संसारे वर्तमानेस्मिञ्जंतुः कर्मानुबन्धनात् । दुर्विभाव्यां गतिं याति सुखदुःखमयीं मुहुः
saṃsāre vartamānesmiñjaṃtuḥ karmānubandhanāt | durvibhāvyāṃ gatiṃ yāti sukhaduḥkhamayīṃ muhuḥ
Странствуя в этом мирском бытии, живое существо, скованное цепью собственной кармы, вновь и вновь входит в трудно постижимые уделы, сотканные из чередующихся радости и страдания.
Unknown (context not provided; likely a Purāṇic narrator within Brahmottarakhaṇḍa)
Karmic momentum binds beings to repeated experiences of pleasure and pain; clarity arises from recognizing saṃsāra’s unstable nature.
No specific tīrtha is named in this verse; it presents a general dharmic teaching about karma and transmigration.
No explicit ritual is prescribed here; the focus is philosophical—understanding karma’s binding force.