Sarga 14

Verse 1

पुत्रशोकार्दितं पापा विसंज्ञं पतितं भुवि।विवेष्टमानमुद्वीक्ष्य सैक्ष्वाकमिदमब्रवीत्।।।।

Увидев царя Икшваку, павшего на землю без чувств, корчащегося, терзаемого скорбью о сыне, грешная женщина произнесла эти слова.

Verse 2

पापं कृत्वैव किमिदं मम संश्रुत्य संश्रवम्।शेषे क्षितितले सन्नः स्थित्यां स्थातुं त्वमर्हसि।।।।

Что это — словно ты совершила грех? Услышав мой ответ на дар, который ты обещала, почему ты лежишь, подавленная, на земле? Тебе подобает стоять твёрдо в своём царском достоинстве.

Verse 3

आहु स्सत्यं हि परमं धर्मं धर्मविदो जनाः।सत्यमाश्रित्य हि मया त्वं च धर्मं प्रबोधितः।।।।

Знающие дхарму говорят, что истина — высшая дхарма; и, опираясь на истину, я наставил и тебя в твоём долге.

Verse 4

संश्रुत्य शैब्यश्श्येनाय स्वां तनुं जगतीपतिः।प्रदाय पक्षिणे राज न्जगाम गतिमुत्तमाम्।।।।

О царь, владыка земли Шайбья, сдержав обещание, отдал собственное тело ястребу и тем достиг высшего состояния.

Verse 5

तथा ह्यलर्कस्तेजस्वी ब्राह्मणे वेदपारगे।याचमाने स्वके नेत्रे उद्धृत्याविमना ददौ।।।।

Так и сияющий царь Аларка, когда брахман, сведущий в Ведах, попросил, вырвал свои собственные глаза и отдал их, не колеблясь.

Verse 6

सरितां तु पतिस्स्वल्पां मर्यादां सत्यमन्वितः।सत्यानुरोधात्समये स्वां वेलां नातिवर्तते।।।।

Даже океан, владыка рек, хоть и невелика его граница, из верности истине в назначенный час не переступает своего берега.

Verse 7

सत्यमेकपदं ब्रह्म सत्ये धर्मः प्रतिष्टितः।सत्यमेवाक्षया वेदा सत्येनैवाप्यते स्परम्।।।।

Истина — одним словом — есть Брахман; на истине прочно утверждена дхарма. Сама истина — неистлевающая Веда, и лишь истиной достигается высшее состояние.

Verse 8

सत्यं समनुवर्तस्व यदि धर्मे धृता मतिः।सफलस्स वरो मेऽस्तु वरदो ह्यसि सत्तम।।।।

Если твой ум поистине утверждён в дхарме, следуй истине; да исполнится дар, мне обещанный, ибо ты воистину дарователь даров, о лучший из людей.

Verse 9

धर्मस्यैहाभिकामार्थं मम चैवाभिचोदनात्।प्रव्राजय सुतं रामं त्रिःखलु त्वां ब्रवीम्यहम्।।।।

Ради дхармы в этом деле и по моему настоянию отправь в изгнание своего сына Раму. Воистину, я говорю тебе это трижды.

Verse 10

समयं च ममार्येमं यदि त्वं न करिष्यसि।अग्रतस्ते परित्यक्ता परित्यक्ष्यामि जीवितम्।।।।

О благородный, если ты не исполнишь это моё соглашение, то — оставленная у тебя на глазах — я отрекусь от жизни в твоём присутствии.

Verse 11

एवं प्रचोदितो राजा कैकेय्या निर्विशङ्कया।नाशकत्पाशमुन्मोक्तुं बलिरिन्द्रकृतं यथा।।।।

Так, понуждаемый Кайкейи, не знавшей колебаний, царь не смог освободиться от петли своего обещания — как Бали, связанный силком, устроенным Индрой.

Verse 12

उद्भ्रान्तहृदयश्चापि विवर्णवदनोऽभवत्।स धुर्योवैपरिस्पन्दन्युगचक्रान्तरं यथा।।।।

Сердце его метнулось в смятении, и лицо побледнело; словно впряжённое тягловое животное, дрожащее меж ярмом и колёсами, он был потрясён и лишён устойчивости.

