Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 55
शुशोच हा कष्टमिति पापोहमिति चासकृत् । तत्तस्य चांतरं दृष्ट्वाऽहृष्यत्यव्रतश्चिरात्
śuśoca hā kaṣṭamiti pāpohamiti cāsakṛt | tattasya cāṃtaraṃ dṛṣṭvā'hṛṣyatyavrataścirāt
ਉਹ ਵਾਰੰਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ—“ਹਾਏ, ਕਿੰਨੀ ਵਿਪਤਾ! ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਹਾਂ!” ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਉਹ ਦਰਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਵ੍ਰਤੀ ਉਹ ਬੇਲਗਾਮ ਮਨੁੱਖ ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਇਆ।
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages
Scene: A man weeps, hands raised in lament; behind him a shadowy figure—symbol of the ‘avratī’—smiles subtly, sensing an opening in the grieving heart.
FAQs
Excessive lamentation creates an inner breach; dharma requires mental guardianship, especially when tested by suffering.
No tīrtha is referenced; the verse focuses on ethical-psychological struggle.
Implicitly, the value of vrata (disciplined vows) is contrasted with being avrata, but no specific rite is prescribed.