Shukla Yajur Veda — Adhyaya 7, Mantra 12
तं प्र॒त्नथा॑ पू॒र्वथा॑ वि॒श्वथे॒मथा॑ ज्येष्ठ॒ता॑तिं बर्हि॒षद॑ᳪ स्व॒र्विद॑म् । प्र॒ती॒ची॒नं वृ॒जनं॑ दोहसे॒ धुनि॑मा॒शुं जय॑न्त॒मनु॒ यासु॒ वर्ध॑से । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ शण्डा॑य त्वै॒ष ते॒ योनि॑र्वी॒रतां॑ पा॒ह्यप॑मृष्ट॒: शण्डो॑ दे॒वास्त्वा॑ शुक्र॒पाः प्र ण॑य॒न्त्वना॑धृष्टाऽसि
táṃ pratnáthā pū́rvathā viśváthemáthā jyeṣṭhatā́tiṃ barhiṣádaṃ svarvídam | pratīcīnáṃ vṛjánaṃ dohase dhúnim āśúṃ jáyantam ánu yā́su várdhase | upayā́magṛhīto’si śaṇḍā́ya tvā́ eṣá te yónir vīrátāṃ pā́hy apamṛṣṭáḥ śaṇḍó devā́s tvā́ śukrapā́ḥ prá nayantv anādhṛṣṭo’si
ତାହାକୁ—ପ୍ରାଚୀନ ରୀତିରେ, ପୂର୍ବକାଳ ପରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରେ ଆଜି ମଧ୍ୟ—ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ ଶକ୍ତି, ବର୍ହିଷାସୀନ, ସ୍ୱର୍ବିଦ୍ (ସ୍ୱର୍ଗ ଖୋଜିବା)କୁ; ଏଇପଟେ ମୁହଁ କରିଥିବା, ଜୟଦାୟକ ବଳକୁ—ଦୋହନ ପାଇଁ; ଧୁନିମାନ (କମ୍ପାଇବା), ଶୀଘ୍ର, ଜୟନ୍ତ—ଯାହାଙ୍କ ଅନୁସରଣରେ ତୁମେ ସେହି ପଥମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ ତୁ ଅଟୁ; ଶଣ୍ଡ ପାଇଁ ମୁଁ ତୋତେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଏହା ତୋର ଯୋନି; ବୀରତାକୁ ପାଳନ କର; ଶଣ୍ଡ ଅପମୃଷ୍ଟ (ଶୁଦ୍ଧ) ଅଟେ; ଦେବମାନେ, ଶୁକ୍ରପାଃ (ଶୁଦ୍ଧ ପାନ କରୁଥିବା), ତୋତେ ଆଗକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ; ତୁ ଅନାଧୃଷ୍ଟ (ଅଜେୟ) ଅଟୁ।
तम् । प्रत्नथा । पूर्वथा । विश्वथा । इमथा । ज्येष्ठतातिम् । बर्हिषदम् । स्वर्विदम् । प्रतीचीनम् । वृजनम् । दोहसे । धुनिम् । आशुम् । जयन्तम् । अनु । यासु । वर्धसे । उपयामगृहीतः । असि । शण्डाय । त्वा । एषः । ते । योनिः । वीरताम् । पाहि । अपमृष्टः । शण्डः । देवाः । त्वा । शुक्रपाः । प्र । नयन्तु । अनाधृष्टः । असि ।