Adhyaya 29

Verse 1

।अगस्त्य उवाच । विना स्नानेन गंगाया नृणां जन्मनिरथर्कम् । उपायांतरमस्त्यन्यद्येन स्नानफलं लभेत्

ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ—ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ ବିନା ମନୁଷ୍ୟଜନ୍ମ ଯେନେ ନିରର୍ଥକ। ସେହି ସ୍ନାନର ଫଳ ପାଇବାକୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ଅଛି କି?

Verse 2

अशक्तानां च पंगूनामालस्योपहतात्मनाम् । दूरदेशांतरस्थानां गंगास्नानं कथं भवेत्

ଅଶକ୍ତମାନେ, ପଙ୍ଗୁମାନେ, ଆଳସ୍ୟରେ ସଙ୍କଳ୍ପ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିବାମାନେ, ଏବଂ ଦୂର ଦେଶାନ୍ତରରେ ବସୁଥିବାମାନେ—ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କିପରି ସମ୍ଭବ ହେବ?

Verse 3

दानं वाऽथ व्रतंवाऽथ मंत्रःस्तोत्रजपोऽथवा । तीर्थांतराभिषेको वा देवतोपासनं तु वा

ଦାନ କିମ୍ବା ବ୍ରତ, କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର-ସ୍ତୋତ୍ର ଜପ; ଅଥବା ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥରେ ଅଭିଷେକ-ସ୍ନାନ; କିମ୍ବା ଦେବତାର ଉପାସନା—ଏମିତି କିଛି ସାଧନ ଅଛି କି?

Verse 4

यद्यस्तिकिंचित्षड्वक्त्र गंगास्नानफलप्रदम् । विधानांतरमात्रेण तद्वद प्रणताय मे

ହେ ଷଡ୍ବକ୍ତ୍ର! ଯଦି କେବଳ ବିକଳ୍ପ ବିଧିମାତ୍ରରେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ଦେଇପାରୁଥିବା କିଛି ସାଧନ ଅଛି, ତେବେ ପ୍ରଣତ ମୋତେ ସେଥି କହନ୍ତୁ।

Verse 5

त्वत्तो न वेदस्कंदान्यो गंगागर्भ समुद्भव । परं स्वर्गतरंगिण्या महिमानं महामते

ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ଗଙ୍ଗାଗର୍ଭସମୁଦ୍ଭବ! ସ୍ୱର୍ଗତରଙ୍ଗିଣୀ ଗଙ୍ଗାର ପରମ ମହିମା, ହେ ମହାମତେ, ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ।

Verse 6

स्कंद उवाच । संति पुण्यजलानीह सरांसि सरितो मुने । स्थाने स्थाने च तीर्थानि जितात्माध्युषितानि च

ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ—ହେ ମୁନେ! ଏଠାରେ ଅନେକ ପୁଣ୍ୟଜଳ ଅଛି—ସରୋବର ଓ ନଦୀମାନେ; ଏବଂ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ତୀର୍ଥମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯାହା ଜିତାତ୍ମ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଅଧିଷ୍ଠାନରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି।

Verse 7

दृष्टप्रत्ययकारीणि महामहिम भांज्यपि । परं स्वर्गतरंगिण्याः कोट्यंशोपि न तत्र वै

ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଫଳଦାୟକ ଓ ମହାମହିମାଯୁକ୍ତ ତୀର୍ଥଜଳ ଅନ୍ୟତ୍ର ଥାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗତରଙ୍ଗିଣୀ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ପରମ ମହିମାର କୋଟ୍ୟଂଶ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ନାହିଁ।

Verse 8

अनेनैवानुमानेन बुद्ध्यस्व कलशोद्भव । दध्रे गंगोत्तमांगेन देवदेवेन शंभुना

ଏହି ଅନୁମାନରେ, ହେ କଳଶୋଦ୍ଭବ (ଅଗସ୍ତ୍ୟ), ବୁଝ—ଦେବଦେବ ଶମ୍ଭୁ (ଶିବ) ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ନିଜ ଉତ୍ତମାଙ୍ଗ, ଅର୍ଥାତ୍ ଶିରରେ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।

Verse 9

स्नानकालेऽन्य तीर्थेषु जप्यते जाह्नवी जनैः । विना विष्णुपदीं क्वान्यत्समर्थमघमोचने

ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନକାଳେ ଲୋକେ ‘ଜାହ୍ନବୀ’ ନାମ ଜପ କରନ୍ତି; କାରଣ ବିଷ୍ଣୁପଦୀ (ଗଙ୍ଗା) ବିନା ପାପମୋଚନେ ସମର୍ଥ ଆଉ କିଏ?

Verse 10

गंगास्नानफलं ब्रह्मन्गंगायामेव लभ्यते । यथा द्राक्षाफलस्वादो द्राक्षायामेव नान्यतः

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ଗଙ୍ଗାରେ ହିଁ ମିଳେ; ଯେପରି ଦ୍ରାକ୍ଷାଫଳର ସ୍ୱାଦ ଦ୍ରାକ୍ଷାରେ ହିଁ, ଅନ୍ୟତ୍ର ନୁହେଁ।

Verse 11

अस्त्युपाय इह त्वेकः स्याद्येनाविकलं फलम् । स्नानस्य देवसरितो महागुह्यतमो मुने

ହେ ମୁନେ, ଏଠାରେ ଏକ ଉପାୟ ଅଛି ଯାହାଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନର ଫଳ ଅବିକଳ ହୁଏ—ଦେବସରିତା (ଗଙ୍ଗା) ସ୍ନାନପୁଣ୍ୟ ବିଷୟରେ ଏହା ମହାଗୁହ୍ୟତମ ରହସ୍ୟ।

Verse 12

शिवभक्ताय शांताय विष्णुभक्तिपराय च । श्रद्धालवे त्वास्तिकाय गर्भवासमुपुक्षवे

ଏହା ଶାନ୍ତସ୍ୱଭାବ ଶିବଭକ୍ତ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ପରାୟଣ ଭକ୍ତ ପାଇଁ; ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ଆସ୍ତିକ ଓ ଗର୍ଭବାସ-ବନ୍ଧନ (ପୁନର୍ଜନ୍ମ) ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ଆକାଂକ୍ଷୀ ପାଇଁ।

Verse 13

कथनीयं न चान्यस्य कस्यचित्केनचित्क्वचित् । इदं रहस्यं परमं महापातकनाशनम्

ଏହାକୁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ—କାହା ଦ୍ୱାରା, କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ—କେବେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ପରମ ରହସ୍ୟ ମହାପାତକନାଶକ।

Verse 14

महाश्रेयस्करं पुण्यं मनोरथकरं परम् । द्युनदीप्रीतिजनकं शिवसंतोषसंतति

ଏହା ପରମ ପୁଣ୍ୟ, ମହାଶ୍ରେୟକର ଓ ଉତ୍ତମ ମନୋରଥ ପୂରଣକାରୀ। ଏହା ଦିବ୍ୟ ନଦୀ (ଗଙ୍ଗା)କୁ ପ୍ରୀତି ଦେଇ, ଶିବସନ୍ତୋଷର ଅବିରତ ଧାରା ପ୍ରଦାନ କରେ।

Verse 15

नाम्नां सहस्रगंगायाः स्तवराजेषुशो भनम् । जप्यानां परमं जप्यं वेदोपनिषदासमम्

‘ଗଙ୍ଗା-ସହସ୍ରନାମ’ ସ୍ତବରାଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୋଭନ; ଜପ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ପରମ ଜପ୍ୟ—ବେଦ ଓ ଉପନିଷଦ ସମ।

Verse 16

जपनीयं प्रयन्नेन मौनिना वाचकं विना । शुचिस्थानेषु शुचिना सुस्पष्टाक्षरमेव च

ଏହାକୁ ପ୍ରୟତ୍ନପୂର୍ବକ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍—ମୌନରେ, ବାଚକ (ବୃତ୍ତିଗତ ପାଠକ) ବିନା; ଶୁଚି ଜନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଚି ସ୍ଥାନରେ, ଏବଂ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ।

Verse 17

स्कंद उवाच । ओंनमो गंगादेव्यै । ओंकाररूपिण्यजराऽतुलाऽनमताऽमृतस्रवा । अत्युदाराऽभयाऽशोकाऽलकनंदाऽमृताऽमला

ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ—ଓଁ ଗଙ୍ଗାଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆପଣ ଓଁକାରରୂପିଣୀ, ଅଜରା, ଅତୁଳା; ନମନକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅମୃତଧାରା। ଅତ୍ୟୁଦାରା, ଅଭୟଦାୟିନୀ, ଶୋକହାରିଣୀ—ଅଲକନନ୍ଦା, ଅମୃତା, ଅମଲା।