Verse 13

विह्वलाभ्यां च नेत्राभ्यामपश्यन्निव भूपतिः।कृच्छ्राद्धैर्येण संस्तभ्य कैकेयीमिदमब्रवीत्।।।।

С глазами, помутнёнными смятением, словно он не видел, царь, с трудом укрепив в себе мужество, сказал Кайкейи такие слова.

Verse 14

यस्ते मन्त्रकृतः पाणिरग्नौ पापे मया धृतः।तं त्यजामि स्वजं चैव तव पुत्रं त्वया सह।।।।

О женщина порочная! Руку твою, которую некогда, у священного огня, при свидетельстве мантр, я держал, — ныне отвергаю тот союз; отвергаю и тебя, и твоего сына, рождённого от меня, вместе с тобой.

Verse 15

प्रयाता रजनी देवि सूर्यस्योदयनंप्रति।अभिषेकं गुरुजनस्त्वरयिष्यति मां ध्रुवम्।।।।

О царица, ночь миновала, и солнце близко к восходу. Старейшины и наставники, несомненно, будут торопить меня к обряду посвящения.

Verse 16

रामाभिषेकसंभारैस्तदर्थमुपकल्पितैः।रामः कारयितव्यो मे मृतस्य सलिलक्रियाम्।।।।

Теми самыми принадлежностями, что приготовлены для посвящения Рамы, Раме придётся—когда я умру—совершить по мне погребальный обряд водного подношения.

Verse 17

त्वया सपुत्रया नैव कर्तव्या सलिलक्रिया।व्याहन्ताऽस्यशुभाचारे यदि रामाभिषेचनम्।।।।

О женщина дурного нрава: если ты воспрепятствуешь помазанию и коронации Рамы, то ни ты, ни твой сын не должны совершать по мне после смерти водные поминальные приношения.

Verse 18

न च शक्तोऽस्म्यहं द्रष्टुं दृष्ट्वा पूर्वं तथासुखम्।हतहर्षं निरानन्दं पुनर्जनमवाङ्मुखम्।।।।

Однажды увидев народ столь счастливым, я не в силах снова видеть его—лишённым радости, без веселья, с опущенными лицами.

Verse 19

तां तथा ब्रुवतस्तस्य भूमिपस्य महात्मनः।प्रभाता शर्वरी पुण्या चन्द्रनक्षत्रशालिनी।।।।

Пока тот великодушный царь говорил ей так, святая ночь, сияющая луной и звёздами, миновала, и наступил рассвет.

Verse 20

ततः पापसमाचारा कैकेयी पार्थिवं पुनः।उवाच परुषं वाक्यं वाक्यज्ञा रोषमूर्छिता।।।।

Тогда Кайкейи — с греховным нравом, искусная в речах и одурманенная гневом — вновь обратилась к царю суровыми словами.

Verse 21

किमिदं भाषसे राजन्वाक्यं गररुजोपमम्।आनाययितुमक्लिष्टं पुत्रं राममिहार्हसि।।।।

О царь, зачем ты говоришь слова, подобные боли от яда? Тебе следует призвать сюда твоего сына Раму, не терзаемого, как ты.

Verse 22

स्थाप्य राज्ये मम सुतं कृत्वा रामं वनेचरम्।निस्सपत्नां च मां कृत्वा कृतकृत्यो भविष्यसि।।।।

Лишь утвердив моего сына в царстве, сделав Раму лесным жителем и оставив меня без соперниц, ты исполнишь свой долг.

Verse 23

स नुन्न इव तीक्ष्णेन प्रतोदेन हयोत्तमः।राजा प्रचोदितोऽभीक्ष्णं कैकेयीमिदमब्रवीत्।।।।

Снова и снова понуждаемый ею, царь — словно лучший конь, уколотый острым стрекалом, — сказал Каикеи такие слова.

