक्ष्यामि लक्षणम्।

Verse 10

विस्वरो ऽष्टकलाश्चैव स्थानं द्व्येकतरागतः / आवर्त्तस्याक्रमो त्वाक्षी वेकार्यां परिमाणतः

विश्वरोऽष्टकलाश्चैव स्थानं द्व्येकतरागतः । आवर्तस्याक्रमो त्वाक्षी वेकार्यां परिमाणतः ॥

Verse 11

कुमारं संपरं विद्धि द्विस्तरं वामनं गतः / एष वै एष चैवस्यकुतरेकः कुलाधिकः

कुमारं संपरं विद्धि द्विस्तरं वामनं गतः । एष वै एष चैवस्यकुतरेकः कुलाधिकः ॥

Verse 12

स्वेत स्वे कातरे जातकलामग्नितरैषितः / तस्मिंश्चैव स्वरे वृद्धिर्निष्टप्ते तद्विचक्षणः

श्वेतः स्वे कातरे जातकलामग्नितरैषितः । तस्मिंश्चैव स्वरे वृद्धिर्निष्टप्ते तद्विचक्षणः ॥

Verse 13

स्येनस्तु अपरो हस्त उत्तरः कमलाकलः / प्रमाणघसबिन्दुर्ना जायते विदुरे पुनः

श्येनस्त्वपरो हस्त उत्तरः कमलाकलः । प्रमाणघसबिन्दुर्ना जायते विदुरे पुनः ॥

Verse 14

कला कार्या तु वर्णानां तदा नुः स्थापितो भवेत् / विपर्ययस्य रोपिस्या द्यस्य प्रादुर्घटी मम

कला कार्या तु वर्णानां तदा नुः स्थापितो भवेत् । विपर्ययस्य रोपिस्या द्यस्य प्रादुर्घटी मम ॥

Verse 15

एकोत्तरः स्वरस्तु स्यात्षड्जतः परमः स्वरः / अक्षेपस्कन्दनाकार्यं काकस्योयचपुष्कलम्

एकाधिकः स्वरः स्यात्; षड्ज एव परमः स्वरः। काकस्य पुष्कलः कण्ठध्वनिरिवाक्षेप-स्कन्दन-रूपं कार्यम्॥

Verse 16

संतारौ तौनुसर्वाय्यौ कार्यं वा कारणं तथा / आक्षिप्तमवरोह्यासीत्प्रोक्षमद्यस्तथैव च

संतारौ तौ नु सर्वाय्यौ—कार्यं वा कारणं तथा। आक्षिप्तमवरोह्यासीৎ, प्रोक्षं मद्यस्तथैव च॥

Verse 17

द्वादशे च कलास्थानामेकान्तरगतस् तथा / प्रेशोल्लिखितमलङ्कारमेवस्वरसमन्विता

द्वादशे च कलास्थाने एकान्तरगतस्तथा। प्रेशोल्लिखितमलङ्कारः, एव स्वरसमन्वितः॥

Verse 18

स्वरस्वरबहुग्रामकाप्रयोष्टनुपत्कला / प्रक्षिप्तमेव कलयाचोपादानारयो भवेत्

स्वरस्वरबहुग्रामकाप्रयोष्टनुपत्कला। प्रक्षिप्तमेव कलया चोपादानारयो भवेत्॥

Verse 19

द्विकथंवावथाभूतयत्रभाषितमुच्यते / उच्चराद्विश्वरारूढातथायाष्टस्वरातथा

द्विकथं वा यथाभूतं यत्र भाषितमुच्यते। उच्चराद् विश्वरारूढात् तथा या अष्टस्वरातथा॥

Verse 20

वापः स्यादवरोहेण नारतो भवति ध्रुवम् / एकान्तरं च ह्येतेवैतमेवस्वरसत्तमः

अवरोहेण वापः स्यात्; नारतः ध्रुवं भवति। एतेषां हि एकान्तरं—एवमेव स्वराणां सत्तमः॥

Verse 21

सक्षिप्रच्छेदनामाचचतुष्कलगणः स्मृतः / अलङ्कारा भवन्त्येते त्रिंशद्देवैः प्रकीर्त्तिताः

साक्षिप्रच्छेदनामाच चतुष्कलगणः स्मृतः। एतेऽलङ्काराः भवन्ति, त्रिंशद्देवैः प्रकीर्तिताः॥

