सुदर्शनैस्तथा धर्मः सेव्यते ह्यविरोधिभिः । सच्छूद्रैर्दानपुण्यैश्च द्विजशुश्रूषणादिभिः
sudarśanaistathā dharmaḥ sevyate hyavirodhibhiḥ | sacchūdrairdānapuṇyaiśca dvijaśuśrūṣaṇādibhiḥ
Assim, o dharma deve ser praticado por aqueles de visão clara e sem espírito de contenda. Do mesmo modo, pelos Śūdras virtuosos, por meio de dádivas meritórias e pelo serviço aos dvija (os duas-vezes-nascidos) e deveres afins.
Skanda (deduced from Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narrative style)
Scene: A peaceful tīrtha community: pilgrims and locals cooperate—some offer alms, others serve learned priests/teachers; a mediator calms a potential dispute, embodying avirodha.
Dharma is upheld through clear understanding, non-hostility, and practical virtues like charity and respectful service.
No single tīrtha is named in this verse; it functions as general dharma-instruction within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya.
Meritorious dāna and dvija-śuśrūṣā (service to the twice-born) as recognized forms of dharma-practice.