Verse 18

अनाथवत्सलाऽमोघाऽपांयोनिरमृतप्रदा । अव्यक्तलक्षणाऽक्षोभ्या ऽनवच्छिन्नाऽपराजिता

ଆପଣ ଅନାଥବତ୍ସଳା, କୃପାରେ ଅମୋଘ; ଜଳମାନଙ୍କର ଆଦି-ଯୋନି ଓ ଅମୃତପ୍ରଦାୟିନୀ। ଆପଣଙ୍କ ଲକ୍ଷଣ ଅବ୍ୟକ୍ତ; ଆପଣ ଅକ୍ଷୋଭ୍ୟ, ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଓ ଅପରାଜିତା।

Verse 19

अनाथनाथाऽभीष्टार्थसिद्धिदाऽनंगवर्धिनी । अणिमादिगुणाऽधाराग्रगण्याऽलीकहारिणी

ଆପଣ ଅନାଥଙ୍କର ନାଥ, ଇଷ୍ଟାର୍ଥସିଦ୍ଧିଦାୟିନୀ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ପ୍ରେମ (ଅନଙ୍ଗ) ବର୍ଧିନୀ। ଅଣିମାଦି ଯୋଗଗୁଣର ଆଧାର, ପୂଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ, ଏବଂ ଅସତ୍ୟହାରିଣୀ।

Verse 20

अचिंत्यशक्तिरनघाऽद्भुतरूपाऽघहारिणी । अद्रिराजसुताऽष्टांगयोगसिद्धिप्रदाऽच्युता

ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅଚିନ୍ତ୍ୟ; ଆପଣ ଅନଘା, ଅଦ୍ଭୁତରୂପା, ପାପହାରିଣୀ। ଆପଣ ଅଦ୍ରିରାଜସୁତା, ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗଯୋଗସିଦ୍ଧି ପ୍ରଦାୟିନୀ, ଏବଂ ଅଚ୍ୟୁତା—ସ୍ୱଭାବରୁ କେବେ ନ ଚ୍ୟୁତ।

Verse 21

अक्षुण्णशक्तिरसुदाऽनंततीर्थाऽमृतोदका । अनंतमहिमाऽपाराऽनंतसौख्यप्रदाऽन्नदा

ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ; ଆପଣ ଜୀବନଦାୟିନୀ, ଅନନ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ଭରିତ, ଏବଂ ଅମୃତଜଳସ୍ୱରୂପା। ଆପଣଙ୍କ ମହିମା ଅନନ୍ତ ଓ ଅପାର; ଆପଣ ଅନନ୍ତ ସୁଖପ୍ରଦାୟିନୀ ଓ ଅନ୍ନଦା।

Verse 22

अशेषदेवतामूर्तिरघोराऽमृतरूपिणी । अविद्याजालशमनी ह्यप्रतर्क्यगतिप्रदा

ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି; ଅଘୋରା, ଅମୃତସ୍ୱରୂପିଣୀ। ସେ ଅବିଦ୍ୟାଜାଳକୁ ଶାନ୍ତ କରି ତର୍କାତୀତ ଗତି ଦାନ କରନ୍ତି।

Verse 23

अशेषविघ्नसंहर्त्री त्वशेषगुणगुंफिता । अज्ञानतिमिरज्योतिरनुग्रहपरायणा

ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନର ସଂହାରିଣୀ, ସମସ୍ତ ସଦ୍ଗୁଣରେ ଗୁଂଫିତ। ତୁମେ ଅଜ୍ଞାନ-ତିମିରର ଜ୍ୟୋତି, ଅନୁଗ୍ରହରେ ପରାୟଣ।

Verse 24

अभिरामाऽनवद्यांग्यनंतसाराऽकलंकिनी । आरोग्यदाऽनंदवल्ली त्वापन्नार्तिविनाशिनी

ସେ ଅଭିରାମା, ନିର୍ଦୋଷ ଅଙ୍ଗଯୁକ୍ତା, ଅନନ୍ତସାରା ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କିନୀ। ସେ ଆରୋଗ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି, ଆନନ୍ଦବଲ୍ଲୀ, ଶରଣାଗତଙ୍କ ଆର୍ତ୍ତି ନାଶ କରନ୍ତି।

Verse 25

आश्चर्यमूर्तिरायुष्या ह्याढ्याऽद्याऽप्राऽर्यसेविता । आप्यायिन्याप्तविद्याऽख्यात्वानंदाऽश्वासदायिनी

ସେ ଆଶ୍ଚର୍ୟମୂର୍ତ୍ତି, ଆୟୁଷ୍ୟ ଦାନକାରିଣୀ; ସମୃଦ୍ଧା, ଆଦ୍ୟା, ଆର୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା। ସେ ପୋଷିଣୀ, ସମ୍ୟକ୍ ବିଦ୍ୟା-ପ୍ରାପ୍ତି ଭାବେ ଖ୍ୟାତ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଆଶ୍ୱାସ ଦାନ କରନ୍ତି।

Verse 26

आलस्यघ्न्यापदां हंत्री ह्यानंदामृतवर्षिणी । इरावतीष्टदात्रीष्टा त्विष्टापूर्तफलप्रदा

ସେ ଆଳସ୍ୟନାଶିନୀ ଓ ଆପଦାହନ୍ତ୍ରୀ; ସେ ଆନନ୍ଦାମୃତ ବର୍ଷା କରନ୍ତି। ଇରାବତୀ, ଇଷ୍ଟବରଦାତ୍ରୀ, ପ୍ରିୟା ଓ ଦୀପ୍ତିମତୀ—ସେ ଇଷ୍ଟ-ପୂର୍ତ୍ତ କର୍ମର ଫଳ ଦାନ କରନ୍ତି।

Verse 27

इतिहासश्रुतीड्यार्था त्विहामुत्रशुभप्रदा । इज्याशीलसमिज्येष्ठा त्विंद्रादिपरिवंदिता

ତୁମେ ଇତିହାସ ଓ ଶ୍ରୁତିରେ ସ୍ତୁତ ଅର୍ଥସ୍ୱରୂପା; ଇହଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ଶୁଭଦାୟିନୀ। ଯଜ୍ଞ-ପୂଜାନିଷ୍ଠମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ପରିବନ୍ଦନ କରନ୍ତି।

Verse 28

इलालंकारमालेद्धा त्विंदिरारम्यमंदिरा । इदिंदिरादिसंसेव्या त्वीश्वरीश्वरवल्लभा

ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ଅଲଙ୍କୃତ କରୁଥିବା ମାଳାରେ ଭୂଷିତା; ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ରମ୍ୟ ମନ୍ଦିର। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆଦି ଦିବ୍ୟଶକ୍ତିମାନେ ତୁମକୁ ସେବନ କରନ୍ତି; ତୁମେ ଈଶ୍ୱରାଧୀଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରିୟା।

Verse 29

ईतिभीतिहरेड्या च त्वीडनीय चरित्रभृत् । उत्कृष्टशक्तिरुत्कृष्टोडुपमंडलचारिणी

ତୁମେ ସ୍ତୁତ୍ୟା ଏବଂ ବିପଦ-ଭୟ ହରଣକାରିଣୀ; ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରିଛ। ତୁମ ଶକ୍ତି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ; ତୁମେ ନକ୍ଷତ୍ରମଣ୍ଡଳର ଉଚ୍ଚ ମଣ୍ଡଳରେ ବିଚର କର।

Verse 30

उदितांबरमार्गोस्रोरगलोकविहारिणी । उक्षोर्वरोत्पलोत्कुंभा उपेंद्रचरणद्रवा

ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକାଶମାର୍ଗରେ ବିଚରଣ କରି ଲୋକଲୋକାନ୍ତରେ ବିହାର କର। ଉର୍ବର କ୍ଷେତ୍ର, ପଦ୍ମପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳ ଓ ଓସଣ୍ଡା କୁମ୍ଭ ପରି ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧା; ଉପେନ୍ଦ୍ର (ବିଷ୍ଣୁ)ଙ୍କ ଚରଣେ ତୁମେ ଭକ୍ତିରେ ଦ୍ରବିତ ହୁଅ।

Verse 31

उदन्वत्पूर्तिहेतुश्चोदारोत्साहप्रवर्धिनी । उद्वेगघ्न्युष्णशमनी उष्णरश्मिसुता प्रिया