Verse 22

वर्णास्थानप्रयोगेण कलामात्राप्रमाणतः / संस्थानं च प्रमाणं च विकारो लक्षणस्तथा

वर्णस्थानप्रयोगेण कलामात्राप्रमाणतः। संस्थानं च प्रमाणं च विकारो लक्षणस्तथा॥

Verse 23

चतुर्विधमिदं ज्ञेय मलङ्कारप्रयोजनम् / यथात्मनो ह्यलङ्कारो विपयस्तो विगर्हितः

चतुर्विधमिदं ज्ञेयं मलङ्कारप्रयोजनम्। यथात्मनो ह्यलङ्कारो विपर्यस्तो विगर्हितः॥

Verse 24

वर्ममेवाप्यलङ्कर्त्तुं विषमाह्यात्मसंभवाः / नानाभरणसंयोगा यथा नार्या विभूषणम्

वर्ममेवाप्यलङ्कर्तुं विषमाः ह्यात्मसंभवाः। नानाभरणसंयोगा यथा नार्या विभूषणम्॥

Verse 25

वर्मस्य चैवालङ्कारो विभूषा ह्यात्मसंभवः / न पादे कुण्डलं दृष्टं न कण्ठे रसना तथा

वर्मस्य चैव अलङ्कारः विभूषा ह्यात्मसम्भवः। न पादे कुण्डलं दृष्टं न कण्ठे रसना तथा॥

Verse 26

एवमेवाद्यलङ्कारे विपर्यस्तो विगर्हितः / क्रियमाणो ऽप्यलङ्कारो नागं यश्चैव दर्शयत्

एवमेवाद्यलङ्कारे विपर्यस्तो विगर्हितः। क्रियमाणोऽप्यलङ्कारो नागं यश्चैव दर्शयत्॥

Verse 27

यथादृष्टस्य मार्गस्यकर्त्तव्यस्यविधीयते / लक्षणंपर्यवस्यापिवर्त्तिका मपिवर्त्तते

यथादृष्टस्य मार्गस्य कर्त्तव्यस्य विधीयते। लक्षणं पर्यवस्यापि वर्त्तिका मपि वर्त्तते॥

Verse 28

याथातथ्येन वक्ष्यामि मासोद्भवमुखोद्भव / त्रयोविंशतिशीतिस्तु विज्ञातपवदैवतम्

याथातथ्येन वक्ष्यामि मासोद्भवमुखोद्भव। त्रयोविंशतिशीतिस्तु विज्ञातपवदैवतम्॥

Verse 29

नगोनातुपुरस्तानुमध्यमांशस्तु पर्ययः / तयोर्विभागो देवानां लावण्ये मार्गसंस्थितः

नगोनातु पुरस्तानु मध्यमांशस्तु पर्ययः। तयोर्विभागो देवानां लावण्ये मार्गसंस्थितः॥

Verse 30

अनुषङ्गमयो दृष्टं स्वसारं वस्वरातर / विपर्ययः संवर्त्तो च सप्तस्वरपदक्रमम्

अनुषङ्गमयः क्रमो दृष्टः—स्वसारवस्वरयोः अन्तरः; विपर्ययः संवर्त्तश्च सप्तस्वरपदक्रमे।

Verse 31

गान्धारसेतुगीयन्ते वरोमद्भगवानिच / पञ्चमंमध्यमञ्चैवधैवतं तु निषादतः

गान्धारसेतवो गीत्यन्ते वरमद्भगवद्भिः; पञ्चमं मध्यमं चैव धैवतं तु निषादतः।

Verse 32

षड्जर्षभश्चजानीमोमद्रकेष्वेवनान्तरे / द्वेव्द्यपरतुकिंविद्याद्द्वयमुष्णन्तिकस्यतु

षड्जर्षभौ च जानीमः मद्रकेष्वेव नान्तरे; द्वे द्व्यपरतुः किं विद्याद् द्वयमुष्णन्तिकस्य तु।

Verse 33

प्राकृते वैकृते चैव गान्धारः स प्रयुज्यते / पदस्यात्ययरूपन्तुसप्तरूपन्तुकौशिकीम्

प्राकृते वैकृते चैव गान्धारः स प्रयुज्यते; पदस्यात्ययरूपं तु सप्तरूपं तु कौशिकीम्।

Verse 34

गान्धारस्येनकार्त्स्येन चायं यस्यविधिः स्मृतः / एषचैवक्रमोद्दिष्टोमध्यमांशस्य मध्यमः

गान्धारस्येन कार्त्स्येन चायं विधिः स्मृतः; एष चैव क्रमोद्दिष्टो मध्यमांशस्य मध्यमः।