Verse 24

धर्मबन्धेन बध्दोऽस्मि नष्टा च मम चेतना।ज्येष्ठं पुत्रं प्रियं रामं द्रष्टुमिच्छामि धार्मिकम्।।।।

Я связан узами дхармы, и ясность моего разума разрушена. Я хочу увидеть моего любимого старшего сына Раму, праведного.

Verse 25

ततः प्रभातां रजनीमुदिते च दिवाकरे।पुण्ये नक्षत्रयोगे च मुहूर्ते च समाहिते।।।।वसिष्ठो गुणसम्पन्न श्शिष्यै परिवृतस्तदा।उपगृह्याशु सम्भारान्प्रविवेश पुरोत्तमम्।।।।

Затем, когда ночь миновала и взошло солнце — при священном соединении светил и в благой мухурте, — Васиштха, исполненный добродетелей и окружённый учениками, быстро собрал принадлежности обряда и вошёл в лучшие покои дворца.

Verse 26

ततः प्रभातां रजनीमुदिते च दिवाकरे।पुण्ये नक्षत्रयोगे च मुहूर्ते च समाहिते।।2.14.25।।वसिष्ठो गुणसम्पन्न श्शिष्यै परिवृतस्तदा। उपगृह्याशु सम्भारान्प्रविवेश पुरोत्तमम्।।2.14.26।।

Затем, когда ночь миновала и взошло солнце — при священном соединении светил и в благой мухурте, — Васиштха, исполненный добродетелей и окружённый учениками, быстро собрал принадлежности обряда и вошёл в лучшие покои дворца.

Verse 27

सिक्तसम्मार्जितपथां पताकोत्तम भूषिताम्।विचित्रकुसुमाकीर्णां नानास्रग्भिर्विराजिताम्।।।।संहृष्टमनुजोपेतां समृद्धविपणापणाम्।महोत्सवसमाकीर्णां राघवार्थे समुत्सुकाम्।।।।चन्दनागरुधूपैश्च सर्वतः प्रतिधूपिताम्।तां पुरीं समतिक्रम्य पुरन्दरपुरोपमाम्।।।।।ददर्शान्तःपुरश्रेष्ठं नानाद्विजगणायुतम्।पौरजानपदाकीर्णं ब्राह्मणैरुपशोभितम्।।।।यज्ञविद्भि स्सुसम्पूर्णं सदस्यैः परमद्विजैः।

Он увидел город, где улицы были окроплены и подметены, украшены превосходными знаменами, усыпаны пёстрыми цветами и сияли гирляндами всякого рода.

Verse 28

सिक्तसम्मार्जितपथां पताकोत्तम भूषिताम्।विचित्रकुसुमाकीर्णां नानास्रग्भिर्विराजिताम्।।2.14.27।।संहृष्टमनुजोपेतां समृद्धविपणापणाम्। महोत्सवसमाकीर्णां राघवार्थे समुत्सुकाम्।।2.14.28।।चन्दनागरुधूपैश्च सर्वतः प्रतिधूपिताम्। तां पुरीं समतिक्रम्य पुरन्दरपुरोपमाम्।।।2.14.29।।ददर्शान्तःपुरश्रेष्ठं नानाद्विजगणायुतम्।पौरजानपदाकीर्णं ब्राह्मणैरुपशोभितम्।।2.14.30।। यज्ञविद्भि स्सुसम्पूर्णं सदस्यैः परमद्विजैः।

Она была полна ликующих толп, с богато снабжёнными рынками, переполнена великими празднествами — в радостном ожидании ради Рагхавы (Рамы).

Verse 29

सिक्तसम्मार्जितपथां पताकोत्तम भूषिताम्।विचित्रकुसुमाकीर्णां नानास्रग्भिर्विराजिताम्।।2.14.27।।संहृष्टमनुजोपेतां समृद्धविपणापणाम्। महोत्सवसमाकीर्णां राघवार्थे समुत्सुकाम्।।2.14.28।।चन्दनागरुधूपैश्च सर्वतः प्रतिधूपिताम्। तां पुरीं समतिक्रम्य पुरन्दरपुरोपमाम्।।।2.14.29।।ददर्शान्तःपुरश्रेष्ठं नानाद्विजगणायुतम्।पौरजानपदाकीर्णं ब्राह्मणैरुपशोभितम्।।2.14.30।। यज्ञविद्भि स्सुसम्पूर्णं सदस्यैः परमद्विजैः।

Тот город, со всех сторон благоухающий сандалом и дымом агарового ладана, подобный Амаравати Индры, он миновал и пошёл дальше.