ତୁମେ ସମୁଦ୍ରସଦୃଶ ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ହେତୁ ଏବଂ ଉଦାର ଉତ୍ସାହ ବଢ଼ାଉଥିବା ଦେବୀ। ତୁମେ ଉଦ୍ବେଗ ନାଶ କର, ଦାହ ଶମନ କର; ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ-ସୁତାଙ୍କୁ ତୁମେ ପ୍ରିୟ।

Verse 32

उत्पत्ति स्थिति संहारकारिण्युपरिचारिणी । ऊर्जं वहंत्यूर्जधरोर्जावती चोर्मिमालिनी

ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି-ସ୍ଥିତି-ସଂହାର କରୁଥିବା ଦେବୀ, ଏବଂ ପୋଷଣଶକ୍ତିରୂପେ ପରିଚର୍ୟା କରୁଥିବା ମଧ୍ୟ। ତୁମେ ପ୍ରାଣ-ଊର୍ଜା ବହନ କର; ତୁମେ ଊର୍ଜଧାରିଣୀ, ତେଜସ୍ୱିନୀ ଓ ତରଙ୍ଗମାଳିନୀ।

Verse 33

ऊर्ध्वरेतःप्रियोर्ध्वाध्वा ह्यूर्मिलोर्ध्वगतिप्रदा । ऋषिवृंदस्तुतर्द्धिश्च ऋणत्रयविनाशिनी

ତୁମେ ଊର୍ଧ୍ୱରେତସ୍ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ଏବଂ ତୁମେ ନିଜେ ଊର୍ଧ୍ୱମାର୍ଗ। ପବିତ୍ରଶକ୍ତିର ତରଙ୍ଗରୂପେ ତୁମେ ଉଚ୍ଚଗତି ଦେଉଛ; ଋଷିବୃନ୍ଦ ଯାହାକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ସେଇ ଋଦ୍ଧି ତୁମେ, ଏବଂ ତ୍ରିବିଧ ଋଣନାଶିନୀ।

Verse 34

ऋतंभरर्द्धिदात्री च ऋक्स्वरूपा ऋजुप्रिया । ऋक्षमार्गवहर्क्षार्चिरृजुमार्गप्रदर्शिनी

ତୁମେ ଋତଂଭରା—ସତ୍ୟଧାରିଣୀ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଋଦ୍ଧିଦାତ୍ରୀ; ତୁମେ ଋକ୍-ସ୍ୱରୂପା ଏବଂ ଋଜୁମାର୍ଗପ୍ରିୟା। ତୁମେ ନକ୍ଷତ୍ରମାର୍ଗ ବହନ କର, ସେମାନଙ୍କ ଜ୍ୟୋତି ତୁମେ, ଏବଂ ସିଧା ମାର୍ଗ ପ୍ରଦର୍ଶିନୀ।

Verse 35

एधिताऽखिलधर्मार्थात्वेकैकामृतदायिनी । एधनीयस्वभावैज्या त्वेजिता शेषपातका

ତୁମେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତା, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭକ୍ତକୁ ମଧ୍ୟ ଅମୃତ ଦେଉଛ। ପୂଜାରେ ତୁମ ସ୍ୱଭାବ ପ୍ରଦୀପ୍ତ ହୁଏ; ତୁମେ ପ୍ରକଟ ହୋଇ ଅବଶିଷ୍ଟ ପାପମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନାଶ କର।

Verse 36

ऐश्वर्यदैश्वर्यरूपा ह्यैतिह्यं ह्यैंदवी द्युतिः । ओजस्विन्योषधीक्षेत्रमोजोदौदनदायिनी

ତୁମେ ଐଶ୍ୱର୍ୟଦାତ୍ରୀ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ୟସ୍ୱରୂପା; ପବିତ୍ର ଐତିହ୍ୟ-ପରମ୍ପରାରେ ପୂଜିତା, ଚନ୍ଦ୍ରସମ ଦ୍ୟୁତିମୟୀ। ତୁମେ ଓଜସ୍ୱିନୀ, ଔଷଧିକ୍ଷେତ୍ରସ୍ୱରୂପା; ପୋଷଣ ଓ ବଳବର୍ଧକ ଦାନ ତୁମେ ପ୍ରଦାନ କର।

Verse 37

ओष्ठामृतौन्नत्यदात्री त्वौषधं भवरोगिणाम् । औदार्यचंचुरौपेंद्री त्वौग्रीह्यौमेयरूपिणी

ହେ ଦେବୀ! ତୁମେ ଓଷ୍ଠରେ ଅମୃତସମ ମଧୁର ବାଣୀ ଓ ସ୍ତୁତିର ଉନ୍ନତି ଦେଉଛ; ଭବ-ରୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ହିଁ ଔଷଧ। ତୁମେ ଦାନରେ ଶୀଘ୍ର, ଔପେନ୍ଦ୍ରୀ-ଶକ୍ତିସ୍ୱରୂପା, ଉଗ୍ର ଓ ଅମେୟ ରୂପ ପ୍ରକାଶ କର।

Verse 38

अंबराध्ववहांऽवष्ठां वरमालांबुजेक्षणा । अंबिकांबुमहायोनिरंधोदांधकहारिणी

ହେ ଦେବୀ! ତୁମେ ଆକାଶପଥବାହିନୀ, ଦୃଢ଼ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ପଦ୍ମନେତ୍ରୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଳାରେ ଭୂଷିତ। ହେ ଅମ୍ବିକା! ତୁମେ ଜଳସମ ମହାୟୋନି, ଅନ୍ଧକାର ହରଣକାରିଣୀ ଓ ଅନ୍ଧକ-ହନ୍ତ୍ରୀ।

Verse 39

अंशुमालाह्यंशुमती त्वंगीकृतषडानना । अंधतामिस्रहंत्र्यंधुरं जनाह्यंजनावती

ହେ ତେଜସ୍ୱିନୀ ଦେବୀ! ତୁମେ କିରଣମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶସ୍ୱରୂପା; ଷଡାନନ (ସ୍କନ୍ଦ)କୁ ନିଜରୂପେ ଅଙ୍ଗୀକାର କରିଛ। ତୁମେ ଅନ୍ଧ ତମସ୍ ନାଶ କର; ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଅଞ୍ଜନ—ସତ୍ୟଦୃଷ୍ଟି ଓ ବିବେକ ଦାତ୍ରୀ।

Verse 40

कल्याणकारिणी काम्या कमलोत्पलगंधिनी । कुमुद्वती कमलिनी कांतिः कल्पितदायिनी

ହେ କଲ୍ୟାଣକାରିଣୀ ଦେବୀ! ତୁମେ କାମ୍ୟା; କମଳ ଓ ନୀଳକମଳର ସୁଗନ୍ଧରେ ଯୁକ୍ତ। ତୁମେ କୁମୁଦ ଓ କମଳରେ ଶୋଭିତ; ତୁମେ ହିଁ କାନ୍ତି, ଭକ୍ତ ଯେପରି କଳ୍ପନା କରେ ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛ।

Verse 41

कांचनाक्षी कामधेनुः कीर्तिकृत्क्लेशनाशिनी । क्रतुश्रेष्ठा क्रतुफला कर्मबंधविभेदिनी

ହେ କାଞ୍ଚନାକ୍ଷୀ ଦେବୀ! ତୁମେ କାମଧେନୁ; ସତ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତି ଦାତ୍ରୀ ଓ କ୍ଲେଶନାଶିନୀ। ତୁମେ କ୍ରତୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଓ କ୍ରତୁଫଳସ୍ୱରୂପା; କର୍ମବନ୍ଧନକୁ ଭେଦ କରୁଥିବା ଦେବୀ।

Verse 42

कमलाक्षी क्लमहरा कृशानुतपनद्युतिः । करुणार्द्रा च कल्याणी कलिकल्मषनाशिनी

ହେ କମଳାକ୍ଷୀ ଦେବୀ! ତୁମେ ଶ୍ରମ-କ୍ଲମ ହରଣକାରିଣୀ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟତାପ ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତିମତୀ। କରୁଣାର୍ଦ୍ରା, ସଦା କଲ୍ୟାଣମୟୀ, କଳିଯୁଗର ପାପ-କଲ୍ମଷ ନାଶିନୀ।

Verse 43

कामरूपाक्रियाशक्तिः कमलोत्पलमालिनी । कूटस्था करुणाकांता कर्मयाना कलावती

ହେ ଦେବୀ! ତୁମେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣକାରିଣୀ, ପବିତ୍ର କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ସ୍ୱରୂପା; କମଳ ଓ ନୀଳକମଳ ମାଳାରେ ଭୂଷିତା। ତୁମେ କୂଟସ୍ଥ—ଅଚଳ, କରୁଣାକାନ୍ତା; ଜୀବମାନଙ୍କୁ କର୍ମାନୁସାରେ ପଥେ ପ୍ରବୃତ୍ତ କର, ଦିବ୍ୟ କଳାରେ ସମୃଦ୍ଧା।

