Adhyaya 164

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात्पूर्वेण संस्थितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ, ତାପରେ ସେହି ସ୍ଥାନର ପୂର୍ବଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଅ; ଏହା ପୂଜିତ, ମହାପାପର ଓଘକୁ ଶମନ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ।

Verse 2

अश्विनेश्वरनामानं धनुषां पंचके स्थितम् । सर्वरोगप्रशमनं दृष्टं सर्वार्थसाधकम्

ଏହାର ନାମ ‘ଅଶ୍ୱିନେଶ୍ୱର’; ପାଞ୍ଚ ଧନୁଷ ଦୂରତାରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହାର ଦର୍ଶନ ସମସ୍ତ ରୋଗ ଶମନ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରେ।

Verse 3

ये केचिद्रोगिणो लोके तेषां तद्भेषजं महत् । माघमासे द्वितीयायां दर्शनं तस्य दुर्लभम्

ଲୋକରେ ଯେ କେହି ରୋଗୀ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ମହାଔଷଧ; କିନ୍ତୁ ମାଘମାସର ଦ୍ୱିତୀୟା ତିଥିରେ ଏହାର ଦର୍ଶନ ଦୁର୍ଲଭ।

Verse 4

तस्मात्पश्येच्च तद्भक्त्या यदि श्रेयोऽभिकांक्षितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्

ଏହେତୁ ଯେ ପରମ ଶ୍ରେୟ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ, ସେ ଭକ୍ତିସହିତ ତାହାର ଦର୍ଶନ କରୁ। ପୂଜିତ ହେଲେ ତାହା ମହାପାପର ପ୍ରବାହକୁ ଶମନ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ବର ଦେଇଥାଏ।

Verse 5

इति लिङ्गद्वयं देवि सूर्यपुत्रप्रतिष्ठितम् । तस्मिन्नेव दिने पश्येत्संयतात्मा नरोत्तमः

ହେ ଦେବି, ଏହିପରି ସୂର୍ୟପୁତ୍ର ଏହି ଲିଙ୍ଗଦ୍ୱୟକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ସେହି ଦିନେ ହିଁ ସଂଯତାତ୍ମା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଯାଇ ତାହାଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 164

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ୟ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଭାଗରେ ‘ଅଶ୍ୱିନେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୧୬୪ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।