Verse 30

सिक्तसम्मार्जितपथां पताकोत्तम भूषिताम्।विचित्रकुसुमाकीर्णां नानास्रग्भिर्विराजिताम्।।2.14.27।।संहृष्टमनुजोपेतां समृद्धविपणापणाम्। महोत्सवसमाकीर्णां राघवार्थे समुत्सुकाम्।।2.14.28।।चन्दनागरुधूपैश्च सर्वतः प्रतिधूपिताम्। तां पुरीं समतिक्रम्य पुरन्दरपुरोपमाम्।।।2.14.29।।ददर्शान्तःपुरश्रेष्ठं नानाद्विजगणायुतम्।पौरजानपदाकीर्णं ब्राह्मणैरुपशोभितम्।।2.14.30।। यज्ञविद्भि स्सुसम्पूर्णं सदस्यैः परमद्विजैः।

Он увидел лучшие покои внутреннего дворца, наполненные множеством собраний брахманов; теснимые горожанами и сельскими людьми и украшенные брахманами — выдающимися «дваждырождёнными», старейшинами и членами собрания, в совершенстве сведущими в обрядах ягьи.

Verse 31

तदन्तःपुरमासाद्य व्यतिचक्राम तं जनम्।।।।वसिष्ठः परमप्रीतः परमर्षिर्विवेश च।

Достигнув внутренних покоев, великий риши Васиштха, исполненный радости, прошёл сквозь толпу людей и вошёл внутрь.

Verse 32

सत्वपश्यद्विनिष्क्रान्तं सुमन्त्रं नाम सारथिम्।।।।द्वारे मनुजसिंहस्य सचिवं प्रियदर्शनम्।

Он увидел Сумантру — статного министра и колесничего, приятного видом советника, — выходящего у ворот льва среди людей, Дашаратхи.

Verse 33

तमुवाच महातेजा स्सूतपुत्रं विशारदम्।।वसिष्ठः क्षिप्रमाचक्ष्व नृपतेर्मामिहागतम्।

Великосияющий Васиштха сказал искусному сыну суты: «Немедля возвести царю о моём прибытии сюда».

Verse 34

इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः।अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्।वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः।हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः।सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः।आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह।एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।

Вот сосуды, наполненные водой Ганги, и золотые чаши с водой, принесённой из морей. Приготовлено благословенное сиденье из дерева удумбара для абхишеки. Здесь — всевозможные семена, благовония и разнообразные драгоценности; мёд, простокваша, топлёное масло, поджаренные зёрна, трава куша, цветы и молоко; восемь прекрасных дев и превосходный слон в течке. Готова великолепная колесница, запряжённая четырьмя конями, а также меч и превосходный лук; паланкин с носильщиками и зонт, подобный полной луне; два белых опахала из хвоста яка и золотой сосуд для окропления. Бледный горбатый бык, украшенный золотой гирляндой; лев с четырьмя великими клыками и могучий конь — лучший из породы. Трон, тигровая шкура и жертвенный огонь, разожжённый дровами. Собрались сонмы всяких музыкальных инструментов; куртизанки и богато украшенные женщины; наставники, брахманы, коровы, благие звери и птицы; лучшие горожане и сельчане, а также купцы гильдий со своими людьми — эти и многие другие, с приятными речами, стоят вместе с царями, приведённые сюда ради коронации Рамы.

Verse 35

इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।

Для обряда помазания при коронации принесено благоприятное сиденье из древесины удумбары; также собраны всевозможные семена, благовония и разнообразные драгоценные камни.

Verse 36

इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।

Приготовлены мёд, простокваша, топлёное масло, воздушные зёрна, трава куша, цветы и молоко; также приведены восемь прекрасных дев и лучший могучий слон в поре гона.