Verse 44

कमलाकल्पलतिका कालीकलुषवैरिणी । कमनीयजलाकम्रा कपर्दिसुकपर्दगा

ହେ ଦେବୀ! ତୁମେ ଲକ୍ଷ୍ମୀସଦୃଶ, ଆଶୀର୍ବାଦର କଳ୍ପଲତା; ତୁମେ କାଳୀରୂପେ ସମସ୍ତ କଲୁଷତାର ବୈରିଣୀ। ତୁମେ ମନୋହର ଜଳ ସଦୃଶ ରମଣୀୟା; ସୁନ୍ଦର ଜଟା ଓ ଶୁଭ କେଶଗୁଚ୍ଛରେ ଅଲଙ୍କୃତ ହୋଇ ବିହର କର।

Verse 45

कालकृटप्रशमनी कदंबकुसुमप्रिया । कालिंदी केलिललिता कलकल्लोलमालिका

ହେ ଦେବୀ! ତୁମେ କାଳ-ମୃତ୍ୟୁର ବିଷକୁ ପ୍ରଶମନ କରୁଥିବା, କଦମ୍ବ କୁସୁମପ୍ରିୟା। ତୁମେ କାଳିନ୍ଦୀ (ଯମୁନା) ସ୍ୱରୂପା, କ୍ରୀଡାରେ ଲଲିତା; ମଧୁର କଲକଲ ତରଙ୍ଗ ସଦୃଶ ମାଳାରେ ଭୂଷିତା।

Verse 46

क्रांतलोकत्रयाकंडूः कंडूतनयवत्सला । खड्गिनी खड्गधाराभा खगा खंडेंदुधारिणी

ହେ ଦେବୀ! ତୁମେ ତ୍ରିଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ବେଳିତ କରୁଥିବା; କଣ୍ଡୂଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରତି ବାତ୍ସଲ୍ୟମୟୀ। ତୁମେ ଖଡ୍ଗଧାରିଣୀ, ଖଡ୍ଗଧାରା ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତ; ପକ୍ଷୀ ସମ ଦ୍ରୁତଗାମିନୀ, ଏବଂ ଖଣ୍ଡେନ୍ଦୁ (ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର) ଧାରିଣୀ।

Verse 47

खेखेलगामिनी खस्था खंडेंदुतिलकप्रिया । खेचरीखेचरीवंद्या ख्यातिः ख्यातिप्रदायिनी

ଯିଏ ଆକାଶେ କ୍ରୀଡାରେ ବିଚରେ, ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥା, ଖଣ୍ଡଚନ୍ଦ୍ର-ତିଳକପ୍ରିୟା। ଯିଏ ଖେଚରୀ ଓ ଖେଚରମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ବନ୍ଦିତ—ସେଇ ଖ୍ୟାତିସ୍ୱରୂପା, ପବିତ୍ର ଯଶ ଦାତ୍ରୀ।

Verse 48

खंडितप्रणताघौघा खलबुद्धिविनाशिनी । खातैनः कंदसंदोहा खड्गखट्वांग खेटिनी

ଯିଏ ପ୍ରଣତଙ୍କ ପାପପ୍ରବାହକୁ ଖଣ୍ଡିତ କରେ, ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧିକୁ ବିନାଶ କରେ। ଯିଏ ମୂଳରୁ ସଞ୍ଚିତ ପାପକୁ ଖୋଦି ଉପାଡ଼ି ଫେଙ୍କେ—ସେ ଖଡ୍ଗ, ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ଓ ଖେଟ ଧାରିଣୀ।

Verse 49

खरसंतापशमनी खनिः पीयूषपाथसाम् । गंगा गंधवती गौरी गंधर्वनगरप्रिया

ଯିଏ ଭୟଙ୍କର ସନ୍ତାପକୁ ଶମନ କରେ, ଅମୃତଧାରାର ଖଣି ଓ ଉତ୍ସ। ସେଇ ଗଙ୍ଗା—ସୁଗନ୍ଧମୟୀ, ଦୀପ୍ତିମୟୀ ଗୌରୀ—ଗନ୍ଧର୍ବନଗରପ୍ରିୟା।

Verse 50

गंभीरांगी गुणमयी गतातंका गतिप्रिया । गणनाथांबिका गीता गद्यपद्यपरिष्टुता

ଯାହାଙ୍କ ରୂପ ଗମ୍ଭୀର, ଯିଏ ଗୁଣମୟୀ; ଯାହାଙ୍କ ଭୟ ନିବୃତ୍ତ, ଯିଏ ସଦ୍ଗତିକୁ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଗଣନାଥଙ୍କ ଅମ୍ବିକା; ଯିଏ ସ୍ୱୟଂ ଗୀତା—ଗଦ୍ୟ ଓ ପଦ୍ୟରେ ପରିଷ୍ଟୁତ।

Verse 51

गांधारी गर्भशमनी गतिभ्रष्टगतिप्रदा । गोमती गुह्यविद्यागौर्गोप्त्री गगनगामिनी

ଗାନ୍ଧାରୀ—ଯିଏ ଗର୍ଭବନ୍ଧ ଦୁଃଖକୁ ଶମନ କରେ; ଯିଏ ଗତିଭ୍ରଷ୍ଟଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ଗତି ଦେଇଥାଏ। ଗୋମତୀ—ଗୁହ୍ୟବିଦ୍ୟାର ଦୀପ୍ତ ଗୌରୀ; ରକ୍ଷିକା, ଯିଏ ଗଗନଗାମିନୀ।

Verse 52

गोत्रप्रवर्धिनी गुण्या गुणातीता गुणाग्रणीः । गुहांबिका गिरिसुता गोविंदांघ्रिसमुद्भवा

ସେ ଗୋତ୍ରବର୍ଧିନୀ ପୁଣ୍ୟମୟୀ; ଗୁଣାତୀତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଅଗ୍ରଣୀ। ସେ ଗୁହ (କାର୍ତ୍ତିକେୟ)ଙ୍କ ଜନନୀ, ଗିରିସୁତା, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଚରଣରୁ ଉଦ୍ଭୂତା।

Verse 53

गुणनीयचरित्रा च गायत्री गिरिशप्रिया । गूढरूपा गुणवती गुर्वी गौरववर्धिनी

ତାଙ୍କ ଚରିତ୍ର ସ୍ତୁତ୍ୟ; ସେ ଗାୟତ୍ରୀ, ଗିରୀଶ (ଶିବ)ଙ୍କ ପ୍ରିୟା। ତାଙ୍କ ରୂପ ଗୂଢ଼ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ; ସେ ଗୁଣବତୀ, ଗରିମାମୟୀ, ଗୌରବବର୍ଧିନୀ।

Verse 54

ग्रहपीडाहरा गुंद्रा गरघ्नी गानवत्सला । घर्महंत्री घृतवती घृततुष्टिप्रदायिनी

ସେ ଗ୍ରହପୀଡା ହରଣକାରିଣୀ, ପୋଷଣକାରିଣୀ ମାତା; ବିଷ ଓ ଅନିଷ୍ଟ ନାଶିନୀ, ପବିତ୍ର ଗାନରେ ସ୍ନେହଶୀଳା। ସେ ଦାହତାପ ନିବାରଣ କରନ୍ତି; ଘୃତସମ ତେଜ-ପୋଷଣଯୁକ୍ତା, ଘୃତାହୁତିଜନିତ ତୃପ୍ତି ଦାତ୍ରୀ।

Verse 55

घंटारवप्रिया घोराऽघौघविध्वंसकारिणी । घ्राणतुष्टिकरी घोषा घनानंदा घनप्रिया

ସେ ଘଣ୍ଟାରବକୁ ପ୍ରିୟ ମାନନ୍ତି; ଘୋରରୂପା, ପାପପ୍ରବାହର ବିଧ୍ୱଂସକାରିଣୀ। ସେ ପବିତ୍ର ସୁଗନ୍ଧରେ ଘ୍ରାଣକୁ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତି, ଘୋଷାରୂପିଣୀ; ଘନ ଆନନ୍ଦମୟୀ, କୃପାମେଘସମ ପ୍ରିୟା।

