The Account of Kārtavīrya’s Protective Kavaca (Kārtavīrya-kavaca-vṛttānta)

Verse 1

नारद उवाच । साधु साधु महाप्राज्ञ सर्व तंत्रविशारद । त्वया मह्यं समाख्यातं विधानं तंत्रगोपितम् ॥ १ ॥

ନାରଦ କହିଲେ— ସାଧୁ, ସାଧୁ! ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ସର୍ବତନ୍ତ୍ରବିଶାରଦ! ତନ୍ତ୍ରରେ ଗୁପ୍ତ ଥିବା ବିଧାନକୁ ତୁମେ ମୋତେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି କହିଲ।

Verse 2

अधुना तु महाभाग कीर्तवीर्यहनूमतोः । कवचे श्रोतुमिच्छामि तद्वदस्वकृपानिधे ॥ २ ॥

ଏବେ, ହେ ମହାଭାଗ! ମୁଁ କୀର୍ତ୍ତିବୀର୍ୟ ହନୁମାନଙ୍କ କବଚ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି। ହେ କୃପାନିଧି, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।

Verse 3

सनत्कुमार उवाच । श्रृणु विप्रेन्द्र वक्ष्यामि कवचं परमाद्भुतम् । कार्तवीर्यस्य येनासौ प्रसन्नः कार्यसिद्धिकृत् ॥ ३ ॥

ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ— ହେ ବିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର, ଶୁଣ; ମୁଁ ପରମ ଅଦ୍ଭୁତ କବଚ କହୁଛି। ଏହାଦ୍ୱାରା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କାର୍ଯ୍ୟସିଦ୍ଧିକର ହେଲେ।

Verse 4

सहस्रादित्यसंकाशे नानारत्नसमुज्ज्वंले । भास्वद्ध्वजपताकाढ्ये तुरगायुतभूषिते ॥ ४ ॥

ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ସହସ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ଦୀପ୍ତ, ନାନା ରତ୍ନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଭାସ୍ୱର ଧ୍ୱଜ-ପତାକାରେ ସମୃଦ୍ଧ ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ଘୋଡ଼ାରେ ଭୂଷିତ ଥିଲା।

Verse 5

महासंवर्तकांभोधिभीमरावविराविणि । समुद्धृतमहाछत्र्रवितानितवियत्पथे ॥ ५ ॥

ଆକାଶପଥରେ ଉଚ୍ଚରେ ଉଠାଇ ପସାରିଥିବା ବିଶାଳ ଛତ୍ର-ବିତାନ ବିସ୍ତୃତ ଥିଲା; ମହାସଂବର୍ତ୍ତକ ମେଘସମୁଦ୍ରର ଭୀଷଣ ଗର୍ଜନରେ ସେ ନିନାଦିତ ହେଉଥିଲା।

Verse 6

महारथवरे दीप्तनानायुधविराजिते । सुस्थितं विपुलोदारं सहस्रभुजमंडितम् ॥ ६ ॥

ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାରଥରେ ନାନା ଆୟୁଧର ଦୀପ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁସ୍ଥିର ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ, ବିପୁଳ ଓ ଉଦାର ଏକ ରୂପ ସହସ୍ର ଭୁଜାରେ ମଣ୍ଡିତ ଥିଲା।

Verse 7

वामैरुद्दंडकोदंडान्दधानमपरैः शरान् । किरीटहारमुकुटकेयूरवलयांगदैः ॥ ७ ॥

ତାଙ୍କର କିଛି ବାମ ହସ୍ତରେ ଦଣ୍ଡ ଓ କୋଦଣ୍ଡ ଥିଲା, ଅନ୍ୟ ହସ୍ତରେ ଶରମାଳା; ଏବଂ କିରୀଟ, ହାର, ମୁକୁଟ, କେୟୂର, ବଳୟ ଓ ଅଙ୍ଗଦରେ ଭୂଷିତ ଥିଲେ।

Verse 8

मुद्रिकोदरबन्धाद्यैर्मौंजीनूपुरकादिभिः । भूषितं विविधाकल्पैर्भास्वरैः सुमहाधनैः ॥ ८ ॥

ସେ ମୁଦ୍ରିକା, ଉଦରବନ୍ଧ ଆଦି, ମୌଞ୍ଜୀ, ନୂପୁର ଇତ୍ୟାଦି ଭୂଷଣରେ ଭୂଷିତ—ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଅତିମୂଲ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ଥିଲେ।

Verse 9

आबद्धकवचं वीरं सुप्रसन्नाननांबुजम् । धनुर्ज्या सिंहनादेन कंपयंतं जगत्र्रयम् ॥ ९ ॥

ମୁଁ ସେଇ ବୀରଙ୍କୁ ଦେଖିଲି—ଆବଦ୍ଧ କବଚଧାରୀ, ଯାହାଙ୍କର ମୁଖକମଳ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ଦୀପ୍ତ; ଧନୁର୍ଜ୍ୟାର ସିଂହନାଦରେ ତ୍ରିଲୋକକୁ କମ୍ପିତ କରୁଥିଲେ।

Verse 10

सर्वशत्रुक्षयकरं सर्वव्याधिविनाशनम् । सर्वसंपत्प्रदातारं विजयश्रीनिषेवितम् ॥ १० ॥

ଏହା ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କର କ୍ଷୟକାରୀ, ସମସ୍ତ ବ୍ୟାଧିର ବିନାଶକ, ସର୍ବ ସମ୍ପତ୍ ପ୍ରଦାତା, ଏବଂ ବିଜୟଶ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ନିଷେବିତ।

Verse 11

सर्वसौभाग्यदं भद्रं भक्ताभयविधायिनम् । दिव्यमाल्यानुलेपाढ्यं सर्वलक्षणसंयुतम् ॥ ११ ॥

ଏହା ପରମ ମଙ୍ଗଳମୟ, ସର୍ବ ସୌଭାଗ୍ୟଦାୟକ ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଅଭୟ ଦେବାଳା। ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଅନୁଲେପରେ ଭୂଷିତ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ।

Verse 12

रथनागाश्वपादातवृंदमध्यगमीश्वरम् । वरदं चक्रवर्तीनं सर्वलोकैकपालकम् ॥ १२ ॥

ରଥ, ଗଜ, ଅଶ୍ୱ ଓ ପଦାତି ସେନାବୃନ୍ଦର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପ୍ରଭୁ ଗତି କଲେ—ବରଦାତା, ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ପାଳକ।

Verse 13

समानोदितसाहस्रदिवाकरसमद्युतिम् । महायोगभवैश्वर्यकीर्त्याक्रांतजगत्र्रयम् ॥ १३ ॥

ସେ ଏକାସାଥି ଉଦିତ ହୋଇଥିବା ସହସ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ଦୀପ୍ତିମାନ; ମହାଯୋଗଜ ଐଶ୍ୱର୍ୟର କୀର୍ତ୍ତିଦ୍ୱାରା ତ୍ରିଲୋକକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛନ୍ତି।

Verse 14

श्रीमच्चक्रं हरेरंशादवतीर्णं महीतले । सम्यगात्मादिभेदेन ध्यात्वा रक्षामुदीरयेत् ॥ १४ ॥

ହରିଙ୍କ ଅଂଶରୂପେ ପୃଥିବୀତଳେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ସେଇ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଚକ୍ରକୁ ଆତ୍ମା ଆଦି ଭେଦରେ ସମ୍ୟକ୍ ଧ୍ୟାନ କରି, ପରେ ରକ୍ଷାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 15

अस्यांगमूर्तयः पंच पांतु मां स्फटिकोज्ज्वलाः । अग्नीशासुरवायव्यकोणेषु हृदयादिकाः ॥ १५ ॥

ଏହି (ଦେବତା/ମନ୍ତ୍ର)ର ସ୍ଫଟିକ ସମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପାଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗମୂର୍ତ୍ତି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ—ହୃଦୟ ଆଦି ରୂପେ, ଅଗ୍ନି, ଈଶାନ, ନୈଋତ୍ୟ ଓ ବାୟବ୍ୟ କୋଣରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ।

Verse 16

सर्वतोस्रज्वलद्रूपा दरचर्मासिपाणयः । अव्याहतबलैश्वर्यशक्तिसामर्थ्यविग्रहाः ॥ १६ ॥

ସେମାନେ ସର୍ବଦିଗରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ରୂପରେ ଦୀପ୍ତ, ହାତରେ ଢାଳ (ଚର୍ମ) ଓ ଖଡ୍ଗ ଧାରଣ କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଦେହ ଅବ୍ୟାହତ ବଳ, ଐଶ୍ୱର୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାମର୍ଥ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲା।

Verse 17

क्षेमंकरीशक्तियुतश्चौरवर्गविभञ्जनः । प्राचीं दिशं रक्षतु मे बाणबाणासनायुधः ॥ १७ ॥

କ୍ଷେମଙ୍କରୀ-ଶକ୍ତିଯୁକ୍ତ, ଚୋରଦଳକୁ ଭଞ୍ଜନ କରୁଥିବା, ଏବଂ ବାଣ ଓ ଧନୁଷକୁ ଆୟୁଧ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ ମୋର ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 18

श्रीकरीशक्तिसहितो मारीभयविनाशकः । शरचापधरः श्रीमान् दिशं मे पातु दक्षिणाम् ॥ १८ ॥

ଶ୍ରୀକରୀ-ଶକ୍ତିସହିତ, ମହାମାରୀଜନିତ ଭୟକୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା, ଶର-ଚାପଧାରୀ ଶ୍ରୀମାନ୍ ପ୍ରଭୁ ମୋର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 19