Verse 37

इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।

Готова великолепная колесница, запряжённая четырьмя конями, а также меч и превосходный лук; приготовлены паланкин с носильщиками и зонт, подобный луне.

Verse 38

इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।

Там стоят два белых опахала из хвоста яка и золотой сосуд для окропления; также приведён бледный горбатый бык, украшенный золотой гирляндой.

Verse 39

इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।

Присутствует лев с четырьмя великими клыками и могучий конь наилучшей породы; также готовы трон, тигровая шкура и священный огонь, хорошо разожжённый.

Verse 40

इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।

Там присутствовали толпы музыкантов всякого рода; были и куртизанки, и женщины, украшенные в великолепных нарядах. Также собрались наставники, брахманы, коровы и благие, счастливые звери и птицы.

Verse 41

इमे गङ्गोदकघटा स्सागरेभ्यश्च काञ्चनाः।।2.14.34।।औदुम्बरं भद्रपीठमभिषेकार्थमागतम्।सर्वबीजानि गन्धाश्च रत्नानि विविधानि च।।2.14.35।।क्षौद्रं दधि घृतं लाजा दर्भास्सुमनसः पयः। अष्टौ च कन्या रुचिरा मत्तश्च वरवारणः।।2.14.36।।चतुरश्वो रथश्श्रीमान्निस्त्रिंशो धनुरुत्तमम्। वाहनं नरसंयुक्तं छत्रं च शशिसन्निभम्।।2.14.37।।श्वेते च वालव्यजने भृङ्गारुश्च हिरण्मयः। हेमदामपिनध्दश्च ककुद्मान्पाण्डुरो वृषः।।2.14.38।।केसरी च चतुर्दंष्ट्रो हरिश्रेष्ठो महाबलः। सिंहासनं व्याघ्रतनु स्समिद्धश्च हुताशनः।।2.14.39।।सर्ववादित्रसङ्घाश्च वेश्याश्चालङ्कृता स्स्त्रयः। आचार्या ब्राह्मणा गावः पुण्याश्च मृगपक्षिणः।।2.14.40।।पौरजानपदश्रेष्ठा नैगमाश्च गणै स्सह। एते चान्ये च बहवो नीयमानाः प्रियंवदाः।।2.14.41।।अभिषेकाय रामस्य सह तिष्ठन्ति पार्थिवैः।

Лучшие из горожан и сельских жителей, а также купцы со своими общинами — они и многие другие, говорящие приятные слова, приводятся; и вместе с царями стоят собранные ради коронации Рамы.

Verse 42

त्वरयस्व महाराजं यथा समुदितेऽहनि।।।।पुष्ये नक्षत्रयोगे च रामो राज्यमवाप्नुयात्।

Поспеши, великий царь, чтобы с рассветом дня — при соединении со звездой Пушья — Рама принял царскую власть.

Verse 43

इति तस्य वच श्श्रुत्वा सूतपुत्रो महात्मनः।।।।स्तुवन्नृपतिशार्दूलं प्रविवेश निवेशनम्।

Услышав эти слова великодушного, Сумантра, сын возничего, восхваляя «тигра среди царей», вошёл в царские покои.

Verse 44

तं तु पूर्वोदितं वृध्दं द्वारस्था राज सम्मतम्।।।।न शेकुरभिसंरोध्दुं राज्ञः प्रियचिकीर्षवः।

Но привратники — доброжелатели, преданные всему, что было дорого царю, — не смогли удержать престарелого Сумантру, пришедшего раньше и пользовавшегося царской милостью.

Verse 45

स समीपस्थितो राज्ञस्तामवस्थामजज्ञिवान्।।।।वाग्भिः परमतुष्टाभिरभिष्टोतुं प्रचक्रमे।

Подойдя ближе к царю и не ведая о его внутреннем состоянии, он начал восхвалять его словами, призванными доставить величайшее удовольствие.

Verse 46

तत स्सूतो यथाकालं पार्थिवस्य निवेशने।।।।सुमन्त्रः प्राञ्जलिर्भूत्वा तुष्टाव जगतीपतिम्।

Затем Сумантра-возничий, войдя в царские покои в надлежащее время, встал со сложенными ладонями и восхвалил владыку земли.