Verse 56

घातुका घृर्णितजला घृष्टपातकसंततिः । घटकोटिप्रपीतापा घटिताशेषमंगला

ସେ ଦୁଷ୍ଟତାର ଘାତକାରିଣୀ; ତାଙ୍କ ଜଳ ପବିତ୍ର ସ୍ପନ୍ଦନରେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ। ସେ ପାପର ନିରନ୍ତର ପରମ୍ପରାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି; କୋଟି କୋଟି ଦୁଃଖଘଟକୁ ପିଇ ନେଇ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳକୁ ସିଦ୍ଧ କରନ୍ତି।

Verse 57

घृणावती घृणनिधिर्घस्मरा घूकनादिनी । घुसृणा पिंजरतनुर्घर्घरा घर्घरस्वना

ସେ କରୁଣାମୟୀ, ଦୟାର ନିଧି; ତଥାପି ଅଧର୍ମଭକ୍ଷିଣୀ ଓ ଘୋରନାଦିନୀ। ସେ ମଳ‑ପାପହାରିଣୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ତନୁଧାରିଣୀ; ମେଘଗର୍ଜନ ସମ ଘର୍ଘର ଧ୍ୱନି ଗୁଞ୍ଜେ।

Verse 58

चंद्रिका चंद्रकांतांबुश्चंचदापा चलद्युतिः । चिन्मयी चितिरूपा च चंद्रायुतशनानना

ସେ ନିଜେ ଚନ୍ଦ୍ରିକା; ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତମଣିରୁ ଝରୁଥିବା ଜଳମୟ ପ୍ରଭା; ତାଙ୍କ ଦ୍ୟୁତି ଚଞ୍ଚଳ ଭାବେ ଝଲମଲ କରେ। ସେ ଚିନ୍ମୟୀ, ଚିତିରୂପା; ତାଙ୍କ ମୁଖ କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ର ସମ ଦୀପ୍ତ।

Verse 59

चांपेयलोचना चारुश्चार्वंगी चारुगामिनी । चार्या चारित्रनिलया चित्रकृच्चित्ररूपिणी

ତାଙ୍କ ନୟନ ଚାମ୍ପେୟ ପୁଷ୍ପ ସମ; ସେ ମନୋହରା, ସୁନ୍ଦରାଙ୍ଗୀ ଓ ରମଣୀୟ ଗାମିନୀ। ସେ ସଦାଚାରଯୋଗ୍ୟା, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରର ନିଲୟ; ସେ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟକାରିଣୀ, ନିଜେ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପିଣୀ।

Verse 60

चंपश्चंदनशुच्यंबुश्चर्चनीया चिरस्थिरा । चारुचंपकमालाढ्या चमिताशेष दुष्कुता

ସେ ଚମ୍ପକ ସୁଗନ୍ଧମୟୀ; ଚନ୍ଦନସୁରଭିତ ପବିତ୍ର ଜଳ ସମ ନିର୍ମଳା। ସେ ପୂଜନୀୟା ଓ ଚିରସ୍ଥିରା। ସୁନ୍ଦର ଚମ୍ପକମାଳାଧାରିଣୀ ହୋଇ ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କୃତ୍ୟକୁ ଦମନ କରି ମିତ କରିଛନ୍ତି।

Verse 61

चिदाकाशवहाचिंत्या चंचच्चामरवीजिता । चोरिताशेषवृजिना चरिताशेषमंडला

ସେ ଚିଦାକାଶରେ ବିହରଣକାରିଣୀ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟା; ଚଞ୍ଚଳ ଚାମରଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବୀଜନ କରାଯାଏ। ସେ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଚୋରିକରି ହରିନେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳ—ଲୋକ ଓ କ୍ଷେତ୍ର—ରେ ଚରଣ କରି ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ ରହନ୍ତି।

Verse 62

छेदिताखिलपापौघा छद्मघ्नी छलहारिणी । छन्नत्रिविष्टप तला छोटिताशेषबंधना

ସେ ସମସ୍ତ ପାପପ୍ରବାହକୁ ଛେଦ କରନ୍ତି; ପାଖଣ୍ଡକୁ ନାଶ କରି ଛଳକୁ ହରଣ କରନ୍ତି। ସେ ତ୍ରିବିଷ୍ଟପ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ ଅବଶେଷ ନ ରଖି ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି।

Verse 63

छुरितामृतधारौघा छिन्नैनाश्छंदगामिनी । छत्रीकृतमरालौघा छटीकृतनिजामृता

ସେ ଅମୃତଧାରାର ଓଘରେ ଅଭିଷିକ୍ତ; ପାପକୁ ଛେଦ କରି ଛନ୍ଦ-ଲୟାନୁସାରେ ଗମନ କରନ୍ତି। ସେ ମରାଳ-ହଂସସମୂହକୁ ଛତ୍ରରୂପ କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଅମୃତକୁ ଦୀପ୍ତ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତି।

Verse 64

जाह्नवी ज्या जगन्माता जप्या जंघालवीचिका । जया जनार्दनप्रीता जुषणीया जगद्धिता

ସେ ଜାହ୍ନବୀ (ଗଙ୍ଗା); ସେ ବଳର ଧନୁର୍ଜ୍ୟା ପରି ଦୃଢ଼; ସେ ଜଗନ୍ମାତା ଏବଂ ଜପରେ ସ୍ମରଣୀୟା। ସେ ଜୟସ୍ୱରୂପା, ଜନାର୍ଦନପ୍ରିୟା, ସେବ୍ୟା-ଆରାଧ୍ୟା ଏବଂ ସମଗ୍ର ଜଗତର ହିତକାରିଣୀ।

Verse 65

जीवनं जीवनप्राणा जगज्ज्येष्ठा जगन्मयी । जीवजीवातुलतिका जन्मिजन्मनिबर्हिणी

ସେ ଜୀବନ ସ୍ୱୟଂ, ଜୀବମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣଶକ୍ତି; ସେ ଜଗତର ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ଓ ଜଗନ୍ମୟୀ। ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କର ଜୀବନରସ-ଲତା ଏବଂ ଜନ୍ମେ ଜନ୍ମେର ସଂସାରଚକ୍ରକୁ ଉତ୍ପାଟନ କରନ୍ତି।

Verse 66

जाड्यविध्वंसनकरी जगद्योनिर्जलाविला । जगदानंदजननी जलजा जलजेक्षणा

ସେ ଜାଡ୍ୟ (ଜଡତା) ବିଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି; ସେ ଜଗଦ୍ୟୋନି, ଜଳରୂପେ ପ୍ରବାହିତ। ସେ ଜଗଦାନନ୍ଦଜନନୀ; ଜଳଜା, ଜଳଜେକ୍ଷଣା—କାଶୀର ମଙ୍ଗଳଶକ୍ତି ଭାବେ ସ୍ତୁତ।

Verse 67

जनलोचनपीयूषा जटातटविहारिणी । जयंती जंजपूकघ्नी जनितज्ञानविग्रहा

ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ନୟନ ପାଇଁ ଅମୃତ; ଶିବଙ୍କ ଜଟାତଟରେ ବିହାର କରନ୍ତି। ସଦା ଜୟମୟୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଉପଦ୍ରବ ନାଶିନୀ, ଶରଣାଗତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେହଧାରୀ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରକାଶିନୀ।

Verse 68

झल्लरी वाद्यकुशला झलज्झालजलावृता । झिंटीशवंद्या झांकारकारिणी झर्झरावती

ସେ ଝଲ୍ଲରୀ ବାଦ୍ୟ ପରି ମଧୁର ନାଦରେ କୁଶଳ; ଝଲମଲ, ଛଲଛଲ ଜଳରେ ଆବୃତ। ଭୂତଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦିତା, ଝଂକାର ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀ, ଝରଝର ବେଗେ ପ୍ରବାହିତା।

Verse 69

टीकिताशेषपाताला टंकिकैनोद्रिपाटने । टंकारनृत्यत्कल्लोला टीकनीयमहातटा

ସେ ସମସ୍ତ ପାତାଳକୁ ମଧ୍ୟ ଗୁଞ୍ଜାଇ ଦିଅନ୍ତି; ନିଜ ଉଗ୍ର ପ୍ରବାହବଳରେ ପର୍ବତକୁ ମଧ୍ୟ ଚିରି ପତନ କରାନ୍ତି। ଟଂକାରେ ନୃତ୍ୟମାନ ତରଙ୍ଗଯୁକ୍ତା, ଧ୍ୟାନ-ଦର୍ଶନଯୋଗ୍ୟ ମହାତଟଧାରିଣୀ।

