एवं वाय्वग्निसोमैश्च देहः संधारितस्त्वसौ । आकाशजानि स्रोतांसि तथा कोष्ठविविक्तता
evaṃ vāyvagnisomaiśca dehaḥ saṃdhāritastvasau | ākāśajāni srotāṃsi tathā koṣṭhaviviktatā
ଏହିପରି ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦେହ ଧାରିତ ହୁଏ। ଆକାଶରୁ ଦେହର ସ୍ରୋତାଂସି (ନାଡୀ/ମାର୍ଗ) ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏବଂ ତାହାରୁ କୋଷ୍ଠମାନଙ୍କର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଖାଲିସ୍ଥାନ ଓ ବିଭକ୍ତତା ମଧ୍ୟ ହୁଏ।
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative convention)
Scene: A teacher illustrates the body as a temple: vāyu as moving currents, agni as inner flame, soma as cooling nectar; ākāśa as luminous space forming channels and cavities.
Life is sustained by cosmic principles (elements and forces); recognizing this fosters humility and dharmic living.
None is referenced; the verse is cosmological-physiological instruction.
No ritual is prescribed in this verse.