दृष्टोऽहं तैर्न सन्देहो यैः कृतं कृष्णदर्शनम् । एका मूर्तिर्न सन्देहो मम कृष्णस्य नांतरम्
dṛṣṭo'haṃ tairna sandeho yaiḥ kṛtaṃ kṛṣṇadarśanam | ekā mūrtirna sandeho mama kṛṣṇasya nāṃtaram
ଯେମାନେ କୃଷ୍ଣଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି ସେମାନେ ମୋତେ ହିଁ ଦେଖିଛନ୍ତି—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଦିବ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ଏକଟି; ମୋ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭେଦ ନାହିଁ।
Śiva
Tirtha: Dvārakā (as the setting for Kṛṣṇa-darśana equated with Śiva-darśana)
Type: kshetra
Listener: Pilgrims/seekers (implied)
Scene: Śiva declares identity with Kṛṣṇa: a composite Harihara-like vision or two deities sharing a single aura; devotees realize that Kṛṣṇa-darśana equals Śiva-darśana.
It teaches Hari–Hara harmony: devotion to Kṛṣṇa is not opposed to Śiva, for the divine is affirmed as non-different in essence.
Dvārakā, as the setting where Kṛṣṇa-darśana is praised and linked to Śiva’s own presence.
Kṛṣṇa-darśana is upheld as spiritually equivalent to Śiva-darśana in this context.