Verse 70

डंबरप्रवहाडीन राजहंसकुलाकुला । डमड्डमरुहस्ता च डामरोक्त महांडका

ସେ ଡମ୍ବରମୟ ଗର୍ଜନଶୀଳ ପ୍ରବାହରେ ବହେ; ରାଜହଂସକୁଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଡମରୁ ଧାରିଣୀ, ଡାମର ପରମ୍ପରାରେ ଘୋଷିତ ମହାଶକ୍ତିମୟୀ—ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଗଙ୍ଗା।

Verse 71

ढौकिताशेषनिर्वाणा ढक्कानादचलज्जला । ढुंढिविघ्नेशजननी ढणड्ढुणितपातका

ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ନିର୍ବାଣ ଦିଗକୁ ଆକର୍ଷିତ କରନ୍ତି; ଢକ୍କା-ନାଦରେ ତାଙ୍କର ଜଳ କମ୍ପିତ ହୁଏ। ସେ ଢୁଂଢି-ବିଘ୍ନେଶଙ୍କ ଜନନୀ, ଏବଂ ନିଜ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିରେ ପାପକୁ ହଲାଇ ଦୂର କରନ୍ତି।

Verse 72

तर्पणीतीर्थतीर्था च त्रिपथा त्रिदशेश्वरी । त्रिलोकगोप्त्री तोयेशी त्रैलोक्यपरिवंदिता

ସେ ତର୍ପଣ ଓ ତୃପ୍ତିର ତୀର୍ଥସ୍ୱରୂପା, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ସାର। ସେ ତ୍ରିପଥା—ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରବାହିତା—ତ୍ରିଦଶେଶ୍ୱରୀ, ତ୍ରିଲୋକରକ୍ଷିଣୀ, ଜଳାଧୀଶ୍ୱରୀ ଓ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟବନ୍ଦିତା।

Verse 73

तापत्रितयसंहर्त्री तेजोबलविवर्धिनी । त्रिलक्ष्या तारणी तारा तारापतिकरार्चिता

ସେ ତ୍ରିବିଧ ତାପକୁ ସଂହାର କରନ୍ତି ଓ ତେଜ-ବଳ ବଢ଼ାନ୍ତି। ସେ ତ୍ରିଲକ୍ଷ୍ୟା—ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷ୍ୟର ଲକ୍ଷ୍ୟ—ତାରିଣୀ, ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ତାରା; ଏବଂ ତାରାପତି (ଚନ୍ଦ୍ର) ଦ୍ୱାରା କରାର୍ଚିତା।

Verse 74

त्रैलोक्यपावनी पुण्या तुष्टिदा तुष्टिरूपिणी । तृष्णाछेत्त्री तीर्थमाता त्त्रिविक्रमपदोद्भवा

ସେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟକୁ ପାବନ କରୁଥିବା ପୁଣ୍ୟସ୍ୱରୂପା; ତୁଷ୍ଟିଦାତ୍ରୀ ଓ ତୁଷ୍ଟିରୂପିଣୀ। ସେ ତୃଷ୍ଣାଛେଦିନୀ, ତୀର୍ଥମାତା, ଏବଂ ତ୍ରିବିକ୍ରମ (ବିଷ୍ଣୁ) ପଦରୁ ଉଦ୍ଭୂତା।

Verse 75

तपोमयी तपोरूपा तपःस्तोम फलप्रदा । त्रैलोक्यव्यापिनी तृप्तिस्तृप्तिकृत्तत्त्वरूपिणी

ସେ ତପୋମୟୀ, ତପସ୍‌ର ସ୍ୱରୂପା, ତପଃସ୍ତୋମର ଫଳ ପ୍ରଦାତ୍ରୀ। ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟବ୍ୟାପିନୀ ହୋଇ ସେ ତୃପ୍ତି ନିଜେ—ତୃପ୍ତିକର୍ତ୍ରୀ—ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱସ୍ୱରୂପା।

Verse 76

त्रैलोक्यसुंदरी तुर्या तुर्यातीतपदप्रदा । त्रैलोक्यलक्ष्मीस्त्रिपदी तथ्यातिमिरचंद्रिका

ସେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟସୁନ୍ଦରୀ; ସେ ତୁର୍ୟା ଓ ତୁର୍ୟାତୀତ ପଦ ପ୍ରଦାତ୍ରୀ। ସେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଲକ୍ଷ୍ମୀ, ତ୍ରିପଦୀ, ଏବଂ ସତ୍ୟଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକାର ହରଣକାରୀ ଚନ୍ଦ୍ରିକା।

Verse 77

तेजोगर्भा तपःसारा त्रिपुरारि शिरोगृहा । त्रयीस्वरूपिणी तन्वी तपनांगजभीतिनुत्

ସେ ଅନ୍ତର୍ତେଜୋଗର୍ଭା, ତପସ୍ସାରସ୍ୱରୂପା; ତ୍ରିପୁରାରି ଶିବଙ୍କ ଶିରେ ଅଧିଷ୍ଠିତା; ତ୍ରୟୀବେଦମୂର୍ତ୍ତି, ସୂକ୍ଷ୍ମତନ୍ୱୀ—ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖେ ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

Verse 78

तरिस्तरणिजामित्रं तर्पिताशेषपूर्वजा । तुलाविरहिता तीव्रपापतूलतनूनपात्

ସେ ଭବସାଗର ପାର କରାଉଥିବା ତାରିଣୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର ମିତ୍ରା; ସମସ୍ତ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣେ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତି—ଅତୁଳ, ଏବଂ ଘୋର ପାପର ଘନ ‘ତୁଳା’ସଦୃଶ ପୁଞ୍ଜକୁ ମଧ୍ୟ କ୍ଷୀଣ କରି ଝରାଇ ଦିଅନ୍ତି।

Verse 79

दारिद्र्यदमनी दक्षा दुष्प्रेक्षा दिव्यमंडना । दीक्षावतीदुरावाप्या द्राक्षामधुरवारिभृत्

ସେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦମନକାରିଣୀ, ଦକ୍ଷା ଓ ସମର୍ଥା; ଅପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଦର୍ଶା, କିନ୍ତୁ ଦିବ୍ୟମଣ୍ଡନା; ଦୀକ୍ଷାସମ୍ପନ୍ନା ଓ ଦୁର୍ଲଭପ୍ରାପ୍ୟା—ଦ୍ରାକ୍ଷାସମ ମଧୁର ଜଳ ଧାରଣ କରି ଆନନ୍ଦ ଓ କୃପା ଦାନ କରନ୍ତି।

Verse 80

दर्शितानेककुतुका दुष्टदुर्जयदुःखहृत् । दैन्यहृद्दुरितघ्नी च दानवारि पदाब्जजा

ସେ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ କୌତୁକ ପ୍ରଦର୍ଶିନୀ; ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦୁର୍ଜୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆସୁଥିବା ଦୁଃଖ ହରଣକାରିଣୀ; ଦୈନ୍ୟ ହରି ଦୁରିତ ନାଶିନୀ—ଦାନବଶତ୍ରୁଙ୍କ ପଦାବ୍ଜରୁ ଉଦ୍ଭୂତା।

Verse 81

दंदशूकविषघ्री च दारिताघौघसंततिः । द्रुतादेव द्रुमच्छन्ना दुर्वाराघविघातिनी

ସେ ସର୍ପବିଷ ନାଶିନୀ; ପାପପ୍ରବାହର ନିରନ୍ତର ଧାରାକୁ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା; ଅତି ଦ୍ରୁତ, ଯେନେ ଦ୍ରୁମଛାୟାରେ ଗୁପ୍ତ—ଦୁର୍ବାର ପାପମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଘାତ କରନ୍ତି।

Verse 82

दमग्राह्या देवमाता देवलोकप्रदर्शिनी । देवदेवप्रियादेवी दिक्पालपददायिनी

ସେ ଦମ (ସଂଯମ) ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ଗ୍ରାହ୍ୟା; ଦେବମାତା, ଦେବଲୋକ ପ୍ରଦର୍ଶିନୀ। ଦେବଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଦେବୀ, ଯିଏ ଦିକ୍ପାଳ ପଦ ମଧ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି।

Verse 83

दीर्घायुःकारिणी दीर्घा दोग्ध्री दूषणवर्जिता । दुग्धांबुवाहिनी दोह्या दिव्या दिव्यगतिप्रदा

ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦାନକାରିଣୀ, ନିଜେ ଦୀର୍ଘ ଓ ସ୍ଥିର; ପୋଷଣଦାତ୍ରୀ ଦୋଗ୍ଧ୍ରୀ, ଦୋଷବର୍ଜିତା। ଦୁଗ୍ଧସଦୃଶ ଜୀବଦାୟିନୀ ଜଳ ବହନକାରିଣୀ; ଭକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଦୋହ୍ୟା; ଦିବ୍ୟା ଏବଂ ଦିବ୍ୟଗତି ପ୍ରଦାତ୍ରୀ।

