
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପଦେଶରୂପେ କ୍ଷେତ୍ର-ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଓ ବ୍ରତବିଧାନ ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହାଯାଇଛି। ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ‘ଆଠ ଧନୁଷ’ ଦୂରତାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟସ୍ୱରୂପ ବକୁଳସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଅଛି; ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଦୁଃଖ-ଶୋକ-କ୍ଲେଶ ନାଶକ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ପରେ ବିଧି ହେଉଛି—ରବିବାର ଦିନ ସପ୍ତମୀ ତିଥି ମିଳିଲେ ରାତିଭର ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାର ଫଳରେ ସମସ୍ତ ମନୋକାମନା ସିଦ୍ଧି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକରେ ମାନ-ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଏବଂ ଉନ୍ନତି ଲାଭ ହୁଏ। ଶେଷରେ ଏହା ସ୍କନ୍ଦମହାପୁରାଣ, ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟର ‘ବକୁଳସ୍ୱାମୀ-ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଅଧ୍ୟାୟ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये । बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद्दुःखनाशनम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ପ୍ରିୟେ! ସେଠାରୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଆଠ ଧନୁଷ ଦୂରେ ବକୁଳସ୍ୱାମୀ ନାମକ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ; ସେ ଦୁଃଖନାଶକ।
Verse 2
रविवारेण सप्तम्यां कुर्याज्जागरणं नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सूर्यलोके महीयते
ରବିବାର ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ମନୁଷ୍ୟ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ସମସ୍ତ କାମନା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
Verse 312
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाद शोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ବକୁଳସ୍ୱାମୀମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୩୧୨ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।