दे॒वो अ॒ग्निः स्वि॑ष्ट॒कृद्दे॒वमिन्द्रं॑ वयो॒धसं॑ दे॒वम॑वर्धयत् । अति॑च्छन्दसा॒ छन्द॑सेन्द्रि॒यं क्ष॒त्रमिन्द्रे॒ वयो॒ दध॑द्वसु॒वने॑ वसु॒धेय॑स्य वेतु॒ यज॑ ।
devo agníḥ svìṣṭa-kṛd devám índraṃ vayo-dhásaṃ devám avardhayat | átichandasā chándasendriyáṃ kṣatrám índre váyo dádhad vasúvane vasudhèyasyá vetu yája |
ଦେବ ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱିଷ୍ଟକୃତ୍ (ସୁବିଧିରେ ଅର୍ପିତ ହବିଷ୍ୟକୁ ସିଦ୍ଧ କରୁଥିବା), ବୟୋଧସ (ବୀର୍ୟର ଆଧାର) ଦେବ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବର୍ଧିତ କଲେ। ଛନ୍ଦକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଛନ୍ଦରେ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରରେ ହିଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ କ୍ଷତ୍ର (ରାଜଶକ୍ତି/ବୀର୍ୟମୟ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ) ସ୍ଥାପନ କଲେ। ବସୁବନେ (ଧନଲାଭରେ), ବସୁଧେୟ (ନିଧି/ଧନସ୍ଥାପନ) ପାଇଁ, ସେ ତାହା ପ୍ରାପ୍ତ କରୁନ୍; ଯଜ୍ଞ (ସଫଳ ହେଉ)।
दे॒वः । अ॒ग्निः । स्वि॑ष्ट॒कृत् । दे॒वम् । इन्द्र॑म् । व॒यः॒धस॑म् । दे॒वम् । अ॒व॒र्ध॒य॒त् । अति॑-छन्दसा । छन्द॑सा । इ॒न्द्रि॒यम् । क्ष॒त्रम् । इन्द्रे॑ । व॒यः । दध॑त् । वसु॒वने॑ । वसु॒धेय॑स्य । वेतु॑ । यज॑ ।