Verse 84

द्युनदी दीनशरणं देहिदेहनिवारिणी । द्राघीयसी दाघहंत्री दितपातकसंततिः

ସେ ଦିବ୍ୟ ନଦୀ; ଦୀନଙ୍କର ଶରଣ। ଦେହଦାନକାରୀ ପୁନର୍ଜନ୍ମଚକ୍ରକୁ ନିବାରଣ କରନ୍ତି; ଅତିବିସ୍ତୃତା—ଦାହ ନାଶିନୀ, ଏବଂ ପାପସନ୍ତତିକୁ ଛେଦ କରନ୍ତି।

Verse 85

दूरदेशांतरचरी दुर्गमा देववल्लभा । दुर्वृत्तघ्नी दुर्विगाह्या दयाधारा दयावती

ସେ ଦୂର ଦେଶାନ୍ତରେ ବିଚରଣକାରିଣୀ; ଦୁର୍ଗମା, ତଥାପି ଦେବମାନଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟା। ଦୁର୍ବୃତ୍ତି ନାଶିନୀ, ଅଗାଧା; ଦୟାଧାରା, ଦୟାବତୀ।

Verse 86

दुरासदा दानशीला द्राविणी द्रुहिणस्तुता । दैत्यदानवसंशुद्धिकर्त्री दुर्बुद्धिहारिणी

ସେ ଦୁରାସଦା, ଦାନଶୀଳା; ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ପ୍ରଦାତ୍ରୀ। ଦ୍ରୁହିଣ (ବ୍ରହ୍ମା) ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତା; ଦୈତ୍ୟ-ଦାନବମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି—ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ହରଣ କରନ୍ତି।

Verse 87

दानसारा दयासारा द्यावाभूमिविगाहिनी । दृष्टादृष्टफलप्राप्तिर्देवतावृंदवंदिता

ସେ ଦାନ ଓ ଦୟାର ସାରସ୍ୱରୂପା, ଯିଏ ଦ୍ୟାଵା-ଭୂମିରେ ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଦୃଷ୍ଟ ଓ ଅଦୃଷ୍ଟ—ଉଭୟ ପୁଣ୍ୟଫଳ ମିଳେ; ଦେବଗଣସମୂହ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରେ।

Verse 88

दीर्घव्रता दीर्घदृष्टिर्दीप्ततोया दुरालभा । दंडयित्री दंडनीतिर्दुष्टदंडधरार्चिता

ସେ ଦୀର୍ଘବ୍ରତା ଓ ଦୀର୍ଘଦୃଷ୍ଟିସମ୍ପନ୍ନା; ତାଙ୍କ ଜଳ ପବିତ୍ର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ, ଏବଂ ସେ ଦୁର୍ଲଭା। ସେ ଦଣ୍ଡଦାତ୍ରୀ ଓ ଦଣ୍ଡନୀତିସ୍ୱରୂପା; ଦୁଷ୍ଟଦଣ୍ଡଧାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରନ୍ତି।

Verse 89

दुरोदरघ्नी दावार्चिर्द्रवद्रव्यैकशेवधिः । दीनसंतापशमनी दात्री दवथुवैरिणी

ସେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଓ ବିନାଶକୁ ନାଶ କରନ୍ତି; ଅଧର୍ମବିରୋଧେ ଦାବାଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତି। ସେ ପ୍ରବାହମାନ ଧନ-ଦ୍ରବ୍ୟର ଏକମାତ୍ର ନିଧି; ଦୀନଙ୍କ ସନ୍ତାପ ଶମନକାରିଣୀ ଦାତ୍ରୀ, ଏବଂ ଦାହଜ୍ୱର-ପୀଡାର ବୈରିଣୀ।

Verse 90

दरीविदारणपरा दांता दांतजनप्रिया । दारिताद्रितटा दुर्गा दुर्गारण्यप्रचारिणी

ସେ ଦରୀ ଓ ବାଧାକୁ ବିଦାରଣ କରିବାରେ ତତ୍ପର; ସେ ଦାନ୍ତା (ସଂୟମିନୀ) ଏବଂ ସଂୟମୀଜନଙ୍କ ପ୍ରିୟା। ସେ ପର୍ବତତଟକୁ ଚିରି ପଥ କରନ୍ତି; ସେ ଦୁର୍ଗା, ଯିଏ ଦୁର୍ଗମ ଅରଣ୍ୟରେ ନିର୍ଭୟେ ପ୍ରଚାର କରନ୍ତି।

Verse 91

धर्मद्रवा धर्मधुरा धेनुर्धीरा धृतिर्ध्रुवा । धेनुदानफलस्पर्शा धर्मकामार्थमोक्षदा

ସେ ଧର୍ମରୂପେ ପ୍ରବାହିତା ଓ ଧର୍ମଧୁରା ବହନକାରିଣୀ। ସେ ଧେନୁ—ଧୀରା, ସାହସିନୀ—ଏବଂ ଧୃତିରେ ଧ୍ରୁବା। ସେ ଗୋଦାନଫଳର ସ୍ପର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥ, ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।

Verse 92

धर्मोर्मिवाहिनी धुर्या धात्री धात्रीविभूषणम् । धर्मिणी धर्मशीला च धन्विकोटिकृतावना

ସେ ଧର୍ମ-ତରଙ୍ଗବାହିନୀ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଭାର ବହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟା। ସେ ଧାତ୍ରୀ—ଧାରଣଶକ୍ତିର ଭୂଷଣ ଓ ଗୌରବ; ଧର୍ମିଣୀ ଓ ଧର୍ମଶୀଳା, ଦୂର ସୀମାନ୍ତ ଓ ନିର୍ଜନ ପ୍ରାନ୍ତରକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

Verse 93

ध्यातृपापहरा ध्येया धावनी धूतकल्मषा । धर्मधारा धर्मसारा धनदा धनवर्धिनी

ସେ ଧ୍ୟାନକାରୀଙ୍କ ପାପ ହରଣ କରନ୍ତି; ସେଇ ଧ୍ୟାନର ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ସେ ବେଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଅଶୁଚିତା ଧୋଇ, ସମସ୍ତ କଲ୍ମଷ ଝାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି। ସେ ଧର୍ମଧାରା ଓ ଧର୍ମସାର; ଧନଦାତ୍ରୀ ଓ ଧନବର୍ଧିନୀ।

Verse 94

धर्माधर्मगुणच्छेत्त्री धत्तूरकुसुमप्रिया । धर्मेशी धर्मशास्त्रज्ञा धनधान्यसमृद्धिकृत्

ସେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ—ଉଭୟର ଗୁଣବନ୍ଧନକୁ ଛେଦନ କରନ୍ତି, ଧତ୍ତୂର ପୁଷ୍ପପ୍ରିୟା। ସେ ଧର୍ମେଶୀ, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞା, ଏବଂ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ସମୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି।

Verse 95

धर्मलभ्या धर्मजला धर्मप्रसवधर्मिणी । ध्यानगम्यस्वरूपा च धरणी धातृपूजिता

ସେ ଧର୍ମଦ୍ୱାରା ଲଭ୍ୟା; ତାଙ୍କର ଜଳ ହିଁ ଧର୍ମ, ଧର୍ମକୁ ପ୍ରସବ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସଦା ଧର୍ମିଣୀ। ତାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ଧ୍ୟାନଦ୍ୱାରା ଗମ୍ୟ; ସେ ଧରଣୀ, ଧାତୃଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା।

Verse 96

धूर्धूर्जटिजटासंस्था धन्या धीर्धारणावती । नंदा निर्वाणजननी नंदिनी नुन्नपातका

ସେ ଧୂର୍ଜଟି (ଶିବ)ଙ୍କ ଜଟାମଣ୍ଡଳରେ ଅବସ୍ଥିତା; ଧନ୍ୟା, ଧୀମତୀ ଓ ଧାରଣାଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନା। ସେ ନନ୍ଦା—ନିର୍ବାଣଜନନୀ; ସେ ନନ୍ଦିନୀ, ଯିଏ ପାପକୁ ହଟାଇ ନାଶ କରନ୍ତି।