महावश्यकरीयुक्तः सर्वशत्रुविनाशकृत् । महेषुचापधृक्पातु मम प्राचेतसीं दिशम् ॥ १९ ॥

ମହାବଶ୍ୟକରୀ-ଶକ୍ତିଯୁକ୍ତ, ସର୍ବ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା, ମହାଧନୁଷଧାରୀ ପ୍ରଭୁ ମୋର ପ୍ରାଚେତସୀ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 20

यशःकर्या समायुक्तो दैत्यसंघविनाशनः । परिरक्षतु मे सम्यग्विदिशं चैत्रभानवीम् ॥ २० ॥

ଯଶଃକରୀ-ଶକ୍ତିସହ ସମାୟୁକ୍ତ, ଦୈତ୍ୟସଂଘକୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା ଚୈତ୍ରଭାନବୀ ମୋର ବିଦିଶା (ମଧ୍ୟ ଦିଗ)କୁ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ପରିରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 21

विद्याकरीसमायुक्तः सुमहहुःखनाशनः । पातु मे नैर्ऋतीं चापपाणिर्विदिशमीश्वरः ॥ २१ ॥

ବିଦ୍ୟାଦାତା, ମହାଦୁଃଖନାଶକ, ଧନୁଷ୍ପାଣି ଈଶ୍ୱର ମୋର ନୈଋତି (ଦକ୍ଷିଣ‑ପଶ୍ଚିମ) ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 22

धनकर्या समायुक्तो महादुरित नाशनः । इष्वासनेषुधृक्पातु विदिशं मम वायवीम् ॥ २२ ॥

ଧନଦାତା, ମହାଦୁରିତନାଶକ, ଧନୁଷ୍ଧାରୀ ଓ ବାଣଧାରୀ ପ୍ରଭୁ ମୋର ବାୟବୀ (ଉତ୍ତର‑ପଶ୍ଚିମ) ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 23

आयुःकर्या युतः श्रीमान्महाभयविनाशनः । चापेषुधारी शैवीं मे विदिशं परिरक्षतु ॥ २३ ॥

ଆୟୁଦାତା, ଶ୍ରୀମାନ୍, ମହାଭୟନାଶକ, ଧନୁଷ୍ ଓ ତୂଣୀରଧାରୀ ପ୍ରଭୁ ମୋର ଶୈବୀ (ଦକ୍ଷିଣ‑ପୂର୍ବ) ଦିଗକୁ ପରିରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 24

विजयश्रीयुतः साक्षात्सहस्रारधरो विभुः । दिशमूर्द्ध्वामवतु मे सर्वदुष्टभयंकरः ॥ २४ ॥

ବିଜୟଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ସାକ୍ଷାତ୍ ବିଭୁ, ସହସ୍ରାରଚକ୍ରଧାରୀ—ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର—ସେ ମୋର ଊର୍ଧ୍ୱ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 25

शंखभृत्सुमहाशक्तिसंयुतोऽप्यधरां दिशम् । परिरक्षतु मे दुःखध्वांतसम्भेदभास्करः ॥ २५ ॥

ଶଙ୍ଖଧାରୀ, ପରମ ମହାଶକ୍ତିଯୁକ୍ତ, ମୋର ଦୁଃଖରୂପ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଭେଦିଦେଉଥିବା ଭାସ୍କରସ୍ୱରୂପ ପ୍ରଭୁ ଅଧୋ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ପରିରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 26

महायोगसमायुक्तः सर्वदिक्चक्रमंडलः । महायोगीश्वरः पातु सर्वतो मम पद्मभृत् ॥ २६ ॥

ମହାଯୋଗସହ ଯୁକ୍ତ, ସର୍ବଦିଗର ଚକ୍ରମଣ୍ଡଳସ୍ୱରୂପ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମହେଶ୍ୱର—ପଦ୍ମଧାରୀ ଭଗବାନ—ମୋତେ ସବୁଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

Verse 27

एतास्तु मूर्तयो रक्ता रक्तमाल्यांशुकावृताः । प्रधानदेवतारूपाः पृथग्रथवरे स्थिताः ॥ २७ ॥

ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ—ଲାଲ ମାଳା ଓ ଲାଲ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ; ପ୍ରଧାନ ଦେବତାରୂପ ହୋଇ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉତ୍ତମ ରଥରେ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ।

Verse 28

शक्तयः पद्महस्ताश्चत नीलेंदीवरसन्न्निभाः । शुक्लमाल्यानुवसनाः सुलिप्ततिलकोज्ज्वलाः ॥ २८ ॥

ସେଇ ଶକ୍ତିମାନେ ପଦ୍ମହସ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ନୀଳ ଇନ୍ଦୀବର ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତିମାନ; ଶ୍ୱେତ ମାଳା ଓ ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ, ସୁଲିପ୍ତ ତିଳକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ।

Verse 29

तत्पार्शदेश्वराः स्वस्ववाहनायुधभूषणाः । स्वस्वदिक्षु स्थिताः पांतु मामिंद्राद्या महाबलाः ॥ २९ ॥

ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱଦେଶର ଈଶ୍ୱରମାନେ, ନିଜ ନିଜ ବାହନ, ଆୟୁଧ ଓ ଭୂଷଣ ଧାରଣ କରି, ନିଜ ନିଜ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ—ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ମହାବଳୀମାନେ—ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

Verse 30

एतस्तस्य समाख्याताः सर्वावरणदेवताः । सर्वतो मां सदा पातुं सर्वशक्तिसमन्विताः ॥ ३० ॥

ଏହିପରି ତାହାର ସମସ୍ତ ଆବରଣ-ଅଧିଦେବତାମାନେ ଘୋଷିତ ହେଲେ। ସର୍ବଶକ୍ତିସମନ୍ୱିତ ସେମାନେ ସଦା ସର୍ବଦିଗରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

Verse 31

हृदये चोदरे नाभौ जठरे गुह्यमण्डले । तेजोरूपाः स्थिताः पातुं वांछासुखनद्रुमाः ॥ ३१ ॥

ହୃଦୟ, ଉଦର, ନାଭି, ଜଠର ଓ ଗୁହ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ସେଇ ତେଜୋମୟ ଶକ୍ତିମାନେ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ପରି ଇଚ୍ଛିତ ସୁଖ ଦେଇ ସାଧକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 32

दिशं चान्ये महावर्णा मन्त्ररूपा महोज्ज्वलाः । व्यापकत्वेन पांत्वस्मानापादतलमस्तकम् ॥ ३२ ॥

ଏବଂ ସେଇ ଅନ୍ୟ ମହାବର୍ଣ୍ଣ, ମନ୍ତ୍ରସ୍ୱରୂପ, ମହୋଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତିମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବ୍ୟାପି ପାଦତଳରୁ ମସ୍ତକଶିଖା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 33

कार्तवीर्यः शिरः पातु ललाटं हैहयेश्वरः । सुमुखो मे मुखं पातु कर्णौ व्याप्तजगत्त्रयः ॥ ३३ ॥

କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ମୋ ଶିରକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ହୈହୟେଶ୍ୱର ମୋ ଲଲାଟକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ସୁମୁଖ ମୋ ମୁଖକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ତ୍ରିଜଗତ୍-ବ୍ୟାପୀ ପ୍ରଭୁ ମୋ କର୍ଣ୍ଣଦ୍ୱୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 34

सुकुमारो हनुं पातु भ्रूयुगं मे धनुर्धरः । नयनं पुंमडरीकाक्षगो नासिकां मे गुणाकरः ॥ ३४ ॥

ସୁକୁମାର ମୋ ହନୁକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଧନୁର୍ଧର ମୋ ଭ୍ରୂଯୁଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ମୋ ନୟନକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଗୁଣାକର ମୋ ନାସିକାକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 35

अधरोष्ठौ सदा पातु ब्रह्ज्ञेयो द्विजान्कविः । सर्वशास्त्रकलाधारी जिह्वां चिबुकमव्ययः ॥ ३५ ॥

ମୋ ଅଧରୋଷ୍ଠକୁ ସଦା ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କବି ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ଅବ୍ୟୟ, ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ର-କଳାଧାରୀ ମୋ ଜିହ୍ୱା ଓ ଚିବୁକକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 36

दत्तात्रेयप्रियः कंठं स्कंधौ राजकुलेश्वरः । भुजौ दशास्यदर्पघ्नो हृदयं मे महाबलः ॥ ३६ ॥

ଦତ୍ତାତ୍ରେୟପ୍ରିୟ ମୋ କଣ୍ଠକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ରାଜକୁଲେଶ୍ୱର ମୋ ସ୍କନ୍ଧଦ୍ୱୟକୁ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ। ଦଶାନନ (ରାବଣ)ର ଦର୍ପନାଶକ ମୋ ଭୁଜଦ୍ୱୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ମହାବଳୀ ପ୍ରଭୁ ମୋ ହୃଦୟକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରୁନ୍ତୁ॥

Verse 37

कुक्षिं रक्षतु मे विद्वान् वक्षः परपुरंजयः । करौ सर्वार्थदः पातुकराग्राणि जगत्प्रियः ॥ ३७ ॥

ସର୍ବଜ୍ଞ ବିଦ୍ୱାନ୍ ପ୍ରଭୁ ମୋ କୁକ୍ଷିକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ପରପୁରଞ୍ଜୟ ମୋ ବକ୍ଷକୁ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ। ସର୍ବାର୍ଥଦାତା ମୋ ହସ୍ତଦ୍ୱୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଜଗତ୍ପ୍ରିୟ ମୋ ଆଙ୍ଗୁଳିଅଗ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ॥

