Shloka 13
अनसूयोपदेशः तथा सीताया स्वयंवरकथा
Anasuya’s Counsel and Sita’s Swayamvara Narrative
ततोऽनसूया संहृष्टा श्रुत्वोक्तं सीतया वचः।शिरस्याघ्राय चोवाच मैथिलीं हर्षयन्त्युत।।2.118.13।।
tato ’nasūyā saṅhṛṣṭā śrutvoktaṃ sītayā vacaḥ |
śirasy āghrāya covāca maithilīṃ harṣayanty uta ||2.118.13||
ਤਦੋਂ ਸੀਤਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਹਿਰਦਾ ਹರ್ಷਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬੋਲੀ।
Thereafter hearing Sita's words, Anasuya affectionately kissed her forehead and saidthis in order to make her happy:
FAQs
Affectionate encouragement and respectful care for a virtuous guest—Dharma expressed as compassion and benevolent speech.
After Sītā speaks respectfully, Anasūyā is pleased and responds tenderly, preparing to bless and console her.
Anasūyā’s maternal kindness and graciousness toward a dharmic woman (Sītā).