Ajñātavāsa-saṅkalpaḥ — Yudhiṣṭhira’s Resolve and Dhaumya’s Exempla on Concealment
तस्य पाटयत: काष्ठ स्वेदो वै समजायत । व्यायामेन च तेनास्य जज्ञे शिरसि वेदना
tasya pāṭayataḥ kāṣṭha svedo vai samajāyata | vyāyāmena ca tenāsya jajñe śirasi vedanā ||
Enquanto continuava a rachar a lenha, o suor de fato lhe irrompeu; e, por aquele esforço, surgiu-lhe uma dor na cabeça. A narração ressalta como o labor implacável e a tensão naturalmente geram sofrimento no corpo, insinuando a necessidade ética de um esforço com medida e de uma resistência atenta.
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights the natural consequence of intense exertion: physical strain produces fatigue and pain. Ethically, it points toward disciplined endurance while also implying the value of moderation and awareness of bodily limits.
Mārkaṇḍeya describes a person engaged in splitting wood; as the work continues, he begins to sweat, and the sustained effort results in a headache.