Verse 38

रेवांबगुलीलासंहप्तो जठरं परिरक्षतु । वीरशूरस्तु मे नाभिं पार्श्वौ मे सर्वदुष्टहा ॥ ३८ ॥

ଜଳରେ ଲୀଳାବିହାର କରୁଥିବା ରେବା ମୋ ଜଠରକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରୁନ୍ତୁ। ବୀରଶୂର ମୋ ନାଭିକୁ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ; ସର୍ବଦୁଷ୍ଟହା ମୋ ପାର୍ଶ୍ୱଦ୍ୱୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ॥

Verse 39

सहस्रभुजनृत्पृष्टं सप्तद्वीपाधिपः कटिम् । ऊरू माहिष्मतीनाथो जानुनी वल्लभो भुवः ॥ ३९ ॥

ସପ୍ତଦ୍ୱୀପାଧିପ ମୋ କଟିକୁ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ; ସହସ୍ରଭୁଜ ନୃପ ମୋ ପୃଷ୍ଠକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ମାହିଷ୍ମତୀନାଥ ମୋ ଊରୁଦ୍ୱୟକୁ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ; ଭୂବଲ୍ଲଭ ମୋ ଜାନୁଦ୍ୱୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ॥

Verse 40

जंघे वीराधिपः पातु पातु पादौ मनोजवः । पातु सर्वायुधधरः सर्वांगं सर्वमर्मसु ॥ ४० ॥

ବୀରାଧିପ ମୋ ଜଂଘାଦ୍ୱୟକୁ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ; ମନୋଜବ ମୋ ପାଦଦ୍ୱୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ସର୍ବାୟୁଧଧର ପ୍ରଭୁ ମୋ ସମଗ୍ର ଶରୀରକୁ—ବିଶେଷତଃ ସମସ୍ତ ମର୍ମସ୍ଥାନକୁ—ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ॥

Verse 41

सर्वदुष्टांतकः पातु धात्वष्टककलेवरम् । प्राणादिदशजीवेशान्सर्वशिष्टेष्टदोऽवतु ॥ ४१ ॥

ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତାର ନାଶକ ପ୍ରଭୁ ଅଷ୍ଟଧାତୁ-ଗଠିତ ଏହି ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଇଷ୍ଟଦାତା ପ୍ରଭୁ ପ୍ରାଣାଦି ଦଶ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ଓ ଦେହଧାରୀ ଜୀବାଧିପତିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 42

वशीकृतेंद्रियग्रामः पातु सर्वेन्द्रियाणि मे । अनुक्तमपि यत्स्थान शरीरांतर्बहिश्च यत् ॥ ४२ ॥

ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗ୍ରାମକୁ ବଶ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ ମୋର ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଏବଂ ଯାହା ନାମେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇନାହିଁ—ଶରୀର ଭିତରେ ଯାହା ଅଛି ଓ ବାହାରେ ଯାହା ଅଛି—ସେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 43

तत्सर्वं पातु मे सर्वलोकनाथेश्वरेश्वरः । वज्रात्सारतरं चेदं शरीरं कवचावृतम् ॥ ४३ ॥

ସମସ୍ତ ଲୋକନାଥଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱର ଥିବା ପରମେଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଏହି କବଚରେ ଆବୃତ ମୋର ଶରୀର ବଜ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଦୃଢ଼ ହେଉ।

Verse 44

बाधाशतविनिर्मुक्तमस्तु मे भयवर्जितम् । बद्धेदं कवचं दिव्यमभेद्यं हैहयेशितुः ॥ ४४ ॥

ମୁଁ ଶତଶତ ବାଧାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ ଏବଂ ଭୟରହିତ ରହୁ। ଏହି ଦିବ୍ୟ କବଚ ମୋ ଉପରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଛି; ହୈହୟେଶ୍ୱରଙ୍କ ଏହି କବଚ ଅଭେଦ୍ୟ।

Verse 45

विचरामि दिवा रात्रौ निर्भयेनांतरात्मना । राजमार्गे महादुर्गे मार्गे चौरा दिसंकुले ॥ ४५ ॥

ମୁଁ ଦିନରେ ଓ ରାତିରେ ଅନ୍ତରାତ୍ମାରେ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ବିଚରଣ କରେ—ରାଜମାର୍ଗରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଗମ ପଥରେ, ଏବଂ ଚୋରମାନେ ଭିଡ଼ିଥିବା ରାସ୍ତାରେ ମଧ୍ୟ।

Verse 46

विषमे विपिने घोरे दावाग्नौ गिरिकंदरे । संग्रामे शस्त्रसंघाते सिंहव्याघ्रनिषेविते ॥ ४६ ॥

ବିଷମ ଭୟଙ୍କର ବନରେ, ଦାବାଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ, ପର୍ବତ-ଗୁହାରେ, ସଂଗ୍ରାମରେ ଶସ୍ତ୍ରସଂଘାତରେ, ଏବଂ ସିଂହ-ବ୍ୟାଘ୍ର ନିଷେବିତ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ (ଭଗବନ୍ନାମ-ସ୍ମରଣେ) ରକ୍ଷା ହୁଏ।

Verse 47

गह्वरे सर्वसंकीर्णे संध्याकाले नृपालये । विवादे विपुलावर्ते समुद्रे च नदीतटे ॥ ४७ ॥

ଗହ୍ୱରରେ, ସମସ୍ତଦିଗରୁ ଭିଡ଼ାକ୍ରାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ, ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳେ, ନୃପାଳୟରେ, ବିବାଦ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରବଳ ଆବର୍ତ୍ତରେ, ଏବଂ ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ନଦୀତଟରେ—ଏମନ୍ତି କାଳ-ସ୍ଥାନରେ (ସତର୍କ ହୋଇ) ଭଗବଦାଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 48

परिपंथिजनाकीर्णे देशे दस्युगणावृते । सर्वस्वहरणे प्राप्ते प्राप्ते प्राणस्य संकटे ॥ ४८ ॥

ପରିପନ୍ଥୀ ଶତ୍ରୁଜନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଶରେ, ଦସ୍ୟୁଗଣ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ—ଯେତେବେଳେ ସର୍ବସ୍ୱ ହରଣ ଘଟେ, ଏବଂ ପ୍ରାଣରେ ମଧ୍ୟ ସଙ୍କଟ ଆସେ—ସେତେବେଳେ (ଭକ୍ତ) ହରିନାମର ଆଶ୍ରୟ ନିଅ।

Verse 49

नानारोगज्वरावेशे पिशाचप्रेतयातने । मारीदुःस्वप्नपीडासु क्लिष्टे विश्वासघातके ॥ ४९ ॥

ନାନା ରୋଗ ଓ ଜ୍ୱରାବେଶରେ, ପିଶାଚ-ପ୍ରେତ ଯାତନାରେ, ମାରୀ (ମହାମାରୀ) ଓ ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ ପୀଡାରେ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସଘାତଜନିତ କ୍ଲିଷ୍ଟ ସଙ୍କଟରେ—(ହରିଭକ୍ତିର ଉପାୟ) ରକ୍ଷା ଓ ଶାନ୍ତି ଦେଏ।

Verse 50

शारीरे च महादुःखे मानसे च महाज्वरे । आधिव्याधिभये विघ्नज्वालोपद्रवकेऽपि च ॥ ५० ॥

ଶରୀରରେ ମହାଦୁଃଖ ଥିଲେ, ମନରେ ମହାଜ୍ୱର ଥିଲେ; ଆଧି-ବ୍ୟାଧିର ଭୟରେ, ଏବଂ ବିଘ୍ନ, ଜ୍ୱାଲାସଦୃଶ ବିପଦ ଓ ଉପଦ୍ରବରେ ମଧ୍ୟ—ସେତେବେଳେ ଭଗବଦାଶ୍ରୟ ନେଇ (ନାମଭକ୍ତିର) ଉପାୟ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 51

न भवतु भयं किंचित्कवचेनावृतस्य मे । आंगुतुकामानखिलानस्मद्वसुविलुंपकान् ॥ ५१ ॥

କବଚରେ ଆବୃତ ମୋ ପାଇଁ କିଛିମାତ୍ର ଭୟ ନ ହେଉ। ସୁଯୋଗ ଖୋଜୁଥିବା ସମସ୍ତ ଅନୁପ୍ରବେଶକ, ଯେମାନେ ଆମ ଧନ ଲୁଟନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୂର ହେଉନ୍ତୁ।

Verse 52

निवारयतु दोर्दंडसहस्रेण महारथः । स्वकरोद्धृतसाहस्रपाशबद्धान्सुदुर्जयान् ॥ ५२ ॥

ମହାରଥୀ ନିଜ ହାତରେ ଉଠାଇଥିବା ସହସ୍ର ପାଶରେ ଅତି ଦୁର୍ଜୟମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି, ସହସ୍ର ଭୁଜଦଣ୍ଡରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିବାରଣ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 53

संरुद्धूगतिसामर्थ्यान्करोतु कृतवीर्यजः । सृणिसाहस्रनिर्भिन्नान्सहस्रशरखंडितान् ॥ ५३ ॥

କୃତବୀର୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିୟତ ଉଗ୍ରବେଗ-ଗତିର ସାମର୍ଥ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରୁନ୍ତୁ; ସୃଣି ବଂଶର ସହସ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ଭେଦି, ସହସ୍ର ଶରରେ ଖଣ୍ଡିତ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 54

