Pūrvabhāga
The First Part -- Narada's Bhakti Teachings
ନାରଦପୁରାଣର ପୂର୍ବଭାଗ (ପୁସ୍ତକ ୧) ନୈମିଷାରଣ୍ୟର ସତ୍ରରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେଠାରେ ସୂତ ମୁନି ସମବେତ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି ଏହି ପୁରାଣର ପ୍ରାମାଣ୍ୟ, ମୋକ୍ଷଦାୟିନୀ ମହିମା ଓ ଶ୍ରବଣ–କୀର୍ତ୍ତନର ପୁଣ୍ୟଫଳ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ଆରମ୍ଭରୁ ଏହା ଉଦ୍ଧାରମାର୍ଗ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ତାପରେ ସଂବାଦପରମ୍ପରା ଗଭୀର ହୁଏ—ସୂତ ନାରଦଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ସନକଙ୍କ ନିକଟେ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସନକ ବିଷ୍ଣୁକେନ୍ଦ୍ରିତ ଅଦ୍ୱୈତ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି। ନାରାୟଣ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବ୍ରହ୍ମ; ଜଗତର ଆଧାର; ବ୍ରହ୍ମା–ରୁଦ୍ର ଆଦି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରିତ ଶକ୍ତିରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏହି ତତ୍ତ୍ୱାଧାରରେ ଭାରତଖଣ୍ଡର ମହିମା, ଲୋକବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ତୀର୍ଥଭାବନାକୁ ଧର୍ମଜୀବନ ଓ ଯାତ୍ରାମନୋଭାବ ପାଇଁ ମାର୍ଗନକ୍ଷା ଭଳି ଦେଖାଯାଏ। ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଆଚରଣକୁ ଆସି ଗ୍ରନ୍ଥ କହେ—ଶ୍ରଦ୍ଧା ହେଉଛି ଧର୍ମର ମୂଳ, ଭକ୍ତି ହେଉଛି ସମସ୍ତ ସାଧନାର ପ୍ରାଣ; ଭକ୍ତି ବିନା ମହାଯଜ୍ଞ ଓ ମହାଦାନ ମଧ୍ୟ ନିଷ୍ଫଳ। ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିଧର୍ମର ଆଦର୍ଶ ଦେଖାଯାଏ, ପରେ ଗଙ୍ଗାମାହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ଭଗୀରଥ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଦୀର୍ଘ ଭାବେ ବିସ୍ତାରିତ। ବାହୁ–ସଗର–ଭଗୀରଥ ବଂଶକଥା, ଶାପ, ଶୁଦ୍ଧି ଓ ଗଙ୍ଗାବତରଣ ମାଧ୍ୟମରେ ପାପନାଶ, ସଦାଚାର, ତୀର୍ଥସ୍ପର୍ଶ, ସାଧୁସେବା ଓ ହରିଭକ୍ତିର ପରମତ୍ୱ ଶିଖାଯାଏ; ଗଙ୍ଗା ବିଷ୍ଣୁପାଦୋଦ୍ଭବା ବୋଲି ତାଙ୍କର ତାରକତ୍ୱ ଦୃଢ଼ କରାଯାଏ। ଧର୍ମରାଜ (ଯମ)ଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅଂଶରେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଶୈଳୀ ଦେଖାଯାଏ—ପୁଣ୍ୟର ତରତମ୍ୟ, ଅଶୌଚ ନିୟମ, ପାପବର୍ଗୀକରଣ, ନରକନାମ ଓ ଯାତନା, ଏବଂ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ସୀମା–ଆବଶ୍ୟକତା। ତଥାପି ନିଷ୍କର୍ଷ: ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ ଭକ୍ତି ଓ ଗଙ୍ଗାଶ୍ରୟ ଶେଷ ଆଶ୍ରୟ। ଶେଷରେ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରତକୁ କାଳଗଣନା ଅନୁସାରେ ଆଚରଣଯୋଗ୍ୟ କରାଯାଏ—ମାସାନୁସାରେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ–ନାରାୟଣ ପୂଜା, ଏବଂ ଧ୍ୱଜାରୋପଣ/ଧାରଣ/ଗୋପନ ବିଧି। ସୁମତି–ସତ୍ୟମତୀ ପରି କଥାଗୁଡ଼ିକ ଏହି ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମହିମା ଦେଖାଇ, ମହାଦାନ ଓ ତୀର୍ଥଫଳ ସମ କିମ୍ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ସ୍ଥାପନ କରେ, ଏବଂ ବାର୍ଷିକ ଚକ୍ରରେ ସ୍ଥିର ଭକ୍ତି, ରକ୍ଷା ଓ ପାପକ୍ଷୟର ପଥ ଦେଖାଏ।
Padas in Purva Bhaga
Purva Bhaga contains 4 Padas (quarters).