Shukla Yajur Veda — Adhyaya 30, Mantra 16
सरो॑भ्यो धैव॒रमु॑प॒स्थाव॑राभ्यो॒ दाशं॑ वैश॒न्ताभ्यो॑ बै॒न्दं न॑ड्व॒लाभ्यः शौष्क॑लं पा॒राय॑ मार्गा॒रम॑वा॒राय॑ कै॒वर्तं॑ ती॒र्थेभ्य॑ आ॒न्दं विष॑मेभ्यो मैना॒लᳪ स्वने॑भ्य॒: पर्ण॑कं॒ गुहा॑भ्य॒: किरा॑त॒ᳪ सानु॑भ्यो॒ जम्भ॑कं॒ पर्व॑तेभ्यः किम्पूरु॒षम्
saróbhyo dhaivarám upasthā́varābhyo dāśáṃ vaiśántābhyo baindáṃ naḍvalā́bhyaḥ śauṣkálaṃ pārā́ya mārgārám avārā́ya kaivártaṃ tī́rthebhya āndáṃ víṣamebhyo maināláṃ svanébhyaḥ párṇakaṃ guhā́bhyaḥ kirātáṃ sānúbhyo jambhákam párvatebhyaḥ kimpū́ruṣam
ସରୋଭ୍ୟଃ (ତଳାବ/ହ୍ରଦ) ପାଇଁ ଧୈବର (ମାଛଧରା)କୁ; ଉପସ୍ଥାବର ଭୂଭାଗ (ଜଳତଟ ଅଞ୍ଚଳ) ପାଇଁ ଦାଶ (ଜଳମାନବ/ନାଉକାର)କୁ; ବୈଶନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ (ନଦୀର ପହଞ୍ଚ/ଧାରା-ଖଣ୍ଡ) ପାଇଁ ବୈନ୍ଦକୁ; ନଡ୍ୱଲ ଅଞ୍ଚଳ (ନଳ/ରୀଡ୍-ବେଡ୍) ପାଇଁ ଶୌଷ୍କଲ (ଶୁଖିଲା ମାଛର ଲୋକ)କୁ; ପାର (ଦୂର କୂଳ) ପାଇଁ ମାର୍ଗାର (ପଥ ଖୋଜୁଥିବା)କୁ; ଅବାର (ନିକଟ କୂଳ) ପାଇଁ କୈବର୍ତ୍ତ (ନାଉକାର/ମାଛଧରା)କୁ; ତୀର୍ଥ (ଘାଟ/ଉତ୍ତରଣ) ପାଇଁ ଆନ୍ଦ (ପାର କରାଉଥିବା)କୁ; ବିଷମ ସ୍ଥାନ ପାଇଁ ମୈନାଲକୁ; ସ୍ୱନ (ପ୍ରତିଧ୍ୱନି) ପାଇଁ ପର୍ଣ୍ଣକ (ପତ୍ରବସ୍ତ୍ରଧାରୀ)କୁ; ଗୁହା ପାଇଁ କିରାତକୁ; ସାନୁ (ଢାଳ/ପାହାଡ଼ ଧାର) ପାଇଁ ଜମ୍ଭକକୁ; ପର୍ବତ ପାଇଁ କିମ୍ପୁରୁଷକୁ ନିୟୋଜନ କରେ।
सरोभ्यः । धैवरम् । उपस्थावराभ्यः । दाशम् । वैशन्ताभ्यः । बैन्दम् । नड्वलाभ्यः । शौष्कलम् । पाराय । मार्गारम् । अवाराय । कैवर्तम् । तीर्थेभ्यः । आन्दम् । विषमेभ्यः । मैनालम् । स्वनेभ्यः । पर्णकम् । गुहाभ्यः । किरातम् । सानुभ्यः । जम्भकम् । पर्वतेभ्यः । किम्पूरुषम् ।