राजचूडामणिः क्षिप्रं करोत्वस्मद्विरोधकान् । खङ्ग साहस्रदलितान्सहस्रमुशलार्दितान् ॥ ५४ ॥

ରାଜଚୂଡାମଣି ଶୀଘ୍ର ଆମ ବିରୋଧୀମାନଙ୍କୁ କରୁନ୍ତୁ—ଖଡ୍ଗରେ ସହସ୍ରଧା ଦଳିତ, ଏବଂ ସହସ୍ର ମୁଶଳରେ ଆର୍ଦିତ।

Verse 55

चौरादि दुष्टसत्त्वौघान्करोतु कमलेक्षणः । स्वशंखनादसंत्रस्तान्सहस्रारसहस्रभृत् ॥ ५५ ॥

କମଳନୟନ ପ୍ରଭୁ, ସହସ୍ରାର ଚକ୍ରଧାରୀ, ନିଜ ଶଙ୍ଖନାଦରେ ସନ୍ତ୍ରସ୍ତ କରି ଚୋରାଦି ଦୁଷ୍ଟ ସତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କ ଝୁଣ୍ଡକୁ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 56

अवतारो हरेः साक्षात्पालयत्वखिलं मम । कार्तवीर्य महावीर्य सर्वदुष्टविनाशन ॥ ५६ ॥

ହେ ହରିଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ୍ ଅବତାର! ମୋର ସମସ୍ତକୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ କାର୍ତବୀର୍ୟ, ମହାବୀର, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟବିନାଶକ!

Verse 57

सर्वत्र सर्वदा दुष्टचौरान्नाशाय नाशय । किं त्वं स्वपिषि दुष्टघ्न किं तिष्टसि चिरायासि ॥ ५७ ॥

ସର୍ବତ୍ର ସର୍ବଦା ଦୁଷ୍ଟ ଚୋରମାନଙ୍କୁ ନାଶ କର, ନାଶ କର। ହେ ଦୁଷ୍ଟଘ୍ନ! ତୁମେ କାହିଁକି ଶୁଅଛ? କାହିଁକି ଠିଆ ହୋଇ ଏତେ ଦେରି କରୁଛ?

Verse 58

उत्तिष्ठ पाहि नः सर्वभयेभ्यः स्वसुतानिव । ये चौरा वसुहर्तारो विद्विषो ये च हिंसकाः ॥ ५८ ॥

ଉଠି ପଡ଼ି, ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ନିଜ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପରି—ଚୋର, ଧନହର୍ତ୍ତା, ଶତ୍ରୁ ଓ ହିଂସକମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ।

Verse 59

साधुभीतिकरा दुष्टाश्छद्मका ये दुराशयाः । दुर्हृदो दुष्टभू पाला दुष्टामात्याश्च पापकाः ॥ ५९ ॥

ସାଧୁମାନଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ଦୁଷ୍ଟ, ଛଦ୍ମୀ, ଦୁରାଶୟୀ; ଦୁର୍ହୃଦ; ଦୁଷ୍ଟ ଭୂପାଳ (ଶାସକ); ଏବଂ ପାପୀ ଦୁଷ୍ଟ ଅମାତ୍ୟ (ମନ୍ତ୍ରୀ)ମାନେ।

Verse 60

ये च कार्यविलोप्तोरो ये खलाः परिपंथिनः । सर्वस्वहारिणां ये च पंच मायाविनोऽपरेः ॥ ६० ॥

ଯେମାନେ ଯଥୋଚିତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଲୋପ କରି ଅବରୋଧ କରନ୍ତି; ଯେ ଖଳ ପରିପନ୍ଥୀ (ପଥର ଲୁଟେରା); ଯେ ସର୍ବସ୍ୱ ହରଣ କରନ୍ତି; ଏବଂ ସେଇ ଅନ୍ୟ ପାଞ୍ଚ ମାୟାବୀ ଠକମାନେ।

Verse 61

महाक्लेशकरा म्लेच्छा दस्यवो वृषलाश्च ये । येऽग्निदा गरदातारो वंचकाः शस्त्रपाणयः ॥ ६१ ॥

ମହାକ୍ଲେଶ କରୁଥିବା ମ୍ଲେଚ୍ଛ, ଦସ୍ୟୁ ଓ ବୃଷଳ ଲୋକ—ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନି ଲଗାନ୍ତି, ବିଷ ଦିଅନ୍ତି, ଠକେଇ କରନ୍ତି ଓ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଘୁରନ୍ତି।

Verse 62

ये पापा दुष्टकर्माणो दुःखदा दुष्टबुद्धयः । व्याजकाः कुपथासक्ता ये च नानाभयप्रदाः ॥ ६२ ॥

ଯେମାନେ ପାପୀ, ଦୁଷ୍କର୍ମରତ, ଦୁଃଖଦାୟକ ଓ ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧି; ଯେମାନେ ଛଳ-ବ୍ୟାଜରେ ଜୀବନ ଚାଲାନ୍ତି, କୁପଥରେ ଆସକ୍ତ ଓ ନାନା ପ୍ରକାର ଭୟ ଦିଅନ୍ତି।

Verse 63

छिद्रान्वेषरता नित्यं येऽस्मान्बाधितुमुद्यताः । ते सर्वे कार्तवीर्यस्य महाशंखरवाहताः ॥ ६३ ॥

ଯେମାନେ ସଦା ଛିଦ୍ର ଖୋଜି ଆମକୁ ବାଧା ଦେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କାର୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ମହାଶଙ୍ଖନାଦର ପ୍ରହାରରେ ଆହତ ହୋଇ ପତିତ ହେଉନ୍ତୁ।

Verse 64

सहसा विलयं यान्तु दूरदिव विमोहिताः । ये दानवा महादित्या ये यक्षा ये च राक्षसाः ॥ ६४ ॥

ଦାନବ, ମହାଦିତ୍ୟ, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସ—ସେମାନେ ହଠାତ୍ ବିନାଶକୁ ଯାଆନ୍ତୁ; ଯେପରି ଦୂରେ ଘୋର ମୋହରେ ହଂକା ହୋଇ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି।

Verse 65

पिशाचा ये महासत्त्वा ये भूतब्रह्मराक्षसाः । अपस्मारग्रहा ये च ये ग्रहाः पिशिताशनाः ॥ ६५ ॥

ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ପିଶାଚ ହେଉନ୍ତୁ, ଭୂତ ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ହେଉନ୍ତୁ; ଅପସ୍ମାର-ଗ୍ରହ ହେଉନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ମାଂସଭକ୍ଷୀ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହ ହେଉନ୍ତୁ—ଏପରି ସମସ୍ତ ଉପଦ୍ରବକାରୀ ସତ୍ତା।

Verse 66

महालोहितभोक्तारो वेताला ये च गुह्यकाः । गंधर्वाप्सरसः सिद्धा ये च देवादियोनयः ॥ ६६ ॥

ମହା ରକ୍ତଭୋଜୀ, ବେତାଳ ଓ ଗୁହ୍ୟକ; ଗନ୍ଧର୍ବ-ଅପ୍ସରା, ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଦେବାଦି ଦିବ୍ୟ ଯୋନିଜ—ଏ ସମସ୍ତେ (ଏଠାରେ) ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।

Verse 67

डाकिन्यो द्रुणसाः प्रेताः क्षेत्रपाला विनायकाः । महाव्याघ्रमहामेघा महातुरागरूपकाः ॥ ६७ ॥

ଡାକିନୀ, ମାଂସଭୋଜୀ ଦ୍ରୁଣସ, ପ୍ରେତ; କ୍ଷେତ୍ରପାଳ ଓ ବିନାୟକ; କେବେ ମହାବ୍ୟାଘ୍ର, କେବେ ମହାମେଘ, ଆଉ କେବେ ଭୟଙ୍କର ମହା ଘୋଡ଼ାର ରୂପେ (ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି)।

Verse 68

महागजा महासिंहा महामहिषयोनयः । ऋक्षवाराहशुनकवानरोलूकमूर्तयः ॥ ६८ ॥

ସେମାନେ ମହା ହାତୀ, ମହା ସିଂହ ଓ ମହା ମହିଷ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି; ଏବଂ ଭାଲୁ, ବରାହ, କୁକୁର, ବାନର, ପେଚା ଆଦି ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

Verse 69

महोष्ट्रखरमार्जारसर्पगोवृषमस्तकाः । नानारूपा महासत्त्वा नानाक्लेशसहस्रदाः ॥ ६९ ॥

ସେମାନଙ୍କ ମସ୍ତକ ମହା ଉଠ, ଗଧା, ବିଲେଇ, ସାପ, ଗାଈ ଓ ବୃଷଭ ପରି; ସେମାନେ ନାନାରୂପୀ ମହାସତ୍ତ୍ୱ, ନାନା ପ୍ରକାର ସହସ୍ର କ୍ଲେଶ ଦେଇଥାନ୍ତି।

Verse 70

नानारोगकराः क्षुद्रा महावीर्या महाबलाः । वातिकाः पैत्तिका घोरा श्लैष्मिकाः सान्निपातिकाः ॥ ७० ॥

ସେମାନେ ନାନା ରୋଗ ସୃଷ୍ଟିକର, ଆକାରରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମହାବୀର୍ୟ ଓ ମହାବଳ ସମ୍ପନ୍ନ; କେହି ବାତଜ, କେହି ପିତ୍ତଜ, କେହି ଘୋର, କେହି କଫଜ, ଆଉ କେହି ତ୍ରିଦୋଷ-ସନ୍ନିପାତଜ (ରୋଗକାରକ) ଅଟନ୍ତି।