Verse 97

निषिद्धविघ्ननिचया निजानंदप्रकाशिनी । नभोंगणचरी नूतिर्नम्या नारायणीनुता

ସେ ନିଷିଦ୍ଧ ଓ ବାଧାକାରୀ ବିଘ୍ନସମୂହକୁ ନାଶ କରନ୍ତି, ସ୍ୱାଭାବିକ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ଆକାଶମଣ୍ଡଳରେ ବିଚରଣଶୀଳା, ସ୍ତୁତ୍ୟର୍ହା ଓ ପ୍ରଣମ୍ୟା—ଯାହାଙ୍କୁ ନାରାୟଣୀ (ଲକ୍ଷ୍ମୀ) ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

Verse 98

निर्मला निर्मलाख्याना नाशिनीतापसंपदाम् । नियता नित्यसुखदा नानाश्चर्यमहानिधिः

ସେ ନିର୍ମଳା, ତାଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ମଧ୍ୟ ନିଷ୍କଳଙ୍କ; ସେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ସଞ୍ଚିତ ତାପ-ସମ୍ପଦ (ଦୁଃଖସଞ୍ଚୟ) କୁ ନାଶ କରନ୍ତି। ନିୟତ ଓ ଅଚଳ ହୋଇ, ସେ ନିତ୍ୟସୁଖଦାୟିନୀ; ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ମହାନିଧି।

Verse 99

नदीनदसरोमाता नायिका नाकदीर्घिका । नष्टोद्धरणधीरा च नंदनानंददायिनी

ସେ ନଦୀ, ନଦ ଓ ସରୋବରମାନଙ୍କର ମାତା; ସେ ନାୟିକା ଓ ପଥପ୍ରଦର୍ଶିକା। ସେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସରୋବରସ୍ୱରୂପା, ନଷ୍ଟକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାରେ ଧୀରା, ଏବଂ ନନ୍ଦନବନର ଆନନ୍ଦ ଦାନକାରିଣୀ।

Verse 100

निर्णिक्ताशेषभुवना निःसंगा निरुपद्रवा । निरालंबा निष्प्रपंचा निर्णाशितमहामला

ସେ ସମସ୍ତ ଭୁବନକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଆସକ୍ତିହୀନା ଓ ଉପଦ୍ରବହୀନା। ସେ ନିରାଲମ୍ବା, ପ୍ରପଞ୍ଚାତୀତା; ମହାମଳ (ଅଶୁଦ୍ଧି) କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନାଶ କରିଛନ୍ତି।

Verse 110

परमैश्वर्यजननी प्रज्ञा प्राज्ञा परापरा । प्रत्यक्षलक्ष्मीः पद्माक्षी परव्योमामृतस्रवा

ସେ ପରମ ଐଶ୍ୱର୍ୟର ଜନନୀ; ସେଇ ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ ପ୍ରାଜ୍ଞା—ପରା ମଧ୍ୟ ଅପରା ମଧ୍ୟ। ସେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ପଦ୍ମାକ୍ଷୀ; ପରବ୍ୟୋମରୁ ଅମୃତଧାରା ସ୍ରବଣ କରନ୍ତି।

Verse 120

विद्याधरी विशोका च वयोवृंदनिषेविता । बहूदका बलवती व्योमस्था विबुधप्रिया

ସେ ବିଦ୍ୟାଧାରିଣୀ ଓ ଶୋକହାରିଣୀ। ଯୁଗଯୁଗର ଜନସମୂହ ଦ୍ୱାରା ସେବିତା, ଜୀବନଦାୟିନୀ ବହୁଜଳରେ ସମୃଦ୍ଧା, ବଳବତୀ, ବ୍ୟୋମସ୍ଥା ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟା।

Verse 130

भवप्रिया भवद्वेष्टी भूतिदा भूतिभूषणा । भाललोचनभावज्ञा भूतभव्यभवत्प्रभुः

ସେ ଭବ (ଶିବ)ଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଓ ଭବବନ୍ଧନକୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା। ସେ ଐଶ୍ୱର୍ୟଦାତ୍ରୀ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ଭୂଷିତା; ଭାଲଲୋଚନ (ଶିବ)ଙ୍କ ଭାବ ଜାଣୁଥିବା, ଏବଂ ଭୂତ-ଭବ୍ୟ-ବର୍ତ୍ତମାନର ଅଧୀଶ୍ୱରୀ।

Verse 140

मालाधरी महोपाया महोरगविभूषणा । महामोहप्रशमनी महामंगलमंगलम्

ସେ ମାଳାଧାରିଣୀ; ମୋକ୍ଷର ମହୋପାୟ; ମହାଉରଗମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତା। ସେ ମହାମୋହକୁ ପ୍ରଶମିତ କରୁଥିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମହାମଙ୍ଗଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମ ମଙ୍ଗଳସ୍ୱରୂପା।

Verse 150

रागिणीरंजितशिवा रूपलावण्यशेवधिः । लोकप्रसूर्लोकवंद्या लोलत्कल्लोलमालिनी

ସେ ରାଗିଣୀ, ଶିବଙ୍କୁ ରଞ୍ଜିତ କରୁଥିବା; ରୂପ-ଲାବଣ୍ୟର ନିଧି। ସେ ଲୋକପ୍ରସୂ, ଲୋକବନ୍ଦ୍ୟା, ଏବଂ ଲୋଳାୟିତ ଉଛଳୁଥିବା ତରଙ୍ଗମାଳାରେ ଭୂଷିତା।

Verse 160

श्मशानशोधनी शांता शश्वच्छतधृतिष्टुता । शालिनी शालिशोभाढ्या शिखिवाहनगर्भभृत्

ସେ ଶ୍ମଶାନଶୋଧିନୀ ଓ ଶାନ୍ତସ୍ୱରୂପା। ଅନନ୍ତ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଡିଗ ଧୈର୍ୟ ପାଇଁ ସ୍ତୁତ୍ୟା; ସେ ଶାଳିନୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୋଭାରେ ସମୃଦ୍ଧା, ଏବଂ ଶିଖିବାହନ (ସ୍କନ୍ଦ)ଙ୍କୁ ଗର୍ଭେ ଧାରଣ କରୁଥିବା।

Verse 170

श्रद्धयाभीष्टफलदं चतुर्वर्गसमृद्धिकृत् । सकृज्जपादवाप्नोति ह्येकक्रतुफलंमुने

ହେ ମୁନେ! ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କରାଯାଇଥିବା ଏହି ଜପ ଇଷ୍ଟଫଳ ଦେଇ ଧର୍ମ-ଅର୍ଥ-କାମ-ମୋକ୍ଷ ଚତୁର୍ବର୍ଗର ସମୃଦ୍ଧି କରେ; ଏହାକୁ ଏକଥର ଜପିଲେ ମଧ୍ୟ ଏକ କ୍ରତୁ (ଯଜ୍ଞ) ସମ ପୁଣ୍ୟଫଳ ମିଳେ।

Verse 180

जन्मांतर सहस्रेषु यत्पापं सम्यगर्जितम् । गंगानामसहस्रस्य जपनात्तत्क्षयं व्रजेत्

ହଜାର ଜନ୍ମାନ୍ତରରେ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ସଞ୍ଚିତ ଯେ ପାପ, ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ସହସ୍ରନାମ ଜପ କଲେ ତାହା କ୍ଷୟ ପାଇ ନଶିଯାଏ।

Verse 190

गुरुशुश्रूषणं कुर्वन्यावज्जीवं नरोत्तमः । यत्पुण्यमर्जयेत्तद्भाग्वर्षं त्रिषवणं जपन्

ଯେ ନରୋତ୍ତମ ଜୀବନପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷା କରି ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରେ, ସେହି ପୁଣ୍ୟ ଭାଗ-ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ତ୍ରିସବଣ (ତ୍ରିକାଳ) ଏହି ଜପ କଲେ ମିଳେ।

Verse 200

दिव्याभरणसंपन्नो दिव्यभोगसमन्वितः । नंदनादिवने स्वैरं देववत्स प्रमोदते

ଦିବ୍ୟ ଆଭରଣରେ ଶୋଭିତ ଓ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗରେ ସମନ୍ୱିତ ହୋଇ, ସେ ନନ୍ଦନାଦି ଦେବ-ବନରେ ଦେବତା ପରି ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।

Verse 210

गंगास्नानप्रतिनिधिः स्तोत्रमेतन्मयेरितम् । सिस्नासुर्जाह्नवीं तस्मादेतत्स्तोत्रं जपेत्सुधीः

ମୋ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ପ୍ରତିନିଧି (ସମଫଳଦାୟକ) ଅଟେ; ତେଣୁ ଯେ ଜାହ୍ନବୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ସେ ସୁଧୀ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଜପ କରୁ।