Verse 47

यथा नन्दति तेजस्वी सागरो भास्करोदये।।।।प्रीतः प्रीतेन मनसा तथाऽनन्दघन स्स्वतः।

Как могучий океан ликует при восходе солнца, так и Сумантра — по природе исполненный радости — возрадовался сердцем.

Verse 48

इन्द्रमस्यां तु वेलायामभितुष्टाव मातलिः।।।।सोऽजयद्दानवान्सर्वांस्तथा त्वां बोधयाम्यहम्।

В этот самый час Матали восхваляет Индру, победителя всех данавов; так же и я пробуждаю тебя.

Verse 49

वेदास्सहाङ्गविद्याश्च यथाह्यात्मभुवं विभुम्।।।ब्रह्माणं बोधयन्त्यद्य तथा त्वां बोधयाम्यहम्।

Как ныне Веды вместе с науками Веданг пробуждают Брахму — Саморожденного и могучего, так и я пробуждаю тебя.

Verse 50

आदित्यस्सह चन्द्रेण यथा भूतधरां शुभाम्।।।।बोधयत्यद्य पृथिवीं तथा त्वां बोधयाम्यहम्।

Как Солнце вместе с Луной ныне пробуждают благую Землю, несущую всех существ, так и я пробуждаю тебя.

Verse 51

उत्तिष्ठाशु महाराज कृतकौतुकमङ्गलः।।।।विराजमानो वपुषा मेरोरिव दिवाकरः।

Восстань скорее, о великий царь, украшенный благими праздничными обрядами, и сияй своим обликом, как Солнце над горой Меру.

Verse 52

सोमसूर्यौ च काकुत्स्थ शिववैश्रवणावपि।।।।वरुणश्चाग्निरिन्द्रश्च विजयं प्रदिशन्तु ते।

О потомок Какутстхи, да даруют тебе победу Сома и Сурья, Шива и Вайшравана, а также Варуна, Агни и Индра.

Verse 53

गता भगवती रात्रिः कृतं कृत्यमिदं तव।।।।बुद्ध्यस्व नृपशार्दूल कुरु कार्यमनन्तरम्।उदतिष्ठत रामस्य समग्रमभिषेचनम्।।।।

Священная ночь миновала; всё, что тебе надлежало совершить доныне, исполнено.

Verse 54

गता भगवती रात्रिः कृतं कृत्यमिदं तव।।2.14.53।।बुद्ध्यस्व नृपशार्दूल कुरु कार्यमनन्तरम्। उदतिष्ठत रामस्य समग्रमभिषेचनम्।।2.14.54।।

Пробудись к своему решению, о тигр среди царей, и соверши то, что должно быть сделано далее; все приготовления к помазанию Рамы уже полностью готовы.

Verse 55

पौरजानापदैश्चापि नैगमैश्च कृताञ्जलिः।स्वयं वशिष्ठो भगवान्ब्राह्मणै स्सह तिष्ठति।।।।

Сложив ладони в благоговении, горожане и сельские жители, а также купцы, стоят в ожидании; и сам почтенный Васиштха пребывает там вместе с брахманами.

Verse 56

क्षिप्रमाज्ञाप्यतां राजन्राघवस्याभिषेचनम्।यथा ह्यपालाः पशवो यथा सेना ह्यनायका।।।।यथा चन्द्रं विना रात्रिर्यथा गावो विना वृषम्।एवं हि भविता राष्ट्रं यत्र राजा न दृश्यते।।।।

О царь, повели без промедления совершить помазание Рагхавы; ибо как скот без пастыря и как войско без вождя — всё остаётся в смятении.

Verse 57

क्षिप्रमाज्ञाप्यतां राजन्राघवस्याभिषेचनम्। यथा ह्यपालाः पशवो यथा सेना ह्यनायका।।2.14.56।।यथा चन्द्रं विना रात्रिर्यथा गावो विना वृषम्। एवं हि भविता राष्ट्रं यत्र राजा न दृश्यते।।2.14.57।।

Как ночь без луны, как коровы без быка, таков и край, где не видно царя: лишённый опоры.