Verse 71

माहेश्वरा वैष्णवाश्च वैरिंच्याश्च महाग्रहाः । स्कांदा वैनायकाः क्रूरा ये च प्रमथगुह्यकाः ॥ ७१ ॥

ମାହେଶ୍ୱର, ବୈଷ୍ଣବ ଓ ବୈରିଞ୍ଚ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନାନା ପ୍ରକାର ମହାଗ୍ରହ; ଏବଂ ସ୍କାନ୍ଦ, ବୈନାୟକ, କ୍ରୂର ପ୍ରମଥ-ଗୁହ୍ୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପଦ୍ରବକ।

Verse 72

महाशत्रुहा रौद्रा महामारीमसूरिकाः । ऐकाहिका व्द्याहिकाश्च त्र्याहिकाश्च महाज्वराः ॥ ७२ ॥

‘ମହାଶତ୍ରୁହା’ ଜ୍ୱର, ‘ରୌଦ୍ର’ ଜ୍ୱର, ମହାମାରୀ ଓ ମସୂରିକା; ଏବଂ ଏକାହିକ, ଦ୍ୱ୍ୟାହିକ, ତ୍ର୍ୟାହିକ—ଏହି ସବୁ ମହାଜ୍ୱର।

Verse 73

चातुर्थिकाः पाक्षिकाश्च मास्याः षाण्मासिकाश्च ये । सांवत्सरा दुर्निवार्या ज्वराः परमदारुणाः ॥ ७३ ॥

ଚାତୁର୍ଥିକ, ପାକ୍ଷିକ, ମାସିକ, ଷାଣ୍ମାସିକ; ଏବଂ ସାଂବତ୍ସର—ଏହି ଜ୍ୱରମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦାରୁଣ ଓ ନିବାରଣ କଠିନ।

Verse 74

स्वाप्निका ये महोत्पाता ये च दुःस्वाप्निका ग्रहाः । कूष्मांडा जृंभिका भौमा द्रोणाः सान्निध्यवंचकाः ॥ ७४ ॥

ସ୍ୱପ୍ନଜନିତ ମହୋତ୍ପାତ ଓ ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ କରାଉଥିବା ଗ୍ରହବାଧା; ଏବଂ କୂଷ୍ମାଣ୍ଡ, ଜୃମ୍ଭିକା, ଭୌମ, ଦ୍ରୋଣ, ସାନ୍ନିଧ୍ୟ-ବଞ୍ଚକ—ଏହି ସବୁ ଅଶୁଭ ଉପଦ୍ରବ।

Verse 75

भ्रमिकाः प्राणहर्तारो ये च बालग्रहादयः । मनोबुद्वीन्द्रियहराः स्फोटकाश्च महाग्रहाः ॥ ७५ ॥

ଭ୍ରମିକା, ପ୍ରାଣହର୍ତ୍ତା ଓ ବାଳଗ୍ରହାଦି; ଯେମାନେ ମନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ହରଣ କରନ୍ତି—ଏବଂ ସ୍ଫୋଟକ—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ମହାଗ୍ରହ।

Verse 76

महाशना बलिभुजो महाकुणपभोजनाः । दिवाचरा रात्रिचरा ये च संध्यासु दारुणाः ॥ ७६ ॥

ସେମାନେ ମହାଶନ, ବଳିଭୋଜୀ, ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ ଶବ-ଢେର ଭକ୍ଷକ। କେହି ଦିନେ ଘୁରନ୍ତି, କେହି ରାତିରେ, ଆଉ କେହି ପ୍ରଭାତ-ସନ୍ଧ୍ୟା ସନ୍ଧିକାଳରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର।

Verse 77

प्रमत्ता वाऽप्रमत्ता वै ये मां बाधितुमुद्यताः । ते सर्वे कार्त्तवीर्यस्य धनुर्मुक्तशराहताः ॥ ७७ ॥

ପ୍ରମତ୍ତ ହେଉ କି ଅପ୍ରମତ୍ତ—ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ବାଧା ଦେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଧନୁରୁ ଛୁଟିଥିବା ବାଣରେ ଆହତ ହେଲେ।

Verse 78

सहस्रधा प्रणश्यंतु भग्नसत्त्वबलोद्यमाः । ये सर्पा ये महानागा महागिरिबिलेशयाः ॥ ७८ ॥

ଯାହାଙ୍କର ସାହସ, ବଳ ଓ ଉଗ୍ର ଉଦ୍ୟମ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଯାଇଛି—ମହାଗିରିର ଗୁହାରେ ବସୁଥିବା ସେ ସର୍ପ ଓ ମହାନାଗମାନେ ସହସ୍ର ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।

Verse 79

कालव्याला महादंष्ट्रा महाजगरसंज्ञकाः । अनंतशूलिकाद्याश्च दंष्ट्राविषमहाभयाः ॥ ७९ ॥

କାଳବ୍ୟାଳ, ମହାଦଂଷ୍ଟ୍ରା, ମହାଜଗର ନାମର ସର୍ପ ଅଛନ୍ତି; ଏବଂ ଅନନ୍ତଶୂଳିକା ଆଦି ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ—ଦଂଷ୍ଟ୍ରାବିଷ ହେତୁ ମହାଭୟଙ୍କର।

Verse 80

अनेकशत शीर्षाश्च खंडपुच्छाश्च दारुणाः । महाविषजलौकाश्च वृश्चिका रुक्तपुच्छकाः ॥ ८० ॥

ଅନେକ ଶତ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଖଣ୍ଡିତ ପୁଛ ଥିବା ଦାରୁଣ ପ୍ରାଣୀ ଥିଲେ; ଏବଂ ମହାବିଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଲୌକା, ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଡ଼ଙ୍କ-ପୁଛ ଥିବା ବିଛାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।

Verse 81

आशीविषाः कालकूटा महाहालाहलाह्वयाः । जलसर्पा जलव्याला जलग्राहाश्च कच्छपाः ॥ ८१ ॥

ଆଶୀବିଷ ସର୍ପ, କାଳକୂଟ ବିଷ, ଏବଂ ‘ମହାହାଲାହଲ’ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବିଷ; ଜଳସର୍ପ, ଜଳବ୍ୟାଳ, ଜଳଗ୍ରାହ ଓ କଚ୍ଛପ—ଏସବୁ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।

Verse 82

मत्स्यका विषपुच्छाश्च ये चान्ये जलवासिनः । जलजाः स्थलजाश्चैव कृत्रिमाश्च महाविषाः ॥ ८२ ॥

ମତ୍ସ୍ୟ, ବିଷପୁଛ ଥିବା ପ୍ରାଣୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଳବାସୀ—ଜଳଜ ହେଉ କି ସ୍ଥଳଜ—ଏବଂ କୃତ୍ରିମ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବିଷମାନେ ମଧ୍ୟ; ଏସବୁ ‘ମହାବିଷ’ ଭାବେ ଗଣ୍ୟ।

Verse 83

गुप्तरूपा गुप्तविषा मूषिका गृहगोधिकाः । नानाविषाश्च ये घोरा महोपविषसंज्ञकाः ॥ ८३ ॥

ଯେମାନେ ନିଜ ରୂପକୁ ଗୁପ୍ତ କରନ୍ତି ଓ ବିଷକୁ ମଧ୍ୟ ଲୁଚାନ୍ତି—ଯଥା ମୂଷିକ ଓ ଘରଗୋଧିକା—ଏବଂ ନାନାବିଷ ଧାରଣ କରିଥିବା ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀମାନେ ‘ମହୋପବିଷ’ ଭାବେ ପରିଚିତ।

Verse 84

येऽस्मान्बाधितुमिच्छंति शरीरप्राणनाशकाः । ते सर्वे कार्तवीर्यस्य खङ्कसाहस्रदारिताः ॥ ८४ ॥

ଯେମାନେ ଆମକୁ ବାଧା ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଶରୀର ଓ ପ୍ରାଣ ନାଶକ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ସହସ୍ର ଖଡ୍ଗରେ ବିଦାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି।

Verse 85

दूरादेव विनश्यंतु प्रणष्टेंद्रियसाहसाः । मनुष्याः पशवो त्वृक्षवानरा वनगोचराः ॥ ८५ ॥

ଯେମାନଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ସଂଯମ ନଷ୍ଟ, ଯେମାନେ ଉନ୍ମତ୍ତ ସାହସୀ—ସେମାନେ ଦୂରରୁ ହିଁ ବିନଶ୍ୟନ୍ତୁ; ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ, ପଶୁ ହେଉନ୍ତୁ, ବୃକ୍ଷବାସୀ ବାନର ହେଉନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ବନଗୋଚର ପ୍ରାଣୀ ହେଉନ୍ତୁ।

Verse 86

सिंहव्याघ्रवराहाश्च महिषा ये महामृगाः । गजास्तुरंगा गवया रासभाः शरभा वृकाः ॥ ८६ ॥

ସିଂହ, ବ୍ୟାଘ୍ର ଓ ବରାହ; ମହିଷ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମହାମୃଗ; ଗଜ, ଅଶ୍ୱ, ଗବୟ, ରାସଭ, ଶରଭ ଓ ବୃକ—ଏ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।

Verse 87

शुनका द्वीपिनः शुभ्रा मार्जारा बिललोलुपाः । श्रृगालाः शशकाः श्येना गुरुत्मन्तो विहंगमाः ॥ ८७ ॥

