Dhvaja-Dhāraṇa Mahātmyam: Sumati–Satyamatī, Humility, and Deliverance by Hari’s Messengers
तावुभौ दम्पती नित्यं हरिपूजापरायणौ । जातिस्मरौ महाभागौ सत्यज्ञौ सत्परायणौ ॥ ९ ॥
tāvubhau dampatī nityaṃ haripūjāparāyaṇau | jātismarau mahābhāgau satyajñau satparāyaṇau || 9 ||
Оба супруга всегда были преданы поклонению Хари. Они помнили прежние рождения (джати-смара), были весьма благословенны, знали истину и твёрдо следовали пути праведных.
Narada (narrative description within Narada–Sanatkumara dialogue context)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It portrays the ideal devotional householders: constant Hari-worship, inner clarity (truth-knowledge), and unwavering commitment to righteous conduct—signs of advanced spiritual merit.
Bhakti is shown as steady, daily dedication to Hari’s worship, shaping character into satparāyaṇa—one who naturally aligns with dharma and truth.
No specific Vedanga (like Vyakarana or Jyotisha) is taught in this verse; the practical takeaway is nitya-haripuja—regular devotional practice as a disciplined daily observance.