Verse 35

यानि प्रोक्तानि गीतानिवतुरूपं विशेषतः / ततः सप्तस्वरङ्कार्यंसप्तरूपञ्चकौशिकी

यानि प्रोक्तानि गीतानि चतुर्विधरूपं विशेषतः। ततः सप्तस्वरैः कृतं सप्तवर्णरूपं च कौशिकी॥

Verse 36

अगदर्शनमित्याहुर्मानुद्वैममकेतथा / द्वितीयामासमात्राणाभिः सर्वाः प्रतिष्ठिताः

‘अगदर्शनम्’ इति केचिदाहुः, मानुद्वैममके तथा। द्वितीयामासमात्राभिः सर्वाः प्रतिष्ठिताः॥

Verse 37

उत्तरेवप्रकृत्येवंमाताब्राह्मतलायत / तथाहतानोपिडकेयत्रमायांनिवर्त्तते

उत्तरेव प्रकृत्यैवं माता ब्राह्मतलायत। तथाहतान् अपि डके यत्र मायां निवर्त्तते॥

Verse 38

पादेनैकेनमायात्रा पादोनामतिवारिमः / संख्यापनोपहूतांवैतत्रपानमिति स्मृतम्

पादेनैकेन मायात्रा पादो नाम अतिवारिमः। संख्यापनोपहूता वै तत्र पानमिति स्मृतम्॥

Verse 39

द्वितीयपादभङ्गञ्चग्रहेनामप्रतिष्ठितम् / पूर्वमष्ठतीटती नद्वितीयं चापरान्तिकैः

द्वितीयपादभङ्गं च ग्रहे नाम प्रतिष्ठितम्। पूर्वम् अष्ठतीटती न द्वितीयं चापरान्तिकैः॥

Verse 40

पादभागसपादं तु प्रकृत्यमपि संस्थितम् / चतुर्थमुत्तरं चैवमद्रवत्पावमद्रकौ

पादभागसपादं तु प्रकृत्या एव संस्थितम्। चतुर्थमुत्तरं चैव, मद्रवत् पावमद्रकौ॥

Verse 41

मद्रकोदक्षिणस्यापि यथोक्ता वर्त्तते कला / सर्वमेवानुयोगं तु द्वितीयं बुद्धिमिष्यते

मद्रको दक्षिणस्यापि यथोक्ता वर्तते कला। सर्वमेवानुयोगं तु द्वितीयं बुद्धिमिष्यते॥

Verse 42

पादौवाहरणं चास्यात्पारं नात्र विधीयते / एकत्वं मुनुयोगस्य द्वयोर्यद्यद्द्विजोत्तम

पादौवाहरणं चास्यात् पारं नात्र विधीयते। एकत्वं मुनुयोगस्य द्वयोर्यद्यद् द्विजोत्तम॥

Verse 43

अनेकसमवायस्तु पातका हरिणा स्मृताः / तिसृणां चैव वृत्तीनां वृत्तौ वृत्ते च दक्षिणः

अनेकसमवायास्तु पातका हरिणा स्मृताः। तिसृणां चैव वृत्तीनां वृत्तौ वृत्ते च दक्षिणः॥

Verse 44

अष्टौ तु समवायस्तु वीरा संमूर्छना तथा / कस्यनासुतराचैव स्वरशाखा प्रकीर्त्तिता

अष्टौ तु समवायास्तु वीरा संमूर्छना तथा। कस्यनासुतरा चैव स्वरशाखा प्रकीर्तिता॥

Frequently Asked Questions

It is a technical chapter on Gandharva music, focusing on mūrchanā-lakṣaṇa (characteristics of modal/scale progressions) and the definition and application of musical alaṅkāras (ornamental figures), alongside classifications of varṇa and movement-types such as ārohaṇa and avarohaṇa.

The sample indicates: (1) four foundational varṇas with further human/divine differentiations, (2) movement categories including sañcāra (circulation), avarohaṇa (descent), and ārohaṇa (ascent), and (3) four named alaṅkāras—sthāpanī, kramarejana, pramāda, and apramāda—whose defining features are then discussed.

By treating ordered sound as a disciplined system grounded in authoritative tradition, it models the same taxonomic impulse used in cosmology (ordered worlds/time-cycles) and genealogy (ordered lineages). In Puranic knowledge design, such auxiliary sciences function as cultural infrastructure that preserves transmission fidelity for cosmological and vamsha materials.