ଶୁନକ; ଶୁଭ୍ର ଦ୍ୱୀପି; ବିଲଲୋଲୁପ ମାର୍ଜାର; ଶୃଗାଳ; ଶଶକ; ଶ୍ୟେନ; ଗରୁଡସମ ବଳବାନ ବିହଙ୍ଗ—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଗଣିତ।

Verse 88

भेरुंडा वायसा गूध्रा हंसाद्याः पक्षिजातयः । उद्भिज्जाश्चांडजाश्चैव स्वेदजाश्च जरायुजाः ॥ ८८ ॥

ଭେରୁଣ୍ଡ, ବାୟସ, ଗୂଧ୍ର ଓ ହଂସାଦି ପକ୍ଷିଜାତି; ଏବଂ ଉଦ୍ଭିଜ୍ଜ, ଅଣ୍ଡଜ, ସ୍ୱେଦଜ, ଜରାୟୁଜ—ଏହି ଭେଦ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି।

Verse 89

नानाभेदकुले जाता नानाभेदाः पृथग्विधाः । येऽस्मान्बाधितुमिच्छंति सेध्यासु च दिवा निशि ॥ ८९ ॥

ନାନାଭେଦ କୁଳରେ ଜନ୍ମି, ନାନା ପୃଥକ୍ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ଦିନେ କିମ୍ବା ରାତିରେ ଆମକୁ ବାଧିତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଯେମାନେ।

Verse 90

ते सर्वे कार्तवीर्यस्य गदासाहस्रदारिताः । दूरादेव विनश्यंतु विनष्टगतिपौरुषाः ॥ ९० ॥

କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଗଦାର ସହସ୍ର ପ୍ରହାରରେ ଭଙ୍ଗିତ ହୋଇଥିବା ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୂରରୁ ହିଁ ବିନଶ୍ୟନ୍ତୁ; ସେମାନଙ୍କ ଗତି ଓ ପୌରୁଷ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହେଉ।

Verse 91

ये चाक्षेमप्रदातारः कूटमायाविनश्च ये । मारणोत्सादनोन्मूलद्वेषमोहनकारकाः ॥ ९१ ॥

ଯେମାନେ ଅଶାନ୍ତି ଓ ଅନର୍ଥ ଆଣନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ କୂଟମାୟା ଓ ଛଳମୟ ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର କରନ୍ତି—ହତ୍ୟା, ବିନାଶ, ଉନ୍ମୂଳନ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ମୋହ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ।

Verse 92

विश्वास घातका दुष्टा ये च स्वामिद्रुहो नराः । ये चाततायिनो दुष्टा ये पापा गोप्यहारिणः ॥ ९२ ॥

ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ବିଶ୍ୱାସଘାତକ, ଯେ ସ୍ୱାମୀଦ୍ରୋହୀ ନର; ଯେ ନୀଚ ଆତତାୟୀ, ଏବଂ ଯେ ପାପୀ—ଗୋପନୀୟ ରଖିବାକୁ ଥିବା ବସ୍ତୁ ହରଣକାରୀ ଚୋର।

Verse 93

दाहोपद्यातगरलशस्त्रपातातिदुःखदाः । क्षेत्रवित्तादिहरणबंधनादिभयप्रदाः ॥ ९३ ॥

ଦାହ, ଆକସ୍ମିକ ବିପଦ, ବିଷ ଓ ଶସ୍ତ୍ରପାତ ଦ୍ୱାରା ଅତିଦୁଃଖ ଦେଉଥିବା; ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ର-ଭୂମି ଓ ଧନାଦି ହରଣ, ବନ୍ଧନ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ଭୟ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା।

Verse 94

ईतयो विविधाकारो ये चान्ये दुष्टजातयः । पीडाकरा ये सततं छिद्रमिच्छंति बाधितुम् ॥ ९४ ॥

ବିଭିନ୍ନ ଆକାରର ଈତି (ମହାମାରୀ) ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟଜାତି—ଯେମାନେ ସଦା ପୀଡା କରନ୍ତି ଏବଂ ବାଧା ଦେବା ପାଇଁ ନିରନ୍ତର ଛିଦ୍ର (ଦୋଷ) ଖୋଜନ୍ତି।

Verse 95

ते सर्वे कार्तवीर्यस्य चक्रसाहस्रदारिताः । दूरादेव क्षयं यांतु विनष्टबलसाहसाः ॥ ९५ ॥

ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ସହସ୍ର ଚକ୍ରଦ୍ୱାରା ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଦୂରରୁ ହିଁ କ୍ଷୟ ପାଇଲେ; ସେମାନଙ୍କର ବଳ ଓ ସାହସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହେଲା।

Verse 96

ये मेघा ये महावर्षा ये वाता याश्च विद्युतः । ये महाशनयो दीप्ता ये निर्घाताश्च दारुणाः ॥ ९६ ॥

ସେଇ ମେଘ, ସେଇ ମହାବର୍ଷା, ସେଇ ପବନ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍‌-ଚମକ; ସେଇ ଦୀପ୍ତ ମହାଶନି ଓ ସେଇ ଦାରୁଣ ନିର୍ଘାତ—ଏସବୁ (ଏଠାରେ) ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ।

Verse 97

उल्कापाताश्च ये घोरा ये महेंद्रायुधादयः । सूर्येंदुकुजसौम्याश्च गुरुकाव्यशनैश्चराः ॥ ९७ ॥

ଏବଂ ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଉଲ୍କାପାତ, ମହେନ୍ଦ୍ରାୟୁଧ ଆଦି ଆକାଶୀୟ ଲକ୍ଷଣ; ତଥା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, କୁଜ (ମଙ୍ଗଳ), ସୌମ୍ୟ (ବୁଧ), ଗୁରୁ, କାବ୍ୟ (ଶୁକ୍ର) ଓ ଶନୈଶ୍ଚର—ଏସବୁ ମଧ୍ୟ (ଏଠାରେ) ଗୃହୀତ।

Verse 98

राहुश्च केतवो घोरा नक्षत्रा राशयस्तथा । तिथयः संक्रमा मासा हायना युगनायकाः ॥ ९८ ॥

ରାହୁ ଓ କେତୁ—ଫଳରେ ଭୟଙ୍କର—ତଥା ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ରାଶି; ତିଥି, ସଂକ୍ରମ, ମାସ, ବର୍ଷ ଓ ଯୁଗନାୟକ—ଏସବୁ ମଧ୍ୟ (ଏଠାରେ) ବିଚାର୍ଯ୍ୟ।

Verse 99

मन्वंतराधिपाः सिद्धा ऋषयो योगसिद्धयः । निधयो ऋग्यजुःसामाथर्वाणश्चैव वह्नयः ॥ ९९ ॥

ମନ୍ୱନ୍ତରର ସିଦ୍ଧ ଅଧିପତି, ଋଷି, ଯୋଗସିଦ୍ଧି; ନିଧି, ଅଗ୍ନି, ଏବଂ ଋଗ୍-ଯଜୁଃ-ସାମ-ଅଥର୍ବ ବେଦ—ଏସବୁ ମଧ୍ୟ (ଏଠାରେ) ସମାବିଷ୍ଟ।

Verse 100

ऋतवो लोकपालाश्च पितरो देवसंहतिः । विद्याश्चैव चतुःषष्टिभेदा या भुवनत्रये ॥ १०० ॥

ଋତୁ, ଲୋକପାଳ, ପିତୃଗଣ, ଦେବସଂହତି, ଏବଂ ଭୁବନତ୍ରୟରେ ଥିବା ଚତୁଃଷଷ୍ଟି ପ୍ରକାର ବିଦ୍ୟା—ଏସବୁ (ଏଠାରେ) ବିଦ୍ୟମାନ।

Verse 101

ये त्वत्र कीर्तिताः सर्वे चये चान्ये नानुकीर्तिताः । ते संतु नः सदा सौम्याः सर्वकालसुखावहाः ॥ १०१ ॥

ଏଠାରେ ଯେମାନଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଯେ ଅନ୍ୟେ ଅନୁକୀର୍ତ୍ତିତ ହୋଇନାହାନ୍ତି—ସେ ସମସ୍ତେ, ହେ ସୌମ୍ୟ, ସଦା ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ରୁହନ୍ତୁ ଏବଂ ସର୍ବକାଳ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତୁ।

Verse 102

आज्ञया कार्तवीर्यस्य योगीन्द्रस्यामितद्युतेः । कार्तवीर्यार्जुनो धन्वी राजेन्द्रो हैहयेश्वरः ॥ १०२ ॥

ଅମିତ ତେଜସ୍ବୀ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ର କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଧନୁର୍ଧର କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ—ସେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ହୈହୟମାନଙ୍କ ଅଧୀଶ୍ୱର।

Verse 103

दशास्यदर्पहा रेवालीलादृप्तकः सुदुर्जयः । दुःखहा चौरदमनो राजराजेश्वरः प्रभुः ॥ १०३ ॥

ସେ ଦଶାସ୍ୟର ଦର୍ପ ହରଣକର୍ତ୍ତା; ରେବା-ଲୀଳାରେ କ୍ରୀଡା କରି ଦୀପ୍ତ; ଅଜେୟ। ସେ ଦୁଃଖହର, ଚୋରଦମନ, ରାଜରାଜେଶ୍ୱର—ପରମ ପ୍ରଭୁ।

Verse 104

सर्वज्ञः सर्वदः श्रीमान् सर्वशिष्टेष्टदः कृती । राजचूडामणिर्योगी सप्तद्वीपाधिनायकः ॥ १०४ ॥

ସେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବଦାତା ଓ ଶ୍ରୀମାନ; ସମସ୍ତ ଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଇଷ୍ଟଦାତା ଏବଂ କୃତୀ। ସେ ରାଜଚୂଡାମଣି, ଯୋଗୀ, ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିନାୟକ।

Verse 105

विजयी विश्वजिद्वाग्मी महागतिरलोलुपः । यज्वा विप्रप्रियो विद्वान् ब्रह्मज्ञेयः सनातनः ॥ १०५ ॥

ସେ ବିଜୟୀ, ବିଶ୍ୱଜିତ, ବାଗ୍ମୀ, ମହାଗତି ଓ ଅଲୋଲୁପ। ସେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ବିପ୍ରପ୍ରିୟ, ବିଦ୍ୱାନ, ବ୍ରହ୍ମରୂପେ ଜ୍ଞେୟ ଏବଂ ସନାତନ।

Verse 106

माहिष्मतीपतिर्योधा महाकीर्तिर्महाभुजः । सुकुमारो महावीरो मारीघ्नो मदिरेक्षणः ॥ १०६ ॥

ସେ ମାହିଷ୍ମତୀର ପତି ଯୋଦ୍ଧା—ମହାକୀର୍ତ୍ତି ଓ ମହାବାହୁ; ରୂପେ ସୁକୁମାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମହାବୀର, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ମଦିରାସମ ମୋହକ ଶ୍ୟାମ ନୟନବାନ।

Verse 107

शत्रुघ्नः शाश्वतः शूरः शँखभृद्योगिवल्लभः । महाभागवतो धीमान्महाभयविनाशनः ॥ १०७ ॥

ସେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ଶାଶ୍ୱତ ଓ ଶୂର; ଶଙ୍ଖଧାରୀ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ; ମହାଭାଗବତ, ଧୀମାନ, ମହାଭୟବିନାଶକ।

Verse 108

असाध्यी विग्रहो दिव्यो भावो व्याप्तजगत्त्रयः । जितेंद्रियो जितारातिः स्वच्छंदोऽनंतविक्रममः ॥ १०८ ॥

ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ବିଗ୍ରହ ଅଜେୟ; ତାଙ୍କର ଭାବ ତ୍ରିଜଗତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ସେ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ, ଶତ୍ରୁଜିତ, ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ (ସ୍ୱାଧୀନ) ଏବଂ ଅନନ୍ତ ବିକ୍ରମଶାଳୀ।

Verse 109

चक्रभृत्परचक्रघ्नः संग्रामविधिपूजितः । सर्वशास्त्रकलाधरी विरजा लोकवंदितः ॥ १०९ ॥

ସେ ଚକ୍ରଧାରୀ, ପରଚକ୍ର (ଶତ୍ରୁବ୍ୟୁହ) ନାଶକ; ସଙ୍ଗ୍ରାମବିଧି ଅନୁସାରେ ପୂଜିତ; ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ର ଓ କଳାଧାରୀ; ବିରଜ (ନିର୍ମଳ) ଏବଂ ଲୋକବନ୍ଦିତ।

Verse 110

वीरो विमलसत्त्वाढ्यो महाबलपराक्रमः । विजयश्रीमहामान्यो जितारिर्मंत्रनायकः ॥ ११० ॥

ସେ ବୀର, ବିମଳ ସତ୍ତ୍ୱରେ ସମୃଦ୍ଧ, ମହାବଳ ଓ ପରାକ୍ରମଶାଳୀ। ବିଜୟଶ୍ରୀଦ୍ୱାରା ମହାମାନ୍ୟ, ଶତ୍ରୁଜିତ, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର-ପରାମର୍ଶର ଅଗ୍ରଣୀ ନାୟକ।

Verse 111

खङ्गभृत्कामदः कांतः कालघ्नः कमलेक्षणः । भद्रवादप्रियो वैद्यो विबुधो वरदो वशी ॥ १११ ॥

ସେ ଖଡ୍ଗଧାରୀ, ଇଚ୍ଛିତ ଫଳଦାତା, କାନ୍ତ ଓ ପ୍ରିୟ, କାଳ (ମୃତ୍ୟୁ) ନାଶକ, କମଳନୟନ ପ୍ରଭୁ। ସେ ମଙ୍ଗଳବାଣୀପ୍ରିୟ, ଦିବ୍ୟ ବୈଦ୍ୟ, ସର୍ବଜ୍ଞ ଜ୍ଞାନୀ, ବରଦାତା ଓ ସଂୟମୀ ସ୍ୱାମୀ।

Verse 112

महाधनो निधिपतिर्महायोगी गुरुप्रियः । योगाढ्यः सर्वरोगघ्नो राजिताखिलभूतलः ॥ ११२ ॥

ସେ ମହାଧନବାନ, ନିଧିପତି, ମହାଯୋଗୀ ଓ ଗୁରୁପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ସମସ୍ତ ରୋଗ ନାଶ କରେ ଏବଂ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।

Verse 113

दिव्यास्त्रभृदमेयात्मा सर्वगोप्ता महोज्ज्वलः । सर्वायुधधरोऽभीष्टप्रदः परपुरंजयः ॥ ११३ ॥

ସେ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଅମେୟ ଆତ୍ମସ୍ୱରୂପ, ସର୍ବରକ୍ଷକ ଓ ମହାଦୀପ୍ତିମାନ। ସମସ୍ତ ଆୟୁଧ ଧାରଣ କରି ସେ ଇଚ୍ଛିତ ବର ଦେଉଛି ଏବଂ ଶତ୍ରୁପୁର ଜୟ କରେ।

Verse 114

योगसिद्धो महाकायो महावृंदशताधिपः । सर्वज्ञाननिधिः सर्वसिद्ध्विदानकृतोद्यमः ॥ ११४ ॥

ସେ ଯୋଗସିଦ୍ଧ, ମହାକାୟ, ମହାବୃନ୍ଦର ଶତାଧିପତି। ସେ ସର୍ବଜ୍ଞାନର ନିଧି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସିଦ୍ଧି-ସଫଳତା ଦେବାକୁ ସଦା ଉଦ୍ୟତ।

Verse 115

इत्यष्टशतनामोत्त्या मूर्तयो दश दिक्पथि । सम्यग्दशदिशो व्याप्य पालयंतु च मां सदा ॥ ११५ ॥

ଏହିପରି ଅଷ୍ଟୋତ୍ତର-ଶତନାମ ଜପରେ ଆହ୍ୱାନିତ, ଦିକ୍ପଥରେ ସ୍ଥିତ ଦଶ ଦିବ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି—ଦଶଦିଗରେ ସମ୍ୟକ୍ ବ୍ୟାପି ସଦା ମୋତେ ପାଳନ କରନ୍ତୁ।

Verse 116

स्वस्थाः सर्वेन्द्रियाः संतुं शांतिरस्तु सदा मम । शेषाद्या मूर्तयोऽष्टौ च विक्रमेणैव भास्वराः ॥ ११६ ॥

ମୋର ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସଦା ସୁସ୍ଥ ଓ ସ୍ଥିର ରହୁ; ମୋ ମନେ ନିତ୍ୟ ଶାନ୍ତି ବସୁ। ଏବଂ ଶେଷ ଆଦି ଆଠ ଦୀପ୍ତିମାନ ମୂର୍ତ୍ତି ଭଗବାନଙ୍କ ପରାକ୍ରମରେ ମାତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।

Verse 117

अग्निनिर्ऋतिवाय्वीशकोणगाः पांतु मां सदा । मम सौख्यमसंबाधमारोग्यमपराजयः ॥ ११७ ॥

ଅଗ୍ନି, ନୈଋତି, ବାୟୁ ଓ ଈଶ—ଦିଗ୍‌ପାଳ ଦେବତାମାନେ—ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମୋର ସୁଖ ଅବାଧ ହେଉ, ଆରୋଗ୍ୟ ଅଟୁଟ ରହୁ, ଏବଂ ଅପରାଜୟତା ମିଳୁ।

Verse 118

दुःखहानिरविघ्नश्च प्रजावृद्धिः सुखो दयः । वांछाप्तिरतिकल्याणमवैषम्यमनामयम् ॥ ११८ ॥

ଦୁଃଖ ନାଶ ଓ ଅବିଘ୍ନତା; ପ୍ରଜାବୃଦ୍ଧି; ସୁଖ ଓ ଦୟା; ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି; ଅତିମଙ୍ଗଳ; ସମଭାବ; ଏବଂ ଅନାମୟତା—ଏହି ଫଳ ମିଳେ।

Verse 119

अनालस्यमभीष्टं स्यान्मृत्युहानिर्बलोन्नतिः । भयहानिर्यशः कांतिर्विद्या ऋद्धिर्महाश्रियः ॥ ११९ ॥

ଆଳସ୍ୟ ନଥିଲେ ଇଚ୍ଛିତ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ଅକାଳମୃତ୍ୟୁ ନାଶ ହୁଏ ଓ ବଳ-ଉନ୍ନତି ହୁଏ। ଭୟ ଦୂର ହୋଇ ଯଶ, କାନ୍ତି, ବିଦ୍ୟା, ଋଦ୍ଧି ଓ ମହାଶ୍ରୀ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।

Verse 120

अनष्टद्रव्यता चैव नष्टस्य पुनरागमः । दीर्घायुष्यं मनोहर्षः सौकुमार्यमभीप्सितम् ॥ १२० ॥

ଧନ ନଷ୍ଟ ନ ହେବା, ଏବଂ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଧନ ପୁନଃ ମିଳିବା; ଦୀର୍ଘାୟୁ, ମନର ହର୍ଷ; ଏବଂ ଦେହର ଇଚ୍ଛିତ ସୌକୁମାର୍ୟ ଓ ସୁଖ—ଏହି ଫଳ ମିଳେ।

Verse 121

अप्रधृष्यतमत्वं च महासामर्थ्यमेव च । संतु मे कार्तवीर्य्यस्य हैहयेंद्रस्य कीर्तनात् ॥ १२१ ॥

ହୈହୟେନ୍ଦ୍ର କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତନମାତ୍ରେ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଅଜେୟତା ଓ ମହାସାମର୍ଥ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଉଦ୍ଭବ ହେଉ।

Verse 122

य इदं कार्तवीर्य्यस्य कवच पुण्यवर्द्धनम् । सर्वपापप्रशमनं सर्वोपद्रवनाशनम् ॥ १२२ ॥

କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଏହି କବଚ—ପୁଣ୍ୟବର୍ଦ୍ଧକ, ସର୍ବପାପ ପ୍ରଶମନକାରୀ ଓ ସର୍ବ ଉପଦ୍ରବନାଶକ—ଯେ ପଢ଼େ, ସେ ଫଳ ପାଏ।

Verse 123

सर्वशांतिकरं गुह्यं समस्तभयनाशनम् । विजयार्थप्रदं नॄणां सर्वसंपत्प्रदं शुभम् ॥ १२३ ॥

ଏହା ଗୁହ୍ୟ ଓ ପରମ ଶୁଭ; ସର୍ବଶାନ୍ତିକର, ସମସ୍ତ ଭୟନାଶକ; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟସିଦ୍ଧି ଓ ବିଜୟ ଦେଇ ସର୍ବ ସମ୍ପତ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରେ।

Verse 124

श्रृणुयाद्वा पठेद्वापि सर्वकामानवाप्नुयात् । चौरैर्हृतं यदा पश्येत्पश्वादिधनमात्मनः ॥ १२४ ॥

ଏହାକୁ ଶୁଣିଲେ କିମ୍ବା ପଢ଼ିଲେ ସର୍ବ କାମନା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଚୋରେ ହରଣ କରିଥିବା ନିଜ ପଶୁ ଆଦି ଧନ ପୁନଃ ଦେଖାଦେଲେ, ସେହି ମଧ୍ୟ ଏହାର ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ।

Verse 125

सप्तवारं तदा जप्येन्निशि पश्चिमदिङ्मुखः । सप्तरात्रेण लभते नष्टद्रव्यं न संशयः ॥ १२५ ॥

ତେବେ ରାତିରେ ପଶ୍ଚିମଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ସାତଥର ଜପ କରିବ। ସାତ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ନଷ୍ଟ ଦ୍ରବ୍ୟ ମିଳେ—ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

Verse 126

सप्तविंशतिधा जप्त्वा प्राचीदिग्वदनः पुमान् । देवासुरनिभं चापि परचक्रं निवारयेत् ॥ १२६ ॥

ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଯେ ପୁରୁଷ ଏହାକୁ ସତାଇଶଥର ଜପ କରେ, ସେ ଦେବ-ଅସୁରସମ ଶତ୍ରୁସେନାକୁ ମଧ୍ୟ ନିବାରଣ କରେ।

Verse 127

विवादे कलहेघोरे पंचधा यः पठेदिदम् । विजयो जायते तस्य न कदाचित्पराजयः ॥ १२७ ॥

ବିବାଦ, କଳହ କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ସଂଘର୍ଷରେ ଯେ ଏହାକୁ ପାଞ୍ଚଥର ପଢ଼େ, ତାହାର ବିଜୟ ହୁଏ; ତାହାର କେବେ ପରାଜୟ ନାହିଁ।

Verse 128

सर्वरोगप्रपीडासु त्रेधा वा पंचधा पठेत् । स रोगमृत्युवेतालभूतप्रेतैर्न बाध्यते ॥ १२८ ॥

ସମସ୍ତ ରୋଗପୀଡାରେ ଏହାକୁ ତିନିଥର କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତି ରୋଗ, ଅକାଳମୃତ୍ୟୁ, ବେତାଳ, ଭୂତ ଓ ପ୍ରେତ ଦ୍ୱାରା ବାଧିତ ହୁଏ ନାହିଁ।

Verse 129

सम्यग्द्वादशाधा रात्रौ प्रजपेद्बंधमुक्तये । त्रिदिनान्निगडादूद्ध्वो मुच्यते नात्र संशयः ॥ १२९ ॥

ବନ୍ଧନମୁକ୍ତି ପାଇଁ ରାତିରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ବାରଥର ଭାବେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ। ତିନି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଶୃଙ୍ଖଳାରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

Verse 130

अनेनैव विधानेन सर्वसाधनकर्मणि । असाध्यमपि सप्ताहात्साधयेन्मंत्रवित्तमः ॥ १३० ॥

ଏହି ଏକେ ବିଧାନରେ ସମସ୍ତ ସାଧନକର୍ମରେ ମନ୍ତ୍ରବିଦ୍ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ସାତ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଅସାଧ୍ୟ ମନେହେଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ସାଧନ କରେ।

Verse 131

यात्राकाले पठित्वेदं मार्गे गच्छति यः पुमान् । न दुष्टचौरव्याघ्राद्यैर्भयं स्यात्परिपंथिभिः ॥ १३१ ॥

ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଏହା ପାଠ କରି ପଥରେ ଗମନ କରେ, ତାହାକୁ ଦୁଷ୍ଟ ଚୋର, ବ୍ୟାଘ୍ର କିମ୍ବା ବାଟମାରି ଲୁଟେରାମାନଙ୍କଠାରୁ କୌଣସି ଭୟ ରହେ ନାହିଁ ।

Verse 132

जपन्नासेचनं कुर्वञ्जलेनांजलिना तनौ । न चासौ विषकृत्यादिरोगस्फोटैः प्रबाध्यते ॥ १३२ ॥

ଜପ କରିବା ସହିତ ଯେ ନିଜ ଅଞ୍ଜଳି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶରୀରକୁ ସିଞ୍ଚନ କରେ, ସେ ବିଷ, କୃତ୍ୟା (ତନ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର) ଏବଂ ଫୋଟକା ଆଦି ରୋଗ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୁଏ ନାହିଁ ।

Verse 133

कार्तवीर्यः खलद्वेषी कृतवीर्यसुतो बली । सहस्रबाहुः शत्रुघ्नो रक्तवासा धनुर्धरः ॥ १३३ ॥

କାର୍ତ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର ଦ୍ୱେଷୀ, କୃତବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ବଳବାନ ପୁତ୍ର, ସହସ୍ରବାହୁ, ଶତ୍ରୁନାଶକ, ରକ୍ତବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନକାରୀ ଏବଂ ଧନୁର୍ଦ୍ଧର ଅଟନ୍ତି ।

Verse 134

रक्तगंधोरक्तमाल्यो राजा स्मर्तुरभीष्टदः । द्वादशैतानि नामानि कार्तवीर्यस्य यः पठेत् ॥ १३४ ॥

ଯେ ରକ୍ତଗନ୍ଧ ଓ ରକ୍ତମାଳା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସ୍ମରଣକାରୀଙ୍କୁ ଅଭୀଷ୍ଟ ଫଳ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ରାଜା ଅଟନ୍ତି । ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି କାର୍ତ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଏହି ବାରଟି ନାମ ପାଠ କରେ...

Verse 135

संपदस्तस्य जायंते जनास्तस्य वशे सदा । यः सेवते सदा विप्र श्रीमच्चचक्रावतारकम् ॥ १३५ ॥

ହେ ବିପ୍ର! ଯେ ସର୍ବଦା ଶ୍ରୀମାନ୍ ଚକ୍ରାବତାରଙ୍କର (କାର୍ତ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟ) ସେବା କରେ, ତାହାର ସମ୍ପତ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ ଏବଂ ଲୋକମାନେ ସର୍ବଦା ତାହାର ବଶୀଭୂତ ରହନ୍ତି ।

Verse 136

तस्य रक्षां सदा कुर्याच्चक्रं विष्णोर्महात्मनः । मयैतत्कवचं विप्र दत्तात्रेयान्मुनीश्वरात् ॥ १३६ ॥

ମହାତ୍ମା ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଦା ନିଜର ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ହେ ବିପ୍ର, ଏହି କବଚ ମୋତେ ମୁନୀଶ୍ୱର ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କଠାରୁ ମିଳିଛି।

Verse 137

श्रुतं तुभ्यं निगदितं धारयस्वाखिलेष्टदम् ॥ १३७ ॥

ତୁମେ ଯାହା ଶୁଣିଛ, ସେହି ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି; ତାହାକୁ ହୃଦୟରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧାରଣ କର—ଏହା ସମସ୍ତ ଇଷ୍ଟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

Verse 138

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे कार्तवीर्यकवचकथनं नाम सप्तसप्ततितोमोऽध्यायः ॥ ७७ ॥

ଏହିପରି ଶ୍ରୀ ବୃହନ୍ନାରଦୀୟ ପୁରାଣର ପୂର୍ବଭାଗର ବୃହଦୁପାଖ୍ୟାନର ତୃତୀୟ ପାଦରେ ‘କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ କବଚ କଥନ’ ନାମକ ସତସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।