Verse 58

इति तस्य वच श्शृत्वा सान्त्वपूर्वमिवार्थवत्।अभ्यकीर्यत शोकेन भूय एव महीपतिः।।।।

Услышав те исполненные смысла слова, словно сказанные с мягким утешением, владыка земли вновь был захлестнут скорбью.

Verse 59

तत स्सराजा तं सूतं सन्नहर्ष स्सुतं प्रति।शोकरक्तेक्षण श्श्रीमानुद्वीक्ष्योवाच धार्मिकः।।।।वाक्यैस्तु खलु मर्माणि मम भूयो निकृन्तसि।

Тогда праведный царь — безрадостный при мысли о сыне, с глазами, покрасневшими от горя, — поднял взгляд и сказал возничему: «Воистину, твоими словами ты вновь пронзаешь мои самые недра».

Verse 60

सुमन्त्रः करुणं श्रुत्वा दृष्ट्वा दीनं च पार्थिवम्।प्रगृहीताञ्जलिः किञ्चित्तस्माद्देशादपाक्रमत्।।।।

Услышав скорбные слова царя и увидев его в унынии, Сумантра, сложив ладони в почтении, немного отступил от того места.

Verse 61

यदा वक्तुं स्वयं दैन्यान्न शशाक महीपतिः।।।।तदा सुमन्त्रं मन्त्रज्ञा कैकेयी प्रत्युवाच ह।

Когда владыка земли в своей горести не смог говорить сам, тогда Кайкейи, сведущая в советах, ответила Сумантре.

Verse 62

सुमन्त्र राजा रजनीं रामहर्षसमुत्सुकः।।।।प्रजागरपरिश्रान्तो निद्राया वशमुपेयिवान्।

О Сумантра, царь — в радостном трепете, ожидая посвящения Рамы на царство, — бодрствовал всю ночь; изнемогший от бессонницы, он ныне подпал под власть сна.

Verse 63

तद्गच्छ त्वरितं सूत राजपुत्रं यशस्विनम्।।।।राममानय भद्रं ते नात्र कार्या विचारणा।

Итак, о возничий, ступай скорее и приведи сюда славного царевича Раму — да будет тебе благо; в этом деле не должно быть раздумий.

Verse 64

स मन्यमानः कल्याणं हृदयेन ननन्द च।।।।निर्जगाम च सम्प्रीत्या त्वरितो राजशासनात्।

Сердцем полагая, что вот-вот свершится благой знак, он возрадовался; и, повинуясь царскому повелению, тотчас вышел с радостью и поспешностью.

Verse 65

सुमन्त्रश्चिन्तयामास त्वरितं चोदितस्तया।।।।व्यक्तं रामोऽभिषेकार्थमिहायास्यति धर्मवित्।

Понуждаемый ею, Сумантра размышлял: «Ясно, что Рама — ведающий дхарму — придёт сюда ради посвящения (абхишеки)».

Verse 66

इति सूतो मतिं कृत्वा हर्षेण महताऽऽवृतः।।।।निर्जगाम महाबाहो राघवस्य दिदृक्षया।

Так решив, возничий, охваченный великой радостью, вышел, жаждая увидеть Рагхаву, могучерукого.

Verse 67

सागरह्रदसङ्काशात्सुमन्त्रोऽन्तःपुराच्छुभात्।।।।निष्क्रम्य जनसम्बाधं ददर्श द्वारमग्रतः।

Сумантра, выйдя из благого внутреннего дворца, подобного глубокой океанской заводи, вышел наружу и увидел впереди ворота, теснимые толпой.

Verse 68

ततः पुरस्तात्सहसा विनिर्गतो महीपतीन्द्वारगतो विलोकयन्।ददर्श पौरान्विविधान्महाधना नुपस्थितान्द्वारमुपेत्य विष्ठितान्।।।।

Затем он стремительно двинулся вперед, достиг ворот и, оглядевшись, увидел царей и разных богатых горожан, уже пришедших, подошедших к